ตอนที่ 21: คนเถื่อนบุกรุก! สังหารยอดฝีมือขั้นหลอมกระดูกหลายราย!

ตอนที่ 21: คนเถื่อนบุกรุก! สังหารยอดฝีมือขั้นหลอมกระดูกหลายราย!

“วิชาตัวเบาเร็วมาก!”

ร่างที่กำลังหลบหนีนั้นหันกลับมามอง แล้วตกใจจนตัวสั่น

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนหนีก่อน

แต่ตอนนี้ระยะห่างระหว่างหลินฉู่กับเขา กลับเหลือเพียงสองสามก้าวเท่านั้น

‘นายธงน้อยคนหนึ่ง ไปเรียนวิชาตัวเบามาจากไหนกัน?’

คนในกองทัพ การฝึกฝนส่วนใหญ่ล้วนเตรียมพร้อมไว้สำหรับการทำสงคราม

ในสนามรบ ม้ามีประโยชน์มากกว่าวิชาตัวเบาเยอะ

ดังนั้นนอกจากจะเป็นท่านนายพันแล้ว หลายคนก็ไม่ฝึกวิชาตัวเบากัน

ยิ่งไปกว่านั้นนี่ยังเป็นแค่นายธงน้อยคนหนึ่ง?

และวิชาตัวเบายังแข็งแกร่งกว่าเขาอีก!

ชวิ้ว.......!

หลินฉู่ก้าวเท้าอีกครั้ง ก็เข้าใกล้แผ่นหลังของฆาตกรคนนั้นแล้ว

“ไม่ต้องซ่อนกันแล้ว!”

ฆาตกรตะโกนลั่น: “ข้าจะตายอยู่แล้วโว้ย!”

ยังมีพรรคพวกอีกรึ?!

ชวิ้ว....... แคร๊ง.......!

ในเงามืดของตรอกข้างๆ มีร่างหนึ่งพุ่งออกมา กระบองเหล็กในมือฟาดเข้าใส่หลินฉู่อย่างแรง

หลินฉู่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว ทวนยาวในมือตวัดขึ้น พลังอันแข็งแกร่งปัดกระบองเหล็กของอีกฝ่ายออกไป เกิดประกายไฟจากการปะทะของโลหะ

“จะรีบร้อนไปทำไม? เจ้ายังไม่ได้ปะทะกับมันเลย ก็รู้แล้วรึว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้?”

ชวิ้ว ชวิ้ว ชวิ้ว.......!

ยังมีอีกหลายร่างพุ่งขึ้นมาบนหลังคา

คนเหล่านี้ล้วนสวมเสื้อผ้าของชนต่างเผ่า ผิวคล้ำ ขนดก

ชายที่ถือกระบองเหล็กหลังจากลงพื้นแล้วก็ถอยหลังไปหลายก้าว สะบัดแขนแล้วกล่าวว่า: “อย่าประมาท นี่ไม่ใช่นายธงน้อยธรรมดา ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นถึงขั้นหลอมกระดูก!”

“จะกลัวอะไร? พวกเราบุกเข้าไปพร้อมกัน ยังจะกลัวฆ่ามันไม่ได้อีกรึ?!”

เจ็ดแปดคนพุ่งเข้าสังหารหลินฉู่ทันที

หลินฉู่กวาดสายตามอง ก็มองออกทันทีว่าในกลุ่มคนนี้ใครอ่อนแอที่สุด

ขั้นหลอมกระดูกพื้นฐาน!

ชวิ้ว....... ฉึก.......!

ทวนยาวแทงออกไปราวกับงู ความเร็วสูงมาก แทงทะลุลำคอของคนที่อ่อนแอที่สุดโดยตรง

【ค่าประสบการณ์ +110】

แคร๊ง แคร๊ง แคร๊ง.......!

หลินฉู่สังหารไปหนึ่งคน ชักทวนกลับมาป้องกันการโจมตีของคนที่เหลือทันที

วิชาทวนตระกูลจูต่อเนื่องไม่ขาดสาย การป้องกันของหลินฉู่เรียกได้ว่าแน่นหนาไร้ช่องโหว่

เผชิญหน้ากับการโจมตีของยอดฝีมือขั้นหลอมกระดูกหลายคนก็ไม่เสียเปรียบ

“เจ้านี่มันไม่ปกติเกินไปแล้ว พลังนี่มันใหญ่โตน่ากลัว!”

“เป้าหมายนี้รับมือยากหน่อย ถ้ายืดเยื้อไปนาน รอทหารทางการมาก็สายไปแล้ว!”

“ถอยก่อน พวกเราค่อยวางแผนกันใหม่!”

หลายคนสู้ไปพลางปรึกษากันไป รู้กันโดยนัยลงมือพร้อมกัน บีบให้หลินฉู่ถอยหลังแล้วแยกย้ายกันหลบหนี

หลินฉู่ถอยหลังไปสองก้าว ใบหน้าเรียบเฉยกล่าวว่า: “คิดจะหนีรึ?!”

หลินฉู่โยนทวนยาวขึ้นไปในอากาศอย่างแรง

หยิบคันธนูยาวออกมา โค้งคันธนูขึ้นสายในชั่วพริบตา

ชวิ้ว.......!

ลูกธนูพุ่งออกไปอย่างแรง ทะลุหัวใจของคนผู้หนึ่ง ชายคนนั้นไม่ส่งเสียงใดๆ ล้มหัวทิ่มหลับไปเลย

ชวิ้ว ชวิ้ว ชวิ้ว.......!

จากนั้นก็เป็นดอกที่สอง ดอกที่สาม... มือของหลินฉู่ราวกับเกิดเป็นภาพติดตา ลูกธนูในกระบอกที่เอวก็หมดไปในทันที

【ค่าประสบการณ์ +190】

【ค่าประสบการณ์ +210】

【ค่าประสบการณ์ +200, ทวนมังกรเงิน (ขั้นหลอมกระดูก) !】

【.......】

แคร๊ง.......!

ในความมืดมีประกายไฟปรากฎขึ้น

มีสามคนที่น่าจะเป็นขั้นหลอมกระดูกเชี่ยวชาญขั้นสูง ฝีมือไม่เลวเลยทีเดียว ปัดป้องลูกธนูของหลินฉู่ได้ แล้วหายลับไปในความมืดไร้ร่องรอย

ตอนนั้นเองทวนยาวก็ตกลงมา หลินฉู่ยกมือขึ้นคว้า จับทวนยาวไว้ได้อย่างมั่นคง

“เจ้าหลิน!”

เฉินเซียวรีบร้อนวิ่งเข้ามา

“เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?!” เฉินเซียวตรวจสอบสภาพร่างกายของหลินฉู่ เมื่อเห็นว่าไม่เป็นอะไรแล้วถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ทำไมเจ้ารีบร้อนขนาดนี้ ไม่รอข้าเลย ถ้าพวกมันมีพรรคพวก เจ้าสองมือก็ยากจะต้านสี่หมัดนะ!”

“หืม?!”

เฉินเซียวพูดไปพลาง ถึงได้สังเกตเห็นว่ารอบๆ มีศพอยู่หลายร่าง

ทันใดนั้นเขาก็เงียบไป

“พี่.......”

“ไม่รับศิษย์ แต่รับสัตว์ขี่”

หลินฉู่ยิ้มให้เฉินเซียว

เฉินเซียวโค้งตัวลงโดยตรง: “มา ขี่ข้าสิ!”

“ไสหัวไป”

หลินฉู่ด่าพลางยิ้ม

หลินฉู่เดินไปยังที่เกิดเหตุ ดูอย่างละเอียดแล้ว ก็ยืนยันได้ว่าไม่ใช่คนต้าเฉียน

“เป็นชาวเป่ยหมาน” เฉินเซียวเอ่ยปาก

ชาวเป่ยหมาน คือคนที่รวมตัวกันอยู่ในดินแดนรกร้างทางตอนเหนือของต้าเฉียน

ที่นั่นยึดถือหลักผู้อ่อนแอเป็นเหยื่อของผู้แข็งแกร่ง ผู้ที่เหนือกว่าอยู่รอดผู้ที่ด้อยกว่าถูกคัดทิ้ง

ดังนั้นชาวเป่ยหมานจึงมีพรสวรรค์ด้านยุทธ์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

ได้ยินว่าขั้นหลอมโลหิตพื้นฐานสำหรับพวกเขานั้นง่ายดุจดื่มน้ำ

และเพราะกระดูกแข็งแกร่งมาแต่กำเนิด ในขั้นหลอมกระดูกก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

บวกกับต้าเฉียนที่นับวันยิ่งอ่อนแอลง กองทัพชายแดนของต้าเฉียนในการปะทะกับชาวเป่ยหมาน จึงมักจะเสียเปรียบอยู่ร่ำไป

แคว้นเยว่ก็เป็นแคว้นหนึ่งที่ติดกับเป่ยหมาน แต่ไม่ใช่เป้าหมายหลักของเป่ยหมาน

เพราะในเขตแคว้นเยว่มีภูเขามากมาย ทรัพยากรขาดแคลน ถึงแม้จะยึดครองได้ อย่างแรกคือไม่สามารถใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบของทหารม้าเป่ยหมาน กวาดล้างดินแดนต้าเฉียนได้อย่างราบคาบ อย่างหลังก็ไม่สามารถเสริมกำลังทหารม้าเป่ยหมานได้ ช่างเป็นกระดูกไก่โดยแท้

ดังนั้นเป่ยหมานจึงไม่ค่อยเคลื่อนไหวในเขตแคว้นเยว่เท่าไหร่นัก

เพียงแต่วันนี้ถึงกับกล้ามาฆ่าคนในอำเภอซุย เป่ยหมานคิดจะทำอะไรกันแน่?!

“จริงสิ คนที่ตายนั่นเป็นใคร?”

หลินฉู่ก่อนหน้านี้ไม่มีเวลาตรวจสอบ

“เป็นศิษย์สำนักยุทธ์คนหนึ่ง ดูจากการแต่งตัวแล้ว น่าจะเป็นศิษย์ของสำนักยุทธ์หลงเสียง”

เฉินเซียวตอบ

หลินฉู่ชะงักไปเล็กน้อย

สถานะของสำนักยุทธ์นั้นสูงส่ง ศิษย์สำนักยุทธ์มักจะเชิดหน้าชูตา หยิ่งผยอง

ไอ้พวกเป่ยหมานนี่ มาฆ่าคนในอำเภอซุยก็เสี่ยงมากแล้ว ยังจะฆ่าศิษย์สำนักยุทธ์อีกรึ?

สำนักยุทธ์หลงเสียงเป็นหนึ่งในสามสำนักยุทธ์ใหญ่ของอำเภอซุย สามารถเทียบเคียงกับสำนักยุทธ์หมัดอัสนีได้เลย

คาดว่าจะไม่ยอมรามือไปง่ายๆ แน่

“เกิดอะไรขึ้น?”

เหมาปู้ชวีนำหวังซวีและคนอื่นๆ มาถึง

หลังจากที่หวังซวีเห็นหลินฉู่ไล่ตามฆาตกรไป ก็รู้ว่าตัวเองช่วยอะไรไม่ได้ เลยรีบกลับไปเรียกนายร้อยมาทันที

เพียงแต่ว่า ดูเหมือนเรื่องราวจะคลี่คลายลงหมดแล้ว

หลินฉู่เล่าสถานการณ์คร่าวๆ ให้เหมาปู้ชวีฟัง

“เป่ยหมานรึ?”

เหมาปู้ชวีตรวจสอบสภาพศพของคนเถื่อนไปพลาง พูดไปพลาง: “กระดูกแข็งแกร่งทนทาน น่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกระดูก”

“ที่ตายไปยังมีขั้นหลอมกระดูกเชี่ยวชาญขั้นต้นด้วย”

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกระดูก กระดูกแข็งแกร่งมีพลัง คมดาบฟันลงไป ราวกับฟันเหล็กกล้า

ขั้นหลอมโลหิตโดยพื้นฐานแล้วไม่สามารถฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกระดูกได้เลย

ก่อนหน้านี้ที่หลินฉู่ซ้อมนายกองธงขั้นหลอมกระดูกไปหนึ่งคน เหมาปู้ชวียังพอเข้าใจได้

แต่การฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหลอมกระดูกนี่สิ ออกจะเกินไปหน่อยแล้ว

แถมยังเยอะขนาดนี้อีก!

เหมาปู้ชวีพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ: “นี่เจ้าเป็นคนฆ่าทั้งหมดเลยรึ?”

หลินฉู่พยักหน้า

เจ้าปีศาจนี่...

เหมาปู้ชวีไม่รู้แล้วว่าจะประเมินอย่างไรดี

มันน่าทึ่งเกินไปแล้ว!

“เรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง พวกเจ้าลาดตระเวนต่อไปตามปกติ ข้าจะไปรายงานท่านนายพันเอง”

...

ค่ายทหาร

กระโจมว่างหลังหนึ่งถูกใช้เป็นห้องเก็บศพชั่วคราว

จูชงเต๋อกับอวี่เหวินเกอเข้าไปในกระโจม

เมื่อมองดูศพคนเถื่อนหลายร่าง สีหน้าของทั้งสองคนก็ดูไม่ดีนัก

“คนพวกนี้ นับวันยิ่งกำเริบเสิบสาน!” จูชงเต๋อกล่าวเสียงต่ำ

“ท่านนายพันตรวจสอบชัดเจนแล้ว คนที่ตายคือนายน้อยเจ้าสำนักของสำนักยุทธ์หลงเสียงขอรับ” อวี่เหวินเกอประสานมือคารวะ

“ถ้าอย่างนั้นก็เอาศพคนเถื่อนพวกนี้ให้สำนักยุทธ์หลงเสียงไปเถอะ” จูชงเต๋อกล่าวอย่างเรียบเฉย

“แล้วในเมืองต้องเพิ่มการป้องกันหรือไม่ขอรับ?”

“ไม่ต้อง คงสภาพเดิมไว้ก็พอ”

ในแววตาของจูชงเต๋อมีประกายเย็นเยียบวาบขึ้น “หากคุมเข้มจริงๆ กระเป๋าใบนี้ คนที่ซ่อนอยู่ในเงามืดพวกนั้นจะยอมเข้ากับดักได้อย่างไร?”

วินาทีต่อมา สีหน้าของจูชงเต๋อก็เปลี่ยนเป็นยินดี

“ว่าไปแล้ว เจ้าหลินฉู่นี่ไม่เลวจริงๆ!”

“ขั้นหลอมโลหิตระดับสมบูรณ์ ถึงกับสามารถฆ่าคนข้ามระดับใหญ่ๆ ได้ การคัดเลือกครั้งใหญ่สู่ค่ายยอดฝีมือปีนี้ เขามีโอกาสชนะสูงมาก!”

จูชงเต๋อกล่าวอย่างตื่นเต้น: “เช่นนี้แล้ว ขอเพียงข้าสามารถทำเรื่องใหญ่เรื่องนั้นสำเร็จ บวกกับหลินฉู่เข้าสู่กองทัพค่ายยอดฝีมือแห่งแคว้นเยว่ได้ สถานะของข้าในอนาคตย่อมต้องรุ่งเรืองอย่างแน่นอน!”

“แน่นอนว่า น้องอวี่เหวิน สถานะของเจ้าย่อมต้องเหมือนกับข้า!”

อวี่เหวินเกอประสานมือยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไรมาก

...