ตอนที่ 26 คำขอความช่วยเหลือของซึนาเดะ

"เคร้ง, เคร้ง, เคร้ง!"

"ปัง, ปัง, ปัง!"

บนลานฝึกหมายเลขสิบสาม ร่างสองร่างแลกหมัดกันอย่างต่อเนื่อง ดาบสั้นและคุไนของพวกเขาปะทะกัน ทำให้เกิดเสียงโลหะกระทบกัน

บนต้นไม้ ฮิรุโกะพลิกหนังสือในมืออย่างสบายอารมณ์

หลังจากประลองฝีมือกับฮาตาเกะ ซาคุโมะ ได้ไม่กี่นาที ในที่สุดอันเหยียนก็เป็นฝ่ายแพ้ เขามองดูคุไนในมือที่เกือบจะถูกตัดขาดครึ่งแล้วยิ้มแหยๆ

พันทักษะไม่ดีเท่าทักษะเดียวที่ขัดเกลาจนเชี่ยวชาญ ตอนนี้อันเหยียนรู้เรื่องต่างๆ มากเกินไปและมีวิธีการมากมายที่จะใช้ต่อสู้กับศัตรู แต่เขาก็ไม่สามารถเอาชนะฮาตาเกะ ซาคุโมะ ผู้เชี่ยวชาญด้านเพลงดาบได้ แม้ว่าเขาจะมีวิธีการมากมายที่ยังไม่ได้ใช้ แต่ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ก็ไม่ได้เอาจริงเช่นกัน ดังนั้นผลลัพธ์ของการต่อสู้จริงๆ จึงยากที่จะคาดเดา

"พี่ฮาตาเกะ เพลงดาบของพี่เร็วเกินไป ผมเกือบจะตอบโต้ไม่ทัน"

อันเหยียนเช็ดเหงื่อจากหน้าผากและชมเชยฮาตาเกะ ซาคุโมะ อย่างจริงใจ อันที่จริงเขาโกงแล้ว แต่ก็ยังตอบโต้ได้ไม่ค่อยทันอยู่ดี

ทักษะโฟกัส จากพูลกาชา ผลของทักษะคือการเข้าสู่สภาวะภาพช้าในทันที คล้ายกับเวลากระสุน

อย่างไรก็ตาม ทักษะโฟกัสทำได้เพียงช่วยให้อันเหยียนตอบสนองต่อแสงดาบและหลบได้แทบไม่ทัน เขาห่างไกลจากการที่จะสามารถโต้กลับศัตรูได้อย่างง่ายดายเหมือนในเกมจำลองเฉินหลง เขายังไม่มีเวลาโต้กลับด้วยซ้ำ การโจมตีของฮาตาเกะ ซาคุโมะ นั้นต่อเนื่อง

ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ก็หอบเล็กน้อย เช็ดเหงื่อที่ขมับเบาๆ และยิ้ม "อันเหยียนน่าประทับใจมากแล้ว ความเร็วในการตอบสนองของระบบประสาทของนายแข็งแกร่งจริงๆ นายควรรู้ไว้ว่าในบรรดาคนรุ่นเดียวกันที่ฉันเคยเจอมา มีไม่กี่คนที่สามารถตอบโต้ได้"

ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ไม่ได้ถ่อมตัว เพลงดาบของเขามุ่งเน้นไปที่คำเดียว: ความเร็ว

ดังคำกล่าวที่ว่า ไม่มีอะไรที่ทำลายไม่ได้ มีเพียงความเร็วเท่านั้นที่ไม่อาจถูกทำลาย

เมื่อความเร็วของดาบถึงขีดสุด การเผชิญหน้ากับศัตรูที่ช้ากว่าตัวเองจะส่งผลให้เกิดการสังหารในทันที

ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ไม่ได้เจอคนรุ่นเดียวกันที่สามารถแข่งขันกับเขาได้มานานแล้ว

อันเหยียนเพียงแค่ยิ้มแหยๆ กับคำชมของฮาตาเกะ ซาคุโมะ ทักษะโฟกัสไม่สามารถใช้ได้อย่างต่อเนื่อง หากฮาตาเกะ ซาคุโมะ เข้าใกล้เขาได้ เขาจะแพ้ในเวลาไม่เกินห้านาที มีอะไรน่าประทับใจนักหนา?

พูดถึงเรื่องนี้ ชิซุย, นามิคาเสะ มินาโตะ และฮาตาเกะ ซาคุโมะ ล้วนเป็นนินจาสายความเร็ว เขาสงสัยว่าใครกันแน่ที่เร็วกว่าในหมู่พวกเขา

ถ้าเขาสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของพวกเขาได้ เขาจะจัดการแข่งขันความเร็วระหว่างพวกเขาสามคนอย่างแน่นอน

เมื่ออันเหยียนและฮาตาเกะ ซาคุโมะ ต่อสู้กันเสร็จ ซึนาเดะที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไรไม่รู้ ก็วิ่งมาอยู่ข้างๆ อันเหยียนและใช้ผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อให้เขาอย่างเอาใจใส่

อันเหยียนรู้สึกปลื้มเล็กน้อยชั่วขณะ ปกติซึนาเดะไม่ได้อ่อนโยนขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ?

ความเมตตาที่ไม่หวังผลตอบแทนมักมีเบื้องหลัง

อันเหยียนตื่นตัวเต็มที่ทันที

"ซึนาเดะ เป็นอะไรไป? ทำไมจู่ๆ ถึงมาหาฉันล่ะ?"

ซึนาเดะมองไปที่อันเหยียน แล้วมองไปที่ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ที่ดูเหมือนจะกำลังเล่นกับดาบสั้นของเขาอยู่ใกล้ๆ อย่างไม่ใส่ใจแต่กลับเงี่ยหูฟัง เธอจึงดึงอันเหยียนไปหลังต้นไม้ใหญ่ที่ลับตาทันที

อันเหยียนที่ถูกดึงไป ตะโกนว่า "พี่ฮาตาเกะ ขอตัวสักครู่นะครับ ซึนาเดะมีธุระกับผม พี่ฝึกกับฮิรุโกะไปก่อนได้เลย"

ฮิรุโกะเงยหน้ามองแผ่นหลังที่กำลังจากไปของอันเหยียน หัวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ฉันจะสู้อะไรกับเขาล่ะ? กระสุนวงจักรเหรอ? เดี๋ยวก็ได้กลายเป็นพายเนื้อสับหรอก

ซึนาเดะดึงอันเหยียนไปจนถึงหลังต้นไม้ใหญ่ ประสานมือเข้าด้วยกัน และพูดอย่างจริงใจ

"อันเหยียน นายต้องช่วยฉันให้ได้นะ"

อันเหยียนทำหน้างุนงง "เรื่องอะไรล่ะ? เธอก็บอกฉันสิ ถ้าเธอไม่บอกฉัน แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าฉันจะช่วยเธอได้ไหม?"

ซึนาเดะกระแอม เอากำปั้นปิดปาก เธอมองไปรอบๆ ก่อน แล้วค่อยๆ อธิบายสถานการณ์

"ในทีมนินจาของฉันมีคนลามกคนหนึ่งชื่อจิไรยะ โอโรจิมารุบอกว่าเขาชอบแอบดูผู้หญิงอาบน้ำบ่อยๆ และไม่ใช่คนดีเลย แต่เขาก็คอยตอแยฉันอยู่เรื่อย อยากจะไปเดทด้วย น่ารำคาญอย่างไม่น่าเชื่อ ฉันกำลังคิดว่า บางทีนายอาจจะเป็นผู้พิทักษ์ของฉันแล้วก็อัดหมอนั่นสักที เพื่อเตือนเขาว่าอย่าได้มีควาามคิดอะไรกับฉัน"

จิไรยะ?

เมื่อได้ยินชื่อนั้น อันเหยียนก็นิ่งเงียบไป นี่เป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มาก แต่ข้อเสียของเขาคือเขาชอบแอบดูผู้หญิงอาบน้ำอยู่เสมอ ซึ่งเป็นจุดที่น่ารังเกียจ อันเหยียนเคยไม่ชอบเขาเพราะเรื่องนี้ แต่ก็พอเข้าใจได้ นักเขียนจากญี่ปุ่นชอบเรื่องแบบนี้ พวกเขาสามารถเข้าถึงได้ง่าย ตัวละครที่คล้ายกันก็มีผู้เฒ่าเต่าจากดราก้อนบอล และมิยาโมโตะ มุซาชิ จากยาอิบะ เจ้าหนูซามูไร

เมื่อเห็นอันเหยียนนิ่งเงียบไป ซึนาเดะก็คว้าแขนของเขาและเริ่มแกว่งไปมา

"นะ พี่ชาย"

อันเหยียนหัวเราะและร้องออกมา "ได้เลยๆ ฉันจะช่วยเธอแน่นอน ฉันแค่กำลังคิดว่าควรจะเข้าไปแทรกแซงในฐานะอะไรดีที่สุด แล้วก็ ซึนาเดะ ช่วงนี้เธออ่านนิยายน้ำเน่าอยู่รึเปล่า? ไปเรียนรู้เล่ห์เหลี่ยมยั่วยวนพวกนี้มาจากไหน?"

"เย้! อันเหยียนดีที่สุดเลย!"

เมื่อได้ยินว่าอันเหยียนจะช่วย ซึนาเดะก็กระโดดโลดเต้นทันที เห็นได้ชัดว่าเธอมีความสุขจริงๆ ดูเหมือนว่าจิไรยะจะทำให้เธอรำคาญมากจริงๆ

"แน่นอนว่าฉันดีที่สุด แต่ซึนาเดะ เธอยังไม่ได้บอกเลยนะว่าช่วงนี้เธออ่านนิยายน้ำเน่าอยู่รึเปล่า?"

อันเหยียนตบหัวซึนาเดะ ผมสีทองเล็กๆ นั่นให้ความรู้สึกดีจัง

"ฮิฮิฮิ บางครั้งฉันก็ผ่อนคลายเวลาที่เหนื่อยจากการเรียนน่ะ ไม่ต้องห่วงนะ อันเหยียน ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่"

เมื่อได้ยินคำถามของอันเหยียน ซึนาเดะก็หัวเราะแห้งๆ ก้มหน้าลงครึ่งหนึ่ง ดวงตาของเธอกลอกไปทางซ้ายและขวา ดูน่าสงสาร

อันเหยียนถอนหายใจ เมื่อพ่อแม่ของซึนาเดะยังมีชีวิตอยู่และมีโทบิรามะ เซ็นจู คอยปกป้อง ชีวิตของเธอจึงมีความสุขมากขึ้นในตอนนี้ พูดได้ว่าแรงจูงใจในการแข็งแกร่งขึ้นของเธอลดลงอย่างมาก

"ซึนาเดะ โลกที่เราอาศัยอยู่นั้นอันตรายมาก ถ้าเธอไม่ทำงานหนักเพื่อพัฒนาตัวเอง ทุกสิ่งที่เธอมีในปัจจุบันอาจถูกโลกนี้พรากไปได้อย่างง่ายดาย ในอีกสิบปีข้างหน้า เมื่อห้าหมู่บ้านนินจาใหญ่ฟื้นตัว อาจจะมีสงครามอีกครั้ง ถ้าเธอไม่ทำงานหนักตอนนี้ เธออยากให้ฉันไปเยี่ยมเธอที่ป้ายหินรำลึกในอนาคตเหรอ?"

ซึนาเดะทำหน้ามุ่ย "ก็ได้ๆ ฉันรู้แล้วน่า อันเหยียน ฉันจะทำงานหนัก เธอต้องเชื่อฉันนะ"

อันเหยียนลูบหัวซึนาเดะและพูดอย่างอ่อนโยน "ฮิรุโกะตั้งใจเรียนอย่างหนักนะ เธอรู้จักเรื่องกระต่ายกับเต่าใช่ไหม ถ้าในอนาคตเธอไม่ประสบความสำเร็จเท่าเขา หมอนั่นจะเยาะเย้ยเธออย่างไม่ปรานีเลยนะ"

เมื่ออันเหยียนเอ่ยถึงฮิรุโกะ ซึนาเดะก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที โดยทั่วไปแล้วคนเราไม่เต็มใจที่จะถูกแซงหน้าโดยคนที่ด้อยกว่าตัวเองมาโดยตลอด นี่คือธรรมชาติของมนุษย์

รหัสผ่านถูกต้องแล้วในครั้งนี้ อันเหยียนหัวเราะในใจ

"นายวางใจได้เลย อันเหยียน ฉันจะไม่ยอมให้เจ้าฮิรุโกะนั่นมีโอกาสแซงหน้าฉันเด็ดขาด"

เปลวไฟลุกโชนในดวงตาของซึนาเดะ และเธอก็เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

"ว่าแต่ ซึนาเดะ เธออยากให้ฉันจัดการกับเจ้าโรคจิตนี่อย่างไร? ฉันควรจะแสดงตัวในฐานะอะไรดี? ท้ายที่สุดแล้ว มันคงจะไม่ถูกต้องถ้าไม่มีเหตุผลที่ดี"

อันเหยยียนนำหัวข้อกลับมา

ซึนาเดะตกอยู่ในความคิด จริงด้วย อันเหยียนควรจะปรากฏตัวในฐานะอะไรดีที่สุด?

เพื่อนสมัยเด็ก? คนที่มาจีบ? หรือแฟน?

จบตอน