ตอนที่ 16 คุยก่อนแข่ง

โทนี่ยืนอยู่หน้าสถานที่ทดลองที่เขาสร้างขึ้น

กลางลานมีโครงขนาดใหญ่วางตั้งตระหง่านอยู่

ใต้โครง  มีวัตถุขนาดใหญ่สูงสองเมตร ถูกปกคลุมด้วยผ้าสีดำผืนใหญ่

ขอบและมุมของมันยกผ้าสีดำขึ้น ทำให้มองเห็นรูปร่างคล้ายคน

นั่นคือชุดเกราะของโทนี่อย่างไม่ต้องสงสัย

"นายต้องรู้สึกเป็นเกียรติ"

โทนี่กางมือออก: "นายจะได้เห็นการเปิดตัวผลงานชิ้นเอกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก! แถมยังได้เห็นถึงสองครั้ง!"

ลีออนไม่ได้ปฏิเสธ:"ดูเหมือนจะใช่นะ ว่ามาเลย เชิญเริ่มการแสดงของนายได้"

สีหน้าของโทนี่ดูจริงจังขึ้น

เขายังคงกางมือออก: "เริ่มกันเลย จาร์วิส"

"แกร๊ก!"

หลังจากที่ออกคำสั่ง แขนกลหลายตัวก็ยื่นออกมาจากโครงด้านหลังโทนี่แล้วดึงผ้าสีดำออก

ชุดเกราะสีเงินปรากฏขึ้น

เปลือกของชุดเกราะที่เปล่งประกายราวกับเหล็กกล้าสะท้อนแสงอาทิตย์เหมือนน้ำ

ทันใดนั้นห้องใต้ดินก็ดูสว่างขึ้นเล็กน้อย

แขนกลหลายตัวยังคงเคลื่อนไหว ถอดชิ้นส่วนต่างๆ ของชุดเกราะออกทีละชิ้น จากนั้นก็เริ่มสวมใส่ให้กับโทนี่

เกล็ดเหล็กแต่ละชิ้นซ้อนทับกันบนร่างของโทนี่ ห่อหุ้มเขาเอาไว้ราวกับมีชีวิต

เมื่อโทนี่สวมชุดเกราะเหล็กเสร็จ แขนกลก็เคลื่อนออกไปโดยอัตโนมัติ ดวงตาของชุดเกราะก็สว่างขึ้นด้วยแสงสลัว

"ฟู่ว!" กระแสอากาศพ่นออกมาจากช่องว่างของเกล็ดแต่ละชิ้นของชุดเกราะเหมือนกับการหายใจ

"ดูสิ! นี่คือ... ชุดเกราะของฉัน!"  โทนี่ควบคุมชุดเกราะกางแขนออก ฝ่าเท้าและฝ่ามือพ่นเปลวไฟออกมาพร้อมๆ กัน

เขาลอยขึ้นไป ลอยอยู่กลางอากาศ: "นี่คือมาร์ค 2! ตอนนี้ ฉันบินได้แล้ว!"

"ว้าว เท่สุดๆ!" ลีออนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาเมื่อมองดูชุดเกราะโลหะตรงหน้า

เสียงของจาร์วิสดังขึ้นในเวลาที่ไม่เหมาะสม:"คุณสตาร์ค ฟังก์ชั่นการบินของมาร์ค 2 ยังคงต้องมีการทดสอบอีกมากนะครับ"

"ไม่ ไม่ ไม่ จาร์วิส บางครั้งเราก็ต้องเริ่มวิ่งก่อน ถึงจะเรียนรู้ที่จะเดินช้าๆ ได้" โทนี่ปฏิเสธย้ำๆ

เห็นได้ชัดว่าเขาแทบทนรอไม่ไหวที่จะได้บินไปรอบๆ ท้องฟ้า

โทนี่ลอยตัวขึ้นไป ดีดกระบังหน้าขึ้น มองลีออนอีกครั้ง

"มาร์ค 2 ติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ เช่น ตัวปรับสมดุลการบินและลำแสงพลังทำลายล้างจากฝ่ามือ เรียกได้ว่าล้ำหน้าโลกไปสามสิบปี"

"ถึงคราวนายแล้ว ชุดเกราะของนายอยู่ไหน?"

ลีออนไม่ได้ตอบทันที แต่เดินวนรอบโทนี่

"สร้างจากไททาเนียมทั้งหมด ใช้พลังงานใหม่เป็นแกนกลางและติดตั้งระบบจาร์วิสไว้ด้วย เป็นผลงานชิ้นเอกที่ล้ำยุคจริงๆ"

จากนั้นน้ำเสียงก็เปลี่ยนไป:"แต่นี่ยังไม่พอ ฉันจำได้ว่าในวัสดุสำรองมีทองคำอยู่ แต่นายไม่ได้ใช้ มันจะเป็นจุดบกพร่อง"

โทนี่ยังงงๆ:"สร้างชุดเกราะจะใส่ทองคำไปทำไม? มันเกินความจำเป็น!"

"อีกไม่กี่นาที นายก็จะได้คำตอบสำหรับคำถามนี้จากชุดเกราะของฉันเอง"

ลีออนเก็บความชื่นชมในแววตา ดึงแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นกำไลสองวงที่ส่องประกายระยิบระยับ

"ดูสิ นี่คือชุดเกราะของฉัน จาร์วิส เริ่มโปรแกรมได้เลย!"

"ตี๊ด!"

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้น แสงไฟบนกำไลทั้งสองที่ข้อมือของลีออนเปลี่ยนเป็นสีแดง

จากนั้นก็มีเสียงคำรามดังมาจากโรงรถชั้นบน พร้อมกับเสียงดังเปรี๊ยะๆ ของสิ่งของต่างๆ ที่แตกหัก

โทนี่มองด้วยสายตาแปลกๆ: "ดูเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างพังในห้องแล็บของฉัน นายทำอะไรอยู่?"

"เอ่อ อาจจะมีอุบัติเหตุบางอย่างในเส้นทางที่วางแผนไว้... ดูสิ มันกำลังมาแล้ว!"

ลีออนลอยตัวขึ้นอย่างกะทันหัน กางแขนออกกลางอากาศ

ชั่วขณะต่อมา แคปซูลรูปวงรีสีแดงน้ำเงินที่พ่นเปลวไฟก็บินเข้ามาจากนอกโรงรถ

"อย่าบอกนะว่าชุดเกราะของนายเป็นแค่กระป๋องเหล็กใบใหญ่นะ? มันช่าง... พระเจ้า  นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง?"

โทนี่จะพูดจิกกัดตามสัญชาตญาณ  แต่ก็ต้องชะงักค้างไว้

แคปซูลสีแดงน้ำเงินเริ่มแยกออกจากกันหลังจากเข้ามาในโรงรถ

ชิ้นส่วนต่างๆ ของชุดเกราะเหล็กกางออกกลางอากาศ พ่นเปลวไฟออกมา ประกอบเข้าที่ด้านหลังของลีออนอย่างแนบเนียน

เกล็ดสีแดงน้ำเงินแต่ละชิ้น ยึดติดกับร่างกายของลีออนอย่างแม่นยำราวกับหล่อขึ้นมาใหม่โดยมีลำตัวของลีออนเป็นศูนย์กลาง

ในที่สุด ชุดเกราะสีน้ำเงินแดงก็ก่อตัวขึ้น

ดวงตาของชุดเกราะสว่างขึ้น  ส่วนประกอบแต่ละชิ้นปรับตำแหน่งอย่างต่อเนื่องตามการเคลื่อนไหวของลีออน ราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายใจได้

นี่คือผลงานศิลปะที่ทำจากเหล็ก รูปทรงเพรียวบาง ทรงพลังและสวยงาม

หลังจากที่ประกอบชุดเกราะเสร็จ  ก็มีเปลวไฟพุ่งออกมาจากฝ่าเท้าและด้านหลัง  ทำให้ลีออนลอยตัวอยู่ได้

เขาชี้นิ้วไปที่ตำแหน่งต่างๆ บนร่างกาย แจกแจงฟังก์ชั่นที่เพิ่มเข้ามาใหม่ทีละอย่าง

"ชุดเกราะของฉันใช้กำไลเป็นตัวขับเคลื่อน เวลาไม่ได้ใช้งาน มันจะทำหน้าที่เป็นห้องบิน และสามารถให้การสนับสนุนจากระยะไกลได้เมื่อจำเป็น"

"ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีอาวุธ แต่ฉันก็เผื่อที่ไว้สำหรับติดตั้งอาวุธแล้ว"

"ที่สำคัญที่สุดคือชุดเกราะชุดนี้มีอุปกรณ์ขับเคลื่อนที่ด้านหลัง ทำให้เวลาบินสามารถใช้มือได้อย่างอิสระ สามารถใช้ต่อสู้หรือ...  โบกมือทักทายได้"

"นอกจากนี้ยังมีฟังก์ชั่นอื่นๆ อีกมากมาย เช่น ฟังก์ชั่นกรองของเหลวแบบใหม่ ช่วยให้ผู้ใช้สามารถจัดการปัญหาส่วนตัวได้ทุกที่ทุกเวลาในระหว่างการบิน..."

ถึงแม้ว่าโทนี่จะตกตะลึงจนอ้าปากค้าง แต่เขาก็รีบพูดขัดขึ้นมา:"เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้นายพูดอะไรฟังดูแปลกๆ นะ  นายจะฉี่รดชุดเกราะระหว่างบินงั้นเหรอ? นายไม่รู้สึกขยะแขยงบ้างหรือไง?"

"หือ? จริงเหรอ? ฉันคิดว่านายจะชอบฟังก์ชั่นนี้นะ"

ลีออนหรี่ตาลง

คนอื่นไม่รู้ แต่เขารู้จักโทนี่ดี

ฟังก์ชั่นการกรองของเหลวนี่ ไอ้หมอนี่เป็นคนโชว์เองกับมือในหนังแท้ๆ

ที่ตอนนี้พูดขัดจังหวะเขาแบบนี้อาจเป็นเพราะโทนี่คนแก่ทนไม่ไหว ต้องหาเรื่องติให้ได้

"ฉันชอบงั้นเหรอ? ล้อเล่นน่า ฟังก์ชั่นไร้ประโยชน์ที่น่าขยะแขยงแบบนี้เป็นการดูหมิ่นชุดเกราะ!"  โทนี่พูดอย่างจริงจัง

ลีออนเลิกคิ้ว: "งั้นไม่ว่ายังไง การแข่งขันครั้งนี้ฉันก็ชนะแล้วใช่ไหม?"

เขาดีดนิ้ว: "ชุดเกราะของนายฟังก์ชั่นการใช้งานไม่เยอะเท่าของฉัน แถมยังสวมใส่ไม่ง่ายเหมือนของฉันด้วย ต่างกันตั้งเยอะ ดังนั้น..."

"ไม่ ไม่ ไม่ ลีออน นายเข้าใจผิดแล้ว"

โทนี่รีบแก้ตัว: "ชุดเกราะคืออะไร? มันคืออาวุธ ฟังก์ชั่นหลักของมันคือการต่อสู้ การมีฟังก์ชั่นเสริมมากมายเป็นการเสียเวลาเปล่า"

"แล้วไง?" ลีออนพยักเพยิดให้โทนี่พูดต่อ

"ดังนั้น เวลาเปรียบเทียบชุดเกราะ สิ่งสำคัญที่สุดคือการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการทำงาน เช่น ความเร็ว การปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและความแข็งแกร่ง"

"ฉันไม่มีข้อโต้แย้ง งั้นเราจะเปรียบเทียบกันยังไง?" ลีออนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง  จึงเสนอความคิดออกมา "ฉันขอแนะนำให้เราบินขึ้นไปบนฟ้าด้วยกัน ใครบินได้เร็วกว่าและไกลกว่า คนนั้นก็ชนะ!"

โทนี่ดีดนิ้ว: "ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

"โอเค งั้นเราออกไปข้างนอกกันเถอะ ให้จาร์วิสเป็นคนเริ่ม แล้วก็..." ลีออนเพิ่มกำลังเครื่องยนต์ขับเคลื่อน บินออกไปด้านนอก

"โอ้ โอ้!  ลีออน นายจะแข่งกับฉันในชุดเกราะงั้นเหรอ?" โทนี่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"ไม่งั้นจะเปรียบเทียบกันยังไง?" ลีออนหยุดลง