บทที่ 3 - กระบี่เปิดประตูสวรรค์ สะท้านทั่วหล้า!!
บทที่ 3 - กระบี่เปิดประตูสวรรค์ สะท้านทั่วหล้า!!
...
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...”
กระบี่ทั่วทั้งเมืองฝูโจวต่างพุ่งมารวมตัวกันเหนือบ้านเก่าตระกูลหลินในตรอกเซี่ยงหยาง
สำนักคุ้มภัยฝูเวย, ณ ลานฝึกยุทธ์
หลินเจิ้นหนานมองดูกระบี่คู่ใจของตนที่จู่ๆ ก็หลุดออกจากฝัก แล้วลอยตามห่าฝนกระบี่ไปยังทิศทางบ้านเก่าของตนเอง สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก
“มีใครอยู่ที่บ้านเก่านั่น?”
“ปรากฏการณ์เช่นนี้ ต้องไม่ธรรมดาแน่!”
“หรือว่าคัมภีร์กระบี่พิฆาตมารของตระกูลหลินข้า จะมีความลับอันน่าอัศจรรย์ซ่อนอยู่จริงๆ?”
...
และในขณะนี้ ภายในบ้านเก่าตระกูลหลินในตรอกเซี่ยงหยาง
เกาเฟยจ้องมองภาพหมื่นกระบี่ลอยเต็มฟ้าอย่างพูดไม่ออก เมื่อกระบี่มารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็รู้สึกว่าตนเองเริ่มจะควบคุมเจตจำนงกระบี่ของหลี่ฉุนกังได้ยากขึ้น
พลังกระบี่ที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้น
เวลาผ่านไป เจตจำนงกระบี่, พลังกระบี่, และหมื่นกระบี่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ก่อเกิดเป็นกระบี่ยักษ์เล่มหนึ่ง พุ่งทะยานขึ้นสู่เก้าชั้นฟ้า
ท้องฟ้าส่งเสียงกัมปนาท แผ่นฟ้าปริแยก!
พร้อมกับเสียงฟ้าคำรามและสายฟ้าฟาด
ในชั่วพริบตา บนท้องฟ้าก็ปรากฏรอยแยกขนาดมหึมา
เก่าแก่, กว้างใหญ่ไพศาล!
ราวกับเป็นประตูแห่งความลี้ลับ
“นี่มัน?”
“กระบี่เปิดประตูสวรรค์!!!”
เกาเฟยตกตะลึงไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไรดี
เปรี้ยงปร้าง!
สายฟ้าฟาดและเสียงฟ้าคำราม!
รอยแยกบนฟากฟ้ายิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ประตูบานหนึ่งกำลังจะก่อตัวขึ้น
ประตูสวรรค์กำลังจะเปิดออก!
ทั่วทั้งโลกตกตะลึง!
...
ราชวงศ์ต้าหมิง
พระราชวัง
ฮ่องเต้น้อยทอดพระเนตรไปยังทิศทางของเมืองฝูโจวด้วยสีหน้าตกตะลึง
เบื้องหลังของพระองค์คือ จูอู๋ซื่อ เทพผู้กล้าหาญ และเฉาเจิ้งฉุน มหาขันทีแห่งตงฉ่าง
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่านี่คือปรากฏการณ์อะไร?”
เฉาเจิ้งฉุนโค้งคำนับแล้วทูลว่า: “ทูลฝ่าบาท น่าจะเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานกำลังเปิดประตูสวรรค์พ่ะย่ะค่ะ?”
“เปิดประตูสวรรค์?”
“ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“รู้หรือไม่ว่าเป็นผู้ใด? มีพลังฝีมือระดับใด?”
จูอู๋ซื่อทูลว่า: “ดูจากสถานการณ์แล้วน่าจะอยู่ในเขตแดนฝูโจว แต่เท่าที่กระหม่อมทราบ ในทิศทางนั้นไม่มีสุดยอดฝีมือเช่นนี้”
“น่าจะเป็นยอดฝีมือที่เดินทางผ่านมา!”
“ส่วนพลังฝีมือนั้น น่าจะอยู่ในระดับเซียนพิภพ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮ่องเต้น้อยก็ตรัสต่อไปว่า: “เทียบกับท่านอาแล้วเป็นอย่างไรบ้าง?”
“กระหม่อมละอายใจยิ่งนัก! มิอาจเทียบได้กับผู้นั้น!” จูอู๋ซื่อกล่าวด้วยสีหน้าละอาย
“ข้าน้อยก็เช่นกัน!”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ท่านทั้งสองจงรีบส่งคนของพวกเจ้าไปตามหาคนผู้นี้ให้พบให้จงได้”
“ข้าจะชักชวนเขาด้วยตนเอง!”
“พ่ะย่ะค่ะ, ฝ่าบาท!”
“ข้าน้อยจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้!”
...
ภูเขาบู๊ตึ๊ง
หน้ามหาวิหารเจินอู่
เต็มไปด้วยศิษย์บู๊ตึ๊ง เจ็ดวีรบุรุษแห่งบู๊ตึ๊งก็อยู่ที่นั่นด้วย พร้อมด้วยผู้อาวุโสอีกมากมายรวมถึงชงซวี
ผู้นำคือชายชราผมขาวแต่ใบหน้าอ่อนเยาว์
จางซานฟง
คนทั่วหล้าต่างให้ความเคารพเรียกขานเขาว่าปรมาจารย์จาง เมื่อหลายสิบปีก่อนเขาก็บรรลุถึงขอบเขตมหาปรมาจารย์ปรากฏการณ์ฟ้าดินขั้นสมบูรณ์แล้ว
บัดนี้เวลาผ่านไปหลายปี ผู้คนต่างคาดเดาว่าปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักบู๊ตึ๊งคงจะก้าวเข้าสู่ระดับเซียนพิภพแล้ว
จางซานฟงมองดูรอยแยกบนท้องฟ้าที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ผู้ใดกันที่เปิดประตูสวรรค์?”
“เทพผู้กล้าหาญคงยังไม่มีพลังถึงเพียงนี้”
“ตงฟางปุ๊ป้ายแห่งพรรคสุริยันจันทรา คัมภีร์ทานตะวันก็ไม่สมบูรณ์ ไม่น่าจะใช่นาง!”
“ดินแดนเจียงหนาน... หรือว่าต้าหมิงยังมีสุดยอดฝีมือคนอื่นอีก?”
“ไม่นึกเลยว่า เก็บตัวไปหลายปี ต้าหมิงจะปรากฏบุคคลเช่นนี้ขึ้นมา!”
“กระบี่เปิดประตูสวรรค์! หากมีโอกาสต้องไปพบให้ได้!”
ซ่งหย่วนเฉียวกล่าวอย่างนอบน้อม: “ท่านอาจารย์ จะให้ไปสืบดูหรือไม่ขอรับ?”
จางซานฟงพยักหน้า: “แค่ไปทำความเข้าใจก็พอ ไม่ต้องให้ความสนใจมากเกินไป!”
“เข้าใจแล้วขอรับ, ท่านอาจารย์!”
...
ต้าฉิน, เสียนหยาง
ฉินอ๋องอิ๋งเจิ้งประทับยืนอยู่บนจุดสูงสุดของพระราชวัง ทอดพระเนตรไปยังท้องฟ้าเหนือดินแดนเจียงหนานของต้าหมิงอย่างไม่ไหวติง
ณ ทิศทางนั้นมีประตูบานหนึ่ง!
ครู่ต่อมา อิ๋งเจิ้งทอดพระเนตรไปยังก้ายเนี่ย: “ท่านอาจารย์ทราบหรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?”
“ข้ารู้สึกได้ถึงเจตจำนงกระบี่อันท่วมท้น!”
“เทียบกับท่านอาจารย์แล้วเป็นอย่างไร?”
“ข้ามิอาจเทียบได้กับผู้นั้น!”
พูดจบ ก้ายเนี่ยก็กุมกระบี่ในมือแน่น: “แต่ข้าเชื่อว่า สักวันหนึ่งข้าจะแข็งแกร่งกว่าเขา!”
“ข้าเชื่อในตัวท่านอาจารย์!”
จากนั้น อิ๋งเจิ้งก็ตรัสว่า: “จ้าวเกา!”
“ภายในสามวัน ข้าต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ต้าหมิง!”
“กระหม่อม, รับพระบัญชา!”
จ้าวเกาที่ยืนอยู่เบื้องหลังอิ๋งเจิ้งมาตลอด รับคำสั่งอย่างนอบน้อม แล้วรีบจากไป!
...
เป่ยซ่ง, พระราชวัง
ในลานบ้านอันเงียบสงบแห่งหนึ่งในวังหลัง ขันทีเฒ่าผมขาวโพลนคนหนึ่ง มองไปยังทิศทางของต้าหมิงด้วยแววตาอิจฉา
“ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ข้าจะทำได้ถึงขั้นนี้บ้าง!”
“เวลาของข้าเหลือไม่มากแล้ว!”
...
หนานซ่ง, หอเก็บคัมภีร์ ชายชราคนหนึ่งกำลังจัดหนังสือ พึมพำกับตัวเองว่า: “ต้าหมิง ช่างมีผู้มีความสามารถมากมายจริงๆ!”
“เปิดประตูสวรรค์!”
“ไม่รู้ว่าเจ้าจะเลือกทางไหน?”
...
ต้าสุย, พระราชวัง
หยางกว่างมองดูรอยแยกบนท้องฟ้า แล้วถามอวี่เหวินฮั่วจี๋ว่า: “ท่านเสนาบดีทราบหรือไม่ว่าต้าสุยของเรามีผู้แข็งแกร่งเช่นนี้หรือไม่?”
“กระหม่อมก็ไม่แน่ใจพ่ะย่ะค่ะ!”
อวี่เหวินฮั่วจี๋ตอบ
“แต่ว่า ซ่งเชวียแห่งหลิ่งหนาน ผู้ได้รับฉายาว่ากระบี่สวรรค์ น่าจะมีพลังฝีมือไม่ธรรมดา!”
“ยังมีพุทธศาสนา พวกเขายิ่งมีสุดยอดฝีมือมากมาย!”
“หึ!”
เมื่อได้ฟังคำพูดของอวี่เหวินฮั่วจี๋ หยางกว่างก็แค่นเสียงเย็นชา
“พุทธศาสนา?”
“พวกที่ไม่ทำงานทำการอะไร วันหน้า ข้าจะต้องกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ พลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของหยางกว่างแล้วหายไปในพริบตา
อวี่เหวินฮั่วจี๋ที่อยู่เบื้องล่างสีหน้าแข็งทื่อ แต่ในใจกลับเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ: [หยางกว่างมีพลังถึงระดับปรมาจารย์เชียวหรือ?]
“คอยจับตาดูข่าวคราวของราชวงศ์ต้าหมิงไว้ให้ดี!”
“แล้วก็ สืบหาผู้แข็งแกร่งในต้าสุยของเราด้วย ลองดูว่าจะสามารถชักชวนมาใช้งานได้หรือไม่!”
“กระหม่อมรับพระบัญชา!”
...
ทั่วทุกสารทิศ ราชวงศ์ต้าถัง, ราชวงศ์ต้าหยวน, ราชวงศ์ต้าฮั่น และราชวงศ์อื่นๆ อีกมากมายต่างก็ตกตะลึง
ฮ่องเต้ทุกพระองค์ต่างออกคำสั่ง ให้ส่งคนไปยังต้าหมิงเพื่อตามหาผู้แข็งแกร่งที่ใช้กระบี่เปิดประตูสวรรค์ โดยมีเจตนาที่จะชักชวนมาใช้งาน
กองกำลังต่างๆ ในยุทธภพ วังบุปผา, สมาคมมังกรคราม, วัดเส้าหลิน, สำนักสราญรมย์แห่งเทียนซาน, เกาะวีรบุรุษ... ต่างก็อยากรู้ว่าผู้ใดกันที่ใช้กระบี่เปิดประตูสวรรค์
ในชั่วพริบตา ผู้คนในยุทธภพนับไม่ถ้วนก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังเขตแดนฝูโจวของต้าหมิง!
...
ในขณะนี้
เหนือท้องฟ้าเมืองฝูโจว
ครืนนน!
ฟ้าดินเปลี่ยนสี!
พลังปราณรอบๆ เมืองฝูโจวถูกประตูในมิติว่างเปล่าดูดกลืนไปจนหมดสิ้น ท้องฟ้ามืดลง ให้ความรู้สึกราวกับฟ้าดินจะถล่มทลาย ตรอกเซี่ยงหยางที่เกาเฟยอยู่ ถูกทำลายราบเป็นหน้ากลอง
ประตูสวรรค์กำลังขยายใหญ่ขึ้น ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะออกมา
“แย่แล้ว!”
เกาเฟยดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก พยายามอย่างสุดกำลังที่จะดึงเจตจำนงกระบี่กลับมา เพื่อหยุดการเปิดประตูสวรรค์
แต่ว่า
สายไปเสียแล้ว!
มิติว่างเปล่ากำลังฉีกขาดเร็วขึ้น มือข้างหนึ่งที่ขาวบริสุทธิ์ไร้ที่ติ ยื่นออกมาจากประตู!
...
[จบแล้ว]