บทที่ 2 - ก้าวสู่ปรมาจารย์ หมื่นกระบี่หวนคืนสู่ต้นกำเนิด!
บทที่ 2 - ก้าวสู่ปรมาจารย์ หมื่นกระบี่หวนคืนสู่ต้นกำเนิด!
...
“ติ๊ง, คำแนะนำจากใจ ระบบยังมีกล่องของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่ที่ยังไม่ได้เปิด”
“ต้องการเปิดรับหรือไม่?”
เกาเฟยชะงักไปครู่หนึ่ง: “ยังมีกล่องของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่อีกเหรอ?”
“แต่แบบนี้สิ ถึงจะเรียกว่าระบบ!”
“เปิดรับ!”
“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับเม็ดยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูกหนึ่งเม็ด, ผลโพธิ์โลหิตหนึ่งผล, กล่องกระบี่ไร้เทียมทาน”
เมื่อเห็นของรางวัลสามอย่างที่เปิดได้จากกล่องของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่ เกาเฟยก็ดีใจยิ่งกว่าตอนที่ได้รับมรดกของหลี่ฉุนกังเสียอีก
เม็ดยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูก สามารถเปลี่ยนเส้นเอ็นและชำระล้างไขกระดูก เปลี่ยนพรสวรรค์ของคนได้ หลังจากใช้ยานี้ ต่อให้เป็นคนไร้ประโยชน์ก็สามารถกลายเป็นอัจฉริยะแห่งยุคได้
ผลโพธิ์โลหิตเป็นผลไม้ทิพย์จากสวรรค์และปฐพี เกิดในถ้ำกิเลนไฟ อาบเลือดของกิเลนไฟจนเติบโต สามารถเพิ่มพลังลมปราณได้ หนึ่งผลก็สามารถสร้างปรมาจารย์ระดับสี่ขั้นสูงได้ อีกทั้งยังเป็นยารักษาอาการบาดเจ็บชั้นเลิศ ตราบใดที่ยังไม่ตายก็สามารถช่วยชีวิตได้
ส่วนกล่องกระบี่ไร้เทียมทานนั้น มาจากเมืองไร้เทียมทานในนิยายเรื่องหนึ่ง ภายในบรรจุกระบี่สิบสามเล่ม ได้แก่: กระบี่เมฆาเคลื่อน, กระบี่น้ำค้างเบาบาง, กระบี่อ่อนพันปลายนิ้ว, กระบี่หยกสมปรารถนา, กระบี่วายุโหยหวน, กระบี่ใบไม้แดง, กระบี่ผีเสื้อ, กระบี่เงาสังหาร, กระบี่ดับชีวิต, กระบี่ทำลายเคราะห์, กระบี่รกร้าง, กระบี่ประกายแสง และกระบี่วิหคชาดแห่งต้าหมิง
ในจำนวนนั้น กระบี่วิหคชาดแห่งต้าหมิงเป็นหนึ่งในสิบสุดยอดกระบี่ในตำนาน หลายร้อยปีที่ผ่านมามีเพียงผู้ไร้เทียมทานเท่านั้นที่สามารถเปิดกล่องกระบี่นี้ได้ พลังของมันแข็งแกร่งอย่างยิ่ง คนผู้เดียวกับกล่องใบเดียวก็สามารถท่องไปทั่วหล้าได้อย่างไร้ผู้ต้าน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาควบคุมกระบี่ที่ซ่อนอยู่ภายใน ทำให้เกาเฟยตาลุกวาว
แค่มีกล่องกระบี่นี้กับวิชาควบคุมกระบี่ เกาเฟยก็มั่นใจว่าจะสามารถสร้างตำนานในยุทธภพที่วุ่นวายแห่งนี้ได้
“ระบบ ของสามอย่างนี้รีไซเคิลได้ไหม?”
ระบบให้คำแนะนำอย่างอบอุ่น: “โฮสต์ ไอเทมที่ได้รับจากรางวัลของระบบ จะไม่มีรางวัลจากการรีไซเคิล”
เมื่อได้ยินคำตอบของระบบ แม้เกาเฟยจะรู้สึกเสียดายเล็กน้อย แต่ก็ทำได้เพียงยอมแพ้
เม็ดยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูก, ผลโพธิ์โลหิต, กล่องกระบี่ไร้เทียมทาน ล้วนเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากในโลกหล้า
เมื่อมีของล้ำค่าสามอย่างนี้บวกกับมรดกของหลี่ฉุนกัง พลังของเขาจะต้องก้าวกระโดดอย่างแน่นอน
ถึงจะไม่ไร้เทียมทานทั่วหล้า แต่ก็เพียงพอที่จะท่องไปในยุทธภพได้อย่างสบายๆ
อีกอย่าง มีระบบรีไซเคิลระดับเทพอยู่กับตัว จะกลัวอะไรว่าจะไม่มีของล้ำค่า?
แค่ในยุทธภพต้าหมิง ก็มีโอกาสดีๆ อยู่ไม่น้อย
ผาสำนึกผิดของหัวซาน ภายในซ่อนเคล็ดวิชาของห้ายอดขุนเขากระบี่
ใต้ทะเลสาบซีหูที่หางโจว มีวิชาดูดดาวของเริ่นหว่อสิง
คุกหลวงในเมืองหลวง มีวิชากายาเหล็กไหลอมตะของกู่ซานทง เด็กซนผู้ไม่เคยพ่ายแพ้
ยังมีคัมภีร์เก้าสุริยันที่ภูเขาคุนหลุน
วิชาเคลื่อนย้ายจักรวาลที่ยอดเขาสุริยันของพรรคเม้งก่า
...
ไม่ต้องพูดถึงประเทศอื่นๆ โอกาสดีๆ ที่หาได้ง่ายก็มีนับไม่ถ้วน
[ภูเขาอู๋เลี่ยงซานแห่งต้าหลี่, สุสานกระบี่เดียวดาย, หอน้ำคืนสู่เหยาแห่งกูซู, เกาะวีรบุรุษ, คัมภีร์ตัดสินเป็นตายแห่งอารามมังกรศิลา...]
ยิ่งคิด เกาเฟยก็ยิ่งยิ้มกว้างขึ้น
...
“นี่น่ะเหรอเม็ดยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูก? ดูแล้วก็ไม่เห็นจะวิเศษตรงไหนเลย”
เกาเฟยจ้องมองเม็ดยาในมืออย่างสงสัย
“ช่างมันเถอะ กินก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
พูดจบ เกาเฟยก็ใส่เม็ดยาเข้าปาก
เม็ดยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูกละลายในปากทันที
พลังงานพิเศษสายแล้วสายเล่าไหลเข้าสู่ร่างกายของเกาเฟย
ทันใดนั้น กระแสความร้อนก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างของเกาเฟย
“สมแล้วที่เป็นเม็ดยาจากระบบ พลังช่างน่าทึ่งจริงๆ”
เกาเฟยรู้สึกว่าทุกส่วนในร่างกายของเขากำลังเปลี่ยนแปลง ราวกับกำลังยกระดับและเปลี่ยนแปลงในระดับพื้นฐาน
พลังของเม็ดยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูกชำระล้างทั่วทุกส่วนของร่างกาย เปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาในทุกมิติ
สิ่งสกปรกและมลทินนับไม่ถ้วนถูกขับออกมาจากผิวของเกาเฟย
เลือดในกายของเกาเฟยไหลเชี่ยวกรากดั่งแม่น้ำ พลังงานไหลเวียนไม่หยุดหย่อน
กระดูกของเขาแข็งแกร่งขึ้นทีละน้อย
พรสวรรค์ของเขากำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว!
จากพรสวรรค์ระดับต่ำ กลายเป็นพรสวรรค์ระดับปีศาจที่หาได้ยากในใต้หล้า
“สบายตัวจริงๆ!”
เกาเฟยรู้สึกร่างกายสั่นสะท้าน กล้ามเนื้อและกระดูกทั่วร่างส่งเสียงดังลั่น
ในตอนนี้เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ทุกครั้งที่หัวใจของเขาเต้น จะมีพลังโลหิตอันมหาศาลพุ่งออกมาจากหัวใจ ไหลเข้าสู่แขนขาทั่วร่าง
ร่างกายของเกาเฟยแข็งแกร่งขึ้น พลังโลหิตก็เพิ่มพูนมหาศาล!
พลังปราณโลหิตปรากฏขึ้นบนร่างของเขา!
ก่อตัวเป็นควันโลหิตดุจหมาป่า!
นี่เป็นปรากฏการณ์ของผู้ฝึกตนที่มีร่างกายแข็งแกร่งเท่านั้น
ในตอนนี้ เส้นลมปราณในกายของเกาเฟยถูกทะลวงจนหมดสิ้น จุดชีพจรทั่วร่างสว่างวาบขึ้นทีละจุด
ขอบเขตของเขาทะลวงผ่านระดับสองขั้นเปิดจุดชีพจร ไปถึงขอบเขตปรมาจารย์ขั้นต้น
“ยาเม็ดเดียวก็ทำให้ข้าเปลี่ยนไปราวกับเกิดใหม่ ถ้าได้อีกสักสองสามเม็ดจะไม่พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเลยเหรอ?”
เกาเฟยขยับร่างกาย พลังอันเกรี้ยวกราดก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
“ยังมีผลโพธิ์โลหิตอีก ใช้ให้หมดไปเลยแล้วกัน!”
เกาเฟยหยิบผลโพธิ์โลหิตออกมา กลืนลงไปในคำเดียว แล้วเริ่มหลอมรวมพลัง
หากเป็นคนธรรมดา การหลอมรวมของวิเศษจากสวรรค์และปฐพีอย่างผลโพธิ์โลหิตโดยตรง ต่อให้ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส ไม่แน่อาจจะระเบิดร่างจนตาย ถูกพลังความร้อนของผลโพธิ์โลหิตเผาเป็นเถ้าถ่าน
แต่เกาเฟยไม่เหมือนกัน
ร่างกายของเขาเพิ่งผ่านการเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูก ร่างกายแข็งแกร่งพอที่จะหลอมรวมและดูดซับพลังของผลโพธิ์โลหิตได้อย่างสบายๆ
ผลโพธิ์โลหิตละลายในปากทันที
พลังงานร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่วร่าง อบอุ่นสบายตัวอย่างยิ่ง
“ครืนนน!”
พลังอันมหาศาลอีกสายหนึ่งระเบิดออกมาจากร่างของเขา!
ครึ่งชั่วยามต่อมา ด้วยผลของผลโพธิ์โลหิต การสะสมพลังในเก้าขั้นระดับล่างของเกาเฟยก็สมบูรณ์แบบ
จากนั้น...
ระดับพลังของเขาก็ทะลวงผ่านคอขวดของปรมาจารย์ขั้นต้น
พุ่งตรงสู่ขอบเขตวัชระ
ภายในวันเดียว เกาเฟยเปลี่ยนไปราวกับเกิดใหม่ บรรลุเป็นปรมาจารย์วัชระ!
“นี่ข้าทะลวงสู่สี่ขั้นระดับสูงแล้วเหรอ”
“ปรมาจารย์ขอบเขตวัชระ แข็งแกร่งจริงๆ สมแล้วที่เป็นขอบเขตปรมาจารย์ที่ทุกคนในยุทธภพใฝ่ฝันถึง”
“เยว่ปู้ฉวินคงยังไม่ถึงขอบเขตวัชระ ในบรรดาสำนักกระบี่ทั้งห้ายอดเขา คงมีแต่จั่วเหลิ่งฉานเท่านั้นที่บรรลุถึงสี่ขั้นระดับสูง”
เกาเฟยลุกขึ้นยืน เสื้อผ้าสีดำของเขาพริ้วไหวโดยไม่มีลม ควันโลหิตดุจหมาป่าที่แผ่ออกมาจากรอบกายก็ยิ่งใหญ่ขึ้น
ด้วยปรากฏการณ์นี้ ในบรรดาผู้ที่อยู่ในขอบเขตวัชระ เขาก็ไม่ถือว่าอ่อนแอ อย่างน้อยก็อยู่ในระดับที่น้ำและไฟมิอาจทำอันตรายได้
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลในร่างกาย เกาเฟยก็รู้ว่าเขายังไม่ได้หลอมรวมพลังของผลโพธิ์โลหิตจนหมด
เมื่อหลอมรวมจนหมดสิ้น อย่างน้อยเขาก็สามารถฝึกฝนกายาวชิระที่น้ำและไฟมิอาจทำอันตรายได้จนถึงขั้นสมบูรณ์
[หมายเหตุ: ขอบเขตวัชระ เน้นการฝึกฝนร่างกาย ใครก็ตามที่เข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์วัชระ ร่างกายจะแข็งแกร่งถึงระดับที่ดาบและทวนมิอาจทะลวงได้ และกายาวชิระสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายระดับ: ดาบทวนมิอาจทะลวง, น้ำไฟมิอาจทำอันตราย, หล่อหลอมด้วยทองแดงและเหล็ก, กายาดุจมังกร... ระดับพลังคือระดับพลัง ร่างกายคือร่างกาย บางคนระดับพลังถึงขอบเขตวัชระขั้นสมบูรณ์ แต่ร่างกายอาจจะอยู่แค่ระดับแรกคือดาบทวนมิอาจทะลวง นักสู้ในยุทธภพ หากไม่ฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่งพอ ก็ยากที่จะทะลวงสู่ขอบเขตชี้แจ้งได้]
“ติ๊ง, โฮสต์ยังมีมรดกของหลี่ฉุนกังที่ยังไม่ได้หลอมรวม”
ระบบไม่ได้อธิบายอะไรมากนัก เพียงแค่ให้สองตัวเลือก!
“ต้องการหลอมรวมหรือไม่?”
ใช่หรือไม่...
“หลอมรวม!”
เกาเฟยเลือกที่จะหลอมรวมโดยไม่ลังเล ของดีขนาดนี้ มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะไม่รับไว้!
ในชั่วพริบตา!
แสงสว่างเจิดจ้าสายแล้วสายเล่าพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเกาเฟย
ความทรงจำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในหัวของเกาเฟยทันที
กระบี่เดียวสยบเซียน, สองกระแสอสรพิษมรกต...
พลังกระบี่ไร้สิ้นสุดถาโถมอยู่รอบกาย
ในชั่วพริบตา เกาเฟยทะลวงผ่านขอบเขตอย่างต่อเนื่อง!
ไม่กี่นาทีต่อมา เกาเฟยก็บรรลุถึงขอบเขตวัชระขั้นกลาง
ขั้นปลาย
...
เพียงชั่วครู่ ระดับพลังของเกาเฟยก็พุ่งตรงสู่จุดสูงสุดของปรมาจารย์วัชระ
ร่างกายก็ถูกฝึกฝนจนใกล้ถึงระดับหล่อหลอมด้วยทองแดงและเหล็ก
หากไม่ใช่เพราะเกาเฟยต้องการทลายขีดจำกัด ฝึกฝนร่างกายให้ถึงขีดสุด และจงใจกดระดับพลังไว้ เขาคงทะลวงสู่ขอบเขตชี้แจ้งไปแล้ว!
“ตูม!”
ทันใดนั้น พลังอันมหาศาลก็พลุ่งพล่านออกมาจากร่างของเกาเฟย
ทั่วทั้งร่างของเขาถูกล้อมรอบด้วยเจตจำนงกระบี่ พลังกระบี่สายแล้วสายเล่าส่งเสียงหวีดหวิว ทรงพลังอย่างยิ่ง
“มรดกของหลี่ฉุนกัง ช่างลึกล้ำสุดหยั่งถึงจริงๆ!”
เกาเฟยถอนหายใจอย่างชื่นชม แล้วขมวดคิ้ว: “แต่เจตจำนงกระบี่นี้... สุดท้ายแล้วก็ไม่ใช่สิ่งที่ข้าบรรลุได้ด้วยตนเอง”
“หากต้องการทำให้เป็นของตัวเองโดยสมบูรณ์ ยังต้องใช้เวลา”
“แต่ไม่ว่าอย่างไร สักวันหนึ่ง ข้าจะต้องบรรลุเจตจำนงกระบี่ที่เป็นของข้าเอง!”
เมื่อเกาเฟยพูดถึงตรงนี้ เจตจำนงกระบี่อันไร้เทียมทานก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขาโดยไม่รู้ตัว
พลังกระบี่ที่มองไม่เห็นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ราวกับจะทะลวงสวรรค์ให้เป็นรู
ในขณะเดียวกัน ดาบและกระบี่นับไม่ถ้วนในเมืองฝูโจวก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งตรงมายังทิศทางของเกาเฟย
ร้อยศาสตรามาคารวะ!
การระเบิดพลังโดยไม่ตั้งใจของเกาเฟย ก่อให้เกิดปรากฏการณ์หมื่นกระบี่หวนคืนสู่ต้นกำเนิด!
ในตอนนี้ เกาเฟยเปรียบเสมือนจ้าวแห่งวิถีกระบี่
ดุจเซียนกระบี่จุติลงมายังโลกมนุษย์
ตัวเขาเองก็ตกใจอย่างมาก: “นี่มัน... หมื่นกระบี่หวนคืนสู่ต้นกำเนิด???”
“เรื่อง... ชักจะไปกันใหญ่แล้ว...”
...
[จบแล้ว]