Chapter 15: สู้กับเสือไม้ไฟ

หลังจากที่ยืนอยู่ต่อหน้าเสือ   เยล ก็ได้เห็นว่าหมาป่านั้นเป็นพันธุ์อะไร

มันคือพันธุ์หายากที่เชื่อหมาป่าน้ำแข็ง พันธุ์พิเศษที่คล้ายๆกับหมาป่าหิมะแต่หมาป่าน้ำแข็งนั้นมีพรสรรค์ที่ดีกว่าหมาป่าหิมะทั่วไป

แต่ธาตุหลักของหมาป่าน้ำแข็งคือน้ำแข็งและความมืด ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ธาตุเหล่านั้นไม่ได้ให้ความได้เปรียบเลย

น้ำแข็งมีองค์ประกอบจากธาตุน้ำและการมีเพียงความสอดคล้องของน้ำแข็งนี้ก็ทำให้มันฝึกฝนได้เพียงแค่เศษเสี้ยวน้ำแข็งในธาตุน้ำเท่านั้น

ในใจกลางป่านี้ ธาตุน้ำแข็งนั้นไม่สามารถใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและในอีกด้านธาตุไฟของเสือไม้ไฟนั้นได้เปรียบกว่าและสถานที่นี้ก็ยังเอื้อให้มันอีกด้วย

อีกอย่างแล้วหมาป่าน้ำแข็งนั้นอยู่ในช่วงอ่อนแอเมื่อต้องสู้กับเสือไม้ไฟยังไงก็ต้องเสียเปรียบอย่างมาก เหตุผลเดียวที่การต่อสู้นั้นยังคงดำเนินต่อไปคือหมาป่าน้ำแข็งนั้นเป็นมอนเตอร์ 3 ดาว ส่วนเสือนั้นเป็นมอนเตอร์ 2 ดาว

เยล ถอนหายใจออกมาพร้อมเริ่มใช้ดาบเข้าโจมตีเสือ

การโจมตีของ เยล นั้นยิ่งมีประสิทธิภาพน้อยกว่าของหมาป่าแต่อย่างน้อยแล้วมันก็พอดึงความสนใจจากเสือได้บ้าง หมาป่าน้ำแข็งเองก็ทำการโจมตีต่อไปด้วย

เยล ได้รับบาดเจ็บมาอย่างรวดเร็วและการฟื้นตัวของเขาก็เริ่มทำงาน  เยล ไม่สามารถสู้ได้นานถ้าไม่มีการฟื้นตัวนี้อยู่

หลังจากนั้นสักพักทุกฝ่ายก็ได้รับบาดเจ็บ ด้วยการที่ เยล มีสภาพที่แย่ที่สุด ตามมาด้วยเสือที่ถูกทั้ง เยล และหมาป่า เข้าโจมตี

ในตอนที่ต่อสู้ การฟื้นตัวของ เยล นั้นได้เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่เลเวล 2 ทำให้เพิ่มความเร็วในการฟื้นตัวมานิดหน่อยและ เยล พบว่าพลังของเขาเพิ่มขึ้นเนื่องจากประสบการณ์ในการต่อสู้ที่เอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยง

เสือนั้นหงุดหงิดและพบว่ามันยากที่จะกินหมาป่าตัวน้อยได้เนื่องจากหมาป่าและ เยล นั้นได้ร่วมมือโจมตีมัน เสือคิดว่ามันจะสามารถฆ่า เยล ได้ง่ายๆแต่หมาป่ากลับโจมตีมันทุกครั้งที่มันหันไปโจมตี เยล

นี่แหละคือเหตุผลหลักที่ เยล ยังคงมีชีวิตอยู่ การบาดเจ็บของเขานั้นไม่ได้มาจากการโจมตีโดยตรง มอนเตอร์ 2 ดาวนั้นไม่ใช่บางอย่างที่ เยล สามารถสู้แบบตัวๆได้เหมือนที่เขาเคยทำ

เยล กลัวอย่างมากเมื่อเสือนั้นได้ทำให้หมาป่ากระเด็นแล้วมันก็ได้พุ่งเข้ามาหาเขาแต่มันมาไม่ถึงตัว เยล เพราะเสือได้เปลี่ยนทิศทางและได้พุ่งไปยังหมาป่าตัวน้อยที่อยู่ใกล้ๆ เยล

เยล นั้นอยู่ใกล้พอที่จะเอื้อมมือไปถึงหมาป่าตัวน้อยได้แต่พลังของเขานั้นไม่สามารถกันการโจมตีแบบนั้นพร้อมกับปกป้องหมาป่าตัวน้อยได้  เพื่อช่วยชีวิตหมาป่าตัวน้อยนี้เขามีเพียงตัวเลือกเดียว

เยล รีบวิ่งเข้าไปหาหมาป่าตัวน้อยก่อนที่เสือนั้นจะได้ไปถึงและใช้ไพ่ตายออกมาโดยไม่ลังเล  การป้องกันอันสมบูรณ์แบบ

ทุกอย่างในพื้นที่ 5 ม.รอบตัว เยล นั้นหยุดนิ่ง  แม้แต่หยดเลือดก็ยังลอยอยู่กลางอากาศ

นี่เป็นครั้งแรกที่ เยล ใช้มันออกมาแลเขาก็เริ่มรู้ถึงเอฟเฟ็คของสกิลนี้

ในตอนที่ เยล กำลังคิดอยู่นั้น เสือก็ได้เข้าโจมตีเพื่อฆ่าเขาและหมาป่าตัวน้อย

แต่ เยล และหมาป่าตัวน้อยยังคงยืนอยู่ดีราวกับว่าไม่ได้ทำการโจมตีออกไป การโจมตีนั้นเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาราวกับไม่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น

เรื่องนี้เกิดขึ้นในเสี้ยวพริบตา  เสือสัมผัสได้ว่ามันได้ฆ่าทั้งคู่ไปแล้วแต่ทั้งคู่กลับยังอยู่ดี  แม้แต่หมาป่าน้ำแข็งเองก้ยังไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นนี้  แต่สุดท้ายหมาป่าน้ำแข็งก็ไม่ได้ลังเลที่จะเข้าโจมตีใส่เสือในตอนนั้น

ก่อนที่การป้องกันจะหมดเวลาลง เสือก็ได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงแต่ เยล นั้นไม่ได้รู้เรื่องนี้เพราะเขากำลังรู้สึกดีใจอยู่  เยล รู้สึกได้ว่าการโจมตีนั้นโดนเขาแต่มันไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บเลย

เยล ยังไม่สามารถเข้าใจสกิลนี้ได้อย่างถ่องแท้และเขารู้ขึ้นมาแค่เพียงเล็กน้อยกับการได้เจอกับกฎของเวลานี้แต่สำหรับเด็กอย่างเขาแล้วแค่การรู้แค่เพียงน้อยนิดนี้ก็ถือว่ารู้มากระดับสวรรค์แล้ว

ในตอนที่การป้องกันหมดเวลาลง ก็ได้มีแจ้งเตือนดังขึ้นมา

“หลังจากที่ได้รับความรู้เล็กน้อยจากเวลา ร่างกายของผู้ใช้ได้สร้าง [ ความสอดคล้องกับเวลา : ระดับต่ำสุด ]”

นั่นไม่ใช่รางวัลจากระบบ  เยล ได้รับความสอดคล้องนี้มาเพราะการรู้ของเขา

แน่นอนถ้าไม่มีสกิลนี้มาให้เขาใช้ มันคงไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะได้รู้เรื่องเกี่ยวกับเวลา

แต่แม้ว่าจะได้รับความรู้เล็กน้อยมาแต่มันก็ถือเป็นเรื่องน่าดีใจที่แม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญเองก็ด้วย เพราะเวลานั้นคือกฎลึกลับที่สุดในโลก

เยล ช็อคแต่ขาก็ยังคงเข้าโจมตีเสือโดยไม่หยุดคิด เยล มีโอกาสหนึ่งครั้งที่จะใช้การป้องกันนี้ ตอนนี้เสือได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ตอนนี้คือช่วงเวลาที่เหมาะที่จะจัดการมัน

เสือนั้นได้เสียเปรียบอย่างรวดเร็ว  เยล พลิกเกมส์กลับมาได้ในตอนที่ใช้สกิลป้องกันและเสือนั้นก็ไม่ได้เปรียบอีกต่อไป

ตั้งแต่ใช้สกิลป้องกันนี้ เยล ได้ยืนอยู่ใกล้ๆกับลูกหมาป่าเพราะเขากลัววว่า เสือนั้นจะกลับเข้ามาโจมตีลูกหมาป่าอีก  เยล ไม่สามารถที่จะใช้สกิลป้องกันนั้นได้อีกแล้วแต่เขาได้แค่เชื่อว่าเสือนั้นคงไม่โจมตีเขาแล้วเนื่องจากผลลัพธ์ก่อนหน้านี้

การเดาของ เยล ถูกต้อง เสือนั้นหลบเลี่ยงที่จะโจมตีลูกหมาป่าตอนที่ เยล อยู่ใกล้ๆ  เสือนั้นจะตายถ้ามันถูกหมาป่าตัวแม่โจมตีและตราบใดที่มันมีโอกาสรอด มันก็จะไม่คิดที่จะหาเรื่องตาย

แต่เสือนั้นมาอยู่ในสภาพที่ไม่มีโอกาสรอดแล้วและมันได้เลือกวิธีสิ้นหวังที่ทำให้ตัวเองเผาไหม้จนเกือบที่จะฆ่าตัวมันเองตาย

เสือหวังว่าจะฆ่าคู่ต่อสู้ของมันได้และค่อยๆทำการฟื้นฟูตัวเอง ดังนั้นมันจึงได้เลือกวิธีเสี่ยงนี้ดู

เยล สามารถหลบการโจมตีที่เข้ามาได้แต่ถ้าเขาทำแบบนั้น หมาป่าตัวน้อยต้องตายอย่างแน่นอน  เยล ได้ตัดสินใจยืนนิ่งๆและต่อต้านการโจมตี  เขาไม่ต้องการที่จะหนีเหมือนหมาป่าตัวพ่อที่ขี้ขลาด

เยล ขนลุกขึ้นมาเมื่อรู้สึกได้ถึงพลังของการโจมตีที่เข้ามา เขาไม่รู้ว่าเขาจะรอดหรือไม่แต่เขายังคงยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว

ในตอนที่การโจมตีมาถึง มันก็มีพลังน้อยกว่าที่ เยล คาดเอไว้

มันไม่ใช่ว่าการโจมตีนี้ไม่ทรงพลัง เหตุผลก็เพราะหมาป่าตัวแม่ใช้ตัวของมันกันเอาไว้

เยล, หมาป่าตัวแม่และลูกหมาป่ากระเด็นกลับไปและมีแค่เพียงลูกหมาป่าตัวเดียวที่ยังไม่ได้รับบาดเจ็บเพราะได้รับการปกป้องจาก เยล และแม่ของมัน

เยล ลืมตาขึ้นมาและถอนหายใจเมื่อเห็นว่าลูกหมาป่าไม่ได้รับบาดเจ็บ และหลังจากนั้นสกิลทนความเจ็บปวดของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเป็นเลเวล 3 จากเลเวล 1

การโจมตีนี้ได้ทำให้ร่างกายส่วนบนของเขาโดนเผาไหม้ซึ่งทำให้เขาเจ็บปวดอย่างมาก  อีกอย่างแล้วหน้าตาของเขาตอนนี้อัปลักษณ์ขึ้นมาจากรอยไหม้พวกนั้น

ขาของเขายังอยู่ในสภาพดีอยู่เพราะบริเวณนั้นมีหมาป่าคอยปกป้องให้เขาและลูกของมันที่นอนอยู่ที่พื้น

เยล ลุกขึ้นยืนและหยิบดาบขึ้นมา มันค่อนข้างเสียหายแต่ก็ยังคงพอใช้งานได้

เสือนั้นยังคงมีชีวิตแต่มันน่าจะตายด้วยการโจมตีเบาๆ  เยล ประมาณว่าด้วยแรงทั้งหมดที่เขามีและการใช้ดาบแทงไปที่หัวของมัน เขาจะสามารถฆ่ามอนเตอร์ 2 ดาวนี่ได้

เยล ใช้ดาบแทงเข้าไปที่เสือพร้อมกับล้มลงไปอย่างหมดแรงและก็ได้มีแจ้งเตือนบอกเขาว่าการฟื้นฟูตัวเองนั้นได้เพิ่มขึ้นมาอยู่เลเวล 3

เยล ไม่ได้ล้มลงไปที่พื้นเพราะมีหมาป่ามาคอยรับไว้โดยใช้ร่างกายของมัน  เขายิ้มออกมาพร้อมกับหมดสติ  หลังจากการต่อสู้แล้วเขาได้ทำให้มันเชื่อใจจนมันไม่ทำร้ายเขา