ตอนที่ 25 -แดนเงินครามวิวัฒนาการขั้นที่สอง!

𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔

ขณะที่จ้าวอู๋จี๋กำลังจะป้องกัน...

ถังหลานเผยหญ้าเงินครามชีวันออกมาที่มือซ้าย แล้วกำมือจากระยะไกล——

“ระเบิด!”

เมล็ดพันธุ์หญ้าเงินครามชีวันที่แฝงตัวเข้าไปในร่างกายของจ้าวอู๋จี๋ผ่านทางบาดแผลที่นิ่งหรงหรงสร้างไว้ก่อนหน้านี้ ก็เติบโตอย่างรวดเร็วในเส้นเลือดของเขาทันที!

ทำเอาจ้าวอู๋จี๋ถึงกับสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก!

โจมตีจากภายในรึ?

หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว ก็อาจถึงแก่ชีวิตได้!

เขารวบรวมพลังวิญญาณส่วนใหญ่มาป้องกันเส้นลมปราณและอวัยวะภายในของตนเองทันที

ในขณะเดียวกันฝ่ามือหมีข้างหนึ่งก็ตบไปยังค้อนเฮ่าเทียนอัสนีเพลิง อีกข้างหนึ่งตบไปยังท้องของถังหลาน

——แค่ค้อนเล็กๆ เช่นนี้ มือเดียวก็เกินพอแล้ว!

แต่ว่านะ...

ค้อนเฮ่าเทียนอัสนีเพลิงนั้นหนักหลายพันชั่งอยู่แล้ว แถมยังมีการเสริมพลังจากทลายสวรรค์จู่โจมอีก

ฝ่ามือหมีของจ้าวอู๋จี๋ กระทั่งไม่อาจต้านทานได้แม้แต่ชั่วครู่ ก็ถูกผลักจนกระแทกเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรง!

เปลวไฟที่ร้อนระอุพลุ่งพล่าน!

สายฟ้าที่บ้าคลั่งระเบิดออก!

ทั้งย่างทั้งช็อตไฟฟ้า ทำเอาจ้าวอู๋จี๋แทบจะสุขสมจนตาย!

ปัง——

ฝ่ามือหมีของจ้าวอู๋จี๋ ก็ตบเข้าที่ท้องของถังหลานเช่นกัน

วิชาผนึกอมตะโคจร เปลี่ยนพลังวิญญาณที่ไม่มากนักทั้งหมดให้กลายเป็นของตนเอง

แสงสีทองของกายวัชระอมตะสว่างวาบขึ้น ลดทอนแรงกระแทกส่วนใหญ่ไป

เขาลอยถอยหลังไปครึ่งเมตรอย่างเบาหวิว แล้วลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย

ครืนนน——

จ้าวอู๋จี๋ลอยกระเด็นไปข้างหลัง ชนกระท่อมไม้หลังหนึ่งจนพังทลายลงมา

ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว

ณ ที่นั้นเงียบสงัด!

ทุกคนต่างก็จ้องมองถังหลานอย่างเหม่อลอย มือซ้ายคือหญ้าเงินครามชีวัน มือขวาคือค้อนเฮ่าเทียนอัสนีเพลิง

สองวิญญาณยุทธ์?

วิญญาณยุทธ์แฝด?

แต่...

ถึงแม้จะเป็นวิญญาณยุทธ์แฝด ก็สามารถซัดจ้าวอู๋จี๋ให้กระเด็นไปได้รึ?

นั่นคือจ้านหุนเซิ่งเจ็ดวงแหวนนะ!

ระดับพลังต่างกันถึง 36 ระดับ!

สามระดับใหญ่!

ถึงแม้จะประมาทไปบ้าง ก็ไม่น่าจะอเนจอนาถถึงเพียงนี้มิใช่รึ?

ตูม——

ซากปรักหักพังถูกซัดให้กระเด็นออกไป

จ้าวอู๋จี๋ที่หน้าตาบวมปูด ในดวงตาทั้งสองข้างลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง!

เบื้องหลังปรากฏร่างของหมีวัชระทรงพลังขึ้นมา มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นของจริง

นี่คือ...

ทักษะวิญญาณที่เจ็ด·ร่างแท้วิญญาณยุทธ์?!

เอาล่ะสิ!

โกรธจนเลือดขึ้นหน้าแล้ว จะมารังแกเด็กแล้วสินะ!

ทุกคนต่างก็ถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความหวาดกลัว นี่มันจะสู้ได้อย่างไรกัน?

มีเพียงถังหลานที่ยิ้มเล็กน้อย มองดูแรงกดดันนั้นราวกับสายลมที่พัดผ่านใบหน้า

เขาชี้ไปยังธูปที่อยู่ข้างๆ

“อาจารย์จ้าว ธูปมอดแล้วนะขอรับ”

“หากท่านจะลงมืออีก นั่นก็คือการใช้ตำแหน่งในทางที่ผิดเพื่อแก้แค้นส่วนตัวแล้วนะขอรับ”

จ้าวอู๋จี๋: ╬д╬ (หน้าหงุดหงิดอย่างรุนแรง)

จ้าวอู๋จี๋: (●—●)

เขาหันศีรษะไปอย่างแข็งทื่อ มองดูธูปที่มอดไหม้จนหมดสิ้น

เป็นเวลานานกว่าจะกลับมามีสติได้

ยัง...

จะให้พวกเขาผ่านไปจริงๆ รึ?

แถมยังไม่ใช่การถ่วงเวลาแบบนั้น แต่เป็นการปะทะกับเขาตรงๆ หลายระลอก!

หน้าอกบาดเจ็บ!

เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง!

หน้ายังบวมอีก!

แถมยัง...

ธูปมอดแล้ว เขายังไม่สามารถโต้กลับได้!!!

อ๊าาาาาา!!!

โกรธจริงๆ!!!

แต่จ้าวอู๋จี๋ก็เป็นคนที่รักษาสัญญาเช่นกัน เขาขบฟันแน่นแล้วหันหลังกลับเดินจากไป

จนกระทั่งมองไม่เห็นเงาของเขาแล้ว

ณ ที่นั้นก็ยังคงไม่มีใครขยับเขยื้อน

การแสดงของถังหลานมันรุนแรงเกินไป พวกเขาชั่วขณะหนึ่งยังปรับตัวไม่ทัน

ถึงแม้จะเป็นเสียวอู่และถังซานที่คุ้นเคยกับเขา ก็ยังเป็นเช่นนี้!

นิ่งหรงหรงยิ่งสมองหยุดทำงาน ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าถังหลานทำได้อย่างไร?

ส่วนแสงในดวงตาของจูจู๋ชิง ก็ค่อยๆ สว่างขึ้น

ที่แท้วิญญาณยุทธ์นั่น ควรจะใช้เช่นนี้รึ?

——นางจำได้ว่าค้อนเฮ่าเทียนอัสนีเพลิง ก็คือกริชสีแดงฉานในวันนั้น!

แข็งแกร่งมาก!

แต่ว่า...

นั่นก็หมายความว่า ในอนาคตนางก็อาจจะสามารถระเบิดพลังโจมตีที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้ใช่หรือไม่?

วิญญาจารย์สายโจมตีว่องไวสร้างความเสียหายของสายโจมตีแข็งแกร่ง?

แรงดึงดูดเช่นนี้ ใครจะไปทนไหวกัน?

สายตาที่มองไปยังถังหลาน ยิ่งแน่วแน่ขึ้นไปอีก!

“แค่กๆ!” ถังหลานทำลายบรรยากาศ “ข้าว่า ผ่านการสอบแล้ว เหตุใดแต่ละคนถึงไม่ดีใจกันเลยเล่า?”

คำพูดประโยคนี้ ปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้น

“พี่ท่านเก่งกาจจริงๆ!” เสียวอู่กล่าวอย่างตื่นเต้น “วิญญาณพรหมยุทธ์ระดับ 76 ยังถูกทุบจนกระเด็นได้!”

“เป็นเพราะทุกคนประสานงานกันได้ดี ข้าถึงได้มีโอกาส” ถังหลานกล่าวอย่างถ่อมตน “อีกอย่างอาจารย์จ้าวก็ประมาทไป มิเช่นนั้นก็คงจะไม่...”

...อนาถถึงเพียงนั้น

“นั่นก็เป็นเพราะเจ้าบัญชาการได้ดี” จูจู๋ชิงกล่าวขึ้นมาอย่างเย็นชา

เสียวอู่พยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ควงแขนของจูจู๋ชิงอย่างสนิทสนม

——ขอเพียงแค่ชมพี่ชายข้า ก็คือเพื่อนที่ดีของข้า!

“ถังหลาน เจ้าช่างทำให้คนตกตะลึงจริงๆ” ไต้มู่ไป๋หัวเราะอย่างขมขื่น “พลังต่อสู้แข็งแกร่งก็ช่างเถอะ กลยุทธ์ก็ยังยอดเยี่ยมอีกด้วย ต่อไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วย”

ทุกคนต่างก็พยักหน้า เห็นด้วยอย่างยิ่ง

มีเพียงถังซานที่เป็นสายควบคุมเช่นกัน ที่มีสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง——อย่างไรเสียก็ข้ามภพมาเหมือนกัน เหตุใดเขาจึงไม่ใช่ตัวเอก?

แต่...

ถังหลานในทุกๆ ด้าน ก็เหนือกว่าเขามากจริงๆ

[ผู้เป็นนายโดดเด่นอย่างยิ่งในการสอบเข้าโรงเรียนสื่อไหลเค่อ ได้รับสิทธิ์ในการบัญชาการเจ็ดประหลาดสื่อไหลเค่อ ช่วงชิงวาสนาของถังซานมาได้ในปริมาณกลาง!]

[รางวัล: ‘แดนเงินครามวิวัฒนาการขั้นที่สอง: แดนจิตวิญญาณ’ !]

วินาทีต่อมา

แดนเงินครามของถังหลานก็แผ่ออกมาโดยอัตโนมัติ หญ้าเงินครามจำนวนมากผุดขึ้นมา ปูเต็มไปทั่วทั้งลานกว้าง

ถังหลานสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังงานพิเศษภายในแดนเงินคราม——พลังจิต!

ก็เหมือนกับรูปลักษณ์ของคน พลังจิตก็มี ‘ลักษณะเฉพาะ’ ของแต่ละคนเช่นกัน

และอีกอย่าง...

เหล่าหญ้าเงินครามภายในแดนเงินคราม ก็ยังได้มอบพลังจิตอันแผ่วเบาของพวกมัน ให้ถังหลานได้ใช้เป็นการชั่วคราวอีกด้วย

ทั้งป้องกัน, โจมตี, สื่อสาร และอื่นๆ!

ถังหลานใช้พลังจิตโดยตรง เชื่อมต่อกับทุกคนในที่นั้น

「เฮ้ เฮ้? ได้ยินข้าพูดไหม?」

จูจู๋ชิงและคนอื่นๆ ต่างก็หันไปมองถังหลานพร้อมกัน

“พี่ ท่านเมื่อครู่พูดกับข้ารึ?” เสียวอู่กล่าวอย่างประหลาดใจ “แต่ความรู้สึกเหมือนกับตอนที่ผสานร่างกันมากเลย นี่คืออะไรหรือ?”

“พลังจิต!” ถังซานกล่าวอย่างมั่นใจ “พี่ ท่านใช้พลังจิตพูดคุยกับพวกเราอยู่รึ?”

ถังหลานพยักหน้า

“การต่อสู้เมื่อครู่ ทำให้แดนเงินครามของข้าได้รับการวิวัฒนาการขั้นที่สอง สามารถควบคุมพลังจิตได้อย่างง่ายๆ”

“ต่อไปหากพวกเราจะปรึกษาแผนการ ก็สามารถทำได้โดยตรงในระดับจิตใจ สะดวกรวดเร็วแถมยังไม่ต้องกลัวว่าจะรั่วไหลอีกด้วย”

ดวงตาของทุกคนเป็นประกาย!

ฟังก์ชันนี้ดีจริงๆ!

เดี๋ยวก่อน!

“แดนรึ?” นิ่งหรงหรงร้องเสียงหลง “ท่านถึงกับบรรลุแดนแล้วรึ?”

“แดนพิเศษมากรึ?” ถังซานเอ่ยถาม

“แน่นอนสิ!” นิ่งหรงหรงกล่าวเสียงสูงขึ้น “แดนแบ่งออกเป็นแดนเทพประทานและแดนที่ได้รับภายหลัง แดนเงินครามของถังหลานท่านนี้ ก็น่าจะเป็นสิ่งที่มาพร้อมกับวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามสินะ?”

ถังหลานพยักหน้า

“ไม่คิดว่า หญ้าเงินครามจะยังมีศักยภาพเช่นนี้อีกรึ?”

นิ่งหรงหรงกล่าวอย่างซาบซึ้ง——

“น่าจะเกี่ยวข้องกับการกลายพันธุ์ของวิญญาณยุทธ์”

“ท่านช่างโชคดีโดยแท้”

“แดนเทพประทานไม่จำเป็นต้องแข็งแกร่งในการต่อสู้เสมอไป แต่ย่อมต้องเป็นแดนที่เหมาะสมกับตนเองที่สุดอย่างแน่นอน”

“ตลอดหนึ่งหมื่นปี ในบรรดาราชทินนามพรหมยุทธ์ 634 คนที่ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ มีเพียง 54 คนเท่านั้นที่มีแดน”

“ในจำนวนนั้น มีเพียง 14 คนที่มีแดนเทพประทาน”

“และก่อนที่จะกลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์แล้วบรรลุแดนได้นั้น ยิ่งมีเพียง 6 คนเท่านั้น!”

“ตอนนี้พวกท่านรู้แล้วใช่ไหมว่า แดนเงินครามของถังหลานนั้นสุดยอดเพียงใด?”

การให้ความรู้ของนิ่งหรงหรงครั้งนี้ ทำให้ทุกคนได้รู้ถึงความน่าทึ่งของถังหลาน

ต่างก็มองไปยังถังหลานด้วยความชื่นชม

เสียวอู่ควงแขนของถังหลานอย่างภาคภูมิใจ รู้สึกเป็นเกียรติไปด้วย

มีเพียงถังซาน ที่มีสีหน้าแปลกๆ

เขาก็มีวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม เหตุใดจึงไม่สามารถบรรลุแดนเงินครามได้?!

น่าเจ็บใจ! น่าเจ็บใจ! น่าเจ็บใจจริงๆ!

หารู้ไม่ว่า...

ความแค้นเคืองของเขา ถูกส่งผ่านการเชื่อมต่อทางจิตใจไปยังถังหลานโดยไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย

ซึ่งถังหลานก็ขอแสดงความเห็นว่า...

𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔

[จบบท]