ตอนที่ 9 - วงแหวนวิญญาณวงแรกสีขาว

ตอนที่ 9 - วงแหวนวิญญาณวงแรกสีขาว

𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔

เขามองดูกระต่ายตาสีแดงตัวนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน ในดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา!

ถังหลานเห็นดังนั้น

จึงคลายหญ้าเงินครามชีวันออกอีกเล็กน้อย

กระต่ายตาสีแดงตัวนั้นก็เผ่นหนีออกมาในพริบตา วิ่งหายเข้าไปในส่วนลึกของป่า!

“เฮ้ย! มันหนีไปแล้ว!” ถังหลานกล่าวอย่างร้อนรน

เขาทำท่าจะไล่ตาม...

แต่กลับขาอ่อนล้มลงกับพื้น หลังจากใช้พลังวิญญาณไปมากมาย การจะหมดแรงก็เป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ?

ถังซานทำเป็นมองไม่เห็นสิ่งนี้

แรงดึงดูดของการได้ฝึกฝนต่อ ทำให้เขาใช้ท่าเท้าเงาปีศาจ เพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่ตามขึ้นไป

แต่กระต่ายตาสีแดงที่สัมผัสได้ถึงจิตสังหาร ก็ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเพื่อหนี

ชั่วขณะหนึ่ง ถังซานกลับไล่ตามไม่ทัน

เมื่อเห็นว่ามันกำลังจะหนีไปได้...

ถังซานใช้แผ่นหลังของตนเองบังไว้ แล้วยกมือขึ้นยิงลูกดอกแขนเสื้อเข้าที่หัว!

กระต่ายตาสีแดงถูกตรึงอยู่กับพื้น ดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง ก็แน่นิ่งไป

วงแหวนวิญญาณสีขาววงหนึ่งลอยออกมาจากร่างของมัน

ถูกต้อง!

วงแหวนวิญญาณสีขาว!

กระต่ายที่ถังหลานเตรียมไว้นี้ ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี มีอายุเพียงสิบกว่าปีเท่านั้น

เพิ่งจะ ‘บรรลุนิติภาวะ’ หมาดๆ

ก็เพื่อที่จะฉวยโอกาสที่ถังซานยังไม่เข้าใจเรื่อง ‘การจับคู่วงแหวนวิญญาณที่ดีที่สุด’ วางกับดักเขานี่แหละ!

มิเช่นนั้นเขาจะใจดีถึงขนาดพาถังซานมาที่นี่เพื่อตามหาราชาเงินครามรึ?

เผื่อว่าเทพเบื้องบนจะเล่นตุกติก ทำให้ถังซานได้รับวาสนา เช่น การปลุกแดนเงินครามขึ้นมา ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

และอีกอย่าง...

สัตว์วิญญาณตัวนี้ ยังเป็นกระต่ายนุ่มนิ่มอีกด้วย

เป็นกระต่ายนุ่มนิ่มเผ่าพันธุ์เดียวกับเสียวอู่!

หากถังซานดูดซับวงแหวนวิญญาณจากกระต่ายนุ่มนิ่ม แล้วเสียวอู่จะยังชอบเขาได้อยู่อีกหรือ?

ความประทับใจแรกพบดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งทันที

ลูกคิดรางแก้วนี้ช่างดังกรุ๊งกริ๊งเสียจริง!

เมื่อเห็นถังซานหยุดยืนอยู่หน้าวงแหวนวิญญาณสีขาว ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ถังหลานก็จงใจเอ่ยขึ้นว่า “เมื่อครู่นี้คืออะไรกัน? พริบตาเดียวก็ฆ่าสัตว์วิญญาณตัวนี้ได้แล้ว?”

“เป็นเพียงลูกไม้เล็กน้อยเท่านั้น” ถังซานเปลี่ยนเรื่อง “พี่ใหญ่ ตอนนี้ต้องทำอย่างไรต่อ?”

“ท่านปู่เจี๋ยไม่ได้บอกหรอกรึ ว่าให้ใช้วิญญาณยุทธ์ไปดูดซับวงแหวนวิญญาณ?” ถังหลานคาดเดา “เจ้าลองดูหน่อยไหม? ไม่รู้ว่าวงแหวนวิญญาณนี้จะสลายไปหรือไม่...”

ถังซานตกใจ!

เขาตัดสินใจทันที

เดินมาเบื้องหน้ากระต่ายนุ่มนิ่ม ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม ดึงดูดวงแหวนวิญญาณสีขาวให้สวมทับลงไป

ถังหลานแอบมองอย่างระมัดระวัง ถังเฮ่าคงไม่ได้อยู่แถวนี้ใช่ไหม?

ผ่านไปหลายวินาที

ถังซานก็ลุกขึ้นยืน แล้วยิ้มกว้างให้ถังหลาน

“พี่ใหญ่ คอขวดของข้าหายไปแล้ว!”

ถังหลานก็ยิ้มเช่นกัน

ดูเหมือนว่าถังเฮ่าจะไว้วางใจตนเองมากทีเดียว

บัดนี้เมื่อไม้กลายเป็นเรือแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

มีเพียงในการทดสอบของเทพในอนาคตเท่านั้น ที่จะสามารถเพิ่มอายุของวงแหวนวิญญาณได้

แต่ถังซานถูกเทพอาชูร่านำมา ที่ฝั่งเทพสมุทรย่อมไม่มีการให้สิทธิพิเศษใดๆ เพิ่มเติม

การทดสอบของเทพสมุทร วัดกันที่พรสวรรค์ล้วนๆ

ถังหลานมีวิญญาณยุทธ์แฝดกลายพันธุ์ การจัดวางวงแหวนวิญญาณดีกว่า ระดับพลังวิญญาณก็สูงกว่า!

การทดสอบเก้าด่านของเทพสมุทร ยังจะเป็นของถังซานได้อยู่อีกหรือ?

“ทะลวงได้ก็ดีแล้ว ระดับพลังเพิ่มขึ้นหรือไม่?” ถังหลานถามอย่างห่วงใย

“เพิ่มขึ้นรึ? ไม่นี่”

ถังหลานรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งในใจ

ต้องการผลลัพธ์เช่นนี้แหละ

[ผู้เป็นนายทำให้วงแหวนวิญญาณวงแรกของถังซานลดลงเหลือ 11 ปี, ช่วงชิงวาสนาของถังซานมาได้ในปริมาณเล็กน้อย!]

[รางวัล: ‘อายุวงแหวนวิญญาณ +411’ !]

ร่างกายของถังหลานแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าวงแหวนวิญญาณและร่างกายจะมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด

เมื่อฝ่ายหนึ่งเพิ่มขึ้น ก็จะส่งผลให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย

เพียงแต่ว่า...

อายุที่เพิ่มขึ้นนี้ เหตุใดจึงมีทั้งเศษทั้งเต็ม?

จริงสิ!

วงแหอนวิญญาณวงแรกดั้งเดิมของถังซาน คืออสรพิษมันดาลาอายุ 422 ปี

ลบด้วย 11 ปีนี้ ก็คือ 411 ปีมิใช่หรือ?

ช่างแม่นยำเสียจริง

“พี่ใหญ่! เที่ยงแล้ว ท่านพ่อยังไม่ได้กินข้าวเลย!” ถังซานเร่ง “พวกเรารีบกลับกันเถิด!”

ถังหลานลอบยิ้มเย็นชาในใจ

ถังซานดูเหมือนจะห่วงใยถังเฮ่า...

แต่แท้จริงแล้วคือกลัวว่าจะถูกซักไซ้เรื่องลูกดอกแขนเสื้อ

ก็ดีเหมือนกัน

ถังซาน เจ้า ยิ่งเจ้าขี้เหนียวเท่าไหร่ การจะเล่นงานเจ้าก็ยิ่งไร้ซึ่งแรงกดดันทางศีลธรรมมากเท่านั้น!

หนึ่งเดือนต่อมา

โรงเรียนวิญญาจารย์ระดับต้นนั่วติงเปิดเรียนแล้ว

เนื่องจากครั้งนี้เป็นเด็กสองคน ผู้เฒ่าเจี๋ยจึงได้ขับรถลาที่ใช้ลากโม่ของเขา ส่งพวกเขาไปยังเมืองนั่วติง

ถังเฮ่ายืนอยู่ที่ประตู วางมือทั้งสองข้างลงบนไหล่ของถังหลานและถังซาน

“หลานเอ๋อร์ เรื่องของเจ้าข้าไม่เป็นห่วงแล้ว จำคำสั่งของข้าไว้ก็พอ”

ถังหลานพยักหน้าอย่างว่าง่าย

แล้วกำชับกลับไปว่า “ท่านก็ต้องพักฟื้นให้ดี อย่าเอาแต่ดื่มสุราอีก”

ทำท่าทางราวกับเป็นผู้ใหญ่ตัวน้อย

ถังเฮ่าหัวเราะอย่างพึงพอใจ มือใหญ่ตบลงบนไหล่ของถังหลาน

ลูกชายคนโตคนนี้ ช่างยิ่งมองก็ยิ่งพอใจ

แล้วมองไปยังถังซาน...

“เจ้าซาน เจ้า...”

“ตั้งใจฝึกฝนให้ดี หากไม่เข้าใจก็ถามพี่ชายเจ้าให้มาก”

ทัศนคติที่ดูขอไปทีนั้น ทำให้ถังซานเพียงแค่พยักหน้าอย่างเย็นชา

ถังเฮ่ารู้สึกจนใจ

ช่างเป็นเหล็กที่ตีไม่ขึ้นจริงๆ!

สามเดือน

วิชาค้อนวายุคลั่งเพิ่งจะเชี่ยวชาญถึง 25 ครั้ง เพื่อที่จะขจัดพลังปราณเทวะเก้าสุริยัน ความคืบหน้าจึงล่าช้าอย่างรุนแรง

พรสวรรค์เมื่อเทียบกับถังหลาน ช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว

ใบหน้าของถังซานแข็งทื่อ รู้สึกจนใจอยู่บ้าง

แต่ก็ต้องยอมรับว่า พรสวรรค์ของถังหลานนั้นเหนือกว่าเขามากจริงๆ

โดยเฉพาะหญ้าเงินครามที่แปลกประหลาดนั่น...

ทำให้เขาทั้งอยากจะใกล้ชิด และมีความรู้สึกอยากจะยอมจำนน

ถังเฮ่ากล่าวอย่างไม่วางใจ “หลานเอ๋อร์ เจ้าคอยดูแลเจ้าซานให้ดี”

ถังหลานโอบถังซานที่เตี้ยกว่าตนเองหนึ่งช่วงศีรษะไว้ แล้วยิ้มอย่างเปิดเผย

“นั่นแน่นอนอยู่แล้ว!”

“ข้าจะดูแลเจ้าซานน้อยเป็นอย่างดี!”

เมื่อพ้นจากการจับตามองของราชทินนามพรหมยุทธ์อย่างถังเฮ่าแล้ว ก็มีโอกาสมากมายที่จะจัดการเจ้าเด็กนี่!

ให้ตายสิ!

นานขนาดนี้แล้ว

ทั้งอาวุธลับ วิชาฝีมือ วิชาตัวเบาต่างๆ ป้องกันเสียมิดชิด!

ต้องตอบแทนความระแวดระวังอย่างเข้มงวดนี้ให้สาสม!

ถังหลานกล่าวอย่างจริงใจ ทำให้ถังเฮ่ารู้สึกวางใจอย่างยิ่ง

เขาผลักเด็กทั้งสองไปยังผู้เฒ่าเจี๋ย

เมื่อทั้งสองขึ้นรถลาแล้ว ผู้เฒ่าเจี๋ยจึงได้เหลือบมองถังเฮ่าแวบหนึ่ง

“ในที่สุดเจ้าก็ทำตัวเป็นผู้เป็นคนเสียที”

จากนั้นก็สะบัดแส้ ขับรถลามุ่งหน้าไปยังเมืองนั่วติง

ถังเฮ่ามองส่งรถลาจนพ้นประตูหมู่บ้านไป ไม่ได้อาลัยอาวรณ์บ้านที่อยู่เบื้องหลัง เดินไปยังอีกทิศทางหนึ่ง

ลูกๆ จะไปโรงเรียนแล้ว ในฐานะผู้เป็นแม่ก็ควรจะได้รับรู้บ้าง

บนรถลา

ถังหลานยื่นมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบถุงผ้าใบเล็กออกมาใบหนึ่ง ยัดใส่มือของถังซาน

กริ๊งกร๊าง

เสียงโลหะกระทบกันอย่างใสดังขึ้น

ถังซานเปิดดู ก็พบว่าเป็นเหรียญวิญญาณทองสองเหรียญ และเหรียญวิญญาณเงินหนึ่งเหรียญ

“นี่เป็นเงินที่ข้าหามาได้จากการล่าสัตว์ป่าในช่วงสองเดือนนี้” ถังหลานกล่าวพลางยิ้มอย่างซื่อๆ “เจ้าก็ใช้ช่องทางการสมัครเรียนปกติไปเถิด ข้าจะใช้สถานะนักเรียนทุนของหมู่บ้านเอง”

อืม...

แน่นอนว่าถังหลานไม่มีเวลาว่างไปล่าสัตว์หรอก เงินนี่มาจากการขายแท่งทองคำ

แต่ถังซานไม่รู้ เมื่อได้ฟังก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง

เดิมทีคิดว่า

ที่ถังหลานออกไปข้างนอกทุกวัน เป็นเพราะถังเฮ่า ‘เปิดครัวพิเศษ’ ให้เขา

ที่แท้แล้วคือ...

“พี่ใหญ่ พรสวรรค์ของท่านเหนือกว่าข้า หรือว่าจะให้ข้าไปเป็นนักเรียนทุนแทนดี?” ถังซานกล่าวอย่างจริงใจ

ทำท่าจะยื่นถุงเงินคืนให้

โป๊ก

ถังหลานดีดมะกอกใส่หน้าผากของถังซานอย่างแรง จนปูดขึ้นมาเป็นลูกมะนาว

“พูดอะไรเหลวไหล?” ถังหลานดุ “ข้าเป็นพี่ชายเจ้า ก็ควรจะดูแลเจ้า! ห้ามปฏิเสธอีก!”

ทำท่าทางเป็นพี่ชายที่ดีที่คอยเอาใจน้องชาย

ถังซานกุมหน้าผาก แอบขบฟันแน่น!

ทั้งเจ็บ ทั้งซาบซึ้งใจ

พี่ชาย...

ดีกับเขาเกินไปแล้ว!

ไม่เหมือนพ่อไร้ค่านั่น ที่ทั้งเย็นชาและไม่สนใจ ราวกับว่าเขาเป็นลูกเก็บมาเลี้ยง

แต่ในความเป็นจริง...

ถังหลานจะใจดีถึงเพียงนั้นรึ?

นักเรียนทุนกับนักเรียนปกติ ไม่ได้อยู่หอพักเดียวกัน

ที่ทำเช่นนี้

ก็เพื่อให้ถังซาน ไม่สามารถได้พบกับเสียวอู่ในทันที

นี่คือวาสนาใหญ่ของถังซานเลยนะ!

ช่วงแรกเสียวอู่อุทิศวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณแสนปี!

ช่วงกลางต้าหมิงและเอ้อหมิงอุทิศวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณแสนปี!

สุดท้ายเสียวอู่ยังกลายเป็นปลอกดาบของดาบเทพอาชูร่า ช่วยเหลือถังซานให้ได้รับตำแหน่งเทพอาชูร่า!

หากจีบเสียวอู่ติด...

รางวัลคงจะพุ่งขึ้นสวรรค์ไปเลย!

𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔𖣔

[จบบท]