บทที่ 37 แฟนสาวสายคลั่ง
บทที่ 37 แฟนสาวสายคลั่ง
"เลิกกันแล้วเหรอ"
จงเสี่ยวเสวี่ยถามย้ำอีกครั้ง “ทำไมถึงเลิกกันล่ะ”
“นี่มันเรื่องส่วนตัวของฉันไม่ใช่เหรอ”
เสิ่นม่านม่านตอบเสียงเรียบ “ฉันจำเป็นต้องบอกคุณด้วยหรือไง”
จงเสี่ยวเสวี่ยไม่สะทกสะท้าน “อู๋เจียงเผิงตายนะ ศพของเขาถูกโยนทิ้งไว้ที่ทะเลสาบในหมู่บ้านข้างๆ”
“พอเป็นคดีฆาตกรรม คุณก็มีหน้าที่ต้องให้ความร่วมมือในการสืบสวนแล้วล่ะ”
สีหน้าของเสิ่นม่านม่านเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “อู๋เจียงเผิงตายเหรอ มันเป็นไปได้ยังไง”
ท่าทีของเธอทำเอาคนในไลฟ์สดถึงกับงงงัน
【เสียงลมตีเป้ากางเกงดังกังวาน】 : “ดูจากสีหน้าเธอแล้ว...ไม่น่าแกล้งทำนะ หรือว่าเธอจะไม่ได้เป็นคนลงมือจริงๆ”
【หลงรักโลลิ】 : “ชื่อฉันก็คือเสิ่นม่านม่านเหมือนกัน โอ๊ยยอะไรจะซวยขนาดนี้”
【ไอศกรีมนมสด】 : “บางคนก็แสดงเก่งนะ อย่าพึ่งหลงกลฝีมือการแสดงของเธอล่ะ”
【จอมพลห้าดาวแห่งสวนกล้วยไม้สีฟ้า】 : “รีบจับคนร้ายซะที ทำเรื่องชั่วแบบนี้… อย่างน้อยก็ควรทิ้งศพไว้ที่คอนโดตัวเองสิ มาโยนไว้ในหมู่บ้านฉันได้ยังไง นี่ฉันกับลุงต้องอดหลับอดนอนมาเป็นเดือนเลยนะ”
【โจรสลัด! ราชาลูฟี่】 : “พี่รปภ ผมขอแสดงความเห็นใจไว้สามวินาทีนะครับ…”
…
“เข้ามาคุยข้างในดีกว่า”
เสิ่นม่านม่านเชื้อเชิญให้ทุกคนเข้าบ้าน แล้วพาพวกเขาไปนั่งที่โซฟา
“ฉันกับอู๋เจียงเผิงเลิกกันไปเดือนนึงแล้ว เหตุผลก็ง่ายๆเราเข้ากันไม่ได้”
เธอเทน้ำใส่แก้วแล้ววางไว้บนโต๊ะ “ตั้งแต่เลิกกัน ฉันก็ลบช่องทางติดต่อกันหมด เขาจะไปทำอะไรต่อหลังจากนั้น ฉันก็ไม่รู้จริงๆ”
จงเสี่ยวเสวี่ยขมวดคิ้วน้อยๆ ท่าทีสงบนิ่งของเสิ่นม่านม่านทำให้เธอรู้ทันทีว่า...คนๆนี้ไม่ใช่คนธรรมดา
และนั่นแหละที่ยิ่งทำให้เธอดูน่าสงสัยมากขึ้น
หญิงสาวร่างบางขนาดนี้ พอได้ยินว่าแฟนเก่าเสียชีวิต ยังคงแสดงสีหน้าเรียบเฉยได้ขนาดนี้...มันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด
ขณะนั้นเอง ข้อความในติ๊กต็อกก็เด้งขึ้นมา เป็นข้อความจากซูหาน
หลังอ่านข้อความเสร็จ จงเสี่ยวเสวี่ยถามด้วยความมั่นใจ “งั้นคุณก็น่าจะรู้จักหลินไห่คุนใช่ไหม”
มือที่ถือแก้วของเสิ่นม่านม่านสั่นเล็กน้อย…
“รู้จัก เขาเป็นเพื่อนของฉัน”
จงเสี่ยวเสวี่ยพูดต่อ “เสิ่นม่านม่าน คุณก็น่าจะรู้ดีใช่ไหมว่า รถนักโทษที่มุ่งหน้าไปยังลานประหาร ต่อให้ผ่านกี่ไฟแดง สุดท้ายมันก็มีปลายทางเดียวอยู่ดี”
ใช่…
เว้นเสียแต่จะมีคนมาชิงตัวกลางทาง
แต่แบบนั้นมันก็แค่เรื่องในหนัง…
เสิ่นม่านม่านวางแก้วน้ำลง เงียบไปพักหนึ่ง แล้วจู่ๆก็เอามือปิดหน้าร้องไห้ออกมา
“เขาสมควรตาย เขาทรยศความรักของเรา”
เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาเปล่งประกายคลุ้มคลั่ง “ตอนที่เขาตามจีบฉัน ฉันเคยบอกไว้แล้วว่าถ้าเขานอกใจเมื่อไหร่ ฉันจะฆ่าเขาด้วยมือตัวเอง”
“เขาเคยสาบานว่าเขาจะไม่มีวันทำแบบนั้น ถ้าเขาทำ…ก็ขอให้ผู้หญิงที่เขารักที่สุดได้เป็นคนลงมือฆ่าเขา”
“แล้วฉันก็แค่…ทำตามคำสาบานของเขาเท่านั้นเอง”
จงเสี่ยวเสวี่ยกับตำรวจอีกสามคนที่นั่งข้างๆ เงียบสนิท ทำได้แค่ฟังเธอพูดต่ออย่างตั้งใจ
“ตอนเขานอกใจครั้งแรก ฉันก็ให้โอกาสแล้วนะ แต่พอครั้งที่สอง ครั้งที่สาม...มันก็ยังเหมือนเดิม”
เสิ่นม่านม่านหัวเราะเย็นชา “คนอย่างเขา ต่อให้เกิดใหม่ก็ไม่เลิกนิสัยเดิมหรอก”
“คืนนั้นฉันมอมเหล้าเขา แล้วถามเขาว่า...ยังจำคำสาบานตอนนั้นได้ไหม”
“เขาเมามาก ไม่ตอบ แต่ไม่เป็นไร เพราะคำตอบมันก็ไม่สำคัญอีกแล้ว ฉันคว้ามีดผลไม้ขึ้นมา…”
เธอพูดเสียงเบาแต่แฝงไปด้วยความบ้าคลั่ง “ฉันแทงจนเหนื่อย…ถึงยอมหยุด”
จงเสี่ยวเสวี่ยฟังแล้วถึงกับขนลุก เธอขมวดคิ้ว “ถ้าคุณจับได้ว่าเขานอกใจ ก็แค่เลิกกันไป ทำไมต้องทำถึงขนาดนั้น…”
“คุณจะเข้าใจอะไร”
เสิ่นม่านม่านตะโกนลั่น “ฉันรักเขามาก ฉันจะเลิกกับเขาได้ยังไงกัน”
“ต่อให้ต้องฆ่า…ฉันก็ไม่ยอมปล่อยให้เขาไปมีความสุขกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด”
ทุกคนในห้อง ณ ตอนนั้น มีแต่คำเดียวผุดขึ้นมาในหัว…
คลั่ง
【คนไม้ขีดไฟ】 : “ของจริงเลยครับ…แฟนสาวสายคลั่งในชีวิตจริง โคตรน่ากลัว”
【โคล่าผสมน้ำแข็ง】 : “สุดยอดเลยพี่ ทำในสิ่งที่ฉันอยากทำแต่ไม่กล้าทำ ผู้ชายหลายใจควรโดนแบบนี้”
【ต้นไม้กลางทะเลทราย】 : “แม้จะรุนแรงไปหน่อย…แต่เธอรักก็คือรัก เกลียดก็คือเกลียดจริงๆ”
【โพไซดอน】 : “คล้ายแฟนเก่าผมเลย นิสัยก็คลั่งๆแบบนี้เหมือนกัน…ผมนี่รีบหาทางเลิกเลย”
【แตงโมหวานเจี๊ยบ】 : “พี่ๆเห็นแล้วใช่ไหมครับ คราวหลังอย่าคิดนอกใจเด็ดขาด”
…
เมื่อความจริงเปิดเผย เสิ่นม่านม่านก็ถูกจับทันที
ด้วยความที่คดีนี้เป็นที่สนใจของสาธารณชน ตำรวจเมืองหยางจึงแถลงข่าวในช่วงบ่าย ระบุรายละเอียดอย่างชัดเจน
เสิ่นม่านม่านและอู๋เจียงเผิงเป็นนักศึกษาคณะการแสดงจากวิทยาลัยศิลปะเมืองหยาง เนื่องจากไม่พอใจที่ฝ่ายชายแอบนอกใจ เสิ่นม่านม่านจึงมอมเหล้าและสังหารเขา
ที่น่าสนใจคือเรื่องนี้ยังพัวพันกับอีกคนหนึ่ง
หลินไห่คุน ชายผู้ตามจีบเสิ่นม่านม่านมาหลายปี
หลังฆ่าอู๋เจียงเผิงแล้ว เสิ่นม่านม่านที่ตกใจมาก ติดต่อขอความช่วยเหลือจากหลินไห่คุนและสัญญาว่าถ้าเขาช่วยเธอเก็บกวาดเรื่องนี้ เธอจะยอมคบกับเขา
หลินไห่คุนที่หลงรักเธอมานาน ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ ทั้งสองช่วยกันยัดศพใส่กระเป๋าเดินทาง แล้วขับรถเอาไปโยนทิ้งในทะเลสาบของหมู่บ้านข้างๆ
แต่ที่บ้ากว่านั้นคือหลังจากทำทุกอย่างเสร็จ เสิ่นม่านม่านกลับบอกว่าเธอเพิ่งเจ็บช้ำจากความรัก ขอเวลารักษาใจ ยังไม่พร้อมคบกับเขา
จนกระทั่งถูกจับ…หลินไห่คุนก็ยังไม่ได้อะไรจากผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจเลยสักอย่าง…
…
พอข่าวนี้ถูกเผยแพร่ออกไป โลกโซเชียลก็แทบแตก
ผู้คนต่างพร้อมใจกันแสดงความเห็นใจต่อ…หลินไห่คุน
ชายคนนี้น่าจะเป็นเหยื่อที่แท้จริงของเหตุการณ์ทั้งหมด
【แกะหลงรัก】 : “บ้าชิบ…เจอเรื่องแบบนี้แม้แต่ผมยังอยากยื่นไฟแช็กให้เขา สูบซักมวนแล้วเรียกว่าพี่เลย”
【ต้นหญ้าริมเขา】 : “ทุกคนดูไว้นะ...ตามจีบแบบไม่ลืมหูลืมตา สุดท้ายไม่ได้อะไรเลย แถมยังพาตัวเองซวยอีก”
【อู๋เหยียนจู่แห่งเจียงเจ๋อหู】 : “เคยเจอพวกคลั่งรักนะ แต่คลั่งรักจนทำแบบนี้ได้...นี่ครั้งแรกในชีวิตเลย”
【คนผ่านทาง】 : “ความรักมันเสี่ยงนะ…อย่านอกใจเลยจะดีกว่า”
【คุณนักเรียนมันฝรั่ง】 : “ต้องแชร์เรื่องนี้ให้สามีดูหน่อย เตือนสติเขาไว้ จะได้ไม่กล้าคิดนอกลู่นอกทาง”
…
หลังจากมีการแถลงอย่างเป็นทางการ เรื่องนี้ก็ติดเทรนด์อันดับหนึ่งทั้งในเว่ยป๋อและโต่วอิน
ผู้คนต่างพากันพูดถึงไม่หยุด