บทที่ 24 ทุกค่ำคืนต้องเจอเข้ากับผีอำ

ซูหานส่ายหัวก่อนหัวเราะเบาๆ “เรื่องนี้ขอไม่พูดดีกว่า พูดมากไปเดี๋ยวจะเปิดเผยเคราะห์กรรมเกินจำเป็น มันไม่ดีเอาน่ะสิ”

และก็จริงอย่างที่เขาว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทำเอาโลกออนไลน์เดือดระอุ คลิปวิดีโอถูกแชร์กระจายไปทั่วทั้งกลุ่มWeChatและQQเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็กลายเป็นไวรัลไปทั่วอินเทอร์เน็ต

ไม่นานก็ติดอันดับคำค้นหายอดนิยมบนเวยป๋อทันที

ในชั่วพริบตาเดียว อวี่ฮุ่ยก็กลายเป็นศูนย์กลางของกระแสวิพากษ์วิจารณ์

ส่วนชายหนุ่มที่ขับ BMW ซีรีส์ 7 คนนั้น เขาเองก็ไม่รู้มาก่อนเลยว่าอวี่ฮุ่ยมีแฟนแล้ว เขาเองก็ถูกหลอกเหมือนกัน

พอเห็นข่าวว่า ตัวเองกลายเป็นมือที่สาม ที่พังความสัมพันธ์คนอื่นเข้าให้ เขาก็เดือดจัด ตบหน้าเธอไปสองฉาดก่อนจะบอกเลิกทันที

สุดท้าย อวี่ฮุ่ยก็จำต้องรวบรวมเงินกับครอบครัว ได้มาสองแสนหยวนเพื่อชดใช้ให้เสี่ยวเฟิง แม้ในใจจะไม่เต็มใจก็ตาม

หลังเรื่องแดง อวี่ฮุ่ยก็กลายเป็นที่จับตามองในโรงเรียน แค่เดินออกมาข้างนอกก็สัมผัสได้ถึงสายตาแปลกๆจากผู้คน ไม่มีใครอยากคบกับผู้หญิงใจทรามแบบเธออีก

ไม่นานก็ต้องลาออกเพราะเป็นโรคซึมเศร้า

จากยาที่ใช้รักษาโรค น้ำหนักของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนแทบจำหน้าตาเดิมไม่ได้ ไม่มีเค้าโครงของสาวสวยในอดีตหลงเหลืออยู่เลย

หลังลาออกจากโรงเรียนก็เก็บตัวอยู่บ้านเป็นปีๆ ออกไปหางานก็ไม่มีใครรับ พ่อแม่เองก็เริ่มมีปากเสียงกับเธอ สุดท้ายทนแรงกดดันไม่ไหวก็แต่งงานกับช่างเชือดหมูในหมู่บ้าน

ครอบครัวของฝ่ายชายมีฐานะดี จ่ายค่าสินสอดให้ถึงสามแสนหยวน ก็เพราะพ่อแม่ของอวี่ฮุ่ยเรียกร้องอย่างหนักหน่วงนี่แหละ

ปกติแล้ว ค่าสินสอดในพื้นที่แถบนั้นไม่ถึงแสนด้วยซ้ำ

แต่เพราะต้องจ่ายแพงขนาดนี้ ช่างเชือดหมูจึงอัดอั้นมาก หลังแต่งงานก็ทั้งตบทั้งด่า เคราะห์ซ้ำกรรมซัด หนำซ้ำผู้ชายคนนั้นยังมั่วกินดื่มเที่ยวเล่น อวี่ฮุ่ยทนไม่ไหว สุดท้ายก็หย่าพร้อมพาลูกชายออกมาอยู่เอง

หลังจากนั้น เธอถึงเริ่มนึกถึงความดีของเสี่ยวเฟิงในอดีต สายไปเสียแล้ว เพราะตอนนั้นเสี่ยวเฟิงแต่งงานแล้ว แถมยังรักภรรยามากอีกต่างหาก

อวี่ฮุ่ยกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เลี้ยงลูกด้วยตัวเองอย่างยากลำบาก ไม่ได้แต่งงานใหม่ แต่ก็ฝ่าฟันจนลูกชายเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้สำเร็จ

โชคยังดี ลูกชายเป็นคนเก่ง เรียนดี ทำงานเก่ง แถมยังรักแม่มาก ชีวิตในช่วงบั้นปลายของอวี่ฮุ่ยก็ยังพอมีความสุขอยู่บ้าง

…แต่ทั้งหมดนี้ มันก็เป็นเรื่องของอนาคตทั้งนั้น

ซูหานมองออกถึงเส้นทางชีวิตของพวกเขาทั้งคู่ แต่เขาไม่เอ่ยอะไรออกมา บางอย่างถ้าพูดชัดเจนเกินไป ชะตากรรมก็อาจจะเปลี่ยนแปลงได้ และจะไม่แม่นอีกต่อไป

“ท่านอาจารย์ ผมคิดจะย้ายไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในอีกเมืองหนึ่ง ท่านคิดว่าผมควรกลับบ้านเกิดดีไหม หรือไปหาที่อื่น”

เสี่ยวเฟิงถามอย่างจริงใจ “ท่านมีคำแนะนำอะไรเกี่ยวกับอนาคตของผมไหมครับ”

ซูหานยิ้มพลางว่า “ฉันแนะนำให้คุณกลับบ้านเกิด และไม่ต้องไปทำงานส่งอาหารต่อแล้ว ลองไปทางด้านร้านอาหารดูสิ”

“แม้คุณจะไม่มีดวงรวยล้นฟ้า แต่ก็ถือว่าชะตาชีวิตดีพอสมควร ต่อไปจะมีชีวิตที่สุขสงบ สุขภาพแข็งแรง ชีวิตครอบครัวมีความสุขแน่นอน”

“ขอบคุณมากครับอาจารย์”

เสี่ยวเฟิงหัวเราะ “ผมไม่เคยหวังอยากรวยอยู่แล้วครับ แค่มีชีวิตที่พอกินพอใช้ สุขภาพดี ก็ถือว่ามีความสุขกว่าใครหลายคนแล้ว”

ผู้ชมในไลฟ์ต่างพากันกดไลก์ด้วยความเห็นพ้อง

“ตอนนี้ฉันก็คิดแค่นี้เหมือนกัน ขอแค่สุขภาพดีและปลอดภัยก็พอ เรื่องเงินแค่พอใช้ก็พอแล้ว”

“จริงเลย เมื่อก่อนก็คิดอยากรวยตลอด เดี๋ยวนี้รู้แล้วว่ามันไม่ใช่ทางตัวเอง อยู่แบบเรียบง่ายดีกว่า”

“ฉันก็อยากไปให้ท่านอาจารย์ทำนาย แต่ก็กลัวว่าจะได้คำทำนายแย่ๆแล้วจะทุกข์ใจไปเปล่าๆ…”

...

“อาจารย์ครับ ผมถามหมดแล้ว งั้นผมขอตัวก่อนครับ”

เสี่ยวเฟิงรู้สึกเกรงใจที่รบกวนมานาน กำลังจะกดตัดสาย ทันใดนั้น เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้น

“สวัสดีครับ นี่สถานีตำรวจเขตเมืองเหนือ มีคนแจ้งความว่าคุณก่อความวุ่นวายและทำร้ายร่างกาย ขอให้คุณมาพบเจ้าหน้าที่ด้วยครับ”

“ครับ ผมรับทราบแล้วครับ”

หลังวางสาย เสี่ยวเฟิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ “อาจารย์ครับ…อวี่ฮุ่ยแจ้งความผมแล้ว ผมต้องไปพบตำรวจครับ…”

ผู้ชมในไลฟ์ถึงกับระเบิด

【ชามะลิ】: “เอาจริงดิ ยัยผู้หญิงเลวนั่นยังกล้าแจ้งตำรวจอีกเหรอ”

【ไอ้เหล็กกล้า】: “ไม่อายบ้างเลย โคตรหนาเลยว่ะ”

【หน้าร้อนสายลม】: “เชื่อว่าตำรวจต้องไม่จับคนดีแน่นอน”

【พี่หัวร้อน】: “ถ้ารู้แบบนี้ จะได้ตบให้แรงและสาสมกว่านี้”

...

เสี่ยวเฟิงหันมามองซูหานด้วยสายตาเว้าวอนขอความช่วยเหลือ

ซูหานเพียงยิ้มแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล ไปเถอะ แค่พูดความจริงก็พอ”

“พรุ่งนี้คุณก็จะได้ออกมาแล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก”

“รับทราบครับ”

ได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวเฟิงก็หมดห่วงในใจ

ตอนนี้ เขาเชื่อใจซูหานอย่างสุดหัวใจแล้ว

ไม่นาน เสี่ยวเฟิงก็ปิดสายวิดีโอไลฟ์

บนหน้าจอถ่ายทอดสด เหลือเพียงซูหานที่นอนเอนกายบนเก้าอี้โยก สบายๆ ดวงตาหลับพริ้ม เสียงแมลงร้องและกบเขียดดังคลอรอบข้าง บรรยากาศเงียบสงบชวนฝัน

ในเวลานั้น ผู้ชมในไลฟ์พุ่งทะลุหนึ่งแสนห้าหมื่นคน

คนส่วนมากแห่มาดูข่าวฉาวของสาวใจร้ายคนนั้น

【รัตติกาลไม่ดื่มน้ำ】: “เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เลือกแฟนต้องดูให้ดี ไม่งั้นเจอพวกหลอกลวง เสียทั้งใจ เสียทั้งเงิน”

【แรงดึงดูดของนิวตัน】: “ที่จริงเรื่องนี้คือบทเรียนของพวกติ่งรักไร้สติ ยิ่งตาม ยิ่งพัง”

【ความรักที่ลุ่มลึกแห่งเจียงหนาน】: “พูดถูกเลยครับ พอไม่มีขีดจำกัดแล้ว ก็มีแต่เจ็บใจกับเจ็บปวด”

【แยมสตรอว์เบอร์รี】: “ถ้ามีคนดีแบบนี้มารักฉัน ฉันจะไม่มีวันทิ้งแน่นอน ทำไมคนดีถึงมักเจอคนเลวกันนะ…”

...

ไลฟ์ยังคงคึกคัก

ซูหานแจกซองแดงสุ่มโชคดีอีกหนึ่งซอง ซึ่งครั้งนี้มีผู้ร่วมกดรับถึง120,000คน

“บ้าไปแล้ว โชคแบบไหนถึงจะได้ซองแดงสุ่มโชคนี่กันนะ”

“ต้องเป็นเทพเจ้าดวงดีเท่านั้นแหละ”

“โอกาสต่ำกว่าถูกหวยอีกเถอะ”

“อาจารย์ แจกสิทธิ์ดูดวงเพิ่มเถอะครับ แบบนี้แย่งไม่ไหว!”

...

ตอนนี้ ซูหานฮอตจนผู้ชมพุ่งสูงในเวลาแค่สองวัน

วันนึงมีแค่สามซองแดงสุ่มโชค แบบนี้แย่งกันไม่ทันแน่ๆ

สิบกว่านาทีผ่านไป ผลออก

ผู้โชคดีคือ "จอมพลห้าดาวแห่งสวนกล้วยไม้สีฟ้า”

【"จอมพลห้าดาวแห่งสวนกล้วยไม้สีฟ้า ส่งของขวัญระดับคาร์นิวัล x1】

ชายหนุ่มคนนั้นส่งของขวัญแล้วรีบวิดีโอหาเขาทันที

เมื่อเชื่อมต่อ กล้องเผยให้เห็นชายหนุ่มสวมชุด รปภ. ท่าทางยังหนุ่มแน่น อายุราวยี่สิบกว่าๆ ดูจากฉากหลังน่าจะเป็นห้องรปภ. จริง ๆ

ผู้ชมในไลฟ์พากันแซวอย่างสนุกสนาน

“โห รปภ. หน้าใสหัวไว”

“เริ่มทำ รปภ. ตอนอายุยี่สิบ ประหยัดเวลาไปตั้ง 40 ปี!”

“อุ๊ย นี่สินะ ‘”จอมพลห้าดาวแห่งสวนกล้วยไม้สีฟ้า" ตัวจริงเสียงจริง”

“เดี๋ยวนี้พวก รปภ. กับนิติบุคคลบางที่ก็หัวหมอเกิน จ่ายเงินยังต้องโดนเอาเปรียบอีก”

...

ชายหนุ่มยิ้มแห้ง รีบโบกมือ

“ไม่ๆๆ ชื่อผมแค่มุกขำๆเองครับ ที่นี่เราไม่เหมือนพวกในเน็ตหรอกครับ พวกเราทำงานกันตรงไปตรงมา มีสัมพันธภาพที่ดีกับลูกบ้านด้วย”

ซูหานหัวเราะ ถามกลับอย่างใจดี “แล้วคุณมีเรื่องอะไรอยากให้ฉันดูเหรอ”

“อาจารย์ครับ ผมชื่อหูเสี่ยวคัง”

ชายหนุ่มรีบแนะนำตัว “คือผมได้งานนี้เพราะคุณลุงฝั่งแม่ช่วยแนะนำเข้ามาทำงานในหมู่บ้านนี้”

เขาหันกล้องไปทางชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างๆน่าจะเป็นคุณลุงที่ว่า

“ตอนแรกก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ แต่เดือนที่ผ่านมา ผมกับลุงเจอเรื่องแปลกทุกคืนเหมือนโดนผีอำ”

“ทั้งที่รู้สึกตัวดีแต่ขยับตัวไม่ได้เลย รู้สึกเหมือนมีเงาดำลอยผ่านหน้าต่างตอนดึกๆอยู่บ่อยๆ”