บทที่ 28 - กำจัดหนอน

บทที่ 28 - กำจัดหนอน

◉◉◉◉◉

คำพูดของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความจริงใจ ชั่วขณะหนึ่ง ในบ่อปลาก็เงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มหล่น

รอยยิ้มของหลี่ฉวนซูแข็งค้างบนใบหน้า "ศิษย์น้อง แม้ว่าเจ้าจะหน้าตาหล่อเหลา แต่จริงๆ แล้วปากนั่นไม่ต้องพูดก็ได้"

หลี่ฉวนชิงรู้สึกน้อยใจ "คำพูดของศิษย์พี่ทำร้ายจิตใจข้ามาก ข้าถือว่าท่านเป็นพี่ชายที่เคารพเหมือนศิษย์พี่ฉวนหลินมาโดยตลอด"

หลี่ฉวนซูขี้เกียจจะไปสนใจเขา "เปิดค่ายกลสิ มีหนอนอสูรอาละวาด ทำให้ปลาคาร์ปสีเขียวมีนิสัยคลุ้มคลั่ง ความต้องการที่จะโจมตีเพิ่มขึ้นอย่างมากใช่หรือไม่"

หลี่ฉวนชิงพยักหน้า มีท่าทีลังเล "ศิษย์พี่ เจ้าหนอนพวกนั้นรับมือยากนะ"

"วางใจเถอะ ข้ามีความมั่นใจ"

หญิงสาวยืนอยู่หัวเรือ ลมทะเลพัดชายเสื้อคลุมดังสะบัด คิ้วโก่งดั่งคันศร สง่างามองอาจ

นางเพิ่งจะเข้าไปในค่ายกล ดังปุ๊บ ปลาคาร์ปสีเขียวที่ถูกปรสิตเกาะก็กระโดดขึ้นมาจากผิวน้ำ พุ่งเข้ามาเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่

หลี่ฉวนซูหน้าไม่เปลี่ยนสี โบกมือเบาๆ พลังปราณในฝ่ามือแผ่ซ่าน อุณหภูมิลดลงฮวบฮาบ น้ำทะเลก็กลายเป็นน้ำแข็งชั้นหนึ่งในพริบตา

แกรก แกรก

ไอเย็นยะเยือกพลุ่งพล่าน ชั้นน้ำแข็งแผ่ขยายออกไป ปลาคาร์ปสีเขียวดิ้นรนสองสามครั้ง ก็ถูกแช่แข็งอยู่ในน้ำแข็งหนาที่แข็งและเย็นยะเยือกโดยตรง

"เคล็ดวิชาสายน้ำแข็ง"

หลี่ฉวนชิงมีสายตาประหลาดใจ หญิงสาวไม่น่าเชื่อเลยเปลี่ยนเคล็ดวิชา 'เมฆาวารี' ที่ฝึกฝนมาแต่เดิม

ลมฟ้าน้ำแข็งในฐานะรากวิญญาณผิดปกติ ที่มีชื่อเสียงที่สุดสามอย่าง เคล็ดวิชาที่เข้าคู่กันมีน้อยจนน่าสงสาร ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายไปหามาจากไหน

"รากวิญญาณน้ำและไฟขัดแย้งกันโดยธรรมชาติ การบำเพ็ญเพียรจึงยากลำบาก พ่อข้าทุ่มเทแรงกายแรงใจ ในที่สุดก็พบเคล็ดวิชา 'น้ำแข็งบริสุทธิ์' มาได้เล่มหนึ่ง"

"เขาหวังว่าข้าจะสามารถอาศัยพลังของน้ำแข็ง ระงับรากวิญญาณไฟในร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ การบำเพ็ญเพียรง่ายกว่าเมื่อก่อนมาก"

ความเย็นยะเยือกจนถึงกระดูกพัดปะทะใบหน้า ทำเอาหลี่ฉวนชิงรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

สำหรับผู้ฝึกตนระดับต่ำแล้ว พลังโจมตีของคาถาน้ำอ่อนกว่าสายน้ำแข็งอยู่มาก

หลี่ฉวนซูมีสายตาขี้เล่น "ศิษย์น้องก็อยากจะเรียนรึ เคล็ดวิชานี้แม้จะไม่มีบทสร้างฐานราก แต่พลังทำลายล้างแข็งแกร่ง สำหรับพวกเราแล้วก็เพียงพอแล้ว"

หลี่ฉวนชิงได้ยินดังนั้น ก็หมดหวังในทันที

จี๊ด จี๊ด

ปลาคาร์ปสีเขียวถูกผนึกอยู่ในก้อนน้ำแข็งขยับไม่ได้ ไอเย็นยะเยือกแทรกซึมเข้าไป ไม่นานก็มีเสียงร้องโหยหวนของหนอนดังออกมา

เกล็ดปลาสีเขียวโป่งพอง หนอนกลายร่างอสูรทีละตัวมุดออกมา ยาวเรียวเหมือนตะขอ ดูแล้วขนหัวลุก

พวกมันอ้าปากที่น่าเกลียดน่ากลัวออก ฟันเลื่อยหนาแน่น เริ่มกัดกินชั้นน้ำแข็ง เกิดเสียงซ่าๆ เหมือนหนอนไหมกินใบหม่อน

"หนอนอสูรชนิดนี้กลัวความหนาวเย็นอย่างยิ่ง สามารถใช้สิ่งนี้บังคับให้พวกมันออกมาจากร่างกายของปลาคาร์ปสีเขียวได้ ลดความเสียหายของชาวประมง"

หลี่ฉวนชิงนึกถึงแสงจันทร์ที่หอยจันทร์กระจ่างรวมตัวกันขึ้นมา เป็นของธาตุไท่อินเช่นเดียวกัน พอดีมีผลยับยั้งอยู่บ้าง

ดวงตาของหญิงสาวจับจ้องไม่กระพริบ ทันใดนั้นก็ถอนหายใจยาว "น่าเสียดาย…"

พร้อมกับหนอนกลายร่างอสูรหลายสิบตัวมุดออกมาจนหมด ปลาคาร์ปสีเขียวทั้งตัวก็ดังแกรก ร่างกายก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

เลือดอสูรที่ร้อนระอุอาบย้อมแดงฉานชั้นน้ำแข็ง ปลาใหญ่ที่อ้วนท้วนสมบูรณ์ ในตอนนี้กลับเปราะบางเหมือนกระดาษ

ส่วนหางของหนอนเหล่านั้นหลอมรวมเข้ากับกระดูกสันหลังของปลาคาร์ปเขียวโดยสมบูรณ์ กลายเป็นกระดูกสีเขียวที่ติดหนังติดเนื้อทีละท่อน ลากอยู่ข้างหลังร่างกาย

เหลือเพียงหัวปลาขนาดใหญ่ จ้องมองตาโต อ้าปากกว้าง อย่างสิ้นหวังและไร้ที่พึ่ง

หลี่ฉวนชิงเห็นภาพที่น่าขนหัวลุกนี้ จู่ๆ ก็รู้สึกปวดเอวขึ้นมา

"ปลาตัวนี้ไม่รอดแล้ว"

หลี่ฉวนซูสรุปผล มือเรียวกดลงเบาๆ

แกรก แกรก

ชั้นน้ำแข็งพังทลายลงทั้งหมด ไอเย็นยะเยือกก็ระเบิดออกอย่างสมบูรณ์ แช่แข็งหนอนพร้อมกับปลาคาร์ปสีเขียวให้กลายเป็นเศษน้ำแข็ง

พวกเขาเหยียบแท่นบัว ใช้ค่ายกลคุ้มกันทั่วร่าง ยุ่งอยู่กับการทำงานในบ่อปลาอย่างรวดเร็ว

ปลาคาร์ปสีเขียวบางตัวเพิ่งจะถูกปรสิตเกาะไม่นาน ยังไม่ถูกหนอนอสูรหลอมรวมกระดูก

เพียงแค่ใช้ไอเย็นยะเยือกบีบ ก็สามารถขับไล่หนอนกลายร่างอสูรออกมาจากท้องปลาได้

เมื่อหนอนมุดออกมาจากชั้นน้ำแข็ง หลี่ฉวนชิงก็ร่ายไอ-ดาบทองคำทันที ฟันพวกมันจนเป็นเนื้อบด ตัดขาดทุกชีวิต

ในตอนนี้หลี่ฉวนซูถึงจะละลายชั้นน้ำแข็ง ปล่อยปลาคาร์ปสีเขียวที่ถูกแช่แข็งจนแทบแย่ออกมา อย่างน้อยก็สามารถรักษาชีวิตไว้ได้

มีเคล็ดวิชาทองคำติดตัว ปลาคาร์ปสีเขียวตัวไหนที่ยังไม่ได้ขับไล่หนอนออกไปจนหมด ก็จะถูกจับออกมา ประหารชีวิตทันที

หนึ่งวันผ่านไป พวกเขากำจัดปลาคาร์ปสีเขียวไปทั้งหมดห้าร้อยตัว ที่สามารถช่วยกลับมาได้มีเพียงเจ็ดแปดสิบตัวเท่านั้น

"เสียหายหนักจริงๆ"

หลี่ฉวนชิงบีบเกล็ดปลาสีเขียวสองสามชิ้น แตกง่ายเหมือนไม้ผุ ในใจก็เจ็บปวดเหมือนเลือดหยด

หนอนกลายร่างอสูรอาศัยอยู่ในกระดูกสันหลัง เมื่อใกล้จะตายก็จะกลืนกินแก่นแท้ทั้งหมดในร่างกายของโฮสต์จนหมดสิ้น

ปลาคาร์ปสีเขียวที่ตายไปเหล่านั้น ตายเปล่าจริงๆ

เลือดเนื้อและแก่นแท้ เกล็ดปลาและเส้นเอ็น ทั้งหมดล้วนกลายเป็นอาหารของหนอนเหล่านี้

หลี่ฉวนชิงเสียดายศิลาวิญญาณ แต่ยิ่งเสียดายรางวัลกลุ่มแสงที่ยังไม่ได้เก็บเกี่ยวมากกว่า

น่าประหลาดใจที่ปลาโลซวิญญาณหินเหล่านั้นเพราะไม่มีเกล็ดปลา มีผิวหนังชั้นหนึ่งที่แข็งกว่าหิน

ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะรอดพ้นจากภัยพิบัติครั้งนี้ไปได้สำเร็จ

"ความเสียหายไม่น้อยจริงๆ แต่ถ้าจะให้พูดว่าน่าเศร้า ศิษย์น้องเจ้ายังไม่ติดอันดับหรอก"

หลี่ฉวนซูนั่งขัดสมาธิอยู่อีกด้านหนึ่งของโขดหิน ถือศิลาวิญญาณไว้ในมือ อาบแสงจันทร์บำเพ็ญเพียร ฟื้นฟูพลังปราณที่ใช้ไปอย่างมหาศาลในตอนกลางวัน

"ภัยพิบัติหนอนในบ่อปลาเขตอี่นั่นแหละที่น่ากลัว แม้แต่ปลาคาร์ปหยกมรกตก็ยังถูกปรสิตเกาะ ร่างกายทั้งหมดถูกควักไส้ควักพุง จากข้างในมีผีเสื้ออสูรระดับพลังลมปราณบินออกมา"

ฉากนี้น่ากลัวอย่างยิ่ง ผีเสื้ออสูรบินว่อนไปทั่วท้องฟ้า บดบังแสงตะวันและดวงจันทร์ ให้กำเนิดชีวิตใหม่บนซากศพของปลาวิญญาณ

ความฝันที่จะเป็นเซียนอสูรของปลาคาร์ปสีเขียวยังไม่ทันจะเริ่มต้น ก็ถูกควักไส้ควักพุงไปแล้ว กลายเป็นเพียงบันไดให้ผู้อื่น

ได้ยินว่าผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานรากของตระกูลหลี่ก็ตกใจ สั่งให้ผู้บริหารระดับสูงของตระกูลปิดข่าวชั่วคราว ต้องการจะสืบหาตัวการเบื้องหลัง

แต่หลี่ฉวนชิงคิดว่า โอกาสมีไม่มากนัก

พวกผู้อาวุโสเหล่านั้น แม้แต่ชื่อและที่มาของหนอนชนิดนี้ก็ยังไม่รู้เลย

"ช่วงนี้ ผู้ฝึกตนของตระกูลที่เดินสายน้ำแข็งทั้งหมดถูกเรียกตัวมาอย่างลับๆ แต่จำนวนน้อยเกินไปจริงๆ"

"โชคดีที่บวกกับยันต์ธาตุน้ำแข็งจำนวนมากช่วยเสริม ในที่สุดก็ไม่ได้ทำให้ภัยพิบัติหนอนในบ่อปลาเขตอี่ขยายวงกว้างออกไปอีก"

หลี่ฉวนซูนอนอยู่บนหิน หยอกล้อกับปูโครงเหล็ก ปลายเท้าตบผิวน้ำเบาๆ คิ้วโก่งงามแฝงความเหนื่อยล้าที่หาได้ยาก

"แต่ว่า ในเมื่อที่นี่ของเจ้าก็พบหนอนอสูรเช่นกัน เกรงว่าบ่อปลาที่เหลือก็คงจะหนีไม่พ้นชะตากรรมเดียวกัน"

การคาดเดาของหญิงสาวไม่ผิด ผ่านไปเพียงสองวันเท่านั้น

บ่อปลาเขตอี่ที่ทอดยาวหลายร้อยลี้ ก็เริ่มเกิดภัยพิบัติหนอนขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งตระกูลต่างก็ตกตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

เวลากระชั้นชิดภารกิจหนักหน่วง แก้ปัญหาของหลี่ฉวนชิงเสร็จ

หลี่ฉวนซูยังไม่ทันจะได้พักผ่อน ก็ต้องเดินทางต่อไปยังพื้นที่อื่นตามการจัดเตรียมของตระกูล เพื่อปฏิบัติภารกิจกำจัดหนอนให้สำเร็จ

มองดูบ่อปลาที่ว่างเปล่า ปลาคาร์ปสีเขียวที่ว่ายน้ำอย่างสบายอารมณ์อยู่สองสามตัวในน้ำ

หลี่ฉวนชิงชั่วขณะหนึ่งก็ยังไม่ค่อยชิน

สวบ สวบ

เสียงที่ไม่เข้ากันดังขึ้น ทำลายบรรยากาศที่เศร้าสร้อยนั้นได้ทันท่วงที

ราชันย์ปูโครงเหล็กใช้ก้ามหนีบหนอนกลายร่างอสูรเส้นหนึ่ง กินอย่างเอร็ดอร่อยและมีความสุข

เหมือนกับกินขนมแท่ง กลืนเข้าไปทั้งเส้นในท้อง อร่อยจนต้องใช้ขาปูเคาะผิวหินไม่หยุด เกิดเสียงดังต็อกๆ

ปูโครงเหล็กที่เหลือก็กำลังแย่งชิงกันอยู่เช่นกัน บางตัวดูดเข้าไปในเส้นเดียวกัน ร่างกายของหนอนกลายร่างอสูรก็ขาดออกจากกันดังปุ๊บ น้ำเมือกไหลนอง

"อร่อยขนาดนั้นเลยรึ"

หลี่ฉวนชิงรู้สึกสงสัยขึ้นมา

นี่คือซากหนอนที่ถูกแช่แข็งจนตาย เขาเกิดความคิดแปลกๆ ขึ้นมาเก็บไว้บางส่วน ลองให้ปูโครงเหล็กกินดู

ไม่คิดว่าผลจะดีอย่างน่าประหลาดใจ

[เก็บเกี่ยวปูโครงเหล็กระดับพลังลมปราณขั้นต้นหนึ่งตัว ได้รับรางวัลเป็นยันต์วัชระชั้นสูงหนึ่งแผ่น]

หลังจากกิน "ขนมแท่ง" ไปสองสามเส้น ราชันย์ปูโครงเหล็กก็เข้าสู่ช่วงโตเต็มวัยในที่สุด

[จบแล้ว]