บทที่ 239 ระหว่างธรรมะและอธรรม

แต่เรื่องราวในรายละเอียดนั้น กลับถูกคนที่อยู่นอกการต่อสู้มองเห็นได้อย่างชัดเจน และทุกคนต่างก็ประหลาดใจอย่างหาที่เปรียบมิได้

เพราะว่า พวกเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่า หลังจากที่คาร์ลอยระเบิดวงแหวนดาบนั้นออกมา ก็พลันหายตัวไปในเงาทมิฬผืนหนึ่งทันที

"ด้วยนามแห่งดวงดาว! ไม่คาดคิดเลยว่าจะยังสามารถใช้พลังแห่งเงาได้อีก!" ซานดร้ากล่าวอย่างตกตะลึง

ส่วนแพลงก์นั้นม่านตาหดลง คิดในใจ: เป็นไปตามคาด เจ้าคนนี้มันน่ารังเกียจเหมือนกับในข่าวลือจริง ๆ

คนอื่น ๆ ก็ต่างตกตะลึงในความสามารถพิเศษของคาร์ลอย และก็ยิ่งให้ความสนใจต่อสถานการณ์รบมากยิ่งขึ้น

คาร์ลอยที่ลอบเร้นกายอยู่จะทำอะไร?

ในไม่ช้า ทุกคนก็ได้รู้ว่าเขาจะทำอะไร เพราะคาร์ลอยพลันปรากฏตัวขึ้นด้านหลังแมลงที่พ่นพิษตัวนั้น

แมลงตัวนี้ เหมือนกับตะขาบยักษ์ตัวหนึ่ง ปากของมันสามารถยิงกระสุนพิษออกมาได้ และยังสามารถใช้กรงเล็บที่มากมายมหาศาลเข้าโจมตีได้อีกด้วย

แต่พลังต่อสู้หลักของเจ้าตัวนี้ ก็ยังคงเป็นพิษของมัน

ถ้าหากจะแบ่งประเภทตามผู้มีพลังพิเศษของมนุษย์ล่ะก็ แมลงตัวนี้ส่วนใหญ่คงจะถูกจัดอยู่ในประเภทผู้ใช้เวท

ที่คาร์ลอยเล็งเจ้าตัวนี้ก่อน ก็เพราะว่ามันสร้างปัญหาให้กับตนเองอย่างมาก ถ้าหากจัดการมันก่อน ในการต่อสู้หลังจากนี้ อักขระชำระล้างก็จะแทบไม่จำเป็นต้องใช้อีก

นี่จะช่วยลดการสิ้นเปลืองพลังของตนเอง และก็จะทำให้การต่อสู้ของตนเอง ง่ายขึ้นมาก

และวิธีการโจมตีแมลงตัวนี้ของเขา ก็ค่อนข้างจะพิเศษอยู่บ้าง

เขากระโดดขึ้นไปในอากาศ ในมือมีดาบสองมือเพิ่มขึ้นมาเล่มหนึ่ง ดาบสองมือเล่มนั้นถูกคาร์ลอยกุมไว้ด้วยมือเดียว ในระหว่างที่ร่วงหล่นลงมา ดาบเล่มหนึ่งก็ได้แทงไปยังศีรษะของแมลงตัวนั้น

"ดาบอักขระ!" โวลกล่าวอย่างตกตะลึง "นั่นมันอาวุธของเดธไนท์! เขามีพลังแห่งเงา แล้วยังใช้ดาบอักขระ หรือว่า..."

มาทิลด้าแค่นเสียงเย็นชา "ตอนนี้เขากำลังช่วยเจ้าอยู่ เพราะฉะนั้น หุบปากซะ!"

โวลขมวดคิ้ว จากนั้นเมื่อเห็นซานดร้ามองมาอย่างมีน้ำโห ถึงได้ยิ้มแหย ๆ แล้วก็ไม่พูดอะไรอีก

แต่ว่า ซานดร้าก็ประหลาดใจอยู่บ้าง มนุษย์หนุ่มคนนี้สร้างความประหลาดใจให้กับตนเองมากเกินไปแล้ว เขายังจะทำอะไรได้อีก?

เนื่องจากเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เจ้าตะขาบก็ไม่มีความสามารถในการรับรู้เหมือนคาร์ลอย จึงถูกเขาโจมตีโดนเข้าอย่างจัง

ดาบยาวราวกับตัดกระดูกกรอบ แทงทะลุศีรษะของตะขาบ มันส่งเสียงร้องโหยหวน ร่างกายที่ยาวเหยียดบิดไปมาสองสามทีก็ตายไป

คาร์ลอยไม่ได้เก็บดาบอักขระเล่มนั้น แต่กลับชักดาบวิญญาณมายาออกมาทันที วงแหวนดาบสีทองก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง ผลักแมลงที่กำลังจะเข้าโจมตีตนเองทั้งหมดออกไปนอกวง

คาร์ลอยใช้มือข้างหนึ่งจับด้ามดาบอักขระไว้ อีกมือหนึ่งใช้ดาบวิญญาณมายารับมือกับแมลงอีกหกตัว

และแมลงอีกหกตัวเมื่อเห็นคาร์ลอยฆ่าไปแล้วหนึ่งตัว ก็ต่างใจฝ่อ ใครก็ไม่กล้าผลีผลาม

คาร์ลอยหัวเราะออกมา มีความหมายดูแคลนอย่างยิ่ง แต่แมลงก็ยังไม่กล้าพุ่งเข้ามา

เขาดึงดาบอักขระออกมา สำรวจการเคลื่อนไหวของแมลงโดยรอบ จากนั้นพลังแห่งเงาในร่างกายก็พลุ่งพล่าน เริ่มฉีดเข้าไปในดาบอักขระ

เนื่องจากคาร์ลอยก็ได้อ่าน "คัมภีร์มารดำ" มาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้อ่านความรู้เกี่ยวกับอักขระในเล่มที่สาม บวกกับ ปกติเขาก็ได้ศึกษารูนบนดาบอักขระอยู่บ้าง เพียงแต่ว่า นี่ไม่ใช่กิจกรรมการฝึกฝนหลักของเขา แต่ก็เคยมีการวิจัยในด้านนี้

ดังนั้น เขาจึงเข้าใจแล้วว่า เดธไนท์เปลี่ยนคนตายให้กลายเป็นอันเดดได้อย่างไร

คาร์ลอยก็คือจะทดลองกับแมลงที่ตายตัวนี้ดู ว่าจะสามารถเปลี่ยนมันให้กลายเป็นอันเดดได้หรือไม่ และอันเดดที่ถูกเขาเปลี่ยนสภาพ จิตวิญญาณก็จะเชื่อมต่อกับเขา และอยู่ภายใต้การควบคุมของตนเองโดยสมบูรณ์

แบบนี้ แมลงตัวนี้ก็จะสามารถกลายเป็นลูกน้องที่ภักดีที่สุดของตนเองได้

ตอนนี้ตัวเองยังคงเป็นหนึ่งต่อหก ถ้าหากได้ลูกน้องมาตัวหนึ่ง ก็จะช่วยลดแรงกดดันให้กับตนเองได้ไม่น้อย

บนดาบอักขระ อักขระบางตัวส่องประกายแสงสีม่วงดำออกมา จากนั้นประกายแสงแห่งเงาสายหนึ่งก็ได้พุ่งไปยังศีรษะของแมลงตัวนั้น จากนั้น แสงสีดำก็แผ่ซ่านจากศีรษะของมันไปทั่วทั้งร่าง

ต่อไปนี้ก็คือช่วงเวลาแห่งการเป็นประจักษ์พยานในปาฏิหาริย์ แมลงที่เหมือนตะขาบตัวนั้นปรากฏว่าสามารถกลับมามีชีวิตอีกครั้ง!

เพียงแต่ว่า ในดวงตาประกอบของมัน ส่องประกายแสงแห่งภูตผี ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตปกติอีกต่อไปแล้ว

"นั่นมันเวทมนตร์ของเดธไนท์!" โวลตะโกนลั่น "เจ้าคนนี้ เป็นพาลาดิน และในขณะเดียวกันก็เป็นเดธไนท์ด้วย!"

ซานดร้าก็ขมวดคิ้วเช่นกัน วิธีการเช่นนี้ของคาร์ลอยชั่วร้ายเกินไป นางก็ไม่สามารถที่จะตัดสินเขาได้อีกต่อไปแล้ว

นอกเหนือจากมาทิลด้าแล้ว คนอื่น ๆ ก็รู้สึกว่าคาร์ลอยดูแปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัว พวกเขาไม่มีมุมมองปกติที่มีต่อเขาอีกต่อไป เพียงเพราะว่าเขาสามารถทำเรื่องเช่นนั้นได้

เกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเราผู้สังเกตการณ์ยากที่จะเข้าใจ ทำได้เพียงแค่ยกตัวอย่างเรื่องราวในชีวิตประจำวันมาอธิบาย

เช่น คนคนหนึ่ง เรารู้ว่าเขาเป็นหมอเทวดา สามารถช่วยชีวิตคนได้มากมาย จึงได้รับการยกย่อง

แต่ว่า เราก็รู้ในขณะเดียวกันว่า เขายังใช้ความรู้ทางการแพทย์ของตนเอง วิจัยยาเสพติดบางอย่างขึ้นมา ถึงแม้ว่ายาเสพติดเหล่านี้จะเป็นเพียงเพื่อใช้ทางการแพทย์ แต่เจ้าพ่อยาก็ใช้ยาเสพติดเช่นนี้มาทำร้ายผู้อื่น

เมื่อผู้คนได้รู้ถึงสองด้านของหมอผู้นี้ การประเมินที่มีต่อเขา ก็กลายเป็นคลุมเครือและขัดแย้งอย่างยิ่ง เพราะว่า เขายืนอยู่บนเส้นแบ่งของถูกผิดและดีชั่ว และรอยเท้าก็วนเวียนอยู่ที่นั่นตลอดเวลา

คาร์ลอยกลับไม่ใส่ใจเรื่องเหล่านี้ มิเช่นนั้น ก็คงจะไม่ทำเรื่องเช่นนี้ต่อหน้าทุกคน

สำหรับคาร์ลอยในตอนนี้ การซ่อนเร้นฝีมืออะไรนั่น ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว ดังนั้น เขาจะทำอะไร ก็ไม่ใส่ใจอีกแล้ว

อะไรคือธรรมะอะไรคืออธรรมดีชั่ว สำหรับเขาก็ไม่สำคัญ สิ่งที่เขาแสวงหา ก็เป็นเพียงแค่การทำอะไรก็ได้ตามใจปรารถนา ในความคิดของคาร์ลอยมาโดยตลอด พลังงานไม่เคยมีความชั่วร้ายหรือดีงามในตัวของมันเอง

ขอเพียงแค่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ สามารถช่วยให้ตนเองพ้นจากวิกฤตได้ก็สามารถใช้ได้

ดีกับชั่วแล้วใครเป็นคนตัดสิน คาร์ลอยขอเพียงแค่ไม่ฝืนใจตนเอง ทำอะไรก็ได้ตามใจปรารถนานั่นคือดีที่สุด

เก็บดาบอักขระยาว คาร์ลอยยิ้มมองศัตรูของตน ในใจก็ค่อนข้างจะมีความสุข

เขาก็ค้นพบว่า เวทมนตร์เงายังสะดวกสบายอย่างยิ่ง ถ้าหากตนเองสยบขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ที่เหลืออีกหกตัวได้ทั้งหมด งั้นวิกฤตอะไรก็ไม่คลี่คลายหมดแล้วรึ

สะดวกสบายใช้ง่าย นี่คือเวทมนตร์เงา

ดูท่าว่า ตัวเองคงต้องศึกษา "คัมภีร์มารดำ" อย่างจริงจังเสียแล้ว ในอนาคตก็เรียนไปพร้อมกับมาทิลด้า เรียนกันทั้งคืน เรียนกันทั้งคืนบนเตียง...

จิตใจที่ล่องลอย แมลงทั้งหกตัวคิดว่าโอกาสของพวกมันมาถึงแล้ว ก็เปิดฉากโจมตีอีกครั้ง

แต่คาร์ลอยพลันปล่อยประกายดาบออกมา เจ้าหกตัวนี้ก็ถูกซัดจนกระเด็นออกไป

จากนั้น คาร์ลอยก็ออกคำสั่งให้ลูกน้อง ให้มันเข้าโจมตีแมลงทั้งหกตัว

ในไม่ช้า ลูกบอลพิษสีดำเขียวลูกหนึ่งก็ได้พุ่งออกไป แต่เป้าหมายของลูกบอลพิษก็หลบหลีกไปทันที

นี่ก็ไม่เป็นไร คาร์ลอยเพียงแค่ต้องการพิสูจน์ว่ามันสามารถใช้ประโยชน์ได้ก็พอแล้ว

"ร่วมมือกับข้าเข้าโจมตีศัตรู!" คาร์ลอยออกคำสั่งอีกครั้ง ก็เข้าพันตูกับแมลงทั้งหกตัวอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าผู้คนจะรู้สึกว่าความสามารถของคาร์ลอยมีทั้งธรรมะและอธรรม แต่จากสถานการณ์ในปัจจุบัน ก็ล้วนแต่รู้สึกว่า ความสามารถของเขามีประโยชน์อย่างยิ่ง

และก็เพราะว่ามันใช้ง่ายนี่แหละ ยิ่งทำให้ผู้คนรู้สึกว่าคาร์ลอยนั้นชั่วร้าย