บทที่ 21 ราชา
บทที่ 21 ราชา
สามนาทีผ่านไป!
ไมค์มองดูผิวน้ำที่สงบนิ่งอย่างไม่อยากจะเชื่อ
เวลาผ่านไปสามนาทีเต็มแล้ว แต่การต่อสู้ใต้น้ำครั้งนี้ยังไม่จบลง
เป็นไปไม่ได้!
นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์เลย!
เสือโคร่งไซบีเรียจะกลั้นหายใจใต้น้ำได้นานขนาดนั้นได้ยังไง?
ไมค์รู้สึกว่าความจริงอันโหดร้ายนี้กำลังตบหน้าเขา
ทำให้เขารู้สึกแสบร้อนที่ใบหน้า
แต่แล้วเขาก็ผ่อนคลายลง กล่าวว่า “ห้านาที เขาไม่มีทางทนได้เกินห้านาทีแน่นอน”
“ฉันประมาทไปเอง ลืมไปว่าเสือโคร่งไซบีเรียตัวนั้นสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนลงน้ำ”
“ในเมื่อนี่เป็นแผนของมัน แน่นอนว่าต้องมีการเตรียมการมาแล้ว”
“ห้านาที อย่างมากที่สุดห้านาที เฮยซาก็จะพาร่างที่หมดสติของมันขึ้นมาบนผิวน้ำ”
เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละวินาที ในไม่ช้าก็ครบห้านาที
แต่ผิวน้ำก็ยังคงนิ่งสนิท
หากไม่ใช่เพราะริมฝั่งยังมีร่องรอยการต่อสู้อันดุเดือดของสัตว์สองตัวในตอนแรกอยู่
ไมค์คงคิดว่าตัวเองดูกล้องผิดตัวไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมเสือโคร่งไซบีเรียบ้านั่นยังทนไหวอยู่?
ในดวงตาของไมค์เต็มไปด้วยความสงสัย
จากนั้นราวกับตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง เขาก็เริ่มหวาดผวาขึ้นมา
เสือโคร่งไซบีเรียตัวนี้คงไม่ได้คิดจะลากเฮยซาไปตายด้วยกันหรอกนะ?
ถ้ามันไม่ยอมปล่อย ด้วยความสามารถในการว่ายน้ำของเฮยซา ก็ไม่สามารถลากเสือโคร่งไซบีเรียที่หนักหลายร้อยจินกลับขึ้นมาบนผิวน้ำได้
ความเป็นไปได้นี้ทำให้ไมค์ตกใจจนรีบโทรหาศาสตราจารย์ยาโนสทันที
รายงานสถานการณ์ที่เขาเห็นไปตามความเป็นจริง
นั่นคือเฮยซา สุดที่รักของศาสตราจารย์ยาโนส
หากเกิดเรื่องขึ้นภายใต้การดูแลของเขา ต่อให้เขาจะเป็นลูกศิษย์คนโปรด ก็ต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอน
แม้โอกาสที่จะเกิดเรื่องจะน้อยมาก แต่เขาก็ต้องกำจัดความเป็นไปได้นั้นตั้งแต่เนิ่น ๆ
เป็นไปตามคาด เมื่อได้ยินรายงานของไมค์ สีหน้าของศาสตราจารย์ยาโนสก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
กล่าวอย่างตกตะลึงว่า “ไมค์ นายแน่ใจนะว่าไม่ได้ล้อฉันเล่น?”
“แค่เสือโคร่งไซบีเรียที่เลี้ยงในสวนสัตว์ จะมีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้ยังไง”
“ถึงขั้นลากเฮยซาสุดที่รักของฉันลงน้ำได้”
หลังจากได้รับการยืนยันจากไมค์อีกครั้ง ศาสตราจารย์ยาโนสก็พูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ส่งคนไปดูสถานการณ์ของเฮยซาทันที”
“เสือโคร่งไซบีเรียบ้านี่ จะตายก็ตายไปคนเดียวสิ ดันมาพยายามลากเฮยซาลงน้ำไปด้วย”
“รอให้ศพของมันถูกลากกลับมา ฉันจะเฆี่ยนศพมันให้หนำใจ!”
“ไม่ได้ เฮยซาจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด ฉันจะไปสั่งการด้วยตัวเอง”
ในไม่ช้า เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งก็บินขึ้นจากสถาบันวิจัยอิสมาเอล ตรงไปยังสถานที่ที่สัตว์สองตัวกำลังต่อสู้กัน
บนนั้นเต็มไปด้วยทหารรับจ้างติดอาวุธครบมือ
พวกเขามีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว คือต้องแน่ใจว่าเฮยซาจะรอดชีวิต!
—
ในแม่น้ำ
เมื่อเทียบกับความวุ่นวายภายนอก ที่นี่กลับดูสงบสุข
เหนือความคาดหมายของหลินเทียนเวย เมื่อเผชิญหน้ากับการพันธนาการของเขา ในตอนแรกเฮยซากลับเลือกที่จะไม่ขยับเขยื้อน
แถมยังมองเขาด้วยสายตาที่เหมือนจะบอกว่าแกกำลังหาเรื่องตายอยู่
หลินเทียนเวยเข้าใจในทันที
ดูเหมือนว่าเฮยซาจะมั่นใจในความสามารถในการว่ายน้ำของตัวเองมาก คิดว่าการกระทำของเขาเป็นเพียงการหาเรื่องตาย
ใครกันแน่ที่จะหาเรื่องตาย!
ในเมื่อเฮยซาไม่ดิ้นรน หลินเทียนเวยก็ขี้เกียจจะเปลืองแรง
เวลาจะบอกเฮยซาเอง ว่ามันคิดผิดมหันต์เพียงใด!
แปดนาที!
นี่คือช่วงเวลาที่สำคัญ
สำหรับเฮยซาแล้ว นี่คือช่วงเวลาที่มันจะเริ่มได้รับผลกระทบจากการขาดออกซิเจน
ในทางกลับกัน หลินเทียนเวย
นัยน์ตาเสืออันใหญ่โตของเขาก็ยังคงเบิกโพลง ไม่มีทีท่าว่าจะหายใจไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
แกล้งทำ หรือว่ามีความสามารถจริง ๆ?
ในดวงตาของเฮยซาเต็มไปด้วยความสงสัย
มันพลันพบว่า ตัวเองไม่เคยหยั่งถึงความแข็งแกร่งของเสือโคร่งไซบีเรียตัวนี้ได้เลย
จะนั่งรอความตายต่อไปไม่ได้
มันไม่สามารถเอาชีวิตของตัวเองมาเดิมพันได้
ในที่สุด เมื่อเฮยซากำลังจะถึงขีดจำกัด มันก็ระเบิดพลังออกมา!
หัวหมาป่าพุ่งเข้ากัดจุดตายของหลินเทียนเวยด้วยความเร็วสายฟ้าแลบ
แขนขาทั้งสี่ข้างก็ออกแรงพร้อมกัน พยายามจะดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของหลินเทียนเวย
แต่เพียงแค่ลูกไม้ตื้น ๆ แค่นี้ คิดจะหนีจากเงื้อมมือของหลินเทียนเวย มันช่างไร้เดียงสาเกินไปหน่อย
เหตุผลที่หลินเทียนเวยลืมตาไว้ ก็เพื่อที่จะตรวจจับความเคลื่อนไหวของเฮยซาได้ในทันที
เขาหลบการกัดของเฮยซาได้อย่างง่ายดาย แขนขาทั้งสี่ข้างออกแรง กอดร่างของเฮยซาไว้แน่น
ไม่เพียงเท่านั้น ยังกัดเฮยซากลับไปอย่างแรง
การตอบแทนอย่างสาสม คือวิถีเสือของหลินเทียนเวย
ภายใต้พลังที่แข็งแกร่งกว่า ฟันของหลินเทียนเวยแหวกกระแสน้ำ พุ่งเข้าโจมตีเฮยซา
แม้เฮยซาจะพยายามหลบ แต่ก็ยังถูกหลินเทียนเวยกัดเข้าที่ตาขวาซึ่งบอดอยู่แล้ว
เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมา ย้อมผืนน้ำโดยรอบให้เป็นสีแดงในทันที
พลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ยิ่งทำให้เฮยซามั่นใจว่ามันจะนั่งรอความตายต่อไปไม่ได้
แต่รู้ก็ส่วนรู้ จะมีความสามารถในการต่อต้านหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง
การดิ้นรนอย่างสุดกำลัง ไม่เพียงแต่จะไม่ทำให้มันหลุดพ้นจากพันธนาการของหลินเทียนเวย
แต่ยังทำให้มันพ่นฟองอากาศออกมาสองสามฟอง สิ้นเปลืองออกซิเจนอันน้อยนิดไปอีก
ในที่สุด มันทำได้เพียงเบิกตากว้าง ม่านตาหดเล็กลง และหมดสติไปโดยสิ้นเชิง
ถึงกระนั้น มันก็ยังคงกอดร่างของหลินเทียนเวยไว้แน่น
ราวกับจะใช้พลังเฮือกสุดท้ายลากหลินเทียนเวยไปตายด้วยกัน
น่าเสียดายที่มันเป็นเพียงความพยายามที่สูญเปล่า
แขนขาทั้งสี่ข้างอันทรงพลังออกแรง หลินเทียนเวยก็หลุดพ้นจากพันธนาการของเฮยซาได้ในทันที
ไม่เพียงเท่านั้น ยังพาร่างที่ใกล้จะหมดสติของเฮยซาเริ่มว่ายขึ้นไป
สถาบันวิจัยอิสมาเอล
ไมค์จ้องเขม็งไปยังผิวน้ำที่ยังมีฟองอากาศผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง
เมื่อครู่นี้ ผิวน้ำที่สงบนิ่งก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
สุดท้ายก็กลับมาสงบนิ่ง แล้วก็มีหัวเสือขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมา
เป็นไปได้ยังไง?
นี่มันเป็นไปได้ยังไง?
ในดวงตาของไมค์เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ผู้ชนะในการต่อสู้ใต้น้ำครั้งนี้กลับเป็นเสือโคร่งไซบีเรียตัวนั้นเหรอ?
มันทำลายขีดจำกัดทางร่างกายของเสือโคร่งไซบีเรีย อยู่รอดในน้ำได้นานขนาดนั้น แถมยังคงสติไว้ได้อีกได้ยังไง?
แต่ต่อให้เขาจะไม่อยากเชื่อแค่ไหน เรื่องนี้ก็ได้เกิดขึ้นแล้ว
เขายังมองเห็นผ่านเลนส์ซูมของกล้อง พบเฮยซาที่ซ่อนตัวอยู่ในน้ำ ซึ่งหมดสติไปโดยสิ้นเชิงแล้ว
เหยียบอยู่บนร่างของเฮยซา หลินเทียนเวยส่งเสียงคำรามแห่งชัยชนะออกมา
ศึกระหว่างเสือกับหมาป่าครั้งนี้ สุดท้ายแล้วเขาก็เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ!
เขาคือราชาผู้ที่จะปกครองดินแดนแห่งนี้!
ภายใต้เสียงคำราม แม้แต่อักษร ‘หวัง’ (王) บนหน้าผากของหลินเทียนเวยก็ดูเหมือนจะนูนเด่นขึ้นมา
ดูทรงพลังอย่างยิ่ง!
เสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหว ทำให้ไมค์ในห้องควบคุมถึงกับสะดุ้ง
เขาราวกับเห็นสัตว์ร้ายยุคก่อนประวัติศาสตร์กำลังตื่นขึ้น!
แต่หลังจากความตกตะลึงก็คือความหวาดกลัว
เมื่อมองดูเฮยซาที่สภาพเหมือนหมาตาย ในใจของไมค์ก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เขาต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อหยุดยั้งความตายของเฮยซา
มิฉะนั้นศาสตราจารย์ยาโนสจะต้องโกรธเขาอย่างแน่นอน
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็กดปุ่มควบคุมในมือโดยไม่ลังเล
ซี่ ซี่ ซี่
กระแสไฟฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ เริ่มโจมตีสมองของหลินเทียนเวย
ในช่วงเวลาที่เขาหมดสติไป ห้องทดลองอิสมาเอลได้ทำอะไรกับร่างกายของเขาไปมากมาย
สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือเครื่องกำเนิดกระแสไฟฟ้าที่ฝังอยู่หลังศีรษะ
เพียงแค่ไมค์กดปุ่มควบคุม ก็จะมีกระแสไฟฟ้าอันทรงพลังโจมตีสมองของหลินเทียนเวย
กระทั่งทำให้เขาหมดสติไปโดยสิ้นเชิงได้
[จบบท]