บทที่ 11 - เจ้าเมืองคนใหม่และมรดกเซียนกระบี่

“ฮ่าๆๆ ดี!”

“ข้าจะไปแจ้งพวกผู้อาวุโสและศิษย์ทั้งหลายให้มาพบเจ้าเมืองคนใหม่เช่นเจ้าที่ที่พำนักเจ้าเมืองคืนนี้เลย”

ไป่หลี่ตงจวินหัวเราะเสียงดัง ดูมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง

บัดนี้เมื่อได้เจียงเช่อเข้าร่วม พลังของเมืองจันทราเหมันต์ก็จะแข็งแกร่งขึ้นอีกสามส่วน กลายเป็นเมืองอันดับหนึ่งในใต้หล้าของเป่ยหลีอย่างสมบูรณ์!

“เชียนลั่ว มาคารวะท่านอาจารย์คนที่สี่เร็วเข้า”

ซือคงฉางเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม ยิ่งมองเจียงเช่อก็ยิ่งรู้สึกพอใจ

อายุของเจียงเช่อนั้นใกล้เคียงกับถังเหลียน ศิษย์เอกของเมืองจันทราเหมันต์ บัดนี้ก็ถือได้ว่าเมืองจันทราเหมันต์มีผู้สืบทอดแล้ว ต่อให้ท่านอาจารย์ของเขารู้เข้าก็คงจะไม่พูดอะไรมาก

“ข้าไม่เอา!”

ซือคงเชียนลั่วเบะปากน้อยๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความขัดขืน ดูไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

“ทำไมล่ะ?”

ซือคงฉางเฟิงทำหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าลูกสาวสุดที่รักของตนกำลังเล่นอะไรอยู่

ซือคงเชียนลั่วไม่สนใจบิดาของตนเอง นางหันไปมองเจียงเช่อที่อยู่ข้างๆ แววตาเต็มไปด้วยความหวัง

“ต่อไปข้าเรียกท่านว่าพี่ชายเจียงได้หรือไม่?”

ซือคงเชียนลั่วตอนนี้อายุสิบเจ็ดปี น้อยกว่าเจียงเช่อหนึ่งปี การเรียกว่าพี่ชายเจียงจึงเหมาะสมที่สุด

อีกทั้งซือคงเชียนลั่วก็มีแผนการเล็กๆ ของตนเองอยู่

หากเจียงเช่อกลายเป็นอาจารย์คนที่สี่ของนางจริงๆ ต่อไปนางจะตามจีบอีกฝ่ายได้อย่างไร?

“แน่นอนได้สิ แค่คำเรียกเท่านั้นเอง”

เจียงเช่อยิ้ม ดูเป็นกันเองอย่างยิ่ง ในใจก็ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

เฮ้อ...

เสน่ห์ที่ไม่อาจเก็บซ่อนของข้านี่นะ!

มุมปากของซือคงฉางเฟิงกระตุกอย่างรุนแรง ใบหน้าพลันมืดครึ้มลง

ลูกสาวสุดที่รักของเขาแสดงท่าทีออกมาขนาดนี้แล้ว หากเขายังไม่สังเกตเห็นอะไรอีก หลายปีที่ผ่านมาก็คงจะเสียเปล่า!

หยินลั่วเสียที่อยู่ข้างๆ หัวเราะคิกคักไม่หยุด พลางเอ่ยล้อเลียน

“โอ๊ะโอ๋ เชียนลั่วน้อยของพวกเรานี่ถึงวัยแรกแย้มแล้วหรือ?”

“พี่สาวลั่วเสีย ท่านพูดอะไรน่ะ!”

ซือคงเชียนลั่วหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที ในใจรู้สึกร้อนตัวอย่างยิ่ง

ตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก สายลมทะเลพัดโชยไม่ขาดสาย

กลุ่มคนพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนานขณะมุ่งหน้าไปยังที่พำนักเจ้าเมือง

ศิษย์เมืองจันทราเหมันต์ทุกคนที่เดินผ่านต่างก็มองเจียงเช่อด้วยสายตาที่เคารพและเต็มไปด้วยความชื่นชม

…………

หลังจากกลับมาถึงที่พำนักเจ้าเมืองพร้อมกับซือคงฉางเฟิงแล้ว ซือคงฉางเฟิงก็ไปจัดการเรื่องงานเลี้ยงยามค่ำ

ส่วนเจียงเช่อก็กลับไปยังเรือนเล็กที่ซือคงฉางเฟิงจัดให้เป็นการชั่วคราว

บัดนี้เขาได้กลายเป็นเจ้าเมืองคนที่สี่ของเมืองจันทราเหมันต์แล้ว ย่อมต้องมีที่พำนักส่วนตัวของตนเอง แต่ตอนนี้ก็ตกเย็นแล้ว เรื่องแบบนี้รอให้ถึงพรุ่งนี้ค่อยว่ากันก็ยังไม่สาย

เมื่อกลับมาถึงห้องแล้ว เจียงเช่อก็โบกมือให้คนรับใช้ทั้งหมดออกไป แล้วเริ่มสื่อสารกับระบบในใจ

“ระบบ ข้าต้องการรับการถ่ายทอดเคล็ดวิชาเซียนกระบี่เมรัย”

“ติ๊ง! กำลังถ่ายทอด...”

…………

จันทราลอยเด่นอยู่บนกิ่งไม้ หมู่ดาวพร่างพราวเต็มท้องฟ้า

ประมาณ 2 ชั่วโมงต่อมา เจียงเช่อจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ในแววตาฉายแววตื่นเต้น

เคล็ดวิชาเซียนกระบี่เมรัยนี้ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ!

มรดกทั้งหมดล้วนมาจากสำนักบำเพ็ญเซียนที่ยิ่งใหญ่แห่งโลกเซียน นั่นคือสำนักสู่ซาน!

วิชาห้าธาตุวิญญาณบวกกับมรดกจากสู่ซาน ตอนนี้พลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลอีกครั้ง!

เคล็ดวิชารวบรวมปราณแห่งสู่ซาน, เคล็ดหมื่นกระบี่, ท่าเท้าเซียนเมาชมจันทร์, กระบี่สวรรค์, เทพกระบี่, วิชากระบี่เหิน, วิชาเซียนกายาล่องลม...

เจียงเช่อรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจพองโต คราวนี้รวยเละแล้วจริงๆ!

เคล็ดวิชารวบรวมปราณแห่งสู่ซานเป็นเคล็ดวิชาเซียนที่ศิษย์ของสู่ซานใช้ฝึกฝน สามารถทะลวงไปถึงแดนเซียนได้โดยตรง!

ด้วยระดับพลังมหาปรมาจารย์ขั้นที่เก้าในตอนนี้ การใช้กระบวนท่าใหญ่อย่างเคล็ดหมื่นกระบี่, กระบี่สวรรค์, และเทพกระบี่ ยังคงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบาก อย่างน้อยก็ต้องถึงระดับเทพสวรรค์จึงจะทำได้

วิชากระบี่เหินสามารถใช้พลังวิญญาณสื่อสารกับกระบี่เทพ เพื่อเหินกระบี่บินได้ และไม่สิ้นเปลืองพลังวิญญาณมากนัก

บัดนี้ในร่างกายของเขาล้วนเป็นพลังวิญญาณห้าธาตุ การใช้วิชากระบี่เหินจึงไม่มีปัญหาใดๆ

ท่าเท้าเซียนเมาชมจันทร์เมื่อฝึกฝนจนถึงขั้นปรมาจารย์แล้วจะสามารถเหินเมฆขี่หมอก เดินทางได้วันละหมื่นลี้!

เหินเมฆขี่หมอกเชียวนะ!

คราวนี้เขาได้กลายเป็นกึ่งเซียนจริงๆ แล้ว!

อีกทั้งเพราะเป็นการถ่ายทอดจากระบบ เขาจึงฝึกฝนเคล็ดวิชาทั้งหมดจนถึงขั้นสมบูรณ์ได้ในทันที ต่อไปเพียงแค่ต้องใช้เวลาทำความคุ้นเคยสักพักก็จะสามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

“เจ้าระบบหมา ข้ารักเจ้า!”

ระบบ: ………

…………

“ระบบ ตรวจสอบหน้าต่างสถานะของข้า...”

เจียงเช่อสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นในใจ

ผู้เป็นนาย: เจียงเช่อ

กายา: กายวิญญาณห้าธาตุ

ระดับพลัง: มหาปรมาจารย์ขั้นที่เก้า

เคล็ดวิชา: วิชาห้าธาตุวิญญาณ (สมบูรณ์), เคล็ดวิชารวบรวมปราณแห่งสู่ซาน (สมบูรณ์), วิชากระบี่เหิน, เคล็ดหมื่นกระบี่, เทพกระบี่, ท่าเท้าเซียนเมาชมจันทร์...

อาชีพเสริม: วิชาแพทย์ระดับเทพ

อาวุธ: กระบี่เจ็ดดาวหลงหยวน

ภารกิจ: รวบรวมเคล็ดวิชาระดับสวรรค์ในโลกนี้ให้ครบหนึ่งร้อยเล่ม (0/100)

คะแนน:

เจียงเช่อมองดูท้องฟ้าข้างนอก แล้วหยิบพู่กัน หมึก กระดาษ และที่ฝนหมึกออกมาจากข้างๆ จากนั้นก็เริ่มคัดลอกเคล็ดวิชาที่เขาเคยฝึกมาก่อนหน้านี้

คัมภีร์นพเก้า, คัมภีร์นพสุริยัน, พลังเทวะอุดร...

“ระบบ ข้าต้องการแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาสามเล่มนี้”

“ติ๊ง! กำลังรับคืน...”

พร้อมกับแสงสีขาวที่สว่างวาบขึ้นมา เคล็ดวิชาสามเล่มในมือของเจียงเช่อก็หายไปในทันที และคะแนนก็เพิ่มขึ้นสามพันแต้ม

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น มุมปากของเจียงเช่อก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

เขาวางพู่กันในมือลง แล้วเดินออกจากเรือนเล็กของตนเองไป

[จบแล้ว]