บทที่ 18 ผู้หญิงที่ส่งมาเมื่อคืนล่ะ? แปดสิบล้านเข้าบัญชี!
บทที่ 18 ผู้หญิงที่ส่งมาเมื่อคืนล่ะ? แปดสิบล้านเข้าบัญชี!
ในสายตาของคนธรรมดา สามสิบล้านอาจจะเป็นตัวเลขที่มหาศาลแล้ว แต่สำหรับแผนธุรกิจอันยิ่งใหญ่ของจ้าวรุ่ยหลงแล้ว มันยังน้อยเกินไป
ในหัวของเขาปรากฏของขวัญชิ้นใหญ่ที่ระบบมอบให้—[เทคโนโลยีและแบบแปลนสายการผลิตหน้าจอสัมผัสแบบคาปาซิทีฟครบชุด] มูลค่าของสิ่งนี้ เขารู้ดี เมื่อเปลี่ยนมันให้เป็นความจริงได้แล้ว มันจะไม่ใช่แค่เครื่องพิมพ์เงินที่น่าสะพรึงกลัว แต่ยังเป็นส่วนสำคัญที่จะสามารถกำหนดทิศทางของวงการสมาร์ทโฟนในอนาคตได้!
แต่การเปลี่ยนแบบแปลนให้เป็นสายการผลิตและผลิตจำนวนมาก ต้องใช้เงินทุนเริ่มต้นที่ไม่ใช่น้อยๆ! อย่างน้อยต้องใช้เงินลงทุนหลายร้อยล้าน!
นิ้วของจ้าวรุ่ยหลงเคาะเบาๆ ครุ่นคิดหาวิธีแก้ไข เงินในตลาดหุ้น แม้จะเพิ่มขึ้นเร็ว แต่ก็ยังห่างไกลจากเป้าหมาย ทันใดนั้น เขาก็นึกถึง “ไพ่ตาย” ที่พ่อของเขา จ้าวลี่ชุน ทิ้งไว้ให้... หุ้นของกองทุนระหว่างประเทศแห่งหนึ่งที่จดทะเบียนในหมู่เกาะเคย์แมน นี่คือหนึ่งในทางถอยที่จ้าวลี่ชุนเตรียมไว้ให้เขากับพี่สาวอีกสองคน พี่น้องทั้งสามคนถือหุ้นมูลค่าคนละหนึ่งร้อยล้านหยวน ห้ามขาย ทำได้เพียงรับเงินปันผลประมาณเจ็ดถึงสิบล้านหยวนต่อปีไปเรื่อยๆ
“ถึงจะขายไม่ได้ แต่ก็เอาไปจำนองกู้เงินได้นี่นา!” มุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้ม “ก็ใช้มันนี่แหละ มาเพิ่มเงินทุนให้มากขึ้น...”
...
ในขณะเดียวกัน ณ โรงแรมไคเยว่ ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท 888
เหลียงจื้อเจียนตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวอย่างรุนแรง เขาครางออกมาเบาๆ นวดขมับที่ปวดตุบๆ ความทรงจำเมื่อคืนเหมือนเศษแก้วที่แตกกระจาย เขาจำได้แค่ว่าตัวเองดื่มเหล้าไปเยอะมาก ตื่นเต้นมาก และบ้าคลั่งมาก แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ร้อนแรงเป็นพิเศษ แต่หน้าตาของเธอ เขากลับนึกยังไงก็นึกไม่ออก
เขากวาดตามองไปรอบๆ ห้องว่างเปล่า ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาถูกที่ฉุนจมูก ไม่เข้ากับบรรยากาศของห้องสวีทเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงคนนั้นหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
เมื่อมองดูคราบที่น่าสงสัยบนผ้าปูที่นอน คิ้วของเหลียงจื้อเจียนก็ขมวดเข้าหากันแน่น
“แม่มึงเอ๊ย ‘อาหารจานด่วน’ สมัยนี้มันช่างไม่มีมารยาทเอาซะเลย ยังไม่ทันสว่างก็หนีไปแล้วเหรอ?” เขาด่าออกมาตามความเคยชิน แต่ในใจลึกๆ กลับรู้สึกไม่สบายใจและแปลกประหลาดอย่างรุนแรง รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติมาก!
เขาไม่ได้สั่งให้ไป ‘อาหารจานด่วน’ พวกนั้นจะกล้าแอบหนีไปได้ยังไง? ‘อาหารเช้า’ ไม่กินแล้วเหรอ?
เขาขยี้ผมอย่างหงุดหงิด หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาลูกน้องที่จัดหาผู้หญิงให้เขาเมื่อคืน
“ฮัลโหล คุณชายเหลียง? ตื่นแล้วเหรอครับ?”
“ผู้หญิงที่ส่งมาเมื่อคืนล่ะ?” เหลียงจื้อเจียนถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“ผู้หญิงเหรอครับ? คุณชายเหลียง ผู้หญิงคนนั้นก็ส่งไปที่ห้องคุณแล้วไม่ใช่เหรอครับ?” ลูกน้องถึงกับงง
“ฉันถามว่าเธออยู่ไหน? ทำไมถึงรีบหนีไปตั้งแต่เช้า? แล้วก็ กลิ่นแปลกๆ ในห้องนี่มันอะไรกัน?”
“หนีไปแล้วเหรอครับ? ไม่น่าจะใช่นะครับคุณชายเหลียง ตอนผมกลับออกมาก็ยังดีๆ อยู่เลย กลิ่นเหรอครับ? ไม่รู้นะครับ...”
“แกแน่ใจนะว่าที่ส่งมาคือนักศึกษาสาวคนนั้น?” ความสงสัยของเหลียงจื้อเจียนยิ่งเพิ่มมากขึ้น
“แน่นอนครับคุณชายเหลียง! ผมไปรับคนมาเอง ส่งเข้าลิฟต์เอง เป็นเธอแน่นอนครับ! บริสุทธิ์มาก!” ลูกน้องรีบสาบาน
“แล้วเธอไปเมื่อไหร่? แกไม่เห็นเหรอ?”
“เอ่อ... คุณชายเหลียงครับ ผมส่งคนไปถึงหน้าประตูก็กลับเลย เรื่องหลังจากนั้นผมก็ไม่รู้แล้วครับ”
“ไอ้ขยะ!” เหลียงจื้อเจียนคำรามลั่น แล้ววางสายอย่างแรง
เขาจ้องหน้าจอโทรศัพท์ สีหน้ามืดครึ้มจนน่ากลัว ลูกน้องคงไม่กล้าโกหกเขา แต่ถ้าเมื่อคืนเป็นนักศึกษาสาวบริสุทธิ์จริงๆ ทำไมถึงร้อนแรงจนผิดปกติ? นี่มันไม่ตรงกับภาพลักษณ์ของนักศึกษาสาวบริสุทธิ์เลย! แล้วก็กลิ่นน้ำหอมราคาถูกในห้องกับคราบบนผ้าปูที่นอนที่ไม่ค่อยจะปกติ... ทั้งหมดนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ!
“เชี่ย! เมาแล้วเสียเรื่องจริงๆ!” แม้ว่าเหลียงจื้อเจียนจะคิดไปต่างๆ นานา แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไร เลยทำได้เพียงกดความไม่สบายใจนี้ไว้ในใจชั่วคราว
...
อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่จ้าวรุ่ยหลงตัดสินใจแล้ว เขาก็ลงมือทันที เขาโทรออกไปหลายสายติดต่อกัน
สายแรก โทรหาผู้บริหารระดับสูงชาวจีนของธนาคารเครดิตสวิส ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าของพ่อเขา “คุณอาหวังครับ ผมเอง รุ่ยหลง ผมมีหุ้นของกองทุนเคย์แมนอยู่ อยากจะเอามาจำนองเพื่อระดมทุนหน่อยครับ...”
ปลายสายเป็นเสียงหัวเราะที่สดใส “รุ่ยหลงเอ๊ย เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่มีปัญหา ส่งเอกสารมาสิ อาจะช่วยจัดการให้!”
สายที่สอง โทรหาบริษัทประเมินสินทรัพย์ที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ เขาต้องการรายงานการประเมินที่น่าเชื่อถือเพื่อพิสูจน์มูลค่าของหุ้นนั้น
สายที่สาม โทรหาตัวแทนที่มีอิทธิพลในวงการการเงินของฮ่องกง ให้ช่วยจัดการเอกสารทางกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เครือข่ายความสัมพันธ์ถูกนำมาใช้อย่างรวดเร็ว การดำเนินการทางการเงินและขั้นตอนทางกฎหมายที่ซับซ้อนต่างๆ ดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบภายใต้การสั่งการของเขา
ใช้เวลาไม่ถึงสามวัน เงินสดจำนวนสูงถึงแปดสิบล้าน ก็ถูกโอนเข้าบัญชีนอกอาณาเขตที่เขากำหนดไว้ได้สำเร็จ!
[จบตอน]