บทที่ 9 - ไพ่ตายที่แท้จริง

บทที่ 9 - ไพ่ตายที่แท้จริง

◉◉◉◉◉

"โอโรจิมารุ...นายเห็นแล้วใช่ไหม..."

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ซึนาเดะก็ถามโอโรจิมารุ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย

"อืม...ฉันเห็นชัดแล้ว..."

โอโรจิมารุตอบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม จิไรยะที่ปกติจะร่าเริงอยู่ข้างๆ ตอนนี้กลับเงียบขรึมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ดาบที่ยาซากะเหน็บอยู่ที่เอว

"วิชาดาบของเขา...ไม่คิดเลยจริงๆ...จะถึงขั้นนี้แล้วเหรอ"

จิไรยะพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"อืม"

ซึนาเดะตอบเพียงคำเดียว แต่คำตอบสั้นๆ นี้ กลับทำให้จิไรยะและโอโรจิมารุที่อยู่ข้างๆ ถึงกับใจหายวาบ

ซึนาเดะในฐานะหลานสาวของโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง และหลานสาวคนละแม่ของโฮคาเงะรุ่นที่สอง ย่อมต้องคุ้นเคยกับวิชาดาบของโฮคาเงะรุ่นที่สองเป็นอย่างดี

วิชาดาบของโฮคาเงะรุ่นที่สองนั้นร้ายกาจมาก เคยใช้เพลงดาบเทพอัสนีบาตที่คิดค้นขึ้นเอง ฟันอุจิวะ อิซึนะ น้องชายของอุจิวะ มาดาระ ขาดสองท่อนในดาบเดียว

ต้องรู้ว่าอุจิวะ อิซึนะ ในตอนนั้นมีฝีมือใกล้เคียงกับระดับกึ่งเงาแล้ว พอจะจินตนาการได้ว่าวิชาดาบของรุ่นที่สองนั้นแข็งแกร่งเพียงใด

ดังนั้นการที่ซึนาเดะซึ่งคุ้นเคยกับวิชาดาบของรุ่นที่สองเป็นอย่างดีถึงกับประเมินเช่นนี้ ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความร้ายกาจของวิชาดาบของยาซากะแล้ว

บนเวที ซารุโทบิ อาสึมะ มองยาซากะที่ยืนอยู่ไม่ไกลโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยอย่างเหม่อลอย ในใจเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างมหาศาล

"ทำไมกัน..."

ซารุโทบิ อาสึมะ พึมพำกับตัวเองด้วยสายตาเหม่อลอย

คาถาแยกเงาดาวกระจายเป็นวิชานินจาถนัดของพ่อของเขา โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เพื่อที่จะเอาชนะยาซากะ ซารุโทบิ อาสึมะ จึงตั้งใจไปเรียนมาจากรุ่นที่สาม ใช้เวลากว่าครึ่งปี ถึงจะเรียนรู้ได้สำเร็จ

ก็เพื่อที่จะใช้วิชานินจานี้เอาชนะยาซากะในสักวันหนึ่ง เพื่อที่จะได้ผงาดขึ้นมา ให้ทุกคนได้รู้ว่าเขาซารุโทบิ อาสึมะ คือเกะนินที่แข็งแกร่งที่สุด

ผลลัพธ์คือความพยายามทั้งวันทั้งคืนกว่าครึ่งปี กลับได้ผลลัพธ์เช่นนี้ ถูกยาซากะแก้ไขได้อย่างง่ายดาย แม้แต่เท้าก็ยังไม่ได้ขยับ

ซารุโทบิ อาสึมะ ไม่อาจยอมรับความจริงนี้ได้ในชั่วขณะ

"ฉันเห็นตอนนายขึ้นมาบนเวทีท่าทางมั่นใจเต็มเปี่ยม นึกว่านายไปฝึกวิชานินจาอะไรเด็ดๆ มาซะอีก ผลลัพธ์ก็แค่นี้เหรอ"

"แค่นี้เหรอ"

ยาซากะส่ายหัว แล้วเตะดาวกระจายที่ตกอยู่ข้างเท้ากลับไปให้ซารุโทบิ อาสึมะ เมื่อครู่ซารุโทบิ อาสึมะ ก็ใช้ดาวกระจายดอกนี้ในการร่ายคาถาแยกเงาดาวกระจาย

"ถ้าไม่มีท่าอื่นแล้วล่ะก็ การทดสอบรอบนี้ ฉันจะเป็นผู้ชนะ"

ยาซากะพูดกับซารุโทบิ อาสึมะ อย่างแผ่วเบา

"บัดซบ..."

ซารุโทบิ อาสึมะ กัดฟันแน่น มือขวาที่กดอยู่บนพื้นกำหมัดแน่น ทิ้งร่องลึกสามรอยที่ถูกนิ้วขุดไว้บนพื้น

"ฉันจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้หรอก! ฉันคือบุตรแห่งรุ่นที่สาม ฉันคือซารุโทบิ อาสึมะ! อ๊า—!"

ซารุโทบิ อาสึมะ รู้สึกถึงความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นในใจพุ่งตรงไปยังสมอง เขาร้องคำรามหนึ่งครั้ง แล้วกระโจนขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว สองมือปาคุไนหลายอันใส่ยาซากะอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มประสานอิน

ยาซากะหลบดาวคุไนที่ซารุโทบิ อาสึมะ ปามาได้อย่างสบายๆ แล้วก็ยืนอยู่ที่เดิม รอให้ซารุโทบิ อาสึมะ ปล่อยท่า

ที่เขาไม่เลือกที่จะโจมตี ก็เพราะเมื่อครู่ได้สัญญากับจิไรยะไว้ว่าจะไม่ทำร้ายซารุโทบิ อาสึมะ และถ้าเขาโจมตี ก็มีโอกาสสูงที่จะทำร้ายซารุโทบิ อาสึมะ ได้

ถึงแม้ว่าจะสามารถควบคุมอย่างสุดความสามารถเพื่อลดโอกาสนี้ให้ต่ำลงได้มาก แต่กันไว้ดีกว่าแก้ ยาซากะกลัวว่าถ้าเกิดพลาดขึ้นมา ปลายดาบเผลอไปเฉือนผิวหนังของซารุโทบิ อาสึมะ เข้า ราเม็งสูตรใหม่ของเขาก็จะอดกิน

ดังนั้นเพื่อให้ได้กินราเม็งสูตรใหม่อย่างแน่นอนที่สุด ยาซากะจึงต้องอดใจไม่โจมตี ใช้เพียงการป้องกัน ให้ฝ่ายตรงข้ามได้ตระหนักถึงความแตกต่างของฝีมือแล้วยอมแพ้ไปเอง

และในขณะเดียวกัน เมื่อเห็นการประสานอินของซารุโทบิ อาสึมะ คาคาชิก็ตกใจมาก อุทานออกมาว่า "เป็นอินเสือ? เขาจะใช้คาถาไฟเหรอ"

ในวินาทีต่อมา ซารุโทบิ อาสึมะก็พองแก้ม แล้วเป่าควันสีเทาออกมาใส่ยาซากะอย่างแรง

ควันสีเทานั้นก็กลืนร่างของยาซากะเข้าไปอย่างรวดเร็ว

"อะไรนะ ไม่ใช่คาถาไฟเหรอ นี่มันวิชานินจาอะไรกัน"

คาคาชิก็ตกใจอีกครั้ง มองไม่เข้าใจเลยว่าซารุโทบิ อาสึมะ กำลังจะทำอะไร

"นี่...คงไม่ใช่ท่านั้นใช่ไหม" ชิรานุอิ เก็นมะ มองดูควันสีเทาผืนใหญ่บนเวทีแล้วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง นึกถึงคำพูดที่ซารุโทบิ อาสึมะ เคยพูดกับเขาครั้งหนึ่ง

"หรือว่านี่คือ..." ชิรานุอิ เก็นมะ เบิกตากว้าง

"นี่แหละคือไพ่ตายสุดท้ายที่ฉันเตรียมไว้สำหรับแก!" ซารุโทบิ อาสึมะ บนเวทีร้องตะโกนหนึ่งครั้ง จากนั้นก็ล้วงไฟแช็กออกมาจากกระเป๋า จุดไฟแล้วก็โยนไฟแช็กเข้าไปในกลุ่มควันสีเทานั้น

"คาถาไฟ เผาผลาญธุลี!"

ในวินาทีต่อมา ควันสีเทานั้นถูกไฟแช็กจุดติดไฟ ในชั่วพริบตาทั้งหมดก็ลุกไหม้อย่างรวดเร็ว ถึงขนาดที่ว่าเนื่องจากการเผาไหม้เร็วและรุนแรงเกินไป ถึงกับเกิดการระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นทันที!

"ตูม—!"

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นความร้อนขนาดใหญ่พัดถล่มไปทั่วเวที มิคามิ ชูจิ ที่อยู่ใกล้ที่สุดโดนเข้าไปเต็มๆ ร้องเสียงหลงหนึ่งครั้งแล้วรีบถอยหลังอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้วิชานินจาคาถาน้ำ ส่วนนักเรียนแถวหน้าที่อยู่ใกล้เวทีที่สุดก็ร้องเสียงหลงกันระงม ถูกคลื่นอากาศที่รุนแรงซัดจนล้มกลิ้งระเนระนาดไปทั่วพื้น

ส่วนบนเวที ตำแหน่งที่ยาซากะเคยยืนอยู่ ตอนนี้ได้กลายเป็นทะเลเพลิงไปแล้ว เปลวไฟสีแดงฉานลุกโชนขึ้นสู่ท้องฟ้า เปลวไฟสูงถึงสามเมตรกว่า คลื่นความร้อนที่ร้อนระอุพัดถล่มไปทั่วเวทีอย่างต่อเนื่อง ความร้อนสูงจนเผาหญ้าแห้งบนพื้นโดยรอบจนไหม้เกรียม ไฟลุกท่วมพื้นที่สี่ส่วนสามของเวที เหลือเพียงตำแหน่งที่ซารุโทบิ อาสึมะ ยืนอยู่เท่านั้น

ส่วนสามนินจานั้นก็ได้กระโดดลงจากเวทีไปตั้งแต่แรกแล้ว

"ฮ่าๆ! นี่แหละคือไพ่ตายของฉัน! ยาซากะ ครั้งนี้ฉันชนะแน่นอน! ผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกของเกะนินคือฉัน ซารุโทบิ อาสึมะ!"

ในตอนนี้ซารุโทบิ อาสึมะ ราวกับได้ลิ้มรสความสำเร็จหลังจากที่อดทนมานาน สองมือเท้าสะเอวหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ถึงขนาดที่ว่าน้ำตาไหลออกมาเลยทีเดียว ส่วนนักเรียนเกะนินข้างล่างเวทีตอนนี้ก็ลุกขึ้นมาแล้ว เมื่อเห็นไฟที่ลุกโชนบนเวที และยาซากะที่หายตัวไปแล้ว ทุกคนต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ยาซากะที่หยิ่งยโสและอ้างว่าไร้พ่ายคนนั้น ถูกซารุโทบิ อาสึมะ เอาชนะได้แล้วเหรอ

"ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าคนแรกที่จะเอาชนะยาซากะได้จะเป็นเจ้าอาสึมะนั่น..."

คาคาชิคิดอย่างผิดหวังเล็กน้อย

"ยาซากะแพ้แบบนี้เลยเหรอ ฉันไม่เชื่อ นี่ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ!"

โนฮาระ ริน ร้องไห้น้ำตานองหน้า

"น่าเสียดายจริงๆ ที่ให้อาสึมะชิงตัดหน้าไปได้ หงุดหงิดชะมัด..." เก็กโค ฮายาเตะ คิดอย่างหงุดหงิด

ส่วนโอโรจิมารุที่อยู่อีกด้านหนึ่งของเวทีจู่ๆ ก็จ้องเขม็ง ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "ไม่ ยังไม่จบ!"

ตอนนั้นเอง ที่ในกองไฟนั้นจู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ทำให้รอยยิ้มของซารุโทบิ อาสึมะ แข็งทื่อไป

"อาสึมะ ท่านี้ความคิดสร้างสรรค์ดีนะ แต่จะใช้มันมาเอาชนะฉัน นายก็ดูถูกฉันเกินไปหน่อยแล้วมั้ง"

[จบแล้ว]