Chapter 26 เขายังมีสิทธิ์เลือก

[คุณได้สังหาร ตะขาบเก้าปีก เลเวล 109 และได้รับ 1,000,000 ค่าประสบการณ์]

[เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 51]

[เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 52]

……

[เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 60]

[คุณได้เข้าสู่ขั้นที่สอง กรุณาทำภารกิจขั้นที่สองให้สำเร็จ ก่อนจึงจะสามารถเลื่อนเลเวลต่อได้]

[ค่าประสบการณ์ที่เหลือจะถูกเก็บสะสม และอัปเกรดอัตโนมัติหลังทำภารกิจขั้นสองเสร็จสิ้น]

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นต่อเนื่องในหัวของผานอัน เพียงแค่สามวินาที พลังของเขาก็ก้าวกระโดดจากเลเวล 50 ไปถึงเลเวล 60 แล้ว และจากปริมาณค่าประสบการณ์ที่ยังเหลืออยู่ เขารู้ว่าถ้าทำขั้นสองเสร็จอาจพุ่งไปถึงเลเวล 70 ได้เลย

อีกก้าวหนึ่งใกล้เข้าไปสู่เป้าหมายเลเวล 250

แต่สิ่งที่อยู่ในใจของผานอันตอนนี้มีเพียงคำเดียว—

“สบายใจ!”

ในที่สุด เขาก็จัดการกับตัวการที่ทำให้ต้องผิดสัญญาได้เสียที ความสุขโล่งใจแบบนี้ สำคัญกว่าสิ่งใดทั้งหมด

ริมฝีปากยกยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ ทว่าทันใดนั้นคิ้วก็ขมวดเข้าหากัน

“อยากสนุกกับชีวิตนิดหน่อย ทำไมต้องมีใครมาขัดตลอด?”

ทันทีที่ ตะขาบเก้าปีก ระเบิดร่าง ก็เหมือนบางสิ่งถูกกระตุ้นขึ้นมา

จากระยะไกล กองลาดตระเวนเริ่มวิ่งกรูกันเข้ามา

จากตึกแถวโดยรอบ ร่างมนุษย์มากมายเหมือนถูกฉีกเปลือกหนังออก กลายเป็น ตะขาบยักษ์ ทุกทิศทาง

“นี่มัน…แทรกซึมมาลึกถึงขนาดนี้เชียวหรือ!”

กัปตันหลิวยังคนที่มากประสบการณ์ ถึงกับขนลุกซู่ในทันที

และในวินาทีนั้นเอง เส้นประสาทแทบจะขาดผึง

เพราะเสียง ฟู่! ดังพร้อมกัน

ตะขาบยักษ์ที่โผล่ออกมา เหมือนล็อกเป้าหมายเอาไว้แล้ว พุ่งกรูกันเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

แค่สองสามวินาที อาคารทั้งแถบก็กลายเป็นทะเลตะขาบ!

เสียงกรีดร้องมนุษย์ดังสนั่น ผู้คนแตกตื่นหนีเอาชีวิตรอด

กัปตันหลิว หม่าเหอซวี และหลิวซานหมิงสบตากันแวบเดียวก็เข้าใจทันที

ไม่ต้องพูดกัน แต่ใจตรงกัน—

“ช่วยผานอันออกไปให้ได้!”

พวกเขารู้ว่า สำนักจื้อเย่ อาจได้เป็นศาสนาประจำรัฐในอนาคต

ผลประโยชน์มหาศาลแบบนี้ คุ้มค่าที่ใครบางคนจะต้องเสียสละ!

“ไป!” กัปตันหลิวตะโกนลั่น

หม่าเหอซวีและหลิวซานหมิงไม่รีรอ คว้าตัวผานอันคนละแขนแล้วลากออกมา

พร้อมกับฟันดาบและมีดฉีกทะลวงตะขาบยักษ์ที่พุ่งขวางทาง

“ไม่ต้องห่วง! เราจะพาออกไปเองแน่!” หลิวซานหมิงตะโกน

แววตา สีหน้า การกระทำ ทุกอย่างเต็มไปด้วยความจริงใจจนผานอันเองก็รู้ว่าพวกเขาไม่ได้เสแสร้ง

แต่…

“ถามความเห็นผมสักคำไม่ได้หรือไง?” ผานอันยิ้มขมขื่น

“แล้วนายคิดยังไง?” หม่าเหอซวีชะงัก หันมามองด้วยความสับสน ก่อนจะเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายหมายถึง

และในวินาทีนั้นเอง ดวงตาเขาก็หดเกร็ง

“ทักษะกำจัดแมลง—แบบกว้าง”

ผานอันแค่ยกนิ้วขึ้นเล็กน้อย

ทันใดนั้น แสงขาวพุ่งขึ้นฟ้าแล้วระเบิดออก น้ำฝนโปรยลงมาจากท้องฟ้าเหมือนละอองหมอก

แต่ทันทีที่หมอกนั้นสัมผัสร่างตะขาบ…

[-740,000]

[-740,000]

[-740,000]

หน้าจอเต็มไปด้วยตัวเลขดาเมจพร่างพราว

ทั้งสามคนนิ่งค้างทันที

และเพราะอย่างนั้นเอง ผานอันจึงสะบัดแขนหลุดจากการจับลากออกมาได้สำเร็จ

เขาไม่โกรธที่แขนแทบหัก เพราะเข้าใจว่าพวกเขาเพียงแค่ร้อนใจเกินไป ไม่คิดว่าตัวเองที่ฆ่า ตะขาบเก้าปีก ได้ ก็ย่อมจะฆ่า ตะขาบลูกสมุน พวกนี้ได้ไม่ต่างกัน

และถึงตะขาบพวกนี้จะเยอะมหาศาล แต่แต่ละตัวก็ไม่ใช่กระจอก—

[คุณฆ่า ตะขาบพิษ เลเวล 78 ได้ รับ 49,999 ค่าประสบการณ์]

[คุณฆ่า ตะขาบสองปีก เลเวล 69 ได้ รับ 37,777 ค่าประสบการณ์]

[คุณฆ่า ตะขาบรังไหมสวรรค์ เลเวล 81 ได้ รับ 53,789 ค่าประสบการณ์]

……

[คุณฆ่า ตะขาบเขี้ยวพิษ เลเวล 89 ได้ รับ 68,899 ค่าประสบการณ์]

ผานอันเองยังขนลุกเมื่อเห็น—

ต่ำสุดเลเวลเจ็ด สูงสุดเกือบเก้า!

ขนาดแฝงตัวอยู่กลางเมืองหลวงของมนุษย์ ยังมีสัตว์ประหลาดระดับนี้ซ่อนอยู่ไม่รู้กี่ตัว

นี่มันเหมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ!

ไม่แปลกเลยที่โชคลาภของราชวงศ์จะร่วงลงรวดเร็ว เพราะถูกสูบกินจนแทบไม่เหลือ

และทันใดนั้น—

“กรร!”

ผานอันเหมือนเห็นมังกรทองบาดเจ็บสาหัสปรากฏขึ้นต่อหน้า มันโผล่มาเพียงแวบ ๆ ระหว่างจริงกับภาพลวง ร่างพรุนไปด้วยบาดแผล

มันพุ่งเข้ามาหาผานอัน ราวกับจะสิงเข้าสู่ร่างเขา

แต่…

ผานอันปฏิเสธ ไม่ยอมรับ

มังกรทองจึงได้แต่ลอยวนอยู่วงนอก ส่งเสียงครางเบา ๆ คล้ายลูกสุนัขที่พยายามเอาหางมาเกี่ยวรอบนิ้วมือเขา ดูน่าสงสาร

ถึงอย่างนั้น ผานอันก็ยังไม่ยอมรับ เพราะสัมผัสได้ว่ามันเกี่ยวพันกับโชคชะตาของทั้งราชวงศ์ หากรับเข้ามาอย่างไม่คิด อาจก่อปัญหามหาศาลตามมา

เขาหันไปมองหลิวซานหมิง…แต่หมอนั่นยืนตาค้าง มองตะขาบที่ระเบิดตายไปทีละตัวจนเหม่อลอย

หันไปทางหม่าเหอซวี…ก็ดูไม่ต่างกัน ดวงตาเบิกกว้างจ้องมังกรทองข้างตัวเขาอย่างตะลึง

สุดท้ายจึงหันไปหากัปตันหลิว—ผู้มากประสบการณ์ที่สุด

สายตากัปตันหลิวสบกับมังกรทอง แล้วหันมามองผานอัน สลับไปมาอย่างซับซ้อน ก่อนอ้าปากจะพูด…

แต่คำแรกที่ออกมากลับเป็นคำสบถพรั่งพรู

“เวรเอ๊ย…บ้าชิบ…โคตรเพี้ยนจริง ๆ!”

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!”

สาบานเถอะ กัปตันหลิวที่ขึ้นชื่อว่านิ่งเยือกเย็น ยังอดระเบิดอารมณ์ไม่ได้

เพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้า—

คือ มังกรทองแห่งโชคลาภ สัญลักษณ์รวมโชคชะตาของทั้งราชวงศ์

สิ่งที่ผู้บำเพ็ญทั่วทั้งแผ่นดินกราบไหว้ภาวนา ขอเพียงเศษเสี้ยวพรของมัน

แต่ตอนนี้ทั้งตัวมังกร กลับทำท่าจะมุดเข้าร่างผานอันทั้งตัว!

เป็นเรื่องที่บ้าจนเกินคำบรรยายจริง ๆ!

แต่เขาก็เข้าใจได้ทันที—

เพราะมังกรทองนี้แทบจะสิ้นใจอยู่แล้ว จากที่โชคชะตาถูกดูดกลืนจนพร่อง

การที่ผานอันฆ่าตะขาบทั้งหมด ราวกับช่วยมันต่อชีวิตไว้ มังกรทองจึงต้องการหลอมรวมกับเขา เพื่อเอาตัวรอด และเพื่อผูกชะตากับเขาอย่างแน่นแฟ้น

กัปตันหลิวถอนหายใจยาว พูดเสียงจริงจัง

“นี่คือมังกรทองแห่งโชคลาภ”

“ถ้านายยอมรับ จะได้ประโยชน์มหาศาล แต่ก็ต้องแบกรับความรับผิดชอบของทั้งราชวงศ์ด้วย…”

“มันคือการทำสัญญา”

สำหรับใครคนอื่น ต่อให้ต้องแลกชีวิตก็คงยอม เพราะนี่คือพรสูงสุดที่ไม่มีใครฝันถึง

แต่สำหรับผานอัน…เขายังมีสิทธิ์เลือก