บทที่ 455 - โลกแห่งคาถาลวงตาใบที่สอง มู่จื่อไม่พอใจ

ในการพบปะครั้งประวัติศาสตร์นี้ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ค้นพบความคล้ายคลึงกันระหว่างกัน และยังได้ค้นพบความแตกต่างมากมายอีกด้วย

ใช่แล้ว ไม่เพียงแค่นามิคาเสะ มินาโตะเท่านั้น อุซึมากิ คุชินะทั้งสองก็มีความแตกต่างมากมายเช่นกัน

เพราะอุจิวะ เคย์ในฐานะเพื่อนซี้ปึ้กที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเด็กกับนามิคาเสะ มินาโตะ ย่อมส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อคุชินะที่ถูกนามิคาเสะ มินาโตะพิชิตใจได้ตั้งแต่ยังเด็ก และผลกระทบในช่วงวัยเจริญเติบโตนั้นยิ่งใหญ่มาก ทำให้ความคิดของคุชินะเมื่อโตขึ้นก็แตกต่างจากช่วงวัยเดียวกันในอีกโลกหนึ่ง

ต่อมา คุชินะในโลกหลักก็ได้เริ่มต้นชีวิตการเล่นเกมคาถาลวงตา จากนั้นก็ได้ทำความเข้าใจกับจิ้งจอกเก้าหางในโลกแห่งคาถาลวงตา ปัจจุบันก็สามารถใช้โหมดร่างทองจิ้งจอกเก้าหางได้แล้ว และยังได้เข้าสู่พื้นที่การเรียนรู้เพื่อเรียนรู้เช่นเดียวกัน

เพราะคุชินะไม่อยากจะเป็นเพียงแค่ตุ๊กตาประดับ แต่อยากจะช่วยเหลือสามีของตนเองด้วย และนี่ก็เป็นคำแนะนำของอุจิวะ เคย์ ในสถานการณ์ที่มินาโตะในอนาคตจะต้องกลายเป็นผู้ปฏิวัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลกนินจาอย่างแน่นอน คุชินะก็จำเป็นต้องมีความรู้ที่ทัดเทียมกัน

แม้ว่าความรู้สึกและนิสัยของทั้งสองจะรับประกันได้ว่าทั้งสองจะไม่ทะเลาะกันจนความสัมพันธ์แตกหัก แต่ทว่า คุชินะก็ไม่อยากจะเป็นเพียงแค่ตุ๊กตาประดับอยู่เบื้องหลังมินาโตะ และเธอก็ยิ่งไม่อยากจะเป็นจุดอ่อนของมินาโตะ แต่อยากจะเป็นผู้หญิงคนนั้นที่อยู่เบื้องหลังมินาโตะ

ดังนั้น คุชินะในโลกหลักจึงได้เรียนรู้อย่างหนักในพื้นที่การเรียนรู้ ทำให้ความรู้ของเธอในปัจจุบันแตกต่างจากอดีตอย่างสิ้นเชิง

อุซึมากิ คุชินะในปัจจุบัน ก็คือตัวตนในฝันของอุซึมากิ คุชินะในเนื้อเรื่องเดิม

แข็งแกร่ง ฉลาดเฉลียว และยังคงรักษาจิตใจดั้งเดิมไว้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถเป็นแม่ที่ดีและภรรยาที่ดีได้อีกด้วย

หลังจากที่คุชินะหมายเลข 2 ได้เรียนรู้สิ่งเหล่านี้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา และยังเต็มไปด้วยความปรารถนาและความสุขอีกด้วย ที่แท้ตนเองก็สามารถยอดเยี่ยมได้ขนาดนี้ ไม่ใช่ถูกกักบริเวณอยู่ในโคโนฮะ เป็นเพียงแค่ตุ๊กตาประดับ! อื้ม ให้ตายสิ ทำไมโลกของตนเองถึงไม่มีท่านเคย์ล่ะ? หากมีท่านเคย์อยู่ด้วยล่ะก็ จะต้องสวยงามมากแน่ๆ!

คุชินะหมายเลข 2 ถอนหายใจด้วยความรู้สึกเสียดสีอย่างยิ่ง ในระหว่างการพูดคุยกับคุชินะในโลกหลัก ฝ่ายหลังได้กล่าวถึงอุจิวะ เคย์หลายครั้ง แสดงให้เห็นว่าการที่มีชีวิตที่ดีในปัจจุบันได้นั้น ก็เป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงที่อุจิวะ เคย์นำมาให้ทั้งสิ้น

และในช่วงหลายวันที่ได้เดินทางไปเที่ยวกับลูกชาย นารูโตะก็ได้พูดถึงเรื่องของอุจิวะ เคย์หลายครั้ง แสดงให้เห็นว่าโลกหลักที่สวยงามขนาดนี้ได้นั้น ก็เป็นเพราะท่านลุงเคย์ทั้งสิ้น

ดังนั้น คุชินะหมายเลข 2 ในตอนนี้จึงได้มีความรู้สึกเช่นนี้

สำหรับเรื่องนี้ คุชินะในโลกหลักเพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะเธอได้ผ่านช่วงเวลาที่โอ้อวดการเติบโตของตนเองไปแล้ว หากจะพูดตามคำพูดของอุจิวะ เคย์ก็คือ การอวดเบ่งอย่างแนบเนียนนั้นสุดยอดที่สุด การอวดเบ่งอย่างจงใจนั้นดูด้อยค่าลงไป

สองคุชินะเป็นเช่นนี้ สองนามิคาเสะ มินาโตะก็เป็นอีกสถานการณ์หนึ่ง

มินาโตะหมายเลข 2 ได้แสดงความขอบคุณและความเคารพต่อน้ำใจของมินาโตะในโลกหลักอย่างไม่ลังเล และพ่อที่มาสายไปเกือบยี่สิบปีผู้นี้ก็ได้ขอคำสอนจากมินาโตะในโลกหลักอย่างจริงใจ เขาหวังว่าตนเองจะเก่งกาจขึ้นมาได้เช่นกัน

สำหรับเรื่องนี้ มินาโตะในโลกหลักได้มอง ‘ตัวเอง’ อย่างลึกซึ้ง ทั้งสองต่างก็เป็นนามิคาเสะ มินาโตะ และในด้านนิสัยก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก เขามองเห็นความคิดของ ‘ตัวเอง’ ในทันที

จากนั้น มินาโตะในโลกหลักก็ได้เปิดปากพูด “ดังนั้น เจ้าก็รู้สึกว่าการพัฒนาของโลกหลักในปัจจุบันนั้นดีมาก และอยากจะนำความรับผิดชอบที่สวยงามแต่หนักหน่วงนี้กลับไปยังโลกของพวกเจ้าด้วยงั้นหรือ?”

มินาโตะหมายเลข 2 ยิ้มและพยักหน้า “ช่วยไม่ได้ แม้ว่าอันที่จริงข้าอยากจะเกษียณตัวเองจากตำแหน่งนี้ ใช้ชีวิตอยู่กับภรรยาและลูกเท่านั้น แต่ใครใช้ให้นารูโตะในปัจจุบันเก่งกาจขนาดนี้ล่ะ? สิ่งที่เด็กคนนั้นจะทำนั้นถูกกำหนดให้เต็มไปด้วยขวากหนามและอุปสรรค ในฐานะที่เป็นพ่อของเขา ข้าจะมองดูเด็กคนนั้นต่อสู้และพยายามอย่างหนักอยู่เฉยๆ ได้อย่างไร”

“และเด็กคนนั้นก็ไม่หวังว่าข้าจะละทิ้งความทะเยอทะยานในอดีตของตนเองไป ข้ามองออกว่า ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขากำลังพยายามอย่างเงอะงะที่จะให้กำลังใจข้า ให้ข้ากลับมาพยายามอีกครั้ง”

“เพื่อไม่ให้เด็กคนนั้นต้องผิดหวัง ข้าจะต้องพยายามอย่างเต็มที่แน่นอน และความคิดที่เด็กคนนั้นอยากจะปฏิวัติโลกนินจาก็เป็นเพราะเจ้า และเด็กคนนั้นก็ได้กล่าวว่า ความคิดและสติปัญญาของเขานั้นก็ได้รับมาภายใต้การชี้นำของเจ้า ดังนั้นข้าจึงอยากจะเรียนรู้จากเจ้าโดยตรง มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น จึงจะสามารถตามทันฝีเท้าของเด็กคนนั้นได้โดยเร็วที่สุด”

หลังจากที่ได้ฟังคำพูดเหล่านี้จบแล้ว มินาโตะในโลกหลักก็ยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความดีใจว่า ‘สมกับเป็นข้า’ และเขาก็ได้พยักหน้าให้คำตอบที่ยืนยันแก่ ‘ตัวเอง’ ภายใต้อารมณ์เช่นนี้

จากนั้น มินาโตะในโลกหลักก็ได้เรียกนารูโตะมา ให้นารูโตะพาคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ไปหาอุจิวะ เคย์ก่อน

หลังจากที่ได้ฟังแล้ว นารูโตะก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นดวงตาก็สว่างขึ้น เข้าใจความหมายในนั้น และยังได้รู้ว่า การพูดคุยก่อนหน้านี้ควรจะเป็นการทดสอบ อยากจะรู้ว่าในใจของโฮคาเงะรุ่นที่สี่ นามิคาเสะ มินาโตะยังมีความทะเยอทะยานอยู่หรือไม่ ตราบใดที่มีเจตจำนงนี้อยู่ ก็จะมีตำแหน่งสมาชิกภายในของโลกแห่งคาถาลวงตาเป็นของตนเอง

ในทำนองเดียวกัน คุชินะหมายเลข 2 ก็เป็นเช่นนั้น พริกแดงเดือดที่สูญเสียจิ้งจอกเก้าหางไปแล้ว ไม่ได้เป็นพลังสถิตร่างอีกต่อไป ก็มีหัวใจที่มุ่งมั่นเช่นกัน ดังนั้นเธอก็สามารถกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกอย่างเป็นทางการของโลกแห่งคาถาลวงตาได้

เพราะในเมื่อเป็นนามิคาเสะ มินาโตะและอุซึมากิ คุชินะ ก็ย่อมจะได้รับการดูแลเป็นพิเศษ

นี่คือสิ่งที่สามารถได้รับในฐานะเพื่อนของอุจิวะ เคย์

อะไรคือความยุติธรรม อุจิวะ เคย์ไม่เคยคิดถึงสิ่งเหล่านี้เลย โลกเครือข่ายจิตวิญญาณเป็นของเขา ย่อมต้องเป็นไปตามกฎของเขา ใครมีความเห็น ก็อย่าใช้ของของเขา

อุจิวะ เคย์ก็เอาแต่ใจแบบนี้แหละ

จากนั้น ไม่นานนัก คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ก็ได้พบกับอุจิวะ เคย์ และฝ่ายหลังก็ดูเหมือนจะรอมานานแล้ว

หลังจากที่ได้พบกันแล้ว อุซึมากิ นารูโตะก็ได้เดินเข้าไป เรียกอย่างสนิทสนมว่า ‘ท่านลุงเคย์’ ทำให้อุจิวะ เคย์ยิ้มให้เขาและตอบกลับไป

ต่อมา อุซึมากิ นารูโตะก็ได้แนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน แม้ว่าการแนะนำนี้จะไม่จำเป็น แต่ก็แสดงให้เห็นว่าไหวพริบและมารยาทของนารูโตะในปัจจุบันนั้นถูกควบคุมไว้อย่างแน่นหนา

ภายใต้การเชื่อมสัมพันธ์ของอุซึมากิ นารูโตะ ทั้งสองฝ่ายก็ได้พูดคุยกันอย่างบรรยากาศดี และในไม่ช้าก็มีเสียงหัวเราะ

เพราะความรู้สึกดีพื้นฐานในส่วนนี้ไม่ได้ต่ำเลย

รอจนกระทั่งบรรยากาศได้ที่แล้ว อุจิวะ เคย์ก็ได้เปิดเนตรวงแหวนใหม่ขึ้นมา ใช้สิ่งนี้เป็นโอกาส ดึงทั้งสองคนที่ไม่ต่อต้านเข้าสู่โลกเครือข่ายจิตวิญญาณ และมอบสถานะสมาชิกอย่างเป็นทางการให้แก่ทั้งสอง

เพียงแต่ว่า ‘โลกแห่งคาถาลวงตา’ ที่ทั้งสองได้เข้าไปในครั้งนี้ไม่ใช่ของโลกหลัก แต่เป็นโลกแห่งคาถาลวงตาอิสระที่สร้างขึ้นมาเพื่อโลกนินจาหมายเลข 2 โดยเฉพาะ

เมื่อนารูโตะได้เข้าไปในโลกแห่งคาถาลวงตาด้วย เขาก็ถูกอุจิวะ เคย์ดึงเข้าไปในโลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 2 ในทันที และนารูโตะก็ได้ค้นพบในทันทีว่าที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งคาถาลวงตาเดิม

เพราะในโลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 1 นั้น สิ่งต่างๆ นานาได้สมบูรณ์แบบอย่างยิ่งแล้ว ภายใต้ความพยายามของสมาชิกในโลกแห่งคาถาลวงตามากมาย สถาปัตยกรรมที่น่าอัศจรรย์ต่างๆ ก็เกิดขึ้นมาไม่หยุด ราวกับเป็นโลกแฟนตาซีที่มีความหลากหลายอย่างแท้จริงแต่ไม่ต้องถูกต้องทางการเมือง

ถึงกับว่า อุซึมากิ นารูโตะเองก็ได้ทิ้งสิ่งต่างๆ ไว้มากมายในโลกนั้น และตอนนี้เขาก็พบว่าไม่สามารถหาสิ่งเหล่านี้ได้เลย ถึงกับว่าจากรายชื่อข้อมูลส่วนตัวก็ไม่สามารถหาบันทึกและร่องรอยของสิ่งเหล่านั้นได้เลย เห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านั้นหายไปจริงๆ

อุซึมากิ นารูโตะเชื่อว่าอุจิวะ เคย์จะไม่ทำให้โลกแห่งคาถาลวงตาบริสุทธิ์โดยไม่มีเหตุผล ดังนั้นนารูโตะในฐานะนักศึกษาปริญญาโทที่จบการศึกษาแล้วจึงได้ตระหนักในทันทีว่าโลกแห่งคาถาลวงตาที่ว่างเปล่าและไม่มีอะไรเลยในตอนนี้ มีความเป็นไปได้อย่างยิ่ง ที่จะเป็นโลกแห่งคาถาลวงตาใบใหม่

ดังนั้น อุซึมากิ นารูโตะจึงได้มองไปยังอุจิวะ เคย์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น รอให้อีกฝ่ายให้คำตอบ

อุจิวะ เคย์ก็ไม่ได้อ้อมค้อม ในขณะที่คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่กำลังพิจารณาสภาพแวดล้อมโดยรอบด้วยความอยากรู้อยากเห็นและสัมผัสกับความสมจริงของร่างคาถาลวงตา เขาก็ได้พูดเรื่องของโลกแห่งคาถาลวงตาใบที่สองออกมาโดยตรง และยังได้กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า ทุกโลกนินจา ทุกโคโนฮะ สามารถมีโลกแห่งคาถาลวงตาเป็นของตนเองได้ แม้ว่าระหว่างกันจะสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ แต่จะไม่เกิดสถานการณ์ ‘อยู่ใต้ชายคาผู้อื่น’ หรือ ‘ยึดครองทรัพยากร’

โดยพื้นฐานแล้ว ก็คือการให้ความเคารพและอิสระแก่คนในโลกหมายเลข 2 อย่างเพียงพอ ให้โลกหมายเลข 2 มีโลกแห่งคาถาลวงตาเป็นของตนเอง และโลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 2 จะกลายเป็นอย่างไร ก็จะถูกตัดสินโดยคนในโลกนินจาหมายเลข 2 เอง

เมื่อครอบครัวนารูโตะได้รู้เรื่องเหล่านี้แล้ว ดวงตาก็สว่างขึ้นมาทันที ตามมาด้วยความขอบคุณอุจิวะ เคย์อย่างจริงใจ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อุจิวะ เคย์ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ แต่เขาก็ยังคงทำเช่นนี้ ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าสำหรับอุจิวะ เคย์แล้ว โคโนฮะหมายเลข 2 ไม่ใช่บริวารของโลกหลัก แต่เป็นการมองโคโนฮะหมายเลข 2 เป็นกองกำลังอิสระ แม้ว่าสถานะของทั้งสองฝ่ายจะไม่เท่าเทียมกัน และต่างก็เป็นโคโนฮะ แต่ความแตกต่างในนั้นก็ยังมีอยู่ และความแตกต่างนี้ก็กำหนดไว้แล้วว่าสองโคโนฮะจะก้าวไปข้างหน้าด้วยท่าทีที่แตกต่างกัน และก็จะพัฒนาวัฒนธรรมที่แตกต่างกันออกมาอย่างแน่นอน

เห็นได้ชัดว่า นี่คือความเคารพของอุจิวะ เคย์ และยังเป็นการไม่อยากให้วัฒนธรรมกลายเป็นสิ่งเดียว ความหลากหลายทางวัฒนธรรม อุจิวะ เคย์หวังว่าจะได้เห็นอย่างยิ่ง

แน่นอนว่า ความหลากหลายนี้ไม่ใช่แบบของตะวันตกในปี 2025 แต่เป็นความหลากหลายทางวัฒนธรรมและประเพณีที่แตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ภายใต้อารยธรรมจีน

สถานการณ์เช่นนี้จึงจะสามารถเรียกได้ว่าเป็นความหลากหลายอย่างแท้จริง อย่างน้อยอุจิวะ เคย์ก็คิดเช่นนั้น

ดังนั้น ทัศนคติและแนวทางปฏิบัติของอุจิวะ เคย์ในด้านนี้จึงเปิดกว้างอย่างยิ่ง และก็เพียงพอที่จะทำให้ครอบครัวนารูโตะเต็มไปด้วยความขอบคุณเขา

ต่อมา นารูโตะก็ได้พาพ่อแม่ของตนเองไปทำความเข้าใจสถานการณ์ของโลกแห่งคาถาลวงตาด้วยกัน สอนพ่อแม่ของตนเองด้วยมือของตนเอง ไปทำความเข้าใจสิ่งต่างๆ นานาในโลกแห่งคาถาลวงตา และยังจะได้ลงมือปฏิบัติ สร้างสถาปัตยกรรมหรือสิ่งของต่างๆ ออกมาทีละชิ้น

ดังนั้น โลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 2 ที่เดิมทีเป็นเพียงที่ราบว่างเปล่าก็ค่อยๆ มีสิ่งของแปลกๆ ต่างๆ นานาเพิ่มขึ้นมา รวมถึงทะเลสาบและภูเขาสูงที่มนุษย์สร้างขึ้นต่างๆ รวมถึงภูเขาและแม่น้ำต่างๆ นอกจากนี้สัตว์ต่างๆ นานาก็ขาดไม่ได้ ซึ่งในจำนวนนั้นก็มีสัตว์ในจินตนาการอยู่ไม่น้อย เพราะวัตถุดิบและม็อดในเครือข่ายจิตวิญญาณของอุจิวะ เคย์ในปัจจุบันนั้นมีมากเกินไป สิ่งที่ขาดไม่ได้ที่สุดก็คือสิ่งต่างๆ ที่มีอยู่เฉพาะในจินตนาการเท่านั้น

โดยพื้นฐานแล้ว ก็คือการเพลิดเพลินกับรสชาติของ ‘โหมดพระเจ้า’ อย่างเต็มที่

ความรู้สึกเช่นนี้ช่างมหัศจรรย์และแปลกใหม่ สำหรับคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ที่ไม่เคยสัมผัสกับเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย ถือเป็นประสบการณ์ใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน

แม้ว่าตอนนี้ในเกมคาถาลวงตา จะมีเครื่องมือแก้ไขแผนที่ของ “สงครามโลกนินจา” อยู่ด้วย แต่การเล่นระดับสูงเช่นนั้นสำหรับคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ยังเร็วเกินไป และถึงแม้จะเป็นเครื่องมือแก้ไขแผนที่ ก็เป็นเพียงฟังก์ชันของโลกแห่งคาถาลวงตาเวอร์ชันต่ำ ในด้านความเป็นอิสระและฟังก์ชันการใช้งานนั้นไม่สามารถเทียบกันได้เลย

อาจกล่าวได้ว่า ทั้งสองอยู่ในมิติที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ดังนั้น การได้สัมผัสกับโหมดพระเจ้าขั้นสุดยอดตั้งแต่เริ่มต้น สำหรับคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่แล้ว ประสบการณ์นั้นช่างล้ำหน้าเกินไป ถึงกับทำให้ทั้งสองรู้สึกติดใจอยู่บ้าง

และหลังจากที่ได้สัมผัสกับความสุขของ ‘โหมดสร้างสรรค์’ นี้แล้ว อุซึมากิ นารูโตะก็ได้พาพ่อแม่เข้าสู่พื้นที่การเรียนรู้ เพื่อสัมผัสกับโหมดการเรียนรู้ขั้นสุดยอด

และด้วยผลลัพธ์จากการสัมผัสจริงนี้เอง คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่จึงได้เข้าใจในที่สุดว่าลูกชายของตนเอง และ ‘ตัวเอง’ ในอีกโลกหนึ่งเหตุใดจึงเก่งกาจถึงเพียงนี้

มีพื้นที่การเรียนรู้ขั้นสุดยอดเช่นนี้ ตราบใดที่ยอมเรียนรู้ ก็จะได้รับผลตอบแทนในพื้นที่นี้อย่างแน่นอน นี่คือการประเมินร่วมกันที่คู่สามีภรรยาทั้งสองให้หลังจากที่ได้สัมผัสแล้ว

ใช่แล้ว นี่คือผลลัพธ์ของพื้นที่การเรียนรู้ สมจริงอย่างยิ่ง เพียงแค่ได้สัมผัสเพียงผิวเผิน และทำความเข้าใจฟังก์ชันของมันแล้ว ก็จะสามารถเข้าใจคุณค่าในนั้นได้

สำหรับเรื่องนี้ มินาโตะหมายเลข 2 ถอนหายใจกล่าวว่า “การผงาดขึ้นของโคโนฮะในโลกนี้ไม่อาจหยุดยั้งได้แล้ว ไม่สิ ควรจะกล่าวว่า โคโนฮะในโลกนี้จะต้องสร้างยุคสมัยที่รุ่งเรืองอย่างไม่เคยมีมาก่อนอย่างแน่นอน!”

สำหรับเรื่องนี้ อุซึมากิ นารูโตะได้ให้การประเมินที่แตกต่างออกไป หรือจะกล่าวว่าเป็นการประเมินเพิ่มเติม “ดังนั้น พ่อครับ พวกเราก็ต้องพยายามเช่นกัน แม้ว่าจะไม่สามารถไปถึงระดับของโลกนี้ได้ แต่พวกเราก็ต้องทำให้โคโนฮะในโลกของพวกเราเหนือกว่าทุกยุคทุกสมัยที่ผ่านมา กลายเป็นหนึ่งในต้นแบบของยุคใหม่”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ มินาโตะหมายเลข 2 ก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นรอยยิ้มที่สดใสและเบิกบานก็ปรากฏออกมา “อืม พูดถูก งั้นก็มาพยายามด้วยกันเถอะ! นารูโตะ!”

ขณะที่พูด เขาก็ยื่นกำปั้นขวาไปยังนารูโตะ และเมื่ออุซึมากิ นารูโตะเห็นเช่นนั้น เขาก็ยกกำปั้นซ้ายขึ้นมา ชนกับพ่อของตนเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สดใสเช่นเดียวกัน เพราะนี่คือคำสัญญาของพ่อลูกคู่นี้ และยังเป็นคำสาบานของพวกเขาอีกด้วย

หลังจากนั้น ครอบครัวก็ได้ออกจากโลกแห่งคาถาลวงตา เมื่อเผชิญหน้ากับอุจิวะ เคย์ ก็ได้แสดงความขอบคุณอุจิวะ เคย์อย่างจริงใจอีกครั้ง และอุจิวะ เคย์ก็รับไว้ด้วยความสบายใจ เพราะเขาสามารถรับไว้ได้อย่างแท้จริง

และหลังจากนั้นอุจิวะ เคย์ก็ได้พูดคุยทักทายกับครอบครัวอีกครั้ง จากนั้นก็ได้ให้โควต้าเก้าโควต้าแก่ครอบครัวนี้ ให้พวกเขาพิจารณาแบ่งโควต้าให้คนในโลกนินจาหมายเลข 2

ในจำนวนนั้น มีหนึ่งโควต้าที่ระบุไว้สำหรับฮาตาเกะ คาคาชิ ที่เหลือให้นารูโตะและพวกเขาตัดสินใจกันเอง ทั้งหมดนี้เป็นโควต้าสมาชิกภายในของโลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 2 ผู้ที่ได้รับก็จะสามารถเข้าสู่โลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 2 ได้

หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ กลุ่มคนเหล่านี้ก็คือบุคลากรรุ่นแรกของโลกแห่งคาถาลวงตาหมายเลข 2

ในความหมายหนึ่ง นี่ก็คือการก่อตั้งกองกำลังที่คล้ายกับองค์กรแสงอุษา เพียงแต่ว่าองค์ประกอบของบุคลากรไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น และฟังก์ชันและสิทธิประโยชน์ภายในก็ไม่ใช่สิ่งที่องค์กรแสงอุษาจะเทียบได้เท่านั้นเอง

หลังจากนั้น ครอบครัวนารูโตะก็ได้เยี่ยมชมและสัมผัสกับความรู้สึกของเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองอย่างแท้จริงในโคโนฮะในโลกหลัก และได้มีความเข้าใจและเป้าหมายสำหรับอนาคตของโคโนฮะหมายเลข 2

ต่อมา ครอบครัวก็ได้ออกเดินทางอีกครั้ง และในครั้งนี้ นอกจากจะเป็นการท่องเที่ยวอย่างเดียวแล้ว ก็ยังเป็นการดูการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นในโลกหลักเพราะโคโนฮะอีกด้วย จะต้องจดจำเรื่องราวเหล่านั้นไว้ทั้งหมด เพื่อเป็นต้นแบบสำหรับโคโนฮะหมายเลข 2 ในอนาคต

และในระหว่างที่นารูโตะพาพ่อแม่ของตนเองไปท่องเที่ยวในสองโลกนินจาและเพิ่มพูนความรู้ เซ็นจู ฮาชิรามะในโลกนินจาหมายเลข 2 ก็ได้ท่องไปในเกมคาถาลวงตากับอุจิวะ มาดาระมาหลายวันแล้ว และฮาชิรามะหมายเลข 2 ก็เพราะความสัมพันธ์กับอุจิวะ มาดาระ ก็ได้กลายเป็นคนติดเกมเหมือนกับ ‘มู่จื่อ’

เพียงแต่ว่า ‘มู่จื่อ’ ไม่ค่อยพอใจกับเรื่องนี้เท่าไรนัก เพราะเวลาที่อุจิวะ มาดาระอยู่กับ ‘เธอ’ นั้นลดลงไปมาก ทำให้ ‘เธอ’ รู้สึกไม่ค่อยสนุกเท่าไรนัก

(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 5😘😘)

(ถ้าชอบอย่าลืมกดดาวกันนะครับ)

[จบแล้ว]