บทที่ 454 - เมื่อพ่อแม่ของนารูโตะได้พบกัน

เนื่องจากคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตในร่างอวตาร และได้บอกไปแล้วว่าจะต้องพยายามทำให้อุจิวะ มาดาระรู้ความจริงช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้นแม้ว่าตอนนี้จะเป็นการชมภาพที่อุจิวะ เคย์ถ่ายทอดสดมา ฮาชิรามะในโลกหลักก็ยังคงใช้ร่างของมู่จื่ออยู่

เพราะฮาชิรามะทำเช่นนี้ ดังนั้นอุซึมากิ มิโตะจึงยืนอยู่ข้างๆ มู่จื่อในร่างของอุซึมากิ เคนชินด้วย

ดังนั้น สองสามีภรรยาจึงได้ใช้ร่างอวตารมองดูตาแก่มาดาระในโลกหลักและเซ็นจู ฮาชิรามะในโลกนินจาหมายเลข 2 เริ่มต้นการปะทะคารมณ์อย่างดุเดือด

พูดตามตรง อารมณ์ความรู้สึกนั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นสำหรับ ‘มู่จื่อ’ หรือสำหรับ ‘อุซึมากิ เคนชิน’ ก็ตาม

ในจำนวนนั้น อารมณ์ของ ‘อุซึมากิ เคนชิน’ นั้นซับซ้อนอย่างยิ่ง มีทั้งความดีใจที่มาดาระเจ้ากรรมนายเวรจะไม่มาแย่งฮาชิรามะไปจากตนอีก แต่ก็มีความหงุดหงิดและโมโหที่ฮาชิรามะเจ้ากรรมนายเวรกลับไปเริ่มต้นกับมาดาระอีกครั้ง ระดับความผันผวนของอารมณ์นั้นรุนแรงอย่างยิ่ง ความซับซ้อนของอารมณ์สามารถเขียนเป็นนิยายได้ล้านคำ เน้นความนามธรรมและความอึดอัดในใจเป็นหลัก

กล่าวได้เพียงว่า เรื่องแบบนี้หากเกิดขึ้นในอเมริกายุคปี 2025 ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ก็ถือว่านามธรรมและน่าตกใจอย่างยิ่ง ตาแก่ในยุคแรกเริ่มของโคโนฮะเหล่านี้ได้สร้างสรรค์เรื่องราวที่น่าพึงพอใจ

นอกจากนี้ สำหรับฉากที่ได้เห็น ‘ตัวเอง’ อีกคนหนึ่งพบกับลูกชาย ฮาตาเกะ ซาคุโมะกลับมีอารมณ์ที่สงบนิ่งอย่างยิ่ง เพราะคนผู้นี้คือผู้ที่แยกแยะความแตกต่างระหว่างสองโลกนินจาได้อย่างชัดเจนที่สุด ในฐานะที่เป็นซามูไรที่แท้จริง เจตจำนงและการรับรู้ของเขานั้นมีเหตุผลอย่างยิ่ง และเขาได้รู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าคาคาชิในโลกนินจาหมายเลข 2 นั้นเป็นของอีกโลกหนึ่ง มีเพียงคาคาชิในโลกหลักเท่านั้นที่เป็นลูกชายที่แท้จริงของเขา

โชคดีที่กระบวนการเติบโตของคาคาชิในโลกหลักนั้นราบรื่นอย่างยิ่ง แม้ว่าจะขาดการดูแลเด็กคนนั้นไปช่วงหนึ่ง แต่ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาก็ได้ชดเชยให้แล้ว

แม้ว่าทุกครั้งที่เจ้าหนูคาคาชิในโลกหลักจะถูกฮาตาเกะ ซาคุโมะฝึกฝนอย่างหนักและเจ็บปวดไปพร้อมกับเพื่อนๆ ของเขา แต่ฮาตาเกะ ซาคุโมะก็เชื่อว่า ลูกชายของตนเองจะต้องทั้งเจ็บปวดและมีความสุขอย่างแน่นอน

อืม คำบ่นพึมพำและความแค้นของเจ้าหนูคาคาชิไม่สำคัญ เด็กๆ มักจะไม่เข้าใจบางสิ่งบางอย่าง ไม่จำเป็นต้องใส่ใจคำบ่นและการต่อต้านของพวกเขา เพียงแค่บังคับให้ทำก็พอ

เพราะในโลกนินจาไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการศึกษาแบบมีความสุข และทุกคนต่างก็ยอมรับในคติที่ว่าครูที่เข้มงวดจะสร้างศิษย์ที่เก่งกาจ แม้แต่ครูที่อ่อนโยนและสดใสอย่างนามิคาเสะ มินาโตะ เมื่อถึงเวลาที่ต้องเข้มงวดกับลูกศิษย์ของตนเอง ก็จะไม่ลังเลอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่ฟื้นคืนชีพจึงได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ของพวกเขาอย่างเป็นทางการ

เพียงแต่ว่า การฟื้นคืนชีพเป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้นฝ่ายโลกนินจาหมายเลข 2 จึงได้เก็บเป็นความลับโดยตรง และฝ่ายโลกหลักก็ย่อมจะไม่นำไปพูดเช่นกัน ถือเป็นความลับสุดยอด

และผู้ที่ฟื้นคืนชีพก็มีเรื่องที่ต้องทำแตกต่างกันไป บางคนอยากจะดูโลกนินจา บางคนอยากจะคุ้นเคยกับตัวตนใหม่ๆ บางคนอยากจะเรียนรู้สถานการณ์ของสองโคโนฮะ และบางคนก็อยากจะฉวยโอกาสนี้ชดเชยความรักที่ขาดหายไปสิบกว่าปี

เช่น คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ หลังจากที่ฟื้นคืนชีพแล้วก็ไม่อยากจะทำอะไรเลย อยากจะอยู่กับอุซึมากิ นารูโตะในฐานะพ่อแม่เท่านั้น เพื่อชดเชยความรักของพ่อแม่ที่ขาดหายไปเกือบสิบแปดปี

แม้ว่าอุซึมากิ นารูโตะเองจะได้รับการชดเชยในระดับหนึ่งจากนามิคาเสะ มินาโตะและอุซึมากิ คุชินะในโลกหลักแล้ว แต่ทว่า มินาโตะและคุชินะในโลกหลักยังไม่ได้แต่งงานกัน และพวกเขาก็พูดตามตรงว่ายังไม่พร้อมที่จะเป็นพ่อแม่เลย ยังมีความแตกต่างจากคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่อยู่

ดังนั้น อุซึมากิ นารูโตะจึงเพลิดเพลินกับความรักของพ่อแม่ที่ห่างหายไปนานนี้อย่างยิ่ง และยังได้ช่วยพ่อแม่ให้เข้าใจและปรับตัวเข้ากับยุคใหม่นี้อย่างแข็งขันอีกด้วย

และเนื่องจากโลกนินจาหมายเลข 2 ในปัจจุบันอยู่ในช่วงพัฒนาที่มั่นคง นารูโตะจึงไม่จำเป็นต้องคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นภายใต้การอนุญาตและการสนับสนุนของโฮคาเงะรุ่นที่ห้า ซึนาเดะ และจิไรยะในวัยชรา เป็นต้น นารูโตะก็ได้ให้ตนเองได้หยุดยาว พาพ่อแม่ของตนเองไปเที่ยวทุกหนทุกแห่งโดยเฉพาะ

ถึงกับว่า ด้วยการใช้อภิสิทธิ์ของตนเอง อุซึมากิ นารูโตะยังได้พาพ่อแม่เดินทางไปมาระหว่างสองโลกนินจา ไปท่องเที่ยวในสองโลกนินจาอีกด้วย

ในฐานะที่เป็นนินจาที่เชี่ยวชาญคาถาเทพสายฟ้าเหิน แม้ว่าคาถาเทพสายฟ้าเหินของนารูโตะจะใช้ได้ไม่เก่งกาจเท่านามิคาเสะ มินาโตะผู้เป็นพ่อ แต่เพียงแค่การพาพ่อแม่ไปเที่ยวนั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย

ดังนั้น คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ภายใต้การนำของลูกชายที่เติบโตอย่างยิ่งยวด ก็ได้เพลิดเพลินกับชีวิตวัยเกษียณที่สวยงามของการที่ลูกพาไปเที่ยวทั่วโลกก่อนเวลาอันควร

แน่นอนว่า กลุ่มคนทั้งหมดต่างก็ใช้คาถาแปลงร่างเพื่อปลอมตัว และยังมีเซ็ตสึขาวที่ซ่อนตัวอยู่ทุกหนทุกแห่งในโลกนินจาคอยช่วยเหลือ เพื่อให้แน่ใจว่าชีวิตการท่องเที่ยวของกลุ่มคนจะไม่ถูกรบกวนและทำลายโดยบุคคลที่ไม่เกี่ยวข้อง

เพราะอุจิวะ เคย์เป็นลุงของนารูโตะ จุดนี้จะไม่เปลี่ยนแปลง

จุดแรกของการเดินทาง ย่อมต้องเป็นโคโนฮะหมายเลข 2 ในปัจจุบัน สำหรับคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่แล้ว โคโนฮะหมายเลข 2 ก็ค่อนข้างแปลกหน้าเช่นกัน เพราะในยุคสงครามจิ้งจอกเก้าหาง โคโนฮะส่วนใหญ่ถูกทำลายลง หลังจากที่สร้างขึ้นใหม่แล้วหลายสิ่งหลายอย่างก็แตกต่างไปแล้ว

แต่ทว่า ภายใต้การสนับสนุนทางเทคนิคและผลิตภัณฑ์เกมคาถาลวงตาที่โลกหลักให้มา โคโนฮะหมายเลข 2 ในปัจจุบันก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังแข่งขันกันพัฒนา เช่นเดียวกันก็ได้เริ่มต้นยุคแห่งการก่อสร้างและพัฒนาครั้งใหญ่ของพวกเขา

ผู้คนจากทั่วทุกมุมของโลกนินจามารวมตัวกันที่โคโนฮะ เพื่อร่วมสร้างสรรค์การพัฒนาของโคโนฮะ

เพราะแม้ว่าโคโนฮะหมายเลข 2 จะไม่ได้ควบคุมแคว้นแห่งไฟโดยตรง และไม่มีรากฐานและความแข็งแกร่งเหมือนโคโนฮะในโลกหลัก แต่การก่อตั้งพันธมิตรนินจาก็ยังคงทำให้โคโนฮะหมายเลข 2 กลายเป็นผู้นำที่แท้จริงของโลกนินจาหมายเลข 2 แม้จะไม่ใช่ผู้ปกครอง แต่ทรัพยากรที่สามารถระดมพลได้นั้นก็เพียงพออย่างยิ่ง และอำนาจบารมีที่ทำลายคุโมะงาคุเระได้ก็กดดันเหล่านักทะเยอทะยานทั่วทั้งโลกนินจา กำหนดไว้แล้วว่าในอนาคตอันใกล้นี้ ทุกฝ่ายจะต้องปฏิบัติต่อโคโนฮะอย่างเชื่อฟัง

สิ่งนี้ทำให้โคโนฮะหมายเลข 2 มีช่วงเวลาและสภาพแวดล้อมในการพัฒนาที่ดี ดังนั้นสิ่งที่คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ได้เห็นก็คือการพัฒนาและการก่อสร้างครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน และการก่อตั้งโรงงานหลายแห่งก็ทำให้ทั้งสองรู้สึกประหลาดใจและแปลกหน้า วิธีการพัฒนาที่ไม่เหมือนนินจานี้เป็นสิ่งที่ทั้งสองไม่สามารถเข้าใจได้ ขัดแย้งกับอุดมการณ์ของพวกเขาในฐานะนินจา

สำหรับเรื่องนี้ อุซึมากิ นารูโตะก็ได้อธิบายอย่างคล่องแคล่ว ใช้สถานะของผู้ที่เคยผ่านมาก่อนมาอธิบายให้ทั้งสองฟังถึงความสำคัญของการปฏิรูปตนเองและการพัฒนาเศรษฐกิจของนินจา และยังชี้ให้เห็นว่าการ พัฒนาอุตสาหกรรม ควบคู่ไปกับการ ปฏิรูปกฎระเบียบ นั้นคือสิ่งจำเป็นที่จะทำให้โลกนินจาสงบสุขได้อย่างแท้จริงง และทำให้นินจาไม่ต้องเป็นเพียงกลุ่มนักสู้และอาวุธเหมือนในพันปีที่ผ่านมาอีกต่อไป

และอุซึมากิ นารูโตะก็ไม่ได้พูดแค่ทฤษฎีเท่านั้น แต่ยังยกตัวอย่างจริงมากมาย แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในโลกหลัก แต่ก็มีเรื่องราวมากมายในโลกนินจาหมายเลข 2 ด้วย

หลังจากนั้น นารูโตะยังได้เล่าถึงเรื่องราวและการปฏิวัติจากอีกโลกหนึ่งที่เขาได้สัมผัสด้วยตนเองในระบบสำเนาของพื้นที่การเรียนรู้ โดยใช้ตัวอย่างจริงทีละรายการเพื่อยืนยันคำพูดของเขา และยังเพื่อให้พ่อแม่ของตนเองเข้าใจได้ดียิ่งขึ้นอีกด้วย

คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่เข้าใจจริงๆ แต่ในขณะที่เข้าใจ ทั้งสองก็รู้สึกเหลือเชื่อ ตามมาด้วยความดีใจและความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ รวมถึงความซาบซึ้งและเศร้าสร้อย

เพราะระดับการเติบโตของนารูโตะนั้นสูงเกินไป สูงจนทำให้ทั้งสองรู้สึกเหลือเชื่อ ถึงกับเป็นระดับที่ฝันก็ยังไม่กล้าฝันถึง

ในสายตาของทั้งสองแล้ว นารูโตะในปัจจุบันได้เหนือกว่าโฮคาเงะรุ่นที่สี่ นามิคาเสะ มินาโตะไปแล้ว เหนือกว่าพ่อของเขาแล้ว ถือเป็น ‘ผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์’ อย่างแท้จริง

สิ่งนี้ทำให้คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่มีความรู้สึกซับซ้อนที่ยังไม่ทันได้สัมผัสกับกระบวนการเลี้ยงดูและอบรมลูก ลูกก็ได้เติบโตไปถึงระดับที่เหลือเชื่อ ไม่ต้องการให้พวกเขาอบรมและอยู่เคียงข้างอีกต่อไปแล้ว

อืม ก็คือความรู้สึกที่ไม่ประสบความสำเร็จในฐานะพ่อแม่ตามความหมายตามตัวอักษร

แต่ทว่า ความสุขก็เป็นเรื่องจริง เพราะการได้เห็นลูกยอดเยี่ยมขนาดนี้ ความภาคภูมิใจและความสุขในใจก็ไม่สามารถระงับไว้ได้ ทำให้ทั้งสองมีความสุขจนรอยยิ้มบนใบหน้าไม่เคยจางหาย

เมื่อนารูโตะเล่าเรื่องทั้งหมดจบแล้ว คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ก็ได้มอบคำชมเชยอย่างไม่ลังเล รวมถึงอารมณ์ภาคภูมิใจของพ่อแม่ที่มีต่อลูกที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

สำหรับเรื่องนี้ นารูโตะกลับเพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้รู้สึกภาคภูมิใจหรือหยิ่งผยองเพราะเหตุนี้ และเมื่อมินาโตะหมายเลข 2 กล่าวอย่างจริงใจว่านารูโตะได้เหนือกว่าตนเองไปแล้ว นารูโตะกลับส่ายหน้า และพูดอย่างจริงจังว่า

“ไม่ครับ พ่อครับ ผมยังไม่ได้เหนือกว่าพ่อเลย ตอนนี้พ่อรู้สึกว่าผมเก่งกว่าพ่อ ก็เป็นเพราะพ่อยังไม่ได้รับการศึกษาที่ก้าวหน้าและมีประโยชน์จริงๆ เหมือนกับพ่ออีกคนหนึ่งเท่านั้นเอง”

“อันที่จริง เมื่อเทียบกับพ่อในอีกโลกหนึ่งแล้ว ผมยังมีจุดที่ไม่เติบโตและไม่เก่งกาจอยู่มากมาย ยังต้องพยายามต่อไปจึงจะตามเขาทันได้”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ต่างก็เผยสีหน้าประหลาดใจออกมา พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่านารูโตะที่ยอดเยี่ยมจนไร้ที่ติสำหรับพวกเขาแล้วจะยังสู้ ‘นามิคาเสะ มินาโตะ’ ไม่ได้

ทั้งสองคิดโดยไม่รู้ตัวว่านี่เป็นการถ่อมตัวของลูก แต่ท่าทางที่จริงจังของนารูโตะได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้วว่า เขาไม่ได้ถ่อมตัว และไม่ได้จงใจพูดเกินจริง แต่กำลังบอกเล่าความจริงเท่านั้นเอง

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่นอกจากจะประหลาดใจและไม่เชื่อแล้ว ก็ยังเกิดความอยากรู้อยากเห็นอย่างรุนแรงต่อนามิคาเสะ มินาโตะอีกคนหนึ่งอีกด้วย

เพียงแต่ว่า การที่จะได้พบกับนามิคาเสะ มินาโตะคนนั้น ยังต้องรอหลังจากที่ได้เดินทางไปยังโลกหลักแล้ว และก่อนหน้านั้น นารูโตะก็ได้พาพ่อแม่ของตนเองไปเที่ยวต่อ ดูสถานที่ต่างๆ ในโลกนินจาหมายเลข 2 และเล่าเรื่องราวมากมายให้ทั้งสองฟัง

รวมถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงหลายปีมานี้ และความจริงของเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาดในตอนนั้น

เมื่อได้รู้ว่าตัวการใหญ่ที่ทำให้ครอบครัวของพวกเขาต้องพังทลายลงในตอนนั้นคืออุจิวะ โอบิโตะ คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ก็รู้สึกเหลือเชื่อและไม่เชื่อ เพราะในความทรงจำของพวกเขาแล้ว โอบิโตะเป็นคนที่กระตือรือร้น สดใส และมองโลกในแง่ดีเสมอ แม้ว่าจะดูเงอะงะไปบ้าง แต่ก็จริงใจและให้ความสำคัญกับคนรอบข้างอย่างยิ่ง หรือจะพูดตามคำพูดในอดีตก็คือ โอบิโตะเป็นเด็กที่มีแววจะเป็นโฮคาเงะ

ดังนั้น ทั้งสองจึงไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าโอบิโตะจะกลายเป็นคนที่บ้าคลั่งเช่นนั้นได้อย่างไร

สำหรับเรื่องนี้ นารูโตะเพียงแค่พูดอย่างสงบว่าตระกูลอุจิวะจะกลายเป็นบ้าคลั่งและสุดโต่งเพราะสูญเสียความรัก และการเบิกเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาผ่านการกระตุ้นจะขยายอารมณ์ความรู้สึกให้ใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และยังได้แสดงให้เห็นว่าก็เพราะโอบิโตะให้ความสำคัญกับความรู้สึก เมื่อสูญเสียไปแล้ว จึงได้เดินไปสู่ขั้วตรงข้ามอีกขั้วหนึ่ง

สิ่งนี้ทำให้คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ฟังแล้วเงียบไป ใบหน้าต่างก็เผยอารมณ์ที่ซับซ้อนออกมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รู้ว่าโอบิโตะได้รับโทษที่สาสมแล้ว พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกถอนหายใจและเศร้าสร้อย เพราะเป้าหมายในการแก้แค้นก็ไม่มีแล้ว

ในที่สุด ทั้งสองก็เลือกที่จะไม่พูดถึงศิษย์ทรยศที่ฆ่าอาจารย์อีก เพราะอีกฝ่ายก็ตายไปแล้ว พูดต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ หากยังมีชีวิตอยู่ ก็ย่อมจะมีปฏิกิริยาอื่นๆ อีก แต่ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วจริงๆ

เพราะคนตายก็เหมือนตะเกียงดับ บางสิ่งบางอย่าง ก็ไม่เหมาะที่จะสืบสาวราวเรื่องต่อไปแล้วจริงๆ

สำหรับเรื่องนี้ นารูโตะก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาได้รู้ว่าเจ้าโอบิโตะนั่นยังคงถูกลงโทษและทรมานอยู่ ไม่ได้ตายไปจริงๆ แต่เรื่องที่น่าปวดหัวเหล่านี้ก็อย่าให้พ่อแม่รู้เลยจะดีกว่า

เพราะเมื่อเทียบกับนามิคาเสะ มินาโตะในโลกหลักแล้ว อันที่จริงมินาโตะหมายเลข 2 ยังไม่เติบโตเท่าไรนัก ในทางความคิดแล้วยังค่อนข้างไร้เดียงสาอยู่มาก สำหรับจุดนี้ นารูโตะก็รู้ดี

ดังนั้น สำหรับพ่อของตนเองก็อย่าไปเรียกร้องอะไรมากเลย

อย่างไรก็ตาม รอให้สองนามิคาเสะ มินาโตะได้พบกันแล้ว ย่อมจะมีเรื่องอยากจะพูดมากมาย

และหลังจากที่ได้เล่าเรื่องราวมากมายแล้ว อุซึมากิ นารูโตะก็ได้พูดถึงเกมคาถาลวงตา จากนั้นก็ได้ชวนพ่อแม่ทั้งสองมาเล่นเกมคาถาลวงตาด้วยกัน

สำหรับเรื่องนี้ คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ต่างก็อยากรู้อยากเห็น และก็ไม่ได้ปฏิเสธคำเชิญของลูกชาย ด้วยเหตุนี้จึงได้เข้าสู่โลกแห่งเกมคาถาลวงตา จากนั้นก็ถูกดึงดูดโดยเกมคาถาลวงตาในทันที และได้จมดิ่งลงไปอย่างรวดเร็ว พบความสนุกที่ไม่มีในโลกแห่งความจริงในนั้น

และการเล่นเกมคาถาลวงตาก็ไม่ขัดแย้งกับแผนการท่องเที่ยว พวกเขาเพียงแค่ตอนกลางวันออกไปเที่ยว กลางคืนกลับมาที่พักก็สามารถเล่นเกมคาถาลวงตาได้แล้ว และยังเป็นเวอร์ชันที่ไม่มีการตอนอีกด้วย ถึงกับสามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ เพราะจิ้งจอกเก้าหางในโลกนินจาหมายเลข 2 อยู่ในร่างของนารูโตะตลอดเวลา นี่ทำให้นารูโตะเป็นสถานีฐานซุปเปอร์เคลื่อนที่ ไปที่ไหนก็รับประกันว่าจะมีเครือข่ายคาถาลวงตา

อันที่จริง นารูโตะยังอยากจะนำพ่อแม่ของตนเองเข้าสู่โลกแห่งคาถาลวงตาอีกด้วย เพราะในสายตาของนารูโตะแล้ว ที่นั่นคือโลกแห่งคาถาลวงตาที่แท้จริง เป็นที่ที่สามารถสัมผัสกับโลกที่สองที่แท้จริงได้ และมีเพียงที่นั่นเท่านั้น จึงจะสามารถรับการศึกษาระดับสูงสุดได้อย่างแท้จริง

ตอนนี้แม้ว่าจะมีสิ่งที่เรียกว่าคัมภีร์เรียนรู้ สามารถใช้เป็นสื่อกลางในการเข้าสู่พื้นที่การเรียนรู้ได้ แต่ทั้งหมดนั้นเป็นเนื้อหาการเรียนรู้ที่กำหนดไว้ให้คุณแล้ว หลักสูตรต่างๆ ก็ต้องตั้งค่าล่วงหน้า และสามารถเข้าสู่โลกแห่งคาถาลวงตาได้ ใช้สิทธิ์ของสมาชิกภายในเพื่อใช้ข้อมูลต่างๆ เลือกเนื้อหาที่จะเรียนรู้ได้โดยตรง

อาจกล่าวได้ว่า นั่นคือสิทธิ์ที่แท้จริง และยังเป็นการแสดงออกถึงบุคลากรภายในที่แท้จริงอีกด้วย

อุซึมากิ นารูโตะอยากจะให้พ่อแม่ของตนเองได้โควต้าเหล่านี้

แต่ทว่า นารูโตะก็ไม่ได้ไปขอโควต้าโดยตรง เขาเชื่อว่าลุงของเขา อุจิวะ เคย์มีข้อพิจารณาของตนเอง การที่ไม่ได้ให้โดยตรง ก็หมายความว่ามีแผนการของตนเอง ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะให้

ดังนั้น นารูโตะจึงเตรียมที่จะสอบถามสถานการณ์กับอุจิวะ เคย์เมื่อได้พาพ่อแม่ไปยังโลกหลักแล้ว

และด้วยจังหวะเช่นนี้ ครึ่งเดือนต่อมา นารูโตะก็ได้พาพ่อแม่ของตนเองมาถึงโลกหลักในที่สุด

จุดแรก ย่อมต้องเป็นโคโนฮะในโลกหลัก และเมื่อมาถึงที่นี่ นารูโตะก็ได้พาพ่อแม่ของตนเอง ไปพบกับนามิคาเสะ มินาโตะและอุซึมากิ คุชินะในโลกนี้โดยตรง

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายได้พบกันแล้ว มินาโตะและคุชินะในโลกหลักก็ยังดีอยู่ แต่คู่สามีภรรยารุ่นที่สี่กลับมีปฏิกิริยาที่ค่อนข้างรุนแรง เพราะสำหรับพวกเขาแล้ว แม้ว่าจะรู้มานานแล้วว่ามี ‘ตัวเอง’ อีกคู่หนึ่งอยู่ และได้เตรียมใจไว้แล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่เคยได้เห็นด้วยตาตนเอง รอจนกระทั่งได้พบกันจริงๆ ความรู้สึกแปลกประหลาดและความอยากรู้อยากเห็นอย่างรุนแรงก็เต็มอยู่ในใจของพวกเขา ทำให้พวกเขารู้สึกซับซ้อนอย่างยิ่ง

จากนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างก็ยิ้มออกมา และในชั่วขณะนี้ บรรยากาศในที่เกิดเหตุก็ดีขึ้นในทันที ราวกับว่าได้เปิดสวิตช์บางอย่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน ด้วยเหตุนี้จึงได้บรรลุฉันทามติในความเงียบ

ต่อมา ก็คือสองคุชินะเดินไปคุยกัน และสองนามิคาเสะ มินาโตะก็จับมือกัน เริ่มต้นการสนทนาของสองชาย สองพ่อ

(😘😘จากผู้แปลครับ ตอนแถมที่ 4😘😘)

(ถ้าชอบอย่าลืมกดดาวกันนะครับ)

[จบแล้ว]