บทที่ 10 - ‘เหยื่อ’ รายต่อไปควรจะเป็นใครดีนะ?

นามิคาเสะ มินาโตะ จากไปแล้ว ไปทำธุระของตัวเอง

อุจิวะ เคย์ ก็ไปรายงานตัวที่หน่วยตำรวจทหารโคโนฮะในช่วงบ่าย

หน่วยตำรวจทหารโคโนฮะก่อตั้งขึ้นโดยโฮคาเงะรุ่นที่สองผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิด เซ็นจู โทบิรามะ และมีคนจากตระกูลอุจิวะทำหน้าที่รับผิดชอบดูแลความสงบเรียบร้อยของหมู่บ้าน โดยพื้นฐานแล้วก็เหมือนกับว่าหน่วยงานที่มีอำนาจและมีความสำคัญอย่างยิ่งในโคโนฮะนี้กลายเป็นพื้นที่ส่วนตัวของตระกูลอุจิวะโดยตรง

ปีศาจเซ็นจูผู้ชั่วร้ายย่อมไม่ได้ใจดีขนาดนั้น ตระกูลอุจิวะได้รับอำนาจมหาศาล แต่ในขณะเดียวกันก็กลายเป็นเป้าหมายการจับตามองโดยตรงของคนทั้งโคโนฮะ ทำให้การกระทำของอุจิวะทุกอย่างดูโดดเด่นอย่างยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น กำลังหลักของอุจิวะก็ถูกจำกัดอยู่ในโคโนฮะโดยตรง ยากที่จะมีโอกาสสร้างผลงานจากการปฏิบัติภารกิจและการต่อสู้ภายนอก จึงยากที่จะมีตำแหน่งในระดับสูงของโคโนฮะ

อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ได้มีเจตนาดี แต่สำหรับอุจิวะระดับล่างที่อ่อนแออย่างอุจิวะ เคย์ แล้ว หน่วยตำรวจทหารโคโนฮะก็เป็นสถานที่ที่ดี

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะความสามารถไม่เพียงพอและชอบทำอะไรตามใจตัวเอง คนในอุจิวะจึงไม่มีความคิดที่จะให้อุจิวะ เคย์ เป็นเจ้าหน้าที่สายตรวจเลย แต่ส่งเขาไปทำงานสบายๆ ในแผนกพลาธิการแทน

อืม เงินเดือนก็ไม่ได้ต่างจากเจ้าหน้าที่ภาคสนามมากนัก

แถมงานก็น้อยมาก และถึงแม้จะไม่มาทำงาน ก็มีคนมาทำแทนได้ พูดง่ายๆ ก็คือมีเขากับไม่มีเขาก็เหมือนกัน

ตัวอย่างเช่นวันนี้ อุจิวะ เคย์ ไม่ได้ไปทำงานในตอนเช้าก็ไม่เป็นไร พอมาถึงตอนบ่ายก็อ้างว่า ‘เมื่อคืนฝึกฝนหนักเกินไปจนเหนื่อยมาก ตอนเช้าเลยเผลอหลับไป’ ก็ผ่านไปได้แล้ว หัวหน้าก็ไม่ได้ซักไซ้รายละเอียดอะไรเขาเลย

ในสายตาของอุจิวะผู้หยิ่งทะนง นี่คือการกลั่นแกล้งในตระกูลอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นการลงโทษโดยการปล่อยปละละเลย ถ้าเป็นอุจิวะคนอื่น เขาคงจะลาออกจากหน่วยตำรวจทหารไปด้วยความคับแค้นและความโกรธที่อัดแน่นอยู่ภายใน หรือไม่ก็ยอมจำนนต่อตระกูล หรือไม่ก็ระเบิดอารมณ์ออกมา เช่น เบิกเนตรวงแหวนหรือเพิ่มโทโมเอะในเนตรวงแหวนอะไรทำนองนั้น

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือการกลั่นแกล้งทางจิตใจสำหรับอุจิวะปกติ แม้แต่อุจิวะที่ไม่ปกติอย่างอุจิวะ โอบิโตะ ก็ยังทนไม่ได้

แต่…

สำหรับอุจิวะ เคย์ แล้ว นี่มันเรื่องใหญ่อะไรกัน?

การกลั่นแกล้งในตระกูลอะไรกัน การดูถูกขั้นสูงสุดอะไรกัน นี่มันไม่ใช่ความรักที่ไม่มีที่สิ้นสุดของคนในตระกูลที่มีต่อเขาหรอกเหรอ?

ถ้าให้คนทำงานออฟฟิศบนโลกคนไหนมาดูงานนี้ ก็คงจะพูดว่า—หรือว่าพวกท่านจะมากลั่นแกล้งข้าด้วยมือของท่านเองเถอะ ไม่อย่างนั้นข้ารับเงินเดือนนี้ไปก็ไม่สบายใจ

อืม งานที่อุจิวะ เคย์ ทำอยู่ในตอนนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นก่อนข้ามมิติ ก็เทียบเท่ากับงานในแผนกสบายๆ ที่ทำงานวันหนึ่งอย่างมากก็สองชั่วโมงเสร็จ เวลาที่เหลือก็อู้ได้ตามสบาย ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร และถึงแม้เพื่อนร่วมงานจะเย็นชา แต่ก็ไม่มาหาเรื่องเขา แต่เงินเดือนพื้นฐานกลับสูงถึงสองหมื่น แถมยังมีโบนัสและสวัสดิการอื่นๆ ในช่วงเทศกาลอีกด้วย เป็นงานในฝันชัดๆ

ให้ตายสิ นี่มันการกลั่นแกล้งที่ไหนกัน? นี่มันความรักที่ลึกซึ้งของเหล่าพ่อแม่บุญธรรมที่มีต่อเขาชัดๆ!

สมกับเป็นตระกูลอุจิวะแห่งความรักจริงๆ ช่างเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขต!

พูดตามตรง ถ้าเป็นไปได้ อุจิวะ เคย์ ก็ไม่รังเกียจที่จะทำงานที่นี่ไปตลอดชีวิต และอุจิวะก็สามารถเลี้ยงดูเขาไปได้ตลอดชีวิตจริงๆ

น่าเสียดายที่ ชีวิตที่สวยงามเช่นนี้จะหายไปในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

หลังจากเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาด แม้ว่าตระกูลอุจิวะจะยังคงรักษาหน่วยตำรวจทหารโคโนฮะไว้ได้ แต่วันเวลาก็เหมือนปีใหม่ของหวังเสี่ยวเอ้อ ปีแล้วปีเล่าก็มีแต่แย่ลง

ตอนนั้นสวัสดิการสูงๆ และงานสบายๆ ก็จะหายไปหมด หรือถึงขั้นต้องถูกผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะร่วมมือกับอุจิวะ อิทาจิ ล้างบางตระกูล

แม้ว่าในเนื้อเรื่องดั้งเดิมจะระบุไว้อย่างชัดเจนว่าโฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น คัดค้านการล้างบางอุจิวะ ผู้ที่กระทำการโหดเหี้ยมคือผู้รับบาปของโคโนฮะและอิทาจิ

แต่…

จุดยืนกำหนดความคิด จุดยืนกำหนดคุณค่า

ในฐานะสมาชิกของอุจิวะ อุจิวะ เคย์ ที่ไม่เหมือนอิทาจิที่ไม่เคยเรียนรู้เรื่องความคิดทางการเมืองเลยนั้นรู้ดีว่า โดยธรรมชาติแล้วเขายืนอยู่ข้างอุจิวะ และเป็นศัตรูตัวฉกาจกับผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะที่นำโดยซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

ไม่ว่าโลกนี้จะมีทฤษฎีสมคบคิดเกี่ยวกับรุ่นที่สามหรือไม่ ไม่ว่าเฒ่ารุ่นที่สามจะคิดอย่างไร เมื่อพวกเขาสืบทอดแนวคิดการกดขี่และควบคุมอุจิวะจากปีศาจเซ็นจูผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิด แต่กลับไม่มีพลังและวิธีการที่ชาญฉลาดเหมือนปีศาจเซ็นจู ความขัดแย้งระหว่างทั้งสองฝ่ายก็ไม่อาจประนีประนอมได้

แม้ว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็น จะเป็นคนดีจริงๆ แค่คิดถึงความหลังและโง่เขลาในทางการเมือง ดังนั้นหลายครั้งจึงดูเหมือนเป็นทฤษฎีสมคบคิด แต่สำหรับตระกูลอุจิวะ แล้วก็ไม่สำคัญเลย มีเพียงเฒ่ารุ่นที่สามที่ตายแล้วเท่านั้นที่เป็นเฒ่าที่ดี

แน่นอนว่า การเข้าใจทั้งหมดนี้ก็ไม่มีประโยชน์ อุจิวะ เคย์ รู้ดีว่าโลกนี้ยังคงตัดสินกันด้วยพลัง ในสถานการณ์ที่ไม่มีพลังที่เพียงพอ ความคิดของเขาก็เป็นเพียงความคิด ไม่มีผลกระทบต่อความเป็นจริงเลย

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาด แม้ว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็น จะผ่านช่วงรุ่งเรืองที่สุดไปแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในช่วงปลายของความรุ่งเรือง พลังของเขาสามารถต่อสู้กับอุจิวะเนตรวงแหวนสามโทโมเอะจำนวนมากได้โดยไม่มีปัญหา

อย่าดูถูกซารุโทบิ ฮิรุเซ็น จากทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ แต่ในฐานะเงา พลังที่แท้จริงของเขาแม้จะด้อยกว่ารุ่นที่หนึ่งและรุ่นที่สอง แต่ก็แข็งแกร่งกว่าเงาคนอื่นๆ อยู่หนึ่งระดับ

นี่คือนักรบหกเหลี่ยมคลาสสิก เป็นประเภทที่ทุกด้านไม่ได้ไปถึงจุดสูงสุด แต่ทุกด้านก็แข็งแกร่งมาก และไม่มีจุดอ่อน เป็นคนที่มีประโยชน์รอบด้าน โดยพื้นฐานแล้วสามารถรับมือได้กับทุกสถานการณ์

ยิ่งไปกว่านั้น ในมรดกของโฮคาเงะรุ่นที่สอง ก็มีวิธีการจัดการกับอุจิวะอยู่ไม่น้อย และสิ่งเหล่านี้ก็ถูกสืบทอดโดยโฮคาเงะรุ่นที่สาม ถ้าสู้กันจริงๆ แม้แต่เนตรวงแหวนสามโทโมเอะก็มีโอกาสสูงมากที่จะไม่มีผลต่อเขา ต้องใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเท่านั้น

แต่ว่า ก่อนเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาด อุจิวะมีเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาหรือไม่?

แม้ว่าในอนิเมะดั้งเดิม จะมีผู้นำตระกูลอุจิวะ ฟุงาคุ ที่มีเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา แต่ในมังงะกลับเป็นแค่เนตรวงแหวนสามโทโมเอะธรรมดา และโลกนี้จะเดินตามเส้นทางของอนิเมะหรือมังงะก็ไม่ใช่สิ่งที่อุจิวะ เคย์ จะรู้ได้

ดังนั้น ก่อนเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาด ถ้าอุจิวะอยากจะทำอะไรบ้าๆ อย่างการก่อกบฏ ก็ถือเป็นการหาที่ตายอย่างแท้จริง

หลังจากเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาด แม้ว่าพลังของรุ่นที่สามจะลดลงอย่างต่อเนื่อง แต่ตอนนั้นอุจิวะก็สูญเสียทั้งอำนาจและศักดิ์ศรีไปแล้ว ภายในยังมีคนทรยศที่ล้างบางตระกูลตัวเองอีก เรียกได้ว่าสถานการณ์เลวร้ายถึงขีดสุด โดยพื้นฐานแล้วก็ไม่มีความหวังที่จะพลิกกลับมาได้อีก

ก็เพราะเหตุนี้เอง อุจิวะ เคย์ ถึงได้คิดแต่จะหนีออกจากอุจิวะ

เพราะหลังจากใช้ชีวิตในโลกนินจามาหลายปี เขาก็มองเห็นแก่นแท้ของมันแล้ว รู้ว่าอุจิวะไม่มีความหวังเลย และตัวเองก็มีพรสวรรค์จำกัด พลังก็อ่อนแอ เป็นคนธรรมดา มีเพียงการหนีเท่านั้นที่เป็นความหวังเดียวที่จะรอดชีวิต

แน่นอนว่า นี่เป็นเรื่องในอดีต ส่วนตอนนี้…

เมื่อมองดูตัวเลข 1285/5000 ที่แสดงอยู่บนแผงระบบ อุจิวะ เคย์ ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งตารอเวลาที่ภารกิจจะสำเร็จ และ 1285 ก็คือค่าอารมณ์ทั้งหมดที่นามิคาเสะ มินาโตะ มอบให้ เพื่อนสนิทของเขาคนนี้ใช้เวลาเล่นเกมเพียงชั่วโมงกว่าๆ ในขณะที่เกมดำเนินไปได้เพียงครึ่งเดียว ก็ได้ให้ค่าอารมณ์ทั้งหมดที่เขาสามารถให้ได้สำหรับเกมนี้แล้ว

“สมกับเป็นมินาโตะ ในอนาคตถ้าทำเกมใหม่ออกมา จะต้องให้เจ้ามาลองเล่นเป็นคนแรก เจ้าคือผู้ทดสอบเกมส่วนตัวของข้าแล้ว!”

พึมพำในปาก อุจิวะ เคย์ นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของตัวเอง พลางคิดว่าจะหาใครมาเล่นเกมต่อดี พลางจัดการกับงานของวันนี้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ตามหลักการที่ว่ายิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งให้ค่าอารมณ์ได้มาก ในช่วงเวลาปีโคโนฮะที่ 46 นี้ ก็ควรจะหาซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และสามนินจาในตำนานของโคโนฮะ ซึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเงาของโคโนฮะ

จากนั้นก็เป็นโจนินชั้นแนวหน้าต่างๆ ซึ่งรวมถึงผู้รับบาป ชิมูระ ดันโซ และอีกสองคนในสี่เฒ่าแห่งโคโนฮะ

อะไรนะ? ผู้รับบาปและอีกสองคนในสี่เฒ่าแห่งโคโนฮะไม่ใช่ระดับเงาเหรอ?

ขออภัยด้วย ไม่ใช่จริงๆ

อีกสองคนในสี่เฒ่าแห่งโคโนฮะในช่วงรุ่งเรืองที่สุดก็เป็นแค่โจนินชั้นแนวหน้า และต่อมาก็อ่อนแอลงโดยตรง ถึงตอนเหตุการณ์จิ้งจอกเก้าหางอาละวาด ก็เป็นแค่ระดับโจนินธรรมดา สู้กับจิ้งจอกเก้าหางได้แค่คอยสนับสนุน และยังถูกโจมตีไม่กี่ครั้งก็บาดเจ็บสาหัส ในมังงะยังมีภาพหน้าพิเศษที่แสดงให้เห็นถึงสภาพบาดเจ็บอีกด้วย เป็นบทบาทของตัวประกอบคลาสสิก

ส่วนผู้รับบาปเฒ่า บางทีในอดีตอาจจะเคยถึงระดับเงา แต่หลังจากได้รับบาดเจ็บ เสียแขนและตาไปข้างหนึ่ง ก็อ่อนแอลงโดยตรง คาดว่าก่อนที่จะปลูกถ่ายเซลล์ของฮาชิรามะและเนตรวงแหวน แม้แต่สองคนอ่อนแอในสี่เฒ่าแห่งโคโนฮะก็ยังสู้ไม่ได้

นี่คือระดับความแข็งแกร่งในการตั้งค่าดั้งเดิม และก็เป็นระดับความแข็งแกร่งที่อุจิวะ เคย์ รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของหมู่บ้านในปัจจุบัน

ส่วนในหมู่บ้านจะมีผู้แข็งแกร่งที่ซ่อนตัวอยู่อีกหรือไม่ นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องสนใจ

ตอนนี้ สิ่งที่อุจิวะ เคย์ ต้องสนใจ ก็คือการหา ‘เหยื่อ’ รายต่อไป

ตามประสิทธิภาพของผลตอบแทนแล้ว โดยธรรมชาติแล้วการให้เฒ่ารุ่นที่สามที่แข็งแกร่งที่สุดในโคโนฮะในปัจจุบันมาเล่นนั้นเหมาะสมที่สุด

แต่ว่า ด้วยจุดยืนของทั้งสองคน อุจิวะ เคย์ จะไปหาเขาได้อย่างไร?

ไม่ต้องพูดถึงว่ารุ่นที่สามจะไว้วางใจเขาซึ่งเป็นอุจิวะ ให้เขาใช้เนตรวงแหวนโดยไม่ต่อต้านหรือไม่ ถึงแม้ว่าเฒ่ารุ่นที่สามจะยอมรับเกมจริงๆ ปัญหาในภายหลังก็จะเยอะมาก

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ผู้บริหารระดับสูงของโคโนฮะจะต้องรู้แน่นอน และด้วยนิสัยของเฒ่าดันโซ 1000% จะต้องจับตาดูเขา ตอนนั้นเขาก็จะไม่มีวันสงบสุขอีกต่อไป

ดังนั้น เส้นทางของรุ่นที่สามจึงถูกตัดทิ้งโดยตรง

ส่วนสามนินจาในตำนาน ก็เป็นตัวอันตรายคนละแบบ และยังมีคนที่ไม่ได้อยู่ในโคโนฮะอีกด้วย ไม่เหมาะสมเช่นกัน

ดังนั้น จึงต้องหาทางอื่น

ว่าแต่ ตระกูลอุจิวะดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่ดี ในนั้นก็มีผู้แข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย จะลองจัดการกันเองภายในดีไหม?

[จบแล้ว]