บทที่ 1 - กำเนิดใหม่ในโลกไซเบอร์

บทที่ 1 - กำเนิดใหม่ในโลกไซเบอร์

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

เกากงลืมตาขึ้นมาอย่างสับสนงุนงง ฝ่ามือที่ประดับด้วยแผ่นโลหะพยายามยกขึ้น แต่ร่างกายกลับไม่ขยับตามใจนึก

แสงแดดร้อนระอุสาดส่องลงมาจากหลังคารถที่ฉีกขาด ไม่เพียงนำพาความร้อนมาเท่านั้น แต่ยังหอบเอาฝุ่นกัมมันตรังสีจางๆ มาด้วย ส่งผลให้ดวงตาจักรกลข้างขวาที่เสียหายอยู่แล้วได้รับผลกระทบจากรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า เสียงดัง ‘แป๊ะ’ หนึ่งครั้ง ก่อนที่มันจะดับสนิทไป

ทั่วทั้งร่างมีรอยกระสุนอย่างน้อยสามนัด หน้าอกถูกแทงหนึ่งแผล ผิวหนังทั้งเจ็บทั้งคัน คงเป็นตอนที่รถถูกชน เศษแก้วผสมกับชิ้นส่วนตัวถังรถคันหน้ากระแทกเข้าใส่เต็มๆ ดวงตาข้างขวาก็คงพังไปตอนนั้นเอง

แต่ที่สำคัญที่สุดคือ

นี่มันไม่ใช่ร่างกายของเขา!

‘นี่เราไม่ได้เพิ่งขโมยต้นแบบตัวละครมาจากพวกสภาจิตรวม แล้วกำลังเดินทางข้ามกาแล็กซีอยู่หรอกเหรอ ตอนนี้มันสถานการณ์อะไรกัน ภัยพิบัติจากต่างดาวบุกเร็วกว่ากำหนดหรือไง’

ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่ส่งมาจากทั่วทุกส่วนของร่างกายทำให้เกากงเผลอแยกเขี้ยวเคี้ยวฟัน

นับตั้งแต่ที่เขาย้ายจิตสำนึกไปยังศูนย์ข้อมูล เปลี่ยนตัวเองเป็นปัญญาประดิษฐ์ระดับสูง เขาก็ไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกบาดเจ็บสาหัสแบบนี้มานานมากแล้ว

ข้อมูลความเจ็บปวดจากทั่วร่างกายส่งไปยังระบบประสาทส่วนกลางราวกับพายุโหมกระหน่ำถาโถมเข้าสู่สมอง

ทรมาน อยากจะอาเจียน!

ข้าเลิกเป็นมนุษย์มาตั้งหลายปีแล้ว ทำไมยังต้องมาทนทุกข์ทรมานแบบนี้อีก!

‘หรือว่าตัวตนผู้เล่นของข้าถูกพวกเฒ่าหัวงูในสภาอารยธรรมค้นพบแล้ว เป็นไปไม่ได้น่า ข้าจัดการเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว แถมยังปลอมตัวได้แนบเนียนขนาดนั้น ตั้งแต่ต้นเกมยันท้ายเกม ไม่เคยตายสักครั้ง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงสถานะข้อมูล พวกมันจะหาข้าเจอได้ยังไง!’

‘สลับร่างข้าในพริบตา ทำให้กลไกการเกิดใหม่ของข้าใช้การไม่ได้’

‘วิธีการแบบนี้ นอกจากจะต้องกำจัดบุคลิกเสมือนร่างแยกปัญญาประดิษฐ์ จิตสำนึกย่อย ไวรัสวิญญาณ และข้อมูลตรรกะของข้านับล้านที่ซ่อนไว้ตามดาวเคราะห์ต่างๆ ให้สิ้นซากในชั่วพริบตา อารยธรรมระดับสูงที่ไหนกันที่ใช้อาวุธมหัศจรรย์กับข้า’

‘ของแบบนั้นมันน่าจะถูกภัยพิบัติจากต่างดาวทำลายไปเกือบหมดแล้วไม่ใช่เหรอ’

‘มีคนล่วงรู้แผนการของข้าที่จะไปเข้ากับพวกภัยพิบัติจากต่างดาว เลยชิงลงมือก่อนอย่างนั้นรึ’

‘นี่ยังไม่ทันได้เริ่มแผนการ ก็โดนจัดการซะแล้วรึ ไม่สมเหตุสมผลเลย!’

ในกระเพาะปั่นป่วนไปหมด ลำคอแสบร้อนราวกับถูกยัดด้วยพริก เลือดไหลทะลักออกจากปากและจมูก เสียงหัวใจจักรกลที่เต้นอ่อนแรงลงทุกที ทำให้เกากงตระหนักถึงความจริงข้อหนึ่ง

เขากำลังจะตาย!

ราวกับถูกความตายกระตุ้น เซลล์ประสาทในสมองพลันหดตัวอย่างรุนแรง สารสื่อประสาทวิ่งผ่านแอกซอนด้วยความเร็วสูงสุด ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็หลั่งไหลออกมาดั่งกระแสน้ำ

นั่นคือชีวิตอันแสนสั้นของเจ้าของร่างนี้

ในความทรงจำ เจ้าของร่างนี้มีชื่อว่า เกาเวิน เป็นนักล่าจักรกลผู้ช่ำชอง เขาใช้ชีวิตอยู่ในทะเลทรายเหล็กแห่งนี้มานานปี หาเลี้ยงชีพด้วยการล่าอสูรกายกัมมันตรังสีและอสูรจักรกลชีวภาพ เพื่อแลกกับ ‘เงินรางวัล’ จากโรงงานและบริษัทในเมือง บางครั้งก็รับงานเป็นนักฆ่า ทหารรับจ้าง หรือโจรบ้าง ด้วยความโหดเหี้ยมและเจ้าคิดเจ้าแค้น เขามีชื่อเสียงพอตัวในวงการนักล่า จนได้รับฉายาว่า หมาป่าเดียวดายแห่งแดนร้าง

ที่ต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ ก็เพราะภารกิจคุ้มกันธรรมดาๆ ภารกิจหนึ่ง

สินค้าที่ขนส่งคือแร่พลังงาน ของขึ้นชื่อของทะเลทรายเหล็ก

ตามความคิดของเกาเวินแล้ว ภารกิจนี้น่าจะง่ายดายอย่างยิ่ง

ต่อให้เป็นขุนศึกที่แข็งแกร่งที่สุดในทะเลทรายเหล็ก ก็ไม่กล้าแตะต้องสินค้าของ ‘โรงงาน’

แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อขบวนรถเดินทางมาถึงหุบเหวใหญ่ กลุ่มคนพเนจรกลุ่มหนึ่งก็บุกเข้าโจมตี หน่วยสอดแนมที่ส่งออกไปถูกสังหารในพริบตา ไม่มีเวลาแม้แต่จะส่งสัญญาณเตือน อานุภาพการยิงของฝ่ายตรงข้ามไม่เหมือนกับคนพื้นเมืองเลยแม้แต่น้อย พวกมันทำให้ขบวนรถทั้งขบวนเป็นอัมพาตในทันที

พนักงานเหมืองและทหารคุ้มกันต่างล้มตายอย่างน่าอนาถ แม้แต่นักล่าค่าหัวผู้มากประสบการณ์อย่างเขาก็ยังสู้ไม่ไหว ถูกลอบเข้าประชิดตัวแล้วแทงเข้าหนึ่งแผล จิตสำนึกดับวูบลง ซึ่งเป็นสาเหตุของการเดินทางข้ามมิติในครั้งนี้

ส่วนที่ยังไม่ตายในทันที ก็เพราะในกระบวนการดัดแปลงร่างกายเป็นจักรกล อวัยวะสำคัญบางส่วนถูกแทนที่ด้วยเครื่องจักรไปแล้ว

ในการปะทะที่ไม่คาดฝันครั้งนี้ นักล่าจักรกลเกาเวินถูกสังหาร และจิตสำนึกใหม่ดวงหนึ่งก็ได้เดินทางข้ามกาลเวลามาหลอมรวมกับผู้ตายได้สำเร็จ

เกากงกลายเป็นเกาเวิน

ในความทรงจำที่กระจัดกระจายของเกาเวิน คนที่โจมตีขบวนรถมีสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งจัดการกับทหารยามบนรถ อีกกลุ่มพุ่งเป้ามาที่เขาโดยตรง

หลังจากที่เขาล้มคู่ต่อสู้ไปได้สี่คน ก็ถูกลอบโจมตีจากด้านหลัง ถูกแทงทะลุหน้าอก ตรึงร่างไว้กับเบาะหน้ารถ เลือดและของเหลวโปรตีนสังเคราะห์หยดลงตามใบมีด ‘ติ๋งๆ’

เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้น เป็นเสียงรองเท้าบูทกระทืบลงบนผืนทราย ศีรษะจักรกลอันหนึ่งโผล่เข้ามาทางหน้าต่างรถ

แสงสีแดงจากเครื่องบันทึกภาพกวาดไปมาบนหน้าอกและศีรษะของเขา ส่งเสียง ‘จี๊ดๆ’ ดูเหมือนพร้อมที่จะยิงซ้ำได้ทุกเมื่อ

“ยืนยันเป้าหมาย”

ระบบสังเคราะห์เสียงของอีกฝ่ายเปล่งเสียงจักรกลที่ราบเรียบไร้ความรู้สึกออกมา แต่ไม่รู้ทำไม เกาเวินกลับได้ยินถึงความตื่นเต้นเล็กน้อยในน้ำเสียงนั้น

ในสังคมระหว่างดวงดาว สิ่งมีชีวิตจักรกลจำนวนไม่น้อยมีความ ‘สนใจ’ เป็นพิเศษต่อร่างกายเนื้อของสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา ซึ่งมีชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์ว่า ‘โรคคลั่งกายเนื้อ’

สิ่งที่น่าสังเกตคือ แม้อีกฝ่ายจะมีศีรษะเป็นโลหะ แต่ผิวหนังที่เปลือยเปล่านอกชุดทหารกลับเป็นสีขาวซีด ไม่มีเส้นเลือดและริ้วรอย นี่มันร่างกายโคลนนิ่งงั้นรึ

รูปร่างหน้าตาแบบนี้ ช่างดูคุ้นตาเสียจริง

“คนยังไม่ตายรึ” ราวกับมีเสียงอีกเสียงดังขึ้นจากนอกรถ เพราะจิตสำนึกที่เลือนราง ทำให้เสียงนั้นดูบิดเบี้ยวและเลื่อนลอย

เกาเวินสังเกตเห็นว่า เนื้อหนังบริเวณคอของอีกฝ่ายมีร่องรอยการแหวกออกอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าศีรษะนั้นถูกเสียบเข้าไปในช่องอกโดยตรง สายไฟและท่อของเหลวที่โผล่ออกมาก็เป็นเครื่องยืนยันในเรื่องนี้

‘ระบบฝังอวัยวะเทียมชั้นต่ำ การเชื่อมต่อเส้นประสาทระดับสี่ลงไป แถมยังไม่ได้ทำชีวจำลองขนาดเล็กด้วยซ้ำ ของแบบนี้ในตลาดมืดอารยธรรมคงขายได้แค่เป็นขยะ แถมยังเป็นขยะจักรกลระดับต่ำสุดอีกด้วย’

เจ้าหัวจักรกลนั่นดูเหมือนจะไม่มีความคิดที่จะยิงซ้ำ แต่กลับยื่นมือออกมา คลำหาอะไรบางอย่างบนตัวของเกาเวิน

‘คิดจะสดจริงๆ สินะ!’

ในขณะที่เกาเวินกำลังเกร็งตัวอย่างสุดขีด อีกฝ่ายก็ล้วงเอาของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าของเขา

นั่นคือ บัตรพลเมืองสำรองของนครจักรกล!

นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ทุกคนในทะเลทรายเหล็กใฝ่ฝันถึง!

สมุดเล่มเล็กๆ เล่มนี้ แทบจะสูบเงินเก็บทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิมไปจนเกลี้ยง มิฉะนั้นด้วยฐานะของเขา คงไม่มารับภารกิจคุ้มกันระดับต่ำแบบนี้แน่

และตามแผน อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เมื่อเก็บเงินได้ครบแล้ว เจ้าของร่างเดิมก็จะมุ่งหน้าไปยังนครที่ไม่เคยหลับใหลแห่งนั้นด้วยความทะเยอทะยานที่อยากจะโดดเด่นเหนือใคร

เพื่อไปเป็นคนเมือง!

เพียงแต่ อีกฝ่ายรู้ได้อย่างไร

ในจังหวะที่อีกฝ่ายก้มตัวลง สายตาของเกาเวินก็มองไปที่หน้าอกของชุดเกราะกันกระสุนสีเทาของอีกฝ่าย ตรงนั้นมีตราสัญลักษณ์รูปโล่เนื้อและหอกโลหะอยู่

‘นี่มัน… กองอัศวินจักรกลเนื้อแห่งดาวจักรกลร้าว’

ความทรงจำอันไกลโพ้นพลันชัดเจนขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเทียบกับความทรงจำของ ‘เกาเวิน’ แล้ว เกาเวินก็ต้องตกใจเมื่อพบว่า ตัวเองดูเหมือนจะย้อนกลับมายังสนามทดลองไซเบอร์ในช่วงเริ่มต้นของ ‘โลกไซเบอร์’ อีกครั้ง หรือที่เรียกกันติดปากว่า หมู่บ้านเริ่มต้น แถมยังเป็นช่วงเวลาก่อนที่ผู้เล่นจะมาถึงหนึ่งปี

ครึ่งจักรกลตรงหน้า ก็คือทหารเทียมของกองอัศวิน ส่วนกองอัศวินจักรกลเนื้อ (หรือที่เรียกว่าอัศวินล้างแค้น) เป็นอีกหนึ่งขั้วอำนาจมืดที่อยู่ตรงข้ามกับนครจักรกล เป็นองค์กรก่อการร้ายที่มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างการปกครองของนครจักรกล เครือข่ายของพวกมันแผ่ขยายไปทั่วทวีปหลังภัยพิบัติ มีข่าวลือว่าผู้นำขององค์กรนี้คือปัญญาประดิษฐ์ทางการทหารจากยุคอารยธรรมก่อนหน้า

‘ถ้าอย่างนั้น ภัยพิบัติอสูรจักรกลยังไม่เริ่ม นครที่ไม่เคยหลับใหลยังไม่ล่มสลาย สงครามบริษัทยังอยู่ในช่วงเตรียมการ’

‘คลื่นไซเบอร์ระลอกต่างๆ อย่างการสูญเสียความทรงจำ การล้างบุคลิกภาพ และไวรัสฟีโรโมน ยังห่างไกลนัก’

‘ดาวเคราะห์ดวงนี้ยังคงอยู่ภายใต้การคำนวณของสามนครแม่’

‘ช่วงเวลานี้… กองอัศวินน่าจะกำลังเตรียมการเปิดฉากสงครามครั้งแรกของภัยพิบัติอสูรจักรกล นั่นคือยุทธการไฮดรา!’

‘นี่มันเป็นเนื้อเรื่องเสริมช่วงแรกที่ผู้เล่นไม่เคยได้เข้าร่วม!’

“ฆ่ามันซะ!” เสียงที่บิดเบี้ยวนั้นดังขึ้นอีกครั้ง

“ไม่ ร่างกายนี้ไม่เลว มันจะเป็นของสะสมของข้า ข้าจะรักษามันให้สดใหม่ เพื่อที่จะได้เปลี่ยนได้ทุกเมื่อ”

“ข้อตกลง… ไม่ตรง… กับความร่วมมือกับกองอัศวินของท่าน…”

“เจ้าพวกชั้นต่ำ จำไว้ กองอัศวินไม่รับคำขู่ใดๆ ทั้งสิ้น!”

เมื่อคำว่ากองอัศวินดังขึ้น ตรงหน้าของเกาเวินก็ปรากฏหน้าต่างอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมาทันที เผยให้เห็นค่าสถานะของ ‘หัวกะโหลก’ อย่างชัดเจน

ทหารเทียมกองอัศวิน

ระดับ: 9

การดัดแปลงร่างกาย: 11

อาชีพ: ทหารเทียม ระดับ 7

พลังชีวิต: 80/80

พลังกาย: 50/60

พลังงานจักรกล: 50+30

ค่าสถานะส่วนตัว: พละกำลัง 9 ความคล่องแคล่ว 9 ความทนทาน 9 สติปัญญา 9 การรับรู้ 9

การดัดแปลงระบบ

สมองกลต่อสู้ ระดับ 5 (เพิ่มพลังงานจักรกล 30 หน่วย)

การตัดความเจ็บปวด ระดับ 4 (ตัดระบบรับความเจ็บปวดของร่างกายเนื้อ)

จิตสำนึกคลั่งไคล้ ระดับ 5 (นักรบผู้คลั่งไคล้ที่ความภักดีถูกกำหนดโดยสมองกล)

ทักษะ: การยิงพื้นฐาน ระดับ 6 การสังหารด้วยมีด ระดับ 5 โหมดจู่โจม (เฉพาะฝ่าย)

หมายเหตุ: ทหารระดับต่ำที่สร้างขึ้นจากการผสมผสานระหว่างสมองกลดัดแปลงและร่างกายโคลนนิ่ง สมองกลรับประกันความภักดี ร่างกายโคลนนิ่งรับประกันจำนวนการผลิต

‘นี่มัน ต้นแบบระบบ!’

เกาเวินทั้งประหลาดใจและดีใจ เมื่อนึกในใจ หน้าต่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เมื่อเทียบกับต้นแบบผู้เล่นที่ดูเรียบง่าย หน้าต่างเกมสีทองเข้มนี้ดูงดงามและสวยงามกว่ามาก เนื้อหาก็มีมากกว่าเยอะ

ชื่อ: เกาเวิน

เผ่าพันธุ์: มนุษย์สายคาร์บอน

ระดับรวม: 12

การดัดแปลงร่างกาย: 24

จิตสำนึก: 10

อาชีพหลัก: นักดัดแปลงจักรกล ระดับ 8 (เจ้าเป็นนักล่าจักรกลที่ยอดเยี่ยม ความทะเยอทะยานอันแรงกล้าทำให้เจ้ามีพลังที่โหดเหี้ยม)

อาชีพรอง: คนงานโรงงาน ระดับ 4 (เจ้าเคยเป็นแรงงานเด็กในโรงงานดัดแปลงร่างกายมนุษย์ ความทะเยอทะยานนำพาเจ้าไปสู่อีกเส้นทางหนึ่ง)

พลังชีวิต: 10/100 (ร่างกายใกล้ตาย) (จักรกลเสียหายหนัก)

พลังกาย: 29/108

พลังงานจักรกล: 96

ค่าสถานะส่วนตัว: พละกำลัง 15 ความคล่องแคล่ว 9 ความทนทาน 13 สติปัญญา 8 การรับรู้ 9 นิสัย 4

แต้มสถานะอิสระ: 0

ระบบส่วนตัว

ระบบการเคลื่อนไหว 9%

ระบบประสาท 5%

ระบบต่อมไร้ท่อ 1%

ระบบไหลเวียน 5%

ระบบหายใจ 1%

ระบบย่อยอาหาร 1%

ระบบขับถ่าย 1%

ระบบสืบพันธุ์ 1%

การดัดแปลงระบบ

เสริมโครงกระดูกภายใน (ระบบการเคลื่อนไหว): โครงกระดูกภายในร่างกายของเจ้าถูกแทนที่ด้วยกระดูกจักรกลไทเทเนียมอัลลอยด์ แม้จะเป็นของที่ผลิตจำนวนมากจากโรงงาน แต่ก็ยังมอบพลังจักรกลให้เจ้าอย่างเพียงพอ พละกำลัง +5 ความทนทาน +3 ความคล่องแคล่ว -2

ข้อต่อชีวภาพ (ระบบการเคลื่อนไหว): ข้อต่อที่ทำงานร่วมกับโครงกระดูกจักรกลภายใน มีมอเตอร์ขนาดเล็กในตัว ต้องชาร์จไฟให้ทันเวลา ความคล่องแคล่ว +2

ดวงตาจักรกลต่อสู้ *1 (เสียหาย): เสริมสร้างการมองเห็นของเจ้า ระยะการมองเห็น 500 เมตร (ปรับได้)

หัวใจจักรกล (ระบบไหลเวียน) (เสียหายครึ่งหนึ่ง): การทดลองเบื้องต้นของเจ้าในการดัดแปลงเป็นครึ่งจักรกลระดับสูงขึ้น

ทักษะ

การโจมตีเต็มพิกัด (ดัดแปลง): หลังจากการดัดแปลงโครงกระดูกจักรกล ทุกครั้งที่เจ้าโจมตี จะเป็นการใช้พลังสูงสุด อัตราคริติคอล +6% สตัน +6% มีโอกาสเล็กน้อยที่จะเกิดสถานะผิดปกติ ‘สมองกระทบกระเทือน’

การยิงแม่นยำ ระดับ 5 (ขั้นสูง): ในฐานะผู้ใช้อาวุธปืนที่ยอดเยี่ยม การต่อสู้ที่สั่งสมมานานปีทำให้เจ้ามีสัญชาตญาณการยิงที่ยอดเยี่ยม ความเสียหายจากอาวุธปืน +10% แรงถีบ -5% อัตราคริติคอล +5%

การต่อสู้ระยะประชิด ระดับ 8: เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ เมื่อใช้มือเปล่าหรืออาวุธทื่อ พลังโจมตี +15% การลดความเสียหายจากการป้องกันเพิ่มขึ้น 10%

การซ่อมแซมพื้นฐาน ระดับ 4 (อาชีพ): เจ้ามีความรู้ด้านการซ่อมแซมอยู่บ้าง สำหรับอาวุธปืนและยานพาหนะมีความสามารถในการซ่อมแซมในระดับหนึ่ง อัตราความสำเร็จในการซ่อมแซม +5%

การดัดแปลงเพื่อการล่าจักรกล ระดับ 5 (อาชีพ): สามารถดัดแปลงร่างกายเพื่อการต่อสู้ของตัวเองได้ในระดับหนึ่ง เพิ่มโอกาสในการล่าเหยื่อ

พลังต่อสู้ส่วนบุคคล: ระดับ 0 (นักดัดแปลงจักรกล) (ในอารยธรรมระดับดาวเคราะห์ เจ้าถือว่าเป็นทหารเลวที่พอใช้ได้คนหนึ่ง)

ความชำนาญพิเศษ: ไม่มี

สายความรู้เฉพาะอาชีพ: ไม่มี

โอ้โห ค่าสถานะพื้นฐานนี่มัน นักสู้ระดับพระกาฬชัดๆ!

หน้าต่างเกมมีทั้งหมดสองหน้า เมื่อเปลี่ยนไปหน้าสอง ก็มีกรอบสีเทากระโดดออกมา

‘ต้นแบบอารยธรรมยังไม่เปิดใช้งาน โปรดทำตามเงื่อนไขให้สำเร็จก่อนเปิดใช้งาน’

เกาเวินใจสั่นไหว แววตาซับซ้อน

‘ที่พูดกันในฟอรัมเกมเป็นเรื่องจริง! มีต้นแบบอารยธรรมชุดที่สองจริงๆ ด้วย!’

ในช่วงท้ายของเกม ผู้เล่นหลายคนสงสัยว่า นอกจาก ‘ต้นแบบอาชีพ’ ที่ผู้เล่นมีติดตัวมาแล้ว ‘โลกไซเบอร์’ น่าจะมี ‘ต้นแบบการสร้างอารยธรรม’ อีกอย่างหนึ่งด้วย ไม่อย่างนั้นในช่วงท้ายเกม แค่พึ่งพาผู้เล่นเพียงอย่างเดียว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะต่อกรกับกองกำลังอารยธรรมระดับสูงต่างๆ ไม่ต้องพูดถึงการยกระดับอารยธรรมที่ต้องใช้ทุนมหาศาล

ในช่วงที่ภัยพิบัติจากต่างดาวสามอย่างบุกรุก ผู้เล่นถูกกองกำลังอารยธรรมต่างๆ จับตัวไปผ่าพิสูจน์และวิจัย จนสามารถย้อนรอยจาก ‘ต้นแบบผู้เล่น’ สร้าง ‘ต้นแบบตัวละคร’ อีกชุดหนึ่งขึ้นมาได้ ผลก็คือตัวละครในเกมนี้กลับอัปเกรดเร็วกว่าผู้เล่นเสียอีก ใครจะไปเชื่อ!

เรื่องนี้ทำให้ระดับความยากของเกมพุ่งสูงขึ้นไปอีก ในฟอรัมเต็มไปด้วยเสียงบ่น กระทู้เรียกร้องให้แก้ไขความยากของเกมถูกโพสต์ขึ้นทุกวัน แต่ผลที่ได้กลับไม่ใช่การปรับปรุงจากผู้พัฒนา แต่เป็นเหล่าตัวละครที่ตามมาจับคนถึงในโลกจริง

ในโลกแห่งความเป็นจริง แขนจักรกลขนาดยักษ์ตกลงมาจากฟากฟ้า สัตว์ประหลาดต่างดาวทะลวงผ่านชั้นบรรยากาศ ปัญญาประดิษฐ์เข้าควบคุมคลังอาวุธนิวเคลียร์ของประเทศมหาอำนาจ ไวรัสสายพันธุ์ใหม่แพร่ระบาดไปทั่วโลก

โลกเสมือนจริงกับโลกแห่งความเป็นจริงกลับตาลปัตร ตัวละครกลายเป็นผู้เล่นระดับสูงที่แท้จริง

โลกไซเบอร์ กลายเป็นโลกไซเบอร์พังก์ในโลกแห่งความเป็นจริง

☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉

[จบแล้ว]