บทที่ 30: โรคุชิกิ

บทที่ 30 โรคุชิกิ

วูบ!

ร่างหนึ่งซึ่งเลือนรางจนแทบมองไม่เห็น โผล่ออกมาจากทิศทางของกองทัพราชอาณาจักร

กัปตันโจรสลัดแมงมุมอยากจะทำอะไรสักอย่าง แต่โชคร้ายที่มือกับเท้าตามไม่ทันความเร็วของหัว ร่างนั้นเคลื่อนผ่านไปแล้ว และเลือดสีสวยก็พุ่งกระจายกลางอากาศ

กัปตันโจรสลัดแมงมุมผู้สง่างามล้มลงทันทีโดยไม่มีพิธีรีตอง

การบุกของโจรสลัดหยุดชะงักลง เพราะกัปตันล้มไปต่อหน้าต่อตา และเพราะการโผล่มาของคนนั้น

สายตาของฌอนกวาดผ่านพวกโจรสลัดคนธรรมดา ก่อนจะพุ่งไปที่เออร์เคีย รัศมีอันทรงพลังพุ่งออกมาจากตัวเขา พลังที่ยากจะบรรยาย

เขาแข็งแกร่ง...

ฝ่ายตรงข้ามเหมือนจะสังเกตเห็นรัศมีของฌอนเหมือนกัน สีหน้าที่เดิมทีสงบๆ เบื่อๆ ตอนนี้กลับดูตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

“คู่ต่อสู้คนนี้โหดจริง... แต่จะให้ฉันสู้แบบเต็มที่เลยเหรอ? ลองเช็กฝีมือมันก่อนดีกว่า”

งานทดสอบแบบนี้ ก็ตกเป็นของ แม็ดด๊อก(หมาบ้า) กู่ถง แน่นอน

ไม่ใช่ว่าแม็ดด๊อกจะเข้าใจความคิดของเออร์เคียหรอก... แต่เพราะมันบ้าจริงๆ ต่างหาก เจอคู่ต่อสู้แบบนี้ก็ต้องพุ่งเข้าใส่ก่อนอยู่แล้ว

บูม!!

กู่ถงกระทืบเท้าจนพื้นแตก พุ่งตัวขึ้นกลางอากาศหลายเมตรก่อนพุ่งตรงเข้าหาฌอน

แต่แค่ลูกน้อง... ไม่คู่ควรจะได้สู้กับฌอนหรอกนะ

"อยากเจอกัปตันของฉันงั้นหรอ?! ผ่านฉันไปก่อนสิวะ!"

เสียงคำรามดังก้องไปทั่ว เมื่อทันเต้เปลี่ยนร่างเป็นสิงโตยักษ์ กระโดดขึ้นไปปะทะกับหมาบ้ากู่ถงกลางอากาศ

ทันเต้ในร่างไฮบริดสูงเกือบสามเมตร ร่างใหญ่ไม่ด้อยไปกว่ากู่ถงเลย การปะทะของทั้งคู่สูสีสุดๆ จนสุดท้ายต่างฝ่ายต้องแยกออกไปประจันหน้ากันอีกสนาม

แม้กู่ถงจะไม่ได้กินผลปีศาจ แต่ร่างกายก็ไม่ด้อยไปกว่าทันเต้เลย ทันเต้ได้เปรียบก็เพราะผลปีศาจ ไม่งั้นคงแพ้ตั้งแต่ปะทะแรกแล้ว

"หึม... เจอนี่เหมาะกับทันเต้พอดีแฮะ"

คู่ต่อสู้ที่สูสี หรือด้อยกว่าแค่เล็กน้อยแบบนี้ มันเหมาะจะให้ทันเต้ได้งัดออกมาเต็มที่

ทันเต้คำรามดุจสิงโตข่มอีกฝ่าย แต่กู่ถงกลับยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิมเสียอีก ขณะที่โจรสลัดคนอื่นๆ เริ่มตัวสั่นด้วยความกลัว จู่ๆ ก็มีผู้ใช้ผลปีศาจโผล่มาแถมยังเป็นสิงโตบ้าคลั่งอีก

ฌอนหันกลับไปหาเออร์เคียแล้วตะโกนออกไป

"เออร์เคีย! นายอยากจะลงมาเล่นเองเลยมั้ย? หรือให้ฉันจัดการพังปืนใหญ่ของพวกนายก่อนดี?"

พวกโจรสลัดเงียบกริบ ใครจะกล้าโวยอีกล่ะ? เมื่อกี้กัปตันโจรสลัดแมงมุมยังถูกฆ่าทิ้งในพริบตาเลย จะปากดีไปก็มีแต่ตายเร็ว

กษัตริย์สู้กษัตริย์ แม่ทัพสู้แม่ทัพ

คู่ต่อสู้ที่โหดขนาดนี้ เหมาะสมแล้วที่จะให้เออร์เคีย ผู้มีค่าหัว 70 ล้านเบรี มาจัดการเอง

ฌอนไม่รอคำตอบ ร่างเขาพุ่งพร่าเลือนอีกครั้ง ใช้ปราณวารีสายฟ้าฟาดที่ขา พริบตาเดียวหมัดเหล็กตัดวายุที่หมุนเป็นพายุแทบจะเจาะคออีกฝ่าย

ฟู่! โครม!!

แต่หมัดแข็งราวเหล็กก็โผล่มารับหมัดของฌอนไว้ได้ทัน!

หมัดทั้งคู่ชนกัน เกิดระลอกคลื่นซัดไปรอบสนาม จนโจรสลัดรอบๆ ถึงกับสั่นสะท้าน กัปตันโจรสลัดที่เกือบโดนลูกหลงรีบเผ่นหนีแทบไม่ทัน

“โคตรน่ากลัวว! ค่าหัว 70 ล้านนี่มันของจริง... แล้วไอ้คนโรสไอส์เเลนด์นี่ก็ไม่ธรรมดาเลยสักนิด!”

ร่างของฌอนกับเออร์เคียหายไปและโผล่ขึ้นใหม่เร็วเกินสายตาคนทั่วไป เสื้อแขนทั้งสองขาดเป็นริ้วเพราะแรงปะทะ

จากนั้นทั้งคู่ก็ผลักหมัดออก ถอยกลับกันไปคนละทาง

ฌอนมองเออร์เคียด้วยความสนใจมากขึ้น "โรคุชิกิ—โซรุ? นายมาจากกองทัพเรือ หรือรัฐบาลโลกกันแน่?"

ใช่แล้ว... ท่าเมื่อกี้คือโรคุชิกิ หนึ่งในหกรูปแบบของกองทัพเรือ ที่ทั้งทหารเรือและรัฐบาลโลกใช้

ฌอนรู้สึกตื่นเต้นจริงๆ ยิ่งกว่าตอนเจอผู้ใช้ผลปีศาจซะอีก

เดิมทีเขากะว่าจะชักดาบแล้วจัดการให้จบ แต่นี่ไม่จำเป็นแล้ว เขาเปิดโลกโปร่งใส มองการทำงานของกล้ามเนื้อ การไหลเวียนเลือดของเออร์เคียขณะใช้โรคุชิกิ

เขาคิดจะย้อนรอย สร้างศิลปะการต่อสู้แบบใหม่ แล้วถ่ายทอดต่อให้ผู้อื่นในอนาคต

ยิ่งคู่ต่อสู้โหดขึ้นเท่าไร เขาก็ยิ่งได้เรียนรู้มากขึ้นเท่านั้น...

เออร์เคียยิ้มกว้างจนเหมือนคนละคนจากเมื่อกี้ จากลุงในชุดสูท กลายเป็นตัวตลกบ้าคลั่งทันที

"ฮ่าๆๆ... นายฉลาดจริงว่ะ! ฉันก็บอกตัวเองตลอดนะว่าจะไม่ใช้มันพร่ำเพรื่อ... แต่พอเจอคู่ต่อสู้ที่ทำให้ฉันคึกแบบนี้ ฉันห้ามใจไม่เคยได้เลย!"

"ฉันไม่เคยหยุดอยากฉีกคนเป็นชิ้นๆ หรอก! ยังไงพวกมันก็ต้องถูกแขวนคออยู่แล้วนี่หว่า งั้นฉันจะฉีกแม่งตรงนี้เลยมันจะผิดตรงไหน?!"

"ฉันเบื่อว่ะกับความยุติธรรมของทหารเรือ... เป็นโจรสลัดมันสนุกกว่าตั้งเยอะ!!"