บทที่ 27 น่ากลัว

บทที่ 27 น่ากลัว

“ฮ่าๆ พวกเราเป็นหนี้บุญคุณวีรบุรุษอย่างท่านฌอนจริงๆ ถ้าไม่มีท่านฌอนกับพวก พลเมืองของเราคงเดือดร้อนกว่านี้อีกแน่”

กษัตริย์แห่งเกาะโรสมีรูปร่างอ้วนท้วน ซึ่งก็ถือว่าปกติแหละ กษัตริย์อายุสี่ห้าสิบส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้นหุ่นแบบนี้

ฌอน : “ฉันก็แค่ช่วยเล็กๆ น้อยๆเองแหละ แล้วก็ด้วยความช่วยเหลือจากเจ้าหญิง ค่าหัวที่เราได้จากการส่งโจรสลัดพวกนั้นไปกองทัพเรือ มันก็เป็นเบรี่มากกว่าขายให้ตลาดมืดซะอีกนะ”

ขณะพูด ฌอนยกแก้วไวน์ขึ้นแล้วเปิดใช้โลกโปร่งใส มองไปทางกษัตริย์:

“ช่วงที่ผ่านมานี้ ตอนโจมตีโจรสลัดในทะเล ฉันรู้สึกว่าพวกมันน่าจะเกี่ยวพันกับตลาดมืดบนเกาะ”

“ถ้าพระองค์อยากให้ช่วย ฉันก็พร้อมจะบุกจัดการกองกำลังตลาดมืดบนเกาะนี้ให้เลย”

พระราชาทำหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันที “ท่านฌอน บางทีท่านอาจยังไม่เข้าใจตลาดมืดของเกาะโรสไอส์แลนด์ดีพอ... มันพัวพันกับหลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าเราด่วนต้านพวกมันละก็ เกรงว่าก่อนโจรสลัดจะมาถึง ชาวเกาะอาจโกลาหลก่อนซะอีก”

ตลาดมืดนี่มีอุตสาหกรรมหลายแขนงจริงๆ หลายโครงการก็เป็นสิ่งที่เกี่ยวกับการยังชีพของผู้คนด้วย

แถมตอนนี้การบุกของโจรสลัดยังเล่นงานอุตสาหกรรมของตลาดมืดไปไม่น้อยเหมือนกัน พูดง่ายๆ ก็คือ เจอโจรสลัดบุกคราวนี้ทำให้ตลาดมืดกับชาวเกาะอยู่ในแนวร่วมเดียวกันไปโดยปริยาย

“ฉันว่า ตลาดมืดคงไม่คิดหรอกว่าการร่วมมือกับโจรสลัดจะดึงดูดพวกโจรสลัดระดับใหญ่ จนกลายเป็นปัญหาที่พวกมันจัดการเองไม่ได้”

ฌอนไม่พูดอะไรมากไปกว่านั้น แต่ถามคำถามหลายข้อ รวมถึงถามไปตรงๆ ว่า สมบัติ อยู่บนเกาะรึเปล่า

คืนนั้น ฌอนกับทีมไปพักในโรงแรมหรูใกล้พระราชวัง บริการครบทั้งอาหารหรู แถมยังมีนวดผ่อนคลายด้วย

ระหว่างนวด ทันเต้ถอนหายใจ “พระราชาองค์นี้งานหนักจริงๆ ทั้งที่ตลาดมืดสร้างปัญหาให้เขาขนาดนี้ แต่เขาก็ยังไม่กล้าแตะต้องเลยแฮะ”

“แล้วตลาดมืดนี่ก็เป็นตัวที่ล่อโจรสลัดให้มาก่อเรื่องอีก ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าพวกมันคิดจะหาสิ่งไหนกันแน่ แต่ตอนนี้ดันไปดึงดูดโจรสลัดระดับใหญ่เข้ามา อุตสาหกรรมตัวเองก็โดนซะด้วย”

กษัตริย์ไม่กล้าขัดตลาดมืดงั้นหรอ? หรือตลาดมืดนี่แหละกำลังขุดหลุมฝังศพตัวเอง?

ทันเต้คิดได้แค่ระดับนี้ แต่คนที่หัวไวหน่อยก็คงเชื่อมโยงอะไรบางอย่างได้มากกว่านี้แน่

ระหว่างงานเลี้ยงก่อนหน้า ฌอนถามกษัตริย์หลายคำถาม พร้อมใช้โลกโปร่งใสสังเกตจังหวะหัวใจของพระองค์ไปด้วย

พอพูดถึงตลาดมืดกับโรสธอร์น หัวใจกษัตริย์เต้นเร็วขึ้นชัดเจน

ตลาดมืดท้องถิ่นนี่มันแผ่ขยายเข้ามาถึงระบบสาธารณูปโภคเลยด้วยซ้ำ ถ้าตัดตลาดมืดออก ปัญหาก็จะลุกลามจนควบคุมไม่ได้ทันที

อิทธิพลตลาดมืดมันฝังรากลึกเกินไป เรื่องแบบนี้ไม่เกิดในชั่วคืนแน่นอน

ถ้าเป็นฌอนเป็นกษัตริย์ ป่านนี้ตลาดมืดคงโดนกำจัดไปแล้ว หรือไม่ก็อยู่ในกำมือเรียบร้อย

ก่อนหน้านี้ไลน่าเคยบอกว่า เจ้าหน้าที่ตลาดมืดจริงๆ หลังจากเคลียร์อันธพาลข้างถนนไปแล้ว เหลือราวๆ สามถึงสี่ร้อยคน กำลังรบจริงๆ ก็มีแค่ครึ่งของกองทัพอาณาจักรเท่านั้นเอง

ในสภาพแบบนี้ ตลาดมืดจะทำตัวใหญ่โตได้ก็ด้วยเหตุผลเดียว…

ตลาดมืดเป็นของกษัตริย์เอง

ฌอนปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมสนุกต่อ ส่วนตัวเองกลับเข้าห้อง

ทันทีที่เข้าไป เขาได้ยินเสียงปืนถูกง้างขึ้น แต่พอเห็นว่าเป็นฌอน คนถือปืนก็ลดมันลงแล้วหันไปเช็ดต่อ

“อาวุธของเนียซนี่เจ๋งจริงใช่มั้ย?”

ในห้องนั้นมีไลน่าอยู่ด้วย

ปืนในมือเธอเป็นแบบใหม่จากเนียซ ลูกกระสุนไม่ใช่ตะกั่ว แต่คมเหมือนมีด แถมบรรจุดินปืนเต็มที่

ลำกล้องก็มีร่องเกลียว ทำให้ยิงได้ไกลและแม่นกว่าเดิม

ด้วยขั้นตอนผลิตและวัสดุ ตอนนี้มีแค่ไลน่าที่ได้ครอบครอง แต่ในอนาคตก็คงอัปเดตให้ทุกคน

ไลน่า : “สิ่งที่เนียซสร้างนี่มันเหนือกว่าสิ่งที่มนุษย์ทำได้อีกนะ ถือว่าเป็นความมหัศจรรย์ของโลกเลยก็ว่าได้”

ฌอน : “เรื่องมหัศจรรย์เอาไว้ทีหลังเถอะ ฉันอยากถามอย่างนึง ช่วงนี้อาณาจักรโรสไอส์แลนด์มีโครงการอะไรที่ต้องลงทุนก้อนโตมั้ย แล้วโครงการนี้มันได้ประโยชน์กับกษัตริย์แค่ไหน?”

ไลน่าไม่ลังเล “มีเรื่องเดียวเลย การที่อาณาจักรโรสไอส์แลนด์เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับรัฐบาลโลก ต้องจ่ายบรรณาการจากสวรรค์จำนวนมหาศาล”

บรรณาการจากสวรรค์?

การเป็นประเทศพันธมิตรมีข้อดีเยอะนะ อย่างทหารเรือจะมาตั้งสาขาในประเทศ หรืออย่างน้อยก็จะส่งเรือตรวจการณ์มาประจำการในน่านน้ำ ช่วยคุมโจรสลัดให้ถาวร

ถือว่าสำคัญต่อเสถียรภาพของอาณาจักรมาก

แต่สำหรับประชาชน การเข้าร่วมรัฐบาลโลกก็มีทั้งดีและร้าย จริงอยู่ว่าความวุ่นวายจากโจรสลัดจะลดลง แต่ภาษีก็จะพุ่งสูงขึ้น

ถ้ากษัตริย์มีเมตตา ไม่ไปทำอะไรยุ่งยาก ชีวิตคนก็ยังดำเนินไปได้

แต่ถ้ากษัตริย์ไม่อยากแบกบรรณาการเอง แล้วโยนภาระไปให้ประชาชนด้วยการขึ้นภาษี ประเทศก็จะกลายเป็นจุดหมายที่เหมาะสุดๆ สำหรับกองทัพปฏิวัติ

ฌอนพูดเสียงเบา “อาณาจักรโรสไอส์แลนด์ต้องจ่ายบรรณาการจากสวรรค์มหาศาล ตอนแรกประชาชนไม่อยากจ่ายภาษีสูง แต่ถ้าเกิดการบุกของโจรสลัดครั้งใหญ่ มันอาจบังคับให้คนต้องยอมรับนโยบายขึ้นภาษีนี้เอง”

ไลน่าชะงักไปทันที ครั้งนี้ตลาดมืดถึงขั้นเอาโจรสลัดมาใช้กดดันงั้นหรอ?

ถ้าตลาดมืดมีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับกษัตริย์จริงๆ ก็ดูสมเหตุสมผลอยู่

เธอพึมพำ “งั้นก็หมายความว่า เขามีเล่ห์เหลี่ยมใช้ได้เลยสิ เขาเอาโจรสลัดมากดให้ประชาชนยอมรับนโยบาย แล้วตัวเองก็ถอยให้ราชวงศ์รับภาระเพิ่มเล็กน้อย ประชาชนเห็นว่าจ่ายน้อยลงก็ตกลงด้วย...แหม ฉลาดแฮะ”

“แต่...ทำไมนายถึงจ้องฉันล่ะ?”

ไลน่าสังเกตว่า ฌอนกำลังมองเธอด้วยสายตาแฝงความหมาย

ฌอนส่ายหัว “แล้วถ้ามีความเป็นไปได้ว่ากษัตริย์ไม่ถอยเลยล่ะ? ไม่ยอมจ่ายเพิ่มแม้แต่เบรีเดียว หรือพูดตรงๆ คือไม่เสียอะไรเลย?”

ไลน่าอยากจะโต้กลับตามสัญชาตญาณ “ประกาศออกมาตั้งนานแล้ว ถึงมันจะปลอม แต่เงินมันของจริงนะ เงินพวกนี้มันจะมาจากไหนได้อีก...”

แต่พอพูดถึงตรงนี้ เธอก็รู้สึกหนาววาบขึ้นมาในทันที ราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง

ใช่แล้ว...เงินมันมาจากไหน?

เกาะที่ร่ำรวยไม่กี่แห่งยังพอจ่ายไหว แต่ครอบครัวยากจนล่ะ?

“อย่าบอกนะ... ตลาดมืดกำลังขายคน!”

“ถ้าตลาดมืดเป็นของกษัตริย์จริงๆ การดึงโจรสลัดเข้ามาก็เพื่อบังคับให้ประชาชนยอมรับนโยบาย คนรวยก็จ่ายภาษี ส่วนหมู่บ้านที่โดนโจรสลัดโจมตีไม่มีปัญญาจ่าย ก็ถูกตลาดมืดเข้ามาปล่อยกู้ สุดท้ายคนที่ไม่มีทางคืนเงินก็ถูกล่อลวงมาที่เกาะโรสแล้วขายเป็นทาส!”

ฌอนเสริม “แล้วโจรสลัดสี่ร้อยกว่าคนที่ฉันจับมาล่ะ? มูลค่าพวกนั้นอาจสูงกว่านี้อีก ถ้าพระองค์ทำแบบนั้นจริง การเข้าร่วมรัฐบาลโลกจะไม่ต้องเสียเงินจากราชวงศ์เลยด้วยซ้ำ”

“แถมยังได้ผลประโยชน์กลับมาอีกต่างหาก”

ขึ้นภาษี ค้ามนุษย์ เข้าร่วมรัฐบาลโลก...

สุดท้าย เขาก็ยังดูเหมือนกษัตริย์ที่ดีอยู่ดี

ชื่อเสียงแย่ทั้งหมดจะตกไปอยู่ที่ตลาดมืดกับโจรสลัดแทน