บทที่ 107 ฉันหักขาไป2ข้าง เหลือขาที่ 3 ไว้ให้.....แค่ตอนนี้นะ

บทที่ 107 ฉันหักขาไป2ข้าง เหลือขาที่ 3 ไว้ให้.....แค่ตอนนี้นะ

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

เสียงการต่อสู้ในห้องดังมากและดึงดูดผู้คนจากห้องอื่นๆ ผู้คนมาชุมนุมกันอยู่ข้างนอกห้องดอกพลัม

เป็นเรื่องปกติที่ไทยมุงมักอยากรู้อยากเห็นว่ามีเรื่องวุ่นวายอะไรกัน

เมื่อได้เห็น พวกเขารู้สึกทึ่งเมื่อเห็นนายน้อยสองของตระกูลจาง นั่งคุกเข่าต่อหน้าชายหนุ่มคนหนึ่ง

"มีบางอย่างผิดปกติกับตาของฉันหรือเปล่า? นายน้อยสองของตระกูลจางทำไมเขาถึงคุกเข่า?"

"ใช่ นายน้อยสองเป็นทายาทของตระกูลจาง  ชายหนุ่มคนนี้กล้าให้เขาคุกเข่าทำไม  เขาอยากจะตาย?"

"ฉันเป็นลูกค้าที่นี่มานาน  นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นนายน้อยสองคุกเข่าให้ใครบางคน"

คนรอบข้างพูดคุยอย่างสนุกสนานและมองไปที่จางเทียนเฮาด้วยความประหลาดใจ

ใบหน้าของจางเทียนเฮาเริ่มซีดเมื่อเขาได้ยินการสนทนาของผู้คนรอบข้าง ดวงตาของเขาแผดเผาไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ

มันเป็นความอัปยศที่สุดสำหรับชายคนหนึ่งที่คุกเข่าในที่สาธารณะ

ถ้าการจ้องมองสามารถฆ่าคนได้ ฉิงเฟิงคงจะเสียชีวิตไปแล้วเป็นล้านครั้ง น่าเสียดายที่การมองไม่สามารถฆ่าคนได้ ดังนั้นจางเทียนเฮาทำได้เพียงคุกเข่า เขาไม่เต็มใจและโกรธ เขาต้องการที่จะยืนขึ้น แต่หัวเข่าของเขาหักและร่างกายของเขาก็ถูกฉิงเฟิงตรึงไว้ ไม่มีทางที่เขาจะยืนได้

"ปล่อยฉันสิโว้ย"

จางเทียนเฮาพูดด้วยท่าทางที่บิดเบี้ยว เขาเป็นนายน้อยสองของตระกูลจาง และเป็นหัวหน้าตระกูลจางคนต่อไป

แต่ตอนนี้ทายาทในอนาคตของตระกูลจาง ได้คุกเข่าลงต่อหน้าชายหนุ่มคนหนึ่ง ถ้าคนเอาไปพูดกันจนแพร่กระจายก็จะกลายเป็นระเบิดขนาดใหญ่ต่อชื่อเสียงของจางเทียนเฮา  และอาจส่งผลต่อโอกาสในการขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลจาง

ลี่ฉิงเฟิงสมควรตาย ใบหน้าของจางเทียนเฮาโกรธและต้องการฉีกฉิงเฟิงเป็นล้านชิ้น แต่น่าเสียดายที่เขาแข็งแกร่งเกินไปและเขาก็ไม่สามารถลุกขึ้นได้

เขาไม่ได้หยุดคิดสักนิดเลยว่า ถ้าเขาไม่ไปยั่วยุฉิงเฟิง ทำไมเขาจะต้องเจ็บตัวละ?

ทำไมฉันต้องปล่อยให้นายยืนขึ้น?

"ฉันเป็นนายน้อยสองของตระกูลจาง ถ้านายไม่ปล่อยฉัน นายจะไม่มีที่ยืนในเมืองทะเลตะวันออกทั้งหมด"

"จางเทียนเฮา นายกำลังข่มขู่ฉัน?"

ฉิงเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาเมื่อได้ยินคำข่มขู่ของจางเทียนเฮา ความเยือกเย็นของเขาปรากฏขึ้น

เขาเกลียดการถูกข่มขู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถูกข่มขู่จากสัตว์ชั้นต่ำเช่นนี้

"ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้ไม่งั้นฉันจะฆ่านาย"

ใบหน้าของจางเทียนเฮาซีดจางและสายตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

พวกลูกคนรวยเหล่านี้ให้ความสำคัญมากกับเรื่องหน้าตาทางสังคม เขาได้รับความอับอายอย่างมากในวันนี้

มันเป็นเรื่องยากที่คนอื่นจะให้ความเคารพและทำตามคนที่ไม่มีหน้าตาทางสังคม เขาจะกลายเป็นตัวตลกที่น่าหัวเราะของทุกคน

เพี๊ยะ!

เผชิญหน้ากับการข่มขู่ของจางเทียนเฮา ฉิงเฟิงตบหน้าเขา รอยมือประทับบนใบหน้าของเขาทันที

"นี่สำหรับลู่เสี่ยวม่าน"

ฉิงเฟิงแตะฝ่ามือและพูดเบาๆ พี่ใหญ่ลี่ตบจางเทียนเฮาคนนั้นเพื่อฉัน ลู่เสี่ยวม่านสั่นสะท้านและรู้สึกจับใจ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเธอ ที่ผู้ชายคนหนึ่งปกป้องเธอเช่นนี้

ในขณะนี้ความรู้สึกของลู่เสี่ยวม่านที่มีต่อฉิงเฟิงเปลี่ยนไป มีความรู้สึกอื่นนอกจากความกตัญญู

"นายกล้าตบหน้าฉัน ?"

ใบหน้าของจางเทียนเฮาบวมและบิดเบี้ยว

เขาเกลียดชังฉิงเฟิงสุดขั้วหัวใจ ไอ้เลวคนนี้ไม่เพียงแต่ให้เขาคุกเข่าแต่ยังตบหน้าเขาด้วย เขารู้ว่าเขาได้สูญเสียหน้าต่อหน้าคนมากมาย

เขาอายมากที่โดนตบหน้า

"หึ ใช่ฉันตบนาย นายใช้ตัวตนของนายในฐานะนายน้อยสองของตระกูลจางเพื่อรังแกคนอื่น นายไม่เพียงแค่ทำร้ายลู่เสี่ยวม่าน แต่ยังต้องการข่มขืนเธอ นายเตะแม้แต่พี่ชายของตัวเอง สัตว์ชั้นต่ำที่ไม่มีศีลธรรมเช่นนายสมควรแล้วที่จะถูกตบ"

ฉิงเฟิงขมวดคิ้วและด่าต่อหน้าจางเทียนเฮา

เขาตั้งใจพูดด้วยเสียงอันดังเพื่อให้คนรอบข้างได้ยินคำพูดของเขา ทุกคนที่มาสปาจักรพรรดินิ้วหยกส่วนใหญ่มีอิทธิพลและเป็นบุคลสำคัญ

พวกเขาทั้งหมดเป็นบุคลระดับสูงในหน้าที่การงานของพวกเขา บางคนเป็นซีอีโอของ บริษัท บางคนเป็นนายจ้าง บางคนเป็นนักอสังหาริมทรัพย์และนายธนาคาร

คนเหล่านี้มีคอนเนคชั่นและรู้จักคนมาก เป็นเรื่องง่ายที่พวกเขาจะรู้ตัวตนฉิงเฟิง

ฉิงเฟิงรู้ว่าหลังจากที่เขาทุบตีจางเทียนเฮา ตัวตนของเขาในฐานะพนักงานของบริษัท Ice Snow จะถูกเปิดเผยเร็วๆนี้

เพื่อป้องกันไม่ให้คนเหล่านี้รู้สึกไม่ดีต่อบริษัทของเขา  เขาจึงตัดสินใจที่จะเปิดเผยความชั่วร้ายของจางเทียนเฮาออกมาก่อน

ดังนั้นแม้ว่าเขาจะทุบตีจางเทียนเฮา แต่เขาทำเพื่อความยุติธรรม เขาจะไม่ถูกตำหนิในการกระทำของเขาและอาจได้รับคำชมเชยอีกด้วย

เขาไม่เพียงแต่อยากจะล้างแค้นให้ลู่เสี่ยวม่านและนายน้อยจาง  แต่เขาก็ต้องพิจารณาถึงชื่อเสียงของบริษัทหลินซู่ด้วย

ใบหน้าของคนรอบข้างเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของฉิงเฟิง ตอนแรกพวกเขารู้สึกสงสารต่อจางเทียนเฮาและชิงชังฉิงเฟิง  แต่หลังจากรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้วพวกเขารู้สึกว่าการกระทำของฉิงเฟิงนั้นยอดเยี่ยมมาก

วิธีเดียวที่จะจัดการกับขยะแบบจางเทียนเฮาคือการทุบตีเขา

ในขณะนั้นฉิงเฟิงกลายเป็นตัวแทนของความยุติธรรมและจางเทียนเฮากลายเป็นคนร้าย

เป็นกลยุทธ์ที่ฉิงเฟิงนิยมใช้ เพื่อเปลี่ยนกระแสความชื่นชมในตัวเขา เขาได้รับศีลธรรมสูง

เขาไม่เพียงแต่มีทักษะในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่ยังมีสติปัญญาอีกด้วย นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาสามารถกลายเป็นราชาอันดับ1และเป็นผู้ปกครองวงการโลกใต้ดิน

"ลี่ฉิงเฟิง , ไอ้เลว ฉันจะฆ่าแก"

ใบหน้าของจางเทียนเฮาซีดเซียวเมื่อเขาเห็นรูปลักษณ์ความรังเกียจของคนรอบข้าง เขารู้ว่าชื่อเสียงของเขานเมืองทะเลตะวันออกจบสิ้นแล้ว

สำหรับคนที่อยู่ในสังคมชั้นสูง เงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด ชื่อเสียงและศักดิ์ศรีมีความสำคัญมากกว่า หากไม่มีชื่อเสียงใดๆ ทุกคนจะมองข้ามคุณและปฏิเสธที่จะทำงานร่วมกับคุณ

"นายยังกล้าที่จะข่มขู่ฉันอีกเหรอ"

ฉิงเฟิงยิ้มอย่างหนาวเย็นและสายตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก

เขารู้สึกว่าเขาตบจาเทียนเฮาเบาเกินไป ชายคนนี้ยังไม่ได้รู้สถานะของตัวเอง เขาคุกเข่าอยู่ต่อหน้าฉิงเฟิง แต่ก็ยังคงแกล้งทำเป็นมีอำนาจ

~ ตบ ตบ ตบ ~

ฉิงเฟิงยกมือขึ้นและกระหน่ำตบหลายสิบครั้งไปที่ใบหน้าของจางเทียนเฮา ใบหน้าของจางเทียนเฮากลายเป็นสีแดงและบวม เขาตาพร่าและเลือดเต็มปาก มีแม้แต่ฟันสองสามซี่หลุดออกมาจากปากของเขาด้วย เขาดูน่าสงสาร

จางเทียนเฮารู้สึกว่าเขากำลังจะตายจากตบของฉิงเฟิง

"นายได้บทเรียนรึยัง ?"

ฉิงเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาและถามจางเทียนเฮา

ในขณะนี้จางเทียนเฮามึนงงและสับสน ไม่มีทางที่เขาจะตอบคำถามของฉิงเฟิงได้

"ดูเหมือนว่านายยังไม่ได้รับบทเรียน งั้นฉันจะหักขานาย"

ฉิงเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาและเตะอย่างรุนแรงไปที่ขาของจางเทียนเฮา

กร๊อบ!

กร๊อบ!

จางเทียนเฮากรีดร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อขาของเขาหัก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

ปีศาจ นี่มันปีศาจ

เขาเริ่มกลัวและหวาดกลัว