เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 38 ไล่ฉิงเฟิงออก ?

บทที่ 38 ไล่ฉิงเฟิงออก ?

บทที่ 38 ไล่ฉิงเฟิงออก ?


บทที่ 38 ไล่ฉิงเฟิงออก ?

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

 

ทุกคนใช้เวลาที่มีความสุขกับอาหารมื้อนี้ หลินซู่และแม่กำลังสนทนากันอยู่ขณะที่ฉิงเฟิงและพ่อตากำลังดื่ม

สุดท้ายไวน์ขาวทั้งสองขวดก็หมดเกลี้ยง แน่นอนว่าฉิงเฟิงดื่มเหล้าไปขวดครึ่ง

ในขณะที่พ่อตาของเขาดื่มเพียงครึ่งขวด

เป็นที่น่าสังเกตที่พ่อตาของเขาค่อนข้างคออ่อน เขาเมาหลังจากดื่มไวน์ไปเพียงครึ่งขวดและแม่ยายของเขามู่เสี่ยวหยุนต้องเป็นคนขับรถของเขากลับบ้าน

ก่อนที่พวกเขาจะจากไป หลินชิบอกกับลี่ฉิงเฟิงว่าเขาต้องการจะพูดคุยกับครอบครัวของเขาเรื่องดูแลธุรกิจของครอบครัวหลิน นั่นคือจุดมุ่งหมายหลักของการมาเยี่ยมเขาในวันนี้ ขณะที่ลูกเขย ฉิงเฟิงก็พยักหน้าและเห็นด้วย

"ที่รัก พ่อของฉันเป็นคนโลภมาก แม้ว่าคุณจะดูแลธุรกิจของเขา เขาก็จะไม่ขอบคุณคุณเช่นกัน เขาแค่ต้องการยืมมือคุณ"

หลังจากหลินชิจากไป หลินซู่กล่าวกับลี่ฉิงเฟิง

เธอรู้ดีกว่าใครว่าพ่อของเธอปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างไร,

ในสายตาของพ่อเธอ ผลกำไรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

"ที่รัก เขาเป็นพ่อตาของฉัน ฉันไม่สามารถปฏิเสธเขาได้"

ลี่ฉิงเฟิงขมวดคิ้ว เขาคิดว่านี่เป็นเรื่องยาก เขาเป็นคนรุ่นใหม่และเป็นลูกเขย เขาไม่สามารถละเลยพ่อตาของเขาได้ นี่มันไม่มีเหตุผล

"ที่รักให้ฉันนอนกับคุณในห้องของคุณคืนนี้ได้ไหม"

"ฉันยังไม่พร้อม....... คุณให้เวลาฉันอีกสักหน่อยได้ไหม?"

ใบหน้าของหลินซู่เปลี่ยนไปเล็กน้อยและปฏิเสธคำขอเข้านอนในห้องเดียวกันของเขา

เธอนั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องและเกลียดผู้ชายตั้งแต่เด็ก ความจริงที่ว่าเธอถูกกอดโดยลี่ฉิงเฟิงเมื่อวานนี้ก็ถือว่าเป็นการประนีประนอมอย่างมากในส่วนของเธอแล้ว เธอไม่สามารถยอมรับการลุกล้ำมากขึ้นกว่านี้ในช่วงเวลาสั้นๆนี้

"ไม่เป็นไร ที่รัก เมื่อใดก็ได้ที่คุณตกลงใจแล้วเราค่อยหลับนอนในห้องเดียวกันก็ได้"

ลี่ฉิงเฟิงยิ้มบาง ๆ และเดินกลับไปที่ห้องนอนของเขาที่ชั้น 1

เขารู้ว่าหลินซู่เป็นคนที่เยือกเย็นเล็กน้อยและเกลียดผู้ชาย สิ่งนี้เกือบจะเหมือนเป็นโรคร้าย  เขาไม่สามารถบังคับมันได้  เขาต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไป

เขาเชื่อว่าตราบเท่าที่เขายังยืนกรานอยู่(หน้าด้าน) จะต้องมีสักวันที่หลินซู่ยอมตกลงนอนห้องเดียวกับเขา

เพื่อที่จะพิชิตซีอีโอที่เย็นชาและมีเสน่ห์คนนี้ การปล่อยให้เธอตกหลุมรักเขาทีละขั้น

จะยิ่งทำให้ผู้ชายรู้สึกได้ถึงความสำเร็จเป็นอย่างมาก

วันที่สอง มีแดดข้างนอกและนกต้นเกาะกิ่งไม้

สภาพอากาศดีมากอีกครั้งในวันนี้

ลี่ฉิงเฟิงตื่นขึ้นเช้ามากวันนี้ และพบว่ามีนมและขนมปังอยู่บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น นอกจากนี้บนโต๊ะยังมีเงิน1000 หยวน (เชี่ยโคตรแม่ใหญ่ ให้เงินผัวใช้วันละ 5000 บาท)  และกระดาษอีกใบ

บนแผ่นกระดาษเขียนว่า "ที่รัก ฉันจะออกไปทำงานก่อน นี่อาหารและเงินสำหรับคุณ"

"ภรรยาที่เย็นชาคนนี้ในที่สุดก็เริ่มห่วงใยฉัน"

มองไปที่เงินและอาหารบนโต๊ะลี่ฉิงเฟิงก็ยิ้มออกมา

หลังจากที่เขาล้างหน้าแล้ว เขาก็นั่งบนเก้าอี้กินนมและขนมปังแล้วหยิบเงิน1000 หยวนจากนั้นก็ออกเดินทางไปบริษัท Ice Snow

ตั้งแต่ที่เขามีเงินในกระเป๋าแล้ว เขาก็นั่งรถแท็กซี่ไปทำงาน

"พี่ใหญ่ลี่ ในที่สุดพี่ก็มาซะที"

ลี่ฉิงเฟิงได้ยินเสียงใสแจ๋วเมื่อเขาเดินมาถึงแผนกขายของบริษัท

เขาหันกลับไปและเห็นว่าจางเซี่ยวหยู่กำลังมองเขาด้วยความประหลาดใจบนใบหน้าของเธอ

จางเซี่ยวหยู่สวมชุดสีฟ้าอ่อนในวันนี้ ซึ่งห่อหุ้มรอบตัวเธออย่างสง่างาม หน้าอกที่มีขนาดใหญ่ของเธอเหมือนมะละกอที่พยายามจะทะลุออกมาจากชุด และหน้าตาน่ารักของเธอนั้นดูร่าเริง

"เซี่ยวหยู่ วันนี้เธอดูสวยขึ้น ?"

ตาของลี่ฉิงเฟิงกระพริบและเอ่ยชมเธอ

"พี่ใหญ่ลี่ พี่ล้อฉันเล่นอีกแล้ว"

"เซี่ยวหยู่ ฉันไม่กล้าล้อเธอเล่นหรอก"

"พี่ใหญ่ลี่ ทำไมเมื่อวานพี่ไม่มาทำงาน?"

"เซี่ยวหยู่ เมื่อวานฉันมีเรื่องยุ่ง ฉันจึงไม่สามารถมาทำงานได้"

ลี่ฉิงเฟิง กล่าวด้วยรอยยิ้ม หลินซู่ประสบกับการลอบสังหารเมื่อวานและได้รับบาดเจ็บเขาต้องดูแลเธอที่บ้าน เป็นธรรมดาที่เขาจะไม่สามารถมาทำงานได้

"พี่ใหญ่ลี่ ถ้าพี่ไม่ได้มาทำงานพี่จำเป็นต้องขอลานะ พี่ไม่ได้ลาเมื่อวานนี้ จึงถือว่าพี่ขาดงาน หวังโบกำลังจ้องเล่นงานพี่อยู่"

จางเซี่ยวหยู่ดูกังวล

"เอาน่า ฉันเพียงแค่โดดงานไปวันเดียว เขาจะไล่ฉันออกได้อย่างไร?"

ลี่ฉิงเฟิงส่ายหัว บอกให้จางเซี่ยวหยู่ไม่ต้องกังวล

"ถูกต้อง แกโดดงานโดยไม่มีเหตุผล ฉันจึงสามารถไล่แกออกได้"

ทันใดนั้นมีเสียงเย็นชาดังขึ้นมา จากนั้นหวังโบก็เดินเข้ามาในแผนกขายในชุดสูท

"ผู้จัดการหวัง ฉันเพียงโดดงานหนึ่งวันเท่านั้น คุณสามารถทำได้มากที่สุดก็คือการหักเงินเดือนของฉันไปหนึ่งวันและโบนัสการเข้างานของฉัน คุณจะไล่ฉันออกได้อย่างไร?"

ลี่ฉิงเฟิงขมวดคิ้ว, ความไม่พอใจปรากฏบนใบหน้าของเขา

"ลี่ฉิงเฟิง, ฉันขอถามแกหน่อย แกได้ทำงานกับบริษัทเป็นเวลา 3 วันแล้ว แกขายเครื่องประดับได้สักชิ้นหรือยัง?"

"อืม  ตอนนี้ ... ยังไม่ได้เลย"

"ถูกแล้ว  บริษัท Ice Snow ของเราเป็นบริษัทใหญ่ เราไม่จ่ายเงินให้คนที่ใช้การไม่ได้  แกยังขายเครื่องประดับไม่ได้สักชิ้นในสามวันมานี้และแกโดดงานโดยไม่มีเหตุผล   ฉันขอประกาศอย่างเป็นทางการว่าฉันไล่แกออก !"

หวังโบหัวเราะอย่างเย็นชาและพูดเสียงดัง

เสียงของเขาดังมากและทำให้คนมากกว่าสิบคนในแผนกขายทั้งหมดได้ยิน

"โอ้ ลี่ฉิงเฟิงจบสิ้นแล้ว เขากล้าทุบตีผู้จัดการหวังเมื่อสองวันที่ผ่านมา ตอนนี้เขากำลังจะถูกไล่ออกแล้ว"

"ก็สมควรแหละ  ทำไมเขาถึงได้ต่อต้านผู้จัดการหวังกันนะ"

"ฉันคิดว่าผู้จัดการหวังทำเกินไป มากที่สุดที่เขาควรทำก็คือหักเงินเดือนและโบนัสการเข้างานเท่านั้นก็พอ"

ทุกคนในแผนกขายพูดคุยกัน บางคนก็หัวเราะ แต่ก็มีบางคนที่รู้สึกเห็นใจ

"ผู้จัดการหวัง แม้ว่าคุณลี่จะยังไม่สามารถขายเครื่องประดับใดๆได้ แต่เขาเก็บหนี้ 1 ล้านหยวนจากแก๊งสามหยวนมาได้ คุณไม่สมควรไล่เขาออก" ใบหน้าของจางเซี่ยวหยู่เป็นสีแดงด้วยความโกรธ เธอพูดอย่างโมโห

ผู้จัดการหวังคนนี้ชั่วร้ายมาก เขาต้องการไล่พี่ใหญ่ลี่ออก เธอจะไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้น

"เซี่ยวหยู่หนี้ 1ล้านหยวนเป็นงานที่ฉันให้มอบหมายให้เธอ เท่ากับว่าเธอเป็นคนที่เก็บมันมาได้และมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา ไม่ว่าอย่างไรฉันจะไล่เขาออกแน่นอนในวันนี้"

หวังโบพูดด้วยใบหน้าที่มืดมิด เขาไม่ได้ยอมเจรจาใด ๆ

"มีเรื่องอะไรกันที่นี่"

หลินซู่เดินมาที่แผนกขาย ในตอนแรกเธอคิดจะมาหาลี่ฉิงเฟิง แต่เธอไม่คาดว่าเมื่อเธอมาถึงเธอจะได้ยินเรื่องการทะเลาะเบาะแว้งกัน

"ประธานคุณมาพอดี พนักงานใหม่ลี่ฉิงเฟิงคนนี้โดดงานโดยไม่มีเหตุผลเมื่อวาน เขาไม่ได้แจ้งใครแถมเขายังไม่สามารถขายเครื่องประดับใดๆได้ตั้งแต่เข้ามาทำงาน ผมกำลังจะไล่เขาออก" หวังโบวิ่งไปหาหลินซู่และพูดขึ้นมา

CEO นั้นมีหลายเรื่องที่ต้องดูแลในทุกๆวัน เธอมีแผนกมากกว่าสิบแผนกและพนักงานหลายร้อยคนที่ต้องดูแล นี่ถือเป็นเกียรติของแผนกการขายที่เธอมาเยี่ยมชมหวังโบแน่นอนว่าจะต้องประจบเอาใจเธอเป็นอย่างมาก

"คุณบอกว่าลี่ฉิงเฟิงโดดงานเมื่อวานนี้ ดังนั้นคุณเลยต้องการจะไล่เขาออก?"

(ไล่ผัวกุออก? 555 )

หลินซู่ เชิดคิ้วขึ้นและเหลือบมองไปที่หวังโบ

"ใช่ครับ ท่านประธานผมจะไล่เขาออก เราไม่ต้องการคนโดดงานที่บริษัท Ice Snow แห่งนี้"

หวังโบกล่าวอย่างชอบธรรมและทำให้ดูเหมือนกับว่าเขากำลังทำทุกอย่างอย่างทุ่มเทให้กับบริษัท

หลังจากได้ยินหวังโบพูด หลินซู่ขมวดคิ้ว

หวังโบคนนี้โง่มาก เขาต้องการไล่สามีของฉันออกต่อหน้าฉัน?

เหตุผลที่หวังโบไล่ฉิงเฟิงออกเป็นเพราะว่าเขาไม่ได้มาทำงานเมื่อวานนี้ เพราะเขาดูแลฉันอยู่ที่บ้านต่างหาก !

"ผู้จัดการหวัง ตอนนี้ฉันขอประกาศว่า คุณถูกไล่ออกจากบริษัท Ice Snow"

ริมฝีปากสีแดงของหลินซู่โค้งขึ้น เธอกล่าวอย่างเย็นชา

 

 

จบบทที่ บทที่ 38 ไล่ฉิงเฟิงออก ?

คัดลอกลิงก์แล้ว