เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ระบบใช้จ่ายตอนที่254

ระบบใช้จ่ายตอนที่254

ระบบใช้จ่ายตอนที่254


บทที่ 254: “ฉันคือ MT”

“อ่า จือซานมาแล้ว” หงต้าหลี่ได้ขอให้ใครบางคนหาเก้าอี้ให้เธอนั่งทันที จากนั้นเขาก็พูดว่า “ฉันวางแผนที่จะให้เธอช่วยวาดแบบชุดเกราะสัก 12 ตัวหรือมากกว่านั้น ชุดเกราะที่ทรงพลังมาก โดยเฉพาะรูปร่างทรงเกราะ แน่นอนว่ามันต้องเป็นสีทองและแวววาว และจะดีมาก ถ้าชุดมันสามารถทำให้คนอื่นตาบอดได้!”

เราควรทราบว่าเซนต์เซย์ย่าไม่ได้มีโครงเรื่องที่ดีมากนัก สิ่งที่ดึงดูดผู้ชมและผู้อ่านจริง ๆ คือเสื้อผ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ออกแบบมาอย่างแตกต่างกันหลายชุด นั่นเป็นความดึงดูดที่ทำให้เด็กผู้ชายดูจริง ๆ

“เดี๋ยวฉันวาดแบบคร่าวๆให้ดู” หงต้าหลี่หยิบปากกาขึ้นมาและวาดลงบนกระดาษอย่างเบี้ยว ๆ

แน่นอนว่าผลลัพธ์เป็นไปตามคาด การวาดภาพ เขาก็ทำได้เพียงแค่วาดโครงร่าง ทำได้แค่วาดมนุษย์ที่มีชุดเกราะอยู่บนตัวเขา แม้แต่ผู้ติดตามของเขาก็ไม่สามารถทนดูรูปวาดของเขาได้ บางทีทักษะการวาดภาพของท่านนายน้อยนั้นยอดเยี่ยมมาก จนพวกเขาแทบจะดูไม่ออกว่าท่านนายน้อยวาดอะไรอยู่!

เกือบครึ่งวันต่อมา เมื่อทุกคนเหงื่อท่วมตัวจากการดูรูปวาดของเขา? ในที่สุดหงต้าหลี่ก็วาดเสร็จ พวกเขาแทบจะบอกไม่ได้ว่า เกราะมีที่หัว,ข้อศอกและหน้าขา มันดูเหมือนการ์ตูนจริง ๆ ...

ตัวการ์ตูนนี้สวมชุดเกราะที่คดและพวกเขาสามารถจำชิ้นส่วนต่าง ๆ ได้โดยประมาณ น่าแปลกที่จากรูปลักษณ์โดยรวมภาพวาดนี้ยังน่าสนใจ ...

“ต้าหลี่ นี่คือรูปวาดไอ้นั้นของผู้ชายในโลกอนาคตเหรอ?” ถังมู่ซินถามต่อ

“นี่…” หงต้าหลี่พูดอย่างโกรธ ๆ “อะไรของเธอเนี่ย!”

“ฮ่าฮ่า รูปวาดของนายห่วยจริง ๆ นินา!” ถังมู่ซินหัวเราะทันทีอย่างน่ารักและมีความสุข "ฉันล้อเล่น อย่างน้อยฉันก็บอกได้ว่าถ้าเราไม่สนใจคนนี้ ชุดเกราะจะดูไม่น่าสนใจ”

“ไม่แน่ใจเหรอ?” หงต้าหลี่พูดอย่างภาคภูมิใจว่า “ชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์นี้มีไว้สวมใส่ เมื่อถอดเกราะออก สามารถแปลงร่างเป็นเพกาซัสได้ มันเจ๋งมาก!”

“ท่านนายน้อยหมายความว่ายังไง ก็คือเมื่อถอดชุดเกราะนี้ออก ชิ้นส่วนต่าง ๆ สามารถรวมเข้าด้วยกันได้งั้นเหรอ?” ครั้งนี้จินจือซานเข้าใจแล้วจริง ๆ “ชุดนี้ที่ท่านนายน้อยวาด คือ เพกาซัส มีอย่างอื่นอีกไหม?”

"อ่ะ ใช่!" หงต้าหลี่พยักหน้าและพูดว่า “นอกจากนี้ยังมีหงส์,มังกร,หมาป่าและแมงป่อง!”

ถังมู่ซิน: "..."

ลี่เนียนเหว่ย: "..."

จินจือซาน: "..."

ส่วนที่เหลือ: "…"

จินจือซานรู้สึกว่ามันยากไปหน่อย “ท่านนายน้อย ชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ที่ทั้งห้าคนสวมใส่ พวกเขาใส่ไม่เหมือนกันเหรอคะ?”

ไม่แปลกใจเลยที่เธอถามเรื่องนี้ เพกาซัส,หงส์,หมาป่าและแมงป่อง ยังถือได้ว่าเป็นสัตว์ แต่มังกร ทำไมถึงรวมด้วย?

“เอ่อ…นั่นเป็นเรื่องจริง…” หงต้าหลี่แตะคางของเขา “เราควรทำให้พวกมันเป็นประเภทเดียวกันทั้งหมด…จากนั้นก็เป็นสัตว์ต่าง ๆ แกะ,เพกาซัส,หงส์,วัว และ แมงป่อง!”

“โอเค…” คราวนี้ดีขึ้นหน่อย จินจือซานพยักหน้าและพูดว่า “ฉันจะลองวาดดูค่ะ อ่อ ใช่ ท่านนายน้อย ใครเป็นตัวละครหลักคะ? ฉันต้องออกแบบเขาให้ดีกว่านี้”

"ตัวละครหลัก?" หงต้าหลี่ครุ่นคิดอีกครั้ง

ในช่วงเวลาเช่นนี้ เราสามารถบอกได้ว่าหงต้าหลี่แตกต่างจากคนอื่น ๆ ถ้าเป็นคนอื่น ๆ ที่อยู่ในโลกนี้ พวกเขาจะใช้พล็อตดั้งเดิมทั้งหมดแน่นอน พวกเขาคงเลือกเพกาซัสเป็นตัวละครหลักแน่นอน อย่างไรก็ตามหงต้าหลี่เป็นอาเสี่ยอัจฉริยะ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่ไม่สนใจพล็อตเรื่องทั้งหมด

จะมีความหมายอะไรถ้าคัดลอกพล็อตเรื่องทั้งหมดมา? ดังนั้นหงต้าหลี่จึงตัดสินใจทันที “ให้นักรบวัวเป็นตัวละครหลัก! Ox ใช่ ฉันชื่อชื่อนี้ ฮ่าฮ่า! เดี๋ยวฉันจะคิดธีมเพลงให้ด้วย!”

"นายคิดธีมเพลงแอนิเมชั่นนี้แล้วเหรอ?!“ถังมู่ซินถามอย่างแปลกใจว่า”ธีมเพลงชื่ออะไร?”

“เพลงประกอบแอนิเมชั่นจะมีชื่อว่า 'ฉันคือMT'!” หงต้าหลี่จะใช้เพลงประกอบการ์ตูนคลาสสิกจากชีวิตที่แล้วของเขา “ฉันจะปกป้อง!! เติ้ง ~ เติ้งเติ้ง ~ เติ้งเติ้งเติ้ง ~~ ฉันคือ MT ร่างกายฉันเป็นเหล็ก ฉันแข็งแกร่ง ว่องไว ฉันใช้ร่างกายปกป้องเธอได้! อย่ากลัวอีกต่อไป ฉันยังคงยืนอยู่ตรงนี้ พี่สาวและน้องชายของฉัน ฉันจะช่วยพวกเธอไม่ให้โดนทำร้าย! ทุกคนบอกว่า T นั้นแข็งแกร่ง เขาเป็นผู้นำ ในทีมไม่มีใครสู้เพื่อแย่งตำแหน่งได้ ฉันจะระเบิดจักรวาลศัตรูทั้งหมด! โจมตี อย่าหันกลับ รักษา แน่นอนฉันแข็งแกร่ง ~ ที่สุด! OT ฉันจะปกป้องนายเอง ไม่ต้องกังวล! กำแพงโล่เตรียมตัวให้พร้อม ทุกคนลุย!” (จริงๆก็เป็นเพลงประกอบมันแหละครับ เชิญไปฟังเอาดีกว่า)

เมื่อเขาร้องเพลงที่น่าเกลียดจนจบ ทุกคนก็ขำจนพวกเขาทุบโต๊ะ

อันที่จริงเพลงนี้ดัดแปลงมาจากต้นฉบับ “Pegasus's Dream” มันเป็นเพลงที่น่าฟัง อย่างไรก็ตามเมื่อหงต้าหลี่ร้องเพลง ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง มันฟังดูเหมือนสุนัขเห่าหอนเสียมากกว่า...

โชคดีที่อย่างน้อยหงต้าหลี่ก็สามารถถ่ายทอดความรู้สึกของเพลงออกมาได้ ...

สิ่งที่สำคัญคือเนื้อเพลง เด็กเล็ก ๆ คงต้องชอบแน่ ๆ เนื่องจากไม่มีเซนต์เซย์ย่าอยู่ในโลกนี้ ก็คงไม่มีใครรู้ว่าเพลงเดิมนี้เป็นยังไงใช่ไหมล่ะ?

สิ่งที่หงต้าหลี่นำมาดัดแปลงนั้นล้วนเป็นโลกก่อนหน้านี้ที่เขาเคยอยู่ เขาเปลี่ยนฉากพล็อตและทุกอย่าง เพียงการ์ตูนเรื่องนี้มีแนวคิดมาจากเซนต์เซย์ย่า, I Am MT และไอรอนแมน แต่เมื่อหงต้าหลี่เอามาทำใหม่ในประเทศรัฐสวรรค์ มันคงยอดเยี่ยมและเจ๋งมาก!

เมื่อตัดสินใจเลือกตัวละครหลักและธีมเพลงแล้ว ทุกคนก็หัวเราะกันสักพักก่อนที่ถังมู่ซินจะยิ้มกว้างและถามว่า “ต้าหลี่ นายมีพรสวรรค์จริง ๆ แล้วเราควรถ่ายทำที่ไหน? และมีตัวละครอะไรอยู่ในนั้น ใครจะเป็นคนแสดง?”

"สถานที่?" หงต้าหลี่ครุ่นคิดสักพักแล้วพูดว่า “แค่ถ่ายทำที่บริเวณด้านนอกของภูเขาเทียนจิง เพราะเราเองก็กำลังจะสร้างเมืองไซไฟขึ้นที่นั่น…ฉันคิดว่าเราสามารถใช้โรงเรียนหลานเซียงในการถ่ายทำได้ ใช่ เราสามารถสร้างวิหารทองคำของ 12 นักษัตรที่นั่นและขุดทะเลสาบขนาดใหญ่ใจกลางโรงเรียน คราวหน้าเต่ายักษ์ก็จะได้ว่ายน้ำที่นั่นได้ ฮ่าฮ่า”

โอเค ดูเหมือนว่าคราวนี้พวกเขาจะประหยัดสถานที่ถ่ายทำได้ด้วยซ้ำ ...

จากนั้น ก็ถึงเวลาประกาศรายชื่อนักแสดง หงต้าหลี่ยิ้มและนับนิ้วของเขากับคนที่เขารู้จักรอบตัว “เนียนเหว่ยจะแสดงเป็นเทพธิดาในเรื่อง ใช่ มู่ซีเซียวจะแสดงเป็นเสือ อาจารย์กังฟูอย่างกีเซอร์วัง เขาจะแสดงเป็นอาจารย์หนู ฉันสงสัยว่าหลิวหมิงซินจะมีเวลาไปแสดงเป็นนักรบมังกรที่เท่และหล่อได้ไหม จริงสิ เรายังมี เหลียงอี้เฟิงที่อ่านบทกวีเก่งเป็นพิเศษ เพื่อนคนนี้คงต้องแสดงเป็นไก่ได้ดีเลย ฮ่าฮ่า อันนี้ดี!”

“แล้ว…” จากนั้นก็เป็นผู้ติดตามเขา หงต้าหลี่พูดต่อว่า “ลุงหวังคนขับรถจะแสดงเป็นม้า เขาจะมีฉากต่อสู้กับเทพเพกาซัส! ส่วนซินซิน…” เมื่อหงต้าหลี่มาถึงส่วนนี้ เขามองไปที่ถังมู่ซินจนกระทั่งหัวใจดวงเล็กของเธอเต้นเร็วและพูดอย่างประหม่า “ต้าหลี่ ฉันจะได้แสดงด้วยเหรอ?”

“ซินซินของฉันจะแสดงเป็นกระต่าย” หงต้าหลี่หัวเราะและพูดว่า “เธอจะต้องสวยและน่ารักมากแน่นอน!”

"เยี่ยม!" ถังมู่ซินส่งเสียงดีใจทันที สาวน้อยคนนี้ที่ชอบแสดงละครก็ได้เดินเข้าไปจุ๊ฟที่ใบหน้าของหงต้าหลี่อย่างตื่นเต้น!

“เสี่ยวหยี่จะแสดงเป็นแพะ!” หงต้าหลี่จัดการต่อ “ผู้ติดตามแต่ละคนของเราค่อยหาบทให้ล่ะกัน เราจะไม่ให้คนนอกได้แสดงเรื่องของเราแน่ แบบนี้ก็น่าจะดี ฮ่าฮ่า”

พวกเขามีกลุ่มคนจำนวนมากที่นี่แล้ว มีคนมากพอที่จะเติมเต็มบทบาททั้งหมด ถังมู่ซินถามว่า “ต้าหลี่ นายจะแสดงเป็นอะไร?”

"ฉันเหรอ?" หงต้าหลี่ส่ายหัว “ฉันบอบบางมาก ฉันไม่ได้ร่วมแสดงด้วย ฉันจะดูแลฉากถ่ายทำ ฉันจะหักค่าจ้างของใครก็ตามที่กล้าขัดคำสั่งแทน วะฮ่าฮ่าฮ่า!”

ทุกคน: "..."

ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน แอนิเมชั่นเรื่องนี้น่าจะเป็นเอกลักษณ์และเหมือนแอนิเมชั่นฮอสเพลย์ที่สุดในประวัติศาสตร์ของภาพยนตร์ในรัฐสวรรค์ หงต้าหลี่ถามหลิงเสี่ยวหยี่ว่า “เสี่ยวหยี่ อย่าลืมช่วยคำนวณค่าใช้จ่าย เธอก็รู้ว่าฉันไม่สนใจตัวเลขค่าใช้จ่ายอยู่แล้ว…”

"รับทราบค่ะ ท่านนายน้อย" เมื่อคิดว่าในไม่ช้าเธอก็จะปรากฏตัวบนหน้าจอโรงภาพยนตร์ หลิงเสี่ยวหยี่ก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน “ฉันจะทำให้ดีที่สุดเพื่อแสดงในแอนิเมชั่นเรื่องนี้ค่ะ”

ในตอนนี้จินจือซานวาดร่างแรกเสร็จแล้วและแสดงให้หงต้าหลี่ดู หงต้าหลี่พอใจกับมันมาก "ดี! จือซานยอดเยี่ยมจริง ๆ ชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ที่เธอวาดนั้นสวยจริง ๆ!”

ทุกคนมารวมตัวกันดู แท้จริงแล้วบนแผ่นกระดาษสีขาวมีเพกาซัสยืนอยู่อย่างภาคภูมิใจ แม้ว่าจะเป็นแค่โครงร่างปากกา แต่ก็สามารถเห็นโครงสร้างหลักของมันได้แล้ว ลายเส้นปากกามันเต็มไปด้วยความรู้สึกและส่วนประกอบแต่ละส่วนก็ถูกระบุไว้ด้วย แม้ว่าจะยังคงแตกต่างจากนักรบศักดิ์สิทธิ์จากชีวิตก่อนหน้านี้ที่หงต้าหลี่เคยเห็น แต่ความแตกต่างก็ไม่ได้มากนัก

ด้านล่างเป็นภาพวาดของมนุษย์ที่สวมชุดจักรกลศักดิ์สิทธิ์ หลังจากที่มันเป็นชุดเกราะธรรมดา นอกจากนี้ยังมีการระบุส่วนประกอบที่เกี่ยวข้องกับเพกาซัส

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าแค่ภาพวาดนี้เพียงอย่างเดียวก็ช่วยให้ทุกคนเข้าใจว่าเสื้อผ้าจักรกลศักดิ์สิทธิ์ที่หงต้าหลี่พูดถึงนั้นเป็นอย่างไร

"จือซาน เธอวาดเก่งจริง ๆ!" ถังมู่ซินอุทานด้วยความประหลาดใจและพูดว่า “รูปวาดของเธอยอดเยี่ยมมาก! ฮ่าฮ่า แน่นอน ต้าหลี่ของเราก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เราก็คงไม่ได้พบเธอ จือซาน!”

“ค่ะ ฉันจะไม่มีวันลืมว่าท่านนายน้อยช่วยชีวิตฉันไว้เลย” หงต้าหลี่ยิ้มและมองไปที่ใบหน้าของจินจือซาน

ความจริงใจในดวงตาของเธอแสดงออกมาอย่างชัดเจน

สิ่งนี้ทำให้หงต้าหลี่รู้สึกเขิน เขาหายใจเข้าและหัวเราะแห้ง ๆ "มันไม่มีอะไรหรอก จริง ๆ แล้วมันไม่มีอะไรเลย ในตอนนั้นฉันแค่อยากจะว่ายน้ำเอง ฮ่าๆๆ ฮ่าฮ่า!”

ทุกคนหัวเราะเมื่อได้ยินหงต้าหลี่พูด

"ท่านนายน้อย" ในตอนนี้หลิงเสี่ยวหยี่ที่กำลังดูภาพวาดอย่างพิถีพิถันก็ถามว่า “ถ้าเราสร้างแบบจำลองตามภาพวาดนี้ มันน่าจะง่ายทีเดียว อย่างไรก็ตามฉันกลัวว่ามันอาจจะแข็งทื่อไปตอนที่เราสวมใส่มันนะคะ”

“ใครบอกว่า เราจะสร้างแบบจำลองกัน” หงต้าหลี่ตอบว่า “เราจะใช้ของจริงเลยต่างาหก! มันต้องเป็นของจริงเท่านั้น!”

“ของจริง!?” คราวนี้ทุกคนตกตะลึง

ท่านนายน้อยกำลังวางแผนที่จะสร้างชุดเกราะจักรกลศักดิ์สิทธิ์ของแท้สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์เนี่ยนะ!?

จบบทที่ ระบบใช้จ่ายตอนที่254

คัดลอกลิงก์แล้ว