ระบบใช้จ่ายตอนที่160

บทที่ 160: จริง ๆ แล้วฉันบริสุทธิ์และใสซื่อมาก

หลิวหมิงซินงงมากกับสิ่งที่หงต้าหลี่พูด

แต่เขาก็รู้ว่าหงต้าหลี่ไม่ใช่คนธรรมดา เมื่อรู้ว่าหงต้าหลี่ต้องการอะไร หลิวหมิงซินก็ตัดสินใจที่จะตอบสนองคําขอของหงต้าหลี่ก่อน เขาพูดทันทีว่า"ตกลง ตอนนี้นายกับเพื่อนอยู่เซิร์ฟเวอร์ไหน? ฉันจะหาไอดี GM ให้นายเอง วันนี้ฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว เดี๋ยวมาเล่นเกมกับนายนี้แหละ"

หงต้าหลี่ดีใจ "นั่นมันเยี่ยมมาก เราอยู่เซิร์ฟเวอร์ไหนนะ?"

"อยู่เซิร์ฟเวอร์เปลวไฟมังกร" ถังมู่ซินตอบเขาขณะต่อสู้กับมอนสเตอร์อยู่ "รีบ ๆ ช่วยเอามันออกไป ฉันจะแพ้มอนสเตอร์ตัวนี้แล้ว”

"เปลวไฟมังกร? โอเค" หลิวหมิงซินโทรออกทันทีและทันใดนั้น เขาก็พูดว่า "ลบบัญชีของนายออกหลังจากที่นายเล่นเสร็จ ถ้าไม่ทำแบบนั้น ถ้าผู้เล่นคนอื่น ๆ รู้เข้า มันจะไม่ดีต่อชื่อเสียงบริษัทของฉันนะ”

ผลที่ตามมาของการให้ยืมไอดีของ GM มันจะทำให้คนอื่น ๆ โกรธแน่นอน หงต้าหลี่ก็ทำตามที่หลิวหมิงซินบอก เขาไม่ปฏิเสธ "ตกลง ฉันแค่อยากจะลองทำอะไรสนุก ๆ น่ะ หลังจากที่เราเล่นเสร็จแล้ว นายเอาไอดีคืนไปได้เลย ฉันไม่ใช้งานไอดีนั้นตลอดหรอก"

ทันใดนั้นหลิวหมิงซินก็มีไอดีของ GM และเข้าสู่ระบบ จากนั้นหงต้าหลี่และพวกผู้ติดตามของเขาก็เข้าระบบตาม

มันเป็นอะไรที่แตกต่าง เมื่อใช้ไอดีของ GM เมื่อพวกเขาเข้าสู่ระบบ พวกเขาไปยังดันเจี้ยนทันที ตัวละครที่ตาบอดข้างนึงกำลังยืนรอและพบคนแคระที่สวมชุดชั้นในเพียงอย่างเดียว หงต้าหลี่ประหลาดใจ "พี่หลิว นั้นคือ GM จริง ๆ เหรอ เขาแต่งตัวได้บ้านนอกมาก"

"ฮิฮิ ก็แค่แต่งตัวตามใจชอบน่ะ นี่ เอานี่ไป" หลิวหมิงซินส่งอาวุธและวางอาวุธไว้ผ่านเฟซการค้า หงต้าหลี่ก็รับเทรดของและได้เห็นชื่อ เขาก็หัวเราะทันที

"[GMs กางเกงในจิ๋ว]: พลังโจมตี+99999,ป้องกัน+99999,ความไว+99999,ปัญญา+99999,คริติคอล+100%,หลบหลีก+100% นอกจากมีเอฟเฟคพิเศษ: มีเอฟเฟคเหม็นติดตัว"

หลังจากนั้นทุกคนก็ติดตั้งอาวุธทันที "GMsกางเกงในจิ๋ว" หงต้าหลี่ตะโกนว่า "ลุย!"

แน่นอนว่ามันแตกต่างกัน เพราะมี GM ช่วยเหลือพวกเขา หงต้าหลี่และกลุ่มคนของเขาวิ่งอย่างพริ้วไหวผ่านดันเจี้ยนได้อย่างง่ายดาย พวกเขาฆ่ามอนสเตอร์ที่ยืนขวางทางพวกเขา มันง่ายมาก หงต้าหลี่รู้สึกว่ามันไม่น่าพอใจสักเท่าไหร่ ดังนั้นบอสในดันเจี้ยนได้รับความเสียหายหลังจากที่พวกมันตายแล้ว หงต้าหลี่เลือกของขวัญและหลิวหมิงซินก็คอยชุบชีวิตให้พวกเขาฟื้น แต่พวกเขาก็ยังคงฆ่าพวกมันอีก บอสตัวสุดท้ายในดันเจี้ยนตายไป 16 ครั้ง ใช้เวลาฆ่าไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

ในที่สุดตอนนี้หงต้าหลี่ก็พอใจ เขาสามารถเคลียร์ทั้งดันเจี้ยนอย่างง่ายดาย โดยไม่ได้แฮ็คเกมเลย ช่างเก่งกาจจริงๆ

หงต้าหลี่พอใจมากและพูดไปว่า "นี่มันสนุกจริง ๆ ให้รางวัล คนละ 5,000!"

จากนั้นชายผู้ติดตามก็ได้เอากองเงินสดออกมานับจํานวนและยัดไว้ในมือหลิวหมิงซินทันที "นี่คือรางวัลจากท่านนายน้อยของเรา เก็บมันไว้!"

หลิวหมิงซิน: "...."

ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี การอยู่รอบ ๆ หงต้าหลี่ เขาไม่รู้สึกอึดอัดอะไรเลย แต่เขาก็.. เป็นนายน้อยที่มาจากตระกูลชนชั้นสูงและมีมูลค่าสุทธิหลายร้อยล้าน และตอนนี้เขาได้รับทิปเงิน 5,000 หยวนจากผู้ติดตามของหงต้าหลี่ ความรู้สึกนี้เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายออกมายังไง

มันเหมือนกับว่าเพลย์บอยพาผู้หญิงมาที่ห้องโรงแรม หลังจากที่พวกเขาเสร็จกิจ เพลย์บอยก็คุยกับผู้หญิงคนนั้นและเธอบอกเขาว่าจะไม่ติดต่อมาอีก และโยนเงิน 1,000 หยวนพร้อมกับพูดว่า "ลีลาดีไม่เลว นี้ฉันให้เงิน"

มันคล้าย ๆ แบบนั้นเลย เพียงแต่เป็นหลิวหมิงซินที่โดนกระทำ

โชคดีที่หงต้าหลี่ไม่ได้ตั้งใจจะทําให้เขาอับอาย แม้ว่าพวกเขาจะเป็นศัตรูกันระหว่างตระกูล แต่หลิวหมิงซินก็ไว้วางใจหงต้าหลี่ ดังนั้นเขาจึงเก็บเงินเข้ากระเป๋าและยิ้มพร้อมกับพูดว่า "นายมีความสุขที่เล่นเกมนี้จริง ๆ เหรอท่านนายน้อยต้าหลี่?"

"ใช่ มันไม่เลวเลย" หงต้าหลี่พยักหน้าและเอาของคืนให้[GMsกางเกงในจิ๋ว] ตามที่หลิวหมิงซินขอมาก่อนหน้านี้ จากนั้นเขาก็ออกจากระบบและลบไอดีทิ้ง "วันนี้ฉันรู้สึกสนุก ตอนนี้เรามาพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจดีกว่า พูดถึงเรื่องที่ฉันอยากจะสนับสนุนนายดีกว่า"

เมื่อเห็นหงต้าหลี่พูดถึงธุรกิจ เขาก็เปลี่ยนบุคลิกทันที หลิวหมิงซินกล่าวชมหงต้าหลี่ในใจและพูดว่า "บอกฉันมาเลย"

"ฉันกําลังคิดว่า" หงต้าหลี่แตะคางของเขาและพูดว่า "เกมของนายมันมีความสมดุลมาก โดยรวมแล้วเป็นเกมที่น่าสนใจมาก ดังนั้นทําไมไม่ทําการแข่งขันเพื่อค้นหามืออาชีพล่ะ นายคิดว่ายังไง?"

"การแข่งขัน PvP ค้นหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด?" หลิวหมิงซินเป็นคนฉลาดคนหนึ่ง "พวกเราเคยเป็นเจ้าภาพมาก่อน แต่ผลลัพธ์ที่ได้เราก็อยู่ในระดับปานกลาง เราเลยไม่เคยเป็นเจ้าภาพอีก นายพอจะมีความคิดดี ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม?"

หงต้าหลี่ไม่สามารถทําอะไรอย่างอื่นได้ แต่เขาเป็นมืออาชีพในการถลุงเงิน หลิวหมิงซินไม่ถนัดในการถลุงเงิน แต่เขาไว้วางใจการมองการณ์ไกลของหงต้าหลี่ ดังนั้นเขาจึงถามหงต้าหลี่เกี่ยวกับแผน

"ฉันคิดอะไรเจ๋ง ๆ ออกแล้ว!" หงต้าหลี่ชี้ไปพื้นชั้นสาม "นายเห็นนี่ไหม? ฉันวางแผนที่จะสร้างที่นี้เป็นที่ฝึกเหล่าเกมมิ่ง ฉันได้พบโค้ชแล้ว เธอเป็นน้องสาวของฉัน ซี่ฉวน แน่นอนว่ามันไม่มีปัญหาอะไร!"

"ซี่ฉวน? เธอ?" หงต้าหลี่ชี้ไปทางหลินซี่ฉวนที่ยังคงตื่นเต้นและนั่งเล่นเกมอยู่ข้าง ๆ “สาวน้อยคนนี้เนี้ยนะ!?”

"ใช่! น้องสาวซี่ฉวนของฉันเป็นอัจฉริยะ!" หงต้าหลี่หัวเราะ

"นายแน่ใจหรือไม่ว่ามันจะได้ผล" หลิวหมิงซินมองดูเธอเล่นแบบชิล ๆ และในไม่ช้าก็ต้องตกใจ “นี่เรื่องจริงเหรอ? KOed ชื่อเสียงของเธอ เธอต่อสู้กับคนอื่นแต่พลังชีวิตของเธอยังเต็มอยู่!? ฉันเคยได้ยินชื่อของเธอมาก่อน ทักษะของเธอเก่งไม่ใช่น้อย! น้องสาวของนายสินะ เธอโกงหรือเปล่าเนี่ย!?”

“น้องสาวของฉันโกงยังไง” หงต้าหลี่ก็คิ้วขมวดและพูดว่า "นายยังไม่ได้ดูเธอเล่นเลย ลองดูเธอเล่นไปสักพักสิ แล้วจะรู้ว่าเธอเป็นยังไง?"

เมื่อพูดแบบนี้ หลิวหมิงซินที่ไม่ได้สนใจเธอตอนแรก เขาก็ดูเธอเล่น เมื่อเวลาผ่านไป ในตอนนี้เขาดูอย่างละเอียดแล้วก็ต้องตกใจ "เธอสุดยอดมากจริงๆ! การเคลื่อนไหวของเธอไม่มีที่ติ ฉันเคยดูวิดีโอการ PvP สองสามคลิปมาก่อน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนแบบนี้เชื่อมโยงทักษะและเคลื่อนไหวได้ว่องไวและไม่มีที่ติ" เมื่อพูดถึงจุดนี้หลิวหมิงซินก็เชื่อมั่นในทักษะของเธอ “นายน้อยต้าหลี่ ฉันจะพูดยังไงดี? ซี่ฉวนน้องสาวของนาย เธอไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของนายใช่มั้ย? ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อน”

"ฉันไปเจอเธอข้างถนนน่ะ" หงต้าหลี่ยิ้มกว้าง “พอดีเธอกำลังหนีออกจากบ้านตอนที่ฉันเจอเธอ ตอนนั้นเธอเป็นเด็กน้อยขอทาน เธอแทบจะไม่ได้กินอะไรด้วยซ้ำ”

“เธอหนีออกจากบ้านจนหิวโซแล้วก็ไม่ยอมกลับบ้านเหรอ?” หลิวหมิงซินพูดว่า "การที่ค้นพบอะไรแบบนี้ตามถนน... มันช่างหายากจริงๆ"

"ใช่ แน่นอน" หงต้าหลี่พูดว่า "ครอบครัวของเธอไม่ปล่อยให้เธอเล่นเกม ดังนั้นเธอเลยหนีออกมา แต่ทำไมเธอถึงไม่กลับบ้านทั้ง ๆ ที่เธอกลายเป็นสภาพแบบนั้น ฉันก็ไม่ได้ถามเธอเกี่ยวกับเรื่องนี้" ในขณะที่กำลังพูดถึง เขาก็ถามตรง ๆ ว่า "ซี่ฉวนตอนนั้นเธอหิวมากใช่มั้ย? แล้วทำไมเธอถึงไม่กลับบ้าน? ถ้าไม่มีใครสนใจเธอจริง ๆ และเธอจะปล่อยให้ตัวเองตายเพราะความหิวโหยแบบนี้เหรอ?"

“ก็การกลับบ้าน มันไม่ทำให้หนูมีความสุข” หลินซี่ฉวนตอบตามความเป็นจริง “หนูเลยต้องแกล้งทำเป็นขอทานเพื่อไม่ให้คนคิดกับฉันแบบนั้น ที่จริงตอนนั้นหนูยังมีเงินอยู่ในรองเท้าไม่กี่ร้อยหยวน หนูจะตายเพราะความหิวได้ยังไง?” จากนั้นเธอก็ยังคงเล่นเกมต่อ

หงต้าหลี่: "...."

ถังมู่ซิน: "...."

หลิวหมิงซิน: "...."

สาวน้อยคนนี้ฉลาดมากเมื่อเทียบกับอายุของเธอ!

"งั้นฉันขอคิดก่อน"

ในเมื่อรู้สถานการณ์ในตอนนี้ชัดเจนแล้ว หลิวหมิงซินนั่งลงบนโซฟาและนั่งคิดอยู่ครึ่งวัน ถึงแม้ว่าเขาจะฉลาด แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจสิ่งที่หงต้าหลี่พยายามทำ

อะไรคือแรงจูงใจของเขาที่คิดจะทำแบบนั้น? เพื่อเข้าสู่วงการเกมออนไลน์? แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้น ทำไมถึงจะร่วมมือกับฉัน? ในเมื่อตระกูลของเราทั้งสองมันไม่มีทางเป็นไปได้ เขาทำแบบนี้ เขาแทบจะไม่ได้รับอะไรเลย ในขณะที่ฉันกลับได้มากมายเพราะเป็นเจ้าของเกม แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ใช่คนโง่

เป็นไปได้ไหมว่าเขาแค่ต้องการถลุงเงิน? หรือเพื่อช่วยให้หลินซี่ฉวนมีชื่อเสียง? แต่นั่นก็ยังไม่ใช่ แม้ว่าทักษะและภาพลักษณ์ของเธอจะยอดเยี่ยม แต่ปัญหาก็คือการเล่นเกมออนไลน์ไม่เป็นที่ชื่นชอบของคนทั้งโลก มีจุดดันไม่มากพอในการผลักดันให้เธอมีชื่อเสียง แล้วหลังจากนั้นเขาจะทำอะไรต่อไป?

เป็นไปได้ไหมว่ามันเขาทำเพื่อความสนุก?

ไม่ว่าเขาจะคิดมากแค่ไหน หลิวหมิงซินก็ยังไม่เข้าใจเหตุผลของหงต้าหลี่ที่ทำแบบนี้ ท้ายที่สุดเขาก็ยอมรับอย่างช่วยไม่ได้ “ตกลง ฉันนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าแรงจูงใจของนายคืออะไร แต่เมื่อพูดแบบนั้นดูเหมือนว่าฉันจะเป็นคนที่ได้เปรียบ”

"มันไม่เกี่ยวว่าจะได้เปรียบหรือเสียเปรียบอะไรเลย" หงต้าหลี่ยิ้มกว้าง “จริง ๆ นายไม่ต้องคิดมาก แค่น้องสาวคนใหม่ของฉันคนนี้ชอบเล่นเกมและฉันก็ไม่มีอะไรจะทำ ดังนั้นฉันแค่อยากให้เธอเล่นอย่างมีความสุขมากกว่านี้ อีกทั้งเธอยังมีทักษะ เธอจึงเล่นได้มากเท่าที่เธอต้องการ และมันก็ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรมากด้วย” เมื่อพูดถึงจุดนี้ หงต้าหลี่พูดว่า "จริงๆแล้ว พี่หลิว หลังจากนี้นายสามารถประกาศเรื่องนี้ในเกมของนายได้เลยไหม? คงไม่ปัญหาอะไรในการลงโฆษณาเกี่ยวกับเรื่องนี้บนหน้าเว็บทางการของเกมใช่ไหม? สถานที่จัดงานพร้อมแล้ว คือ สนามกีฬาสี่แยกวงเวียนทิศตะวันตก ยังไงนะเหรอ?"

“ในเมื่อนายน้อยต้าหลี่จัดการแล้ว ฉันจะทำตามคำสั่งของนายน้อยล่ะกัน” หลิวหมิงซินยิ้มและพูดว่า "แต่ฉันรู้ว่านายไม่ใช่คนประเภทที่จะทำอะไรเพื่อประโยชน์ของคู่ต่อสู้อย่างฉันหรอกนะ ใช่มั้ย?"

“อยากฟังความจริงไหมล่ะ?” หงต้าหลี่ถาม

"แน่นอนสิ" หลิวหมิงซินตอบ

"จริงๆแล้วเหตุผลนั้นง่ายมาก" หงต้าหลี่ตอบชิล ๆ ว่า "ฉันแค่อยากลองอะไรใหม่ ๆ และการเล่นเกมออนไลน์ก็เป็นสิ่งที่ฉันยังไม่ได้ลอง"

“แค่นี้เองเหรอ?” หลิวหมิงซินรู้สึกกลัวรอยยิ้มที่แปลกประหลาดของหงต้าหลี่ “แต่ทำไมฉันรู้สึกแปลก ๆ ไปหมด ฉันรู้สึกว่ารอยยิ้มของนายดูเหมือนปีศาจที่ผุดออกมาจากนรก”

เมื่อได้ยินคำพูดที่น่าสนใจของเขา ถังมู่ซินก็ไม่สามารถกลั้นหัวเราะได้และหัวเราะออกมา

หลิวหมิงซินคนนี้สมควรจริงๆที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นอัจฉริยะทางธุรกิจอันดับหนึ่งในหมู่คนรุ่นใหม่ในเมืองเทียนจิง ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเขาจะพูดแบบนั้นกับหงต้าหลี่ คงไม่มีใครเชื่อพวกเขา แม้ว่าจะบอกเรื่องนี้ต่อหน้าต่อตาก็ตาม

“แต่นี่คือสิ่งที่ฉันคิดจริงๆนะ” หงต้าหลี่ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ "จริง ๆ แล้วฉันน่ะทั้งบริสุทธิ์และใสซื่อมากเลยรู้ไหม?"