ระบบใช้จ่ายตอนที่159

บทที่ 159: ลักพาตัวผู้อำนวยการบริษัทเกม

มีแมวจรจัดและสุนัขจรจัดรวมกันประมาณ 2,000 ตัว ถือว่าเป็นโครงการใหญ่ที่จะต้องอาบน้ำตัดแต่งโกนขนให้พวกมันทั้งหมด แต่สิ่งที่หงต้าหลี่พูดไป มันก็เป็นเรื่องที่ดี เพราะในเมื่อทำความสะอาดและตัดแต่งโกนขนให้มันแล้ว พวกมันก็จะขนยาวใหม่และสวยงาม นอกจากนี้ยังสังเกตได้อีกว่าพวกมันตัวไหนเป็นโรคผิวหนังหรือโรคแทรกซ้อนหรือไม่ ผู้เลี้ยงดูก็ตอบตกลงทันทีและพูดว่า "รับทราบครับ ผมจะทําตามคําสั่งของท่าน"

หงต้าหลี่หัวเราะและพูดว่า "ช่วงนี้พวกนายอาจจะยุ่งหน่อย หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจนี้ไป ฉันจะดูว่าพวกมันสุขภาพแข็งแรงและพร้อมมอบให้คนอื่นไหม ไว้ทีหลังฉันจะตอบแทนพวกนายล่ะกัน”

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่พวกเราได้รับใช้ท่านนายน้อยครับ" หัวหน้าคนเลี้ยงดูรีบขอบคุณหงต้าหลี่ทันที

"เอ่อ.. โอเค ไปล่ะ"  เมื่อตัดสินใจแล้ว หงต้าหลี่ก็ทําหน้าที่เหมือนผู้นํา เขาเดินตรวจสอบดินแดนของเขาโดยมีกลุ่มคนเดินตามมากมาย เป็นฉากที่ดูสง่างามมาก จากนั้นพวกเขาก็ขึ้นไปที่ชั้นสาม

และชั้นนี้ก็ได้รับการจัดสรรให้กลายเป็นสตูดิโอเกมโดยหงต้าหลี่แล้ว

หลินซี่ฉวนรู้ได้เลยว่าเธอมาถึงดินแดนของเธอแล้ว เธอในตอนนี้มีความสุขมาก "พี่ชายต้าหลี่ ที่นี้มันใหญ่มาก!" เธอวิ่งไปข้างในและสัมผัสคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ทั้งหมดที่ติดตั้งแล้ว "ว้าว คอมพิวเตอร์ทั้งหมดนี้ท็อป ๆ ทั้งนั้นเลยใช่มั้ย? จอคอมพิวเตอร์มีขนาดใหญ่มาก จอคอมพิวเตอร์มีขนาด 30 นิ้ว! นั้นก็เมาส์และแป้นพิมพ์! ฮ่าฮ่าฮ่า! นี่คือโลกของหนู! ของหนู! หนูเป็นราชินีของที่นี่!"

เธอมองอย่างมีความสุข หงต้าหลี่และถังมู่ซินก็ได้มองไปที่เธอ ถังมู่ซินก็ยิ้มและพูดว่า "น้องสาวซี่ฉวน ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นราชินีไม่ได้หรอกนะ แต่ถ้าเป็นเจ้าหญิงเธอเหมาะมาก ฮิฮิ"

"เจ้าหญิงก็ดีนะ!" อย่างไรแล้วเธอก็เริ่มรู้สึกอดทนไม่ได้หลังจากที่เห็นคอมพิวเตอร์พวกนี้ หลินซี่ฉวนวิ่งกลับไปหาหงต้าหลี่และจับแขนของหงต้าหลี่แล้วเขย่า "พี่ต้าหลี่ ให้หนูเล่นที่นี่สักพักได้ไหม? แค่แป๊บนึง!"

เรื่องอะไรที่เขาจะปฏิเสธ? หงต้าหลี่ไม่ได้กังวลอะไรนักและตัดสินใจทันที "แน่นอน เธอสามารถเล่นที่นี่ได้นานเท่าที่เธอต้องการได้เลย โอ้ ใช่ ในเมื่อไม่มีอะไรทำในตอนนี้ ก็มาเล่นเกมกันเถอะ!"

เปิดคอมพิวเตอร์ จากนั้นหงต้าหลี่ก็เริ่มเกม ในขณะที่เล่น หงต้าหลี่ก็รู้สึกไม่พอใจ "ทำไมการฝึกในเกมมันยากจังแฮะ ฉันขอนับแป๊บ หนึ่ง สอง สาม สี่"

จากนั้นเขาบอกหนึ่งในผู้ติดตามว่า "ไปซื้อแม็คเลเวลเต็มและอาวุธที่ดีที่สุดให้หน่อย คนละหนึ่งชุด! พวกเราจะไปผจญภัยและต่อสู้ในดันเจี้ยนใหญ่!"

"โอเค!" คนที่เป็นผู้ติดตามเขาเป็นผู้ติดตามอย่างมืออาชีพและเขาฟังคำสั่งของหงต้าหลี่ทันที ลี่หยางก็ได้วิ่งออกไปอย่างสายลม เขาก็ได้กลับมาอย่างไว "ผม..ผม ท่านนายน้อยครับ ผมเพิ่งไปถามพ่อค้ามา แม็คเลเวลนั้นหามาได้แล้วครับ แต่อาวุธนั้นมีน้อยมาก มีไม่พอที่จะหามา 11 ชุดครับ ผมพยายามหามาให้ได้มากที่สุดแล้วครับ ผมหามาได้เพียงสองชุดเต็มและเป็นอาวุธที่ดีที่สุดสำหรับท่านนายน้อยและคุณผู้หญิง ส่วนที่เหลือทั้งหมดจะเป็นอาวุธที่ต่ำลงมา

ผู้ติดตามมีไหวพริบที่ดี ลี่หยางเข้าใจว่าอาวุธที่ซื้อมาของเขาควรจะต้ำกว่าของเจ้านายตัวเอง เขาจะไม่ฉวยโอกาสเจ้านายของตัวเองเพื่ออะไร? จริง ๆ แล้วอาวุธที่มีคุณภาพสูงสุดในเกมนี้หายากจริง ๆ กีฬาเป็นที่แพร่หลายในโลกนี้ คนที่เล่นเกมออนไลน์จึงมีไม่มาก คนเล่นเกมนั้นน้อยกว่าโลกที่หงต้าหลี่จากมา ดังนั้นอาวุธที่ดีที่สุดจึงหายาก มันหายากมาก

"บ้าเอ้ย! พวกมันนี้บ้านนอกรึไง?“หงต้าหลี่ไม่มีความสุข”ผิดหวังจริง ๆ มันไม่มีทางแล้วจริง ๆ เหรอ ในตอนนี้มันไม่มีทางอื่นแล้วจริง ๆ ใช่ไหม?"

หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนแล้ว หงต้าหลี่ก็พูดออกมาว่า "การออกแบบของเกมนี้ มันดูโง่และน่าเบื่อจริง ๆ แค่วิ่ง ๆ ในนี้และฆ่ามอนสเตอร์ ฆ่าแล้วก็ไม่เห็นจะดร็อปอาวุธเลย"

ถังมู่ซินก็ได้พูดข้าง ๆ ว่า "มันก็เป็นธรรมชาติอยู่แล้วที่มันจะดร็อปของยาก ดันเจี้ยนส่วนใหญ่เขาเล่นกันสบาย ๆ สิ่งสําคัญ คือ PvP ต่างหากล่ะ ผู้เล่นหลายคนหยุดเข้าดันเจี้ยนเมื่ออุปกรณ์ของพวกเขามีพอประมานแล้ว เธอกระตือรือร้นมากเกี่ยวกับการเล่นเกมนี้ "ถ้ามันง่ายเกินไปที่จะได้รับอาวุธดี ๆ แล้วมันจะน่าเล่นได้ยังไง ว่ามั้ย?

"ปัญหาคือเราต่อสู้ดันเจี้ยนยากและมีเพียง 10 คน ดันเจี้ยนนี้น่าจะดร็อปไอเทมหายากแน่นอน!" หงต้าหลี่ก็ได้ฮัมเพลง "เฮ้อ.. ถ้าเราจะตี เราควรจะต้องตีกับบอสที่ยากที่สุดสิ"

ถังมู่ซินพูดว่า "ก็ดี แต่ถ้าบอสยากแบบนี้อาจจะต้องหาคนต่อสู้ด้วยไม่น้อยกว่า 40 คน นายจะต่อสู้กับมันแบบนี้เหรอ เรามีแค่ 10 คนเองนะ?"

"ก็จริง" เขาวางเมาส์และไปดูหลินซี่ฉวนเล่น PvP และต่อสู้กับผู้เล่นคนอื่น ๆ เขายิ้มอย่างมีความสุขและพูดว่า "น้องสาวซี่ฉวนของเราน่ากลัวจริง ๆ เธอแข็งแกร่งกว่าฝ่ายตรงข้ามของเธอพอสมควรเลย ดันเจี้ยนมันน่าเบื่อเกินไป เสี่ยวหยี่ เรื่องโฆษณา E-Sports การโฆษณาเป็นยังไงบ้าง?"

พอหงต้าหลี่พูดถึง หลิงเสี่ยวหยี่ที่เพิ่งฆ่ามอนสเตอร์ไปเมื่อกี้ก็หันมาสนใจหงต้าหลี่ทันที "ก็ดีค่ะท่านนายน้อย ดิฉันยังไม่บอกท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เรากำลังเริ่มโฆษณาไปก่อนหน้านี้ แต่หลังจากนั้นฉันก็ได้ถามเกี่ยวกับเรื่องเกมโดยรอบและก็ไม่สามารถจัดการได้ค่ะ"

"หืม? ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?" ไม่สามารถอธิบายได้ หลิงเสี่ยวหยี่ไม่รู้จะพูดยังไง หงต้าหลี่ถามด้วยความสงสัยว่า "เพราะอะไร?"

หลิงเสี่ยวหยี่ก็ได้พูดว่า "เกมนี้ เกมมังกรยุคทวีป ได้รับการพัฒนาโดยตระกูลหลิว หลิวหมิงซินเครือข่ายหมิงซินเน็ตเวิร์คค่ะ และฉันก็เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างท่านนายน้อยและหลิวหมิงซินค่ะ"

หงต้าหลี่ก็เข้าใจทันที "เกมนี้เป็นของเพื่อนของเราน่ะเหรอ? เสี่ยวหยี่ มีเบอร์เขาไหม? ฉันว่าจะไปขอบัญชี GM กับเขา!"

คำพูดของหงต้าหลี่ทำให้ทุกคนตกใจอีกครั้ง ถังมู่ซินตะโกนว่า "นายมันบ้า! พวกนายไม่ได้เป็นเพื่อนกันและนายกําลังจะขอบัญชีกับ GM?"

หงต้าหลี่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอีกครั้ง "อะไรผิดตรงไหน? เสี่ยวหยี่ เบอร์เขาเบอร์อะไร?"

"เอ่อ ขอฉันตรวจสอบสักครู่ค่ะ" หลิงเสี่ยวหยี่มองหาเบอร์ของเขาและพบอย่างรวดเร็ว หงต้าหลี่โทรมาโดยไม่ได้คิดคำพูดอะไรไว้ สายก็ได้เชื่อมต่อและทันใดนั้นก็มีเสียงจากปลายสาย เสียงทุ้ม ๆ พูดขึ้นมา “สวัสดีครับ คุณ..”

หงต้าหลี่ก็ได้ทักทายว่า "นี่พี่หลิว? ฉันเอง หงต้าหลี่! นายกำลังทำอะไรอยู่? ช่วงนี้นายได้ไปนัดบอร์ดหาคู่บ้างรึเปล่า? ตอนนี้นายมีแฟนหรือยัง?"

"เอ่อ.." ในตอนนี้หลิวหมิงซินรู้สึกงงงวย แล้วเขาก็หัวเราะออกมาพร้อมกับพูดว่า "เอ่อคือ….? นายอยากคุยกับฉันใช่มั้ย?"

หงต้าหลี่แสยะยิ้มและโยนกับดักออก "แน่นอน ไม่มีอะไรมาหรอก ตอนนี้นายว่างไหม? มาหาที่อาคารเฉินหุยที ฉันอยากลักพาตัวนายมาหาอะไรสนุก ๆ ล่ะ ทำกันไหมล่ะ?"

เมื่อหงต้าหลี่พูดมาแบบนั้น ทุกคนต่างก็ช็อกอีกรอบ หัวใจของถังมู่ซินก็เต้นเร็วและคิดกับตัวเองว่า ต้าหลี่นี้จริงจังที่จะลักพาตัวเขามาจริง ๆ เหรอ?

ปัญหาคือหงต้าหลี่ได้พูดไปแล้ว ถ้าหลิวหมิงซินรู้เหตุผล แล้วเขาไม่ยอมมาล่ะ เขาหัวเราะและพูดว่า "หากนายน้อยต้าหลี่พูดมาแบบนี้ ฉันก็ปฎิเสธไม่ลงจริง ๆ ก็ได้ รอฉันสักพัก ฉันกำลังจะออกเดินทางใน 10 นาที"

หงต้าหลี่พูดว่า "จําไว้ว่าขึ้นมาชั้นที่สาม อย่าขึ้นผิดชั้นล่ะ! ขับรถระมัดระวังนะ อย่าขับรถเร็วนัก"

"ฮิฮิ ฉันรู้นา ในชั่วโมงนี้ ฉันไม่สามารถขับรถได้เร็วหรอกถึงแม้ว่าอยากจะขับรถเร็วก็ตาม โอเค ขอบใจนะสําหรับความเป็นห่วงของท่านนายน้อยต้าหลี่"

หลังจากวางสาย หงต้าหลี่ก็รู้สึกภูมิใจในตัวเอง "โอ้ ฉันควรทําอะไรสักอย่างให้พี่หลิวแล้วล่ะ? เขาชอบซุปไหมนะ? ตุ๋น? หวานหรือเปรี้ยว? หรือฉันจะหั่นอาหารให้เขากินดี?"

ถังมู่ซินรี่ตามอง "....อะไรเนี่ย"

10 นาทีต่อมา

หนุ่มหล่อมาดเท่ห์ นายน้อยหลิวหมิงซินที่กำลังลงจากรถด้วยใบหน้านิ่งของเขา เขายิ้มอย่างมีเสน่ห์จนผู้หญิงหลงใหล ในขณะที่เดินผ่านทุกคน ขณะที่เขาเดินเข้ามาในอาคาร เขาพูดว่า "ท่านนายน้อยต้าหลี่เรียกฉันมา ฉันเลยไม่กล้าปฏิเสธ แต่ฉันสงสัยว่าท่านนายน้อยได้สั่งอะไรไว้ไหม?"

เมื่อหลิวหมิงซินปรากฏตัว ถังมู่ซินเคยพบเขาแล้ว ในขณะที่หลินซี่ฉวนเห็นเขาเป็นครั้งแรก เธออุทานอย่างแปลกใจว่า "พี่ชายคนนั้นหล่อจัง!" จากนั้นเธอยังคงเล่นเกมของเธออยู่

ตั้งแต่เขาอายุมาถึงตอนนี้ หลิวหมิงซินไม่เคยเห็นใครพูดแล้วหันกลับไปเล่นเกมต่อ เขารู้สึกอายเล็กน้อย หลิวหมิงซินชี้ไปที่หลินซี่ฉวนและถามว่า "เอ่อ.. ท่านนายน้อยต้าหลี่ เด็กผู้หญิงคนนี้ เธอสวยนะ"

หงต้าหลี่ไม่ได้ตอบและบิดขี้เกียจแทน "จับเขาไว้!"

ผู้ติดตามชายสามคนกระโดดเข้ามากอดหลิวหมิงซินและล็อคแขนล็อคขาของหลิวหมิงซินไว้ หลิวหมิงซินถูกล็อคไว้ให้นั่งลงโซฟา เขายิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า "ท่านนายน้อยต้าหลี่ อย่าบอกนะว่านายต้องการที่จะลักพาตัวฉันจริง ๆ?"

หงต้าหลี่ยิ้ม ในขณะที่เขาพูดว่า "ใช่ มันยากมากเลยนะที่จะให้นายมาที่นี่ แน่นอนฉันต้องการอะไรบางอย่างจากนาย! พูดตรง ๆ ช่วยฉันในเกมมังกรยุคทวีปหน่อย มันเป็นทรัพย์สินของนายใช่ไหม?"

"ใช่ครับ" หลิวหมิงซินก็พูดต่อว่า "คือว่า.."

หงต้าหลี่ยื่นมือออกมา "ห้ามตุกติก พูดตรงไปตรงมา นายมีไอดีของ GM ไหม? ให้ฉันยืมเล่นหน่อย"

"เอาจริงเหรอ?" หลิวหมิงซินรู้สีกตกใจ "นายเรียกฉันมาเพราะแค่จะขอยืมไอดีของ GMเนี่ยนะ!?"

หงต้าหลี่พูดว่า "มีอะไรอีกล่ะ? นายก็รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ได้สนใจในการทําธุรกิจ สิ่งที่ฉันสนใจคือการถลุงเงิน ในสองสามวันที่ผ่านมา ผมสังเกตเห็นผู้เล่นค่อนข้างมากที่เล่นเกมในบริษัทของนาย มันดูน่าสนใจมาก ดังนั้นฉันเลยอยากหาแม็คเลเวลและอาวุธที่สุดยอดระดับพระเจ้า แต่มันต้องใช้อัญมนีและยาปรุง มันถึงจะได้ครบเซ็ต! อืม ชุดหนึ่งมันไม่พอ แถมพวกเราอยู่ที่นี้กันหลายคน แต่กลับหาซื้อของในเกมได้แค่ชุดเดียวเอง!"

"....." หลิวหมิงซินพูดไม่ออก

นี้น่าจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของวงการเกมออนไลน์ที่คนลักพาตัวผู้อํานวยการบริษัทเกมเพื่อวัตถุประสงค์ในการขอซื้ออาวุธในเกมและคงจะมีเพียงหงต้าหลี่คนเดียวที่ทําแบบนี้! ปัญหาคือหลิวหมิงซินไม่สามารถปฏิเสธเขาได้  ดีกว่าให้อาเสี่ยน้อยคนนี้มาเป็นคู่แข่งกับเขา หลิวหมิงซินแน่ใจว่าถ้ากล้าบอกว่าไม่มี หงต้าหลี่ก็คงอาจจะทำเกมออนไลน์ของเขาขึ้นมาเองอย่างแน่นอน!

สวรรค์รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเพื่อนผู้โชคดีคนนี้ทําจริง ๆ หลิวหมิงซินยังไม่ลืมเว็บไซต์หนังสือตุรกีของน้องชายเขา ที่ตอนนี้เจ๊งไปแล้ว สิ่งนี้อาจเกิดขึ้นกับเขาด้วย

ตอนนี้หลิวหมิงซินสามารถลาออกเพื่อยอมรับชะตากรรมได้เลย "โอเค ฉันอยู่ที่นี้แล้ว ฉันจะยอมถลุงเงินกับนายวันนี้ด้วยละกัน" ชายคนนี้เขารู้ว่าควรทำอะไรและก็ต้องปล่อยไปตามน้ำ เขาอยู่ที่นี่แล้ว เขาจะถลุงเงินเช่นเดียวกับหงต้าหลี่ นั้นมันอาจจะทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นก็ได้

"โวะฮ่าฮ่าฮ่า!" หงต้าหลี่วางข้อศอกของเขาบนไหล่ของหลิวหมิงซิน เขาหัวเราะและพูดว่า "นายนี้ทำให้ฉันประทับใจจริง ๆ ดี ๆ ฉันจะถลุงเงินให้หมดตัวไปเลยวันนี้ จากนั้นค่อยหารือเกี่ยวกับธุรกิจเล็กน้อย ฮิฮิ คิดว่าไง?”

หลิวหมิงซินที่กำลังเงียบอยู่ก็แสดงสีหน้าอย่างไม่เชื่อ "ห๊ะ เดี๋ยวก่อน นี้นายต้องการที่จะร่วมมือกับฉัน!? ท่านนายน้อยต้าหลี่ นายก็รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเราเป็นยังไง? ฉันเคยคิดจะทำร้ายนายครั้งหนึ่ง แต่นายกลับวางแผนที่จะร่วมมือกับฉันเนี่ยนะ?"

"ฉันรู้หรอกนา" หงต้าหลี่พูดว่า "แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับเราล่ะ ฉันชอบนายนะ ฉันคิดว่าฉันไม่อยากจะปล่อยให้คนอื่นได้ผลประโยชน์ไป เพราะฉันไม่รู้จักพวกเขา แต่ฉันรู้จักนายนี้สิ"