ระบบใช้จ่ายตอนที่ 71

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 71: มาเถอะ การถลุงเงินมันคือหัวใจของฉัน

หลังจากหลิวหมิงซินจากไปแล้ว หงต้าหลี่ก็ลูบคางของตัวเองและมองไปที่ถังมู่ซินซึ่งกำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ เขา " ซินซิน หลิวหมิงซินขอให้ฉันเข้าร่วมการประมูล เธอคิดว่ายังไง? หรือว่าเขาอยากเห็นว่าใครจะสามารถถลุงเงินได้มากกว่ากันงั้นเหรอ? ไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เขาจะต้องการแข่งขันกับฉัน " เมื่อใดก็ตามที่ถังมู่ซินอยู่กับเขา หงต้าหลี่มักจะถามเธอเสมอ " เธอคิดว่ายังไง? " มันจึงทำให้เธอเหมือนกับได้รับความสนใจทุกครั้งยามที่อยู่กับเขา

ถังมู่ซินก็ได้ตอบว่า “ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ข้างเดียวกับเขา แต่ฉันก็ไม่ได้เกลียดเขานะ” ถังมู่ซินย่นจมูกเล็ก ๆ ที่น่ารักของเธอ " หลิวหมิงซินคนนี้หล่อและดูดีมาก ถึงแม้จะรู้ว่าพวกเราเป็นศัตรูกัน แต่ก็ยากที่จะโกรธเขา แต่เขาคงกำลังวางแผนอะไรบางอย่างในเวลานี้แน่ ฉันมั่นใจได้เลย ส่วนเหตุผลที่เขามาที่นี่ ก็เพื่อเชิญชวนให้นายเข้าร่วมการประมูลและเหตุผลที่เขาเชิญนาย ฉันยังต้องคิดอยู่.. "

" เอ๊ะ " หงต้าหลี่ได้พึมพำ " เขาเชิญฉันเข้าร่วมการประมูลเพื่อแข่งขันสินะ เป็นไปได้ไหมว่าเขาแค่อยากเห็นฉันใช้จ่ายฟุ่มเฟือย "

" ใช้จ่ายเหรอ? " ถังมู่ซินพูดซ้ำอีกสองครั้งและดวงตาของเธอก็สว่างขึ้น " ต้าหลี่คราวนี้นายจะต้องถลุงเงินเยอะ ๆ เลยนะ! "

" ฮะ? " หงต้าหลี่ถามอย่างสงสัย " ทำไมครั้งนี้เธอถึงสนับสนุนฉันล่ะ? เธอไม่เกลียดที่เห็นฉันถลุงเงินแล้วเหรอ? "

" เห้อ.. ฉันจะบอกนายยังไงดีเนี่ย? " ถังมู่ซินพูดออกมาด้วยความปวดหัว " ครั้งสุดท้ายก็คือครั้งสุดท้าย ตอนนี้ก็คือตอนนี้ ในตอนนี้มันเป็นเรื่องสำคัญ เราไม่สามารถแก้ไขปัญหาแบบเดียวกับที่เคยทำแบบก่อนหน้านี้ได้ ลองคิดดูสิ แผนการชั่วร้ายของเขาไม่ได้ประสบความสำเร็จในวันนี้และเขาก็ล้มเหลวที่จะชนะใจของเนียนเหว่ย หากนายใส่รองเท้าของตัวเองผิด นายจะคิดยังไง?

" ถ้าเป็นฉัน? " หงต้าหลี่กล่าวอย่างช้า ๆ ว่า " ฉันก็จะหาเหตุผลให้ชัดเจนว่าทำไมฉันถึงล้มเหลว? " และหงต้าหลี่ก็พูดต่อว่า " อืม เขาล้มเหลว และเขาคิดว่าเป็นเพราะฉันเดาแผนการของเขาได้ แต่ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะมองว่านี้ทำให้แผนการของเขาล้มเหลว แต่อย่างไรก็ตามคนอื่นๆก็ยังคงเชื่อว่าคนใช้เงินมือเติบอย่างฉันยังเป็นคนโง่อยู่ แต่ฉันก็ไม่ได้แคร์หรอกนะ และฉันเชื่อว่าเขายังคงสงสัยฉันอยู่ ดังนั้นการประมูลครั้งนี้จึงเป็นโอกาสสำหรับเขาที่จะสังเกตุท่าทางและนิสัยของฉันสินะ แม้ว่าฉันจะเป็นคนที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจริง ๆ แต่ใครจะกล้ามาเปลืองแรงหรือปลุกปีศาจร้ายในตัวฉันที่ปลอมตัวมากันล่ะ "

ถังมู่ซินยิ้มแย้ม " ฮิฮิ ถ้านายเป็นปีศาจร้ายตัวนั่น ฉันจะไม่เป็นปีศาจไปด้วยหรือไง? "

หลังจากพูดอย่างนี้แล้วใบหน้าของเธอก็เป็นสีแดง นิ้วของเธอกดริมฝีปากแล้วเธอก็เปลี่ยนเรื่องคุยทันที " ยังไงก็เถอะ มุมมองของฉันในเรื่องนี้ก็เหมือนกับนายนั่นแหละ ในเวลานี้ทางออกที่ดีที่สุดคือถลุงเงินให้มากที่สุด ด้วยวิธีนี้เขาจะไม่สนใจที่จะท้าทายนายอีก คนอย่างเขานั้นแสวงหาแต่ความสมบูรณ์แบบ เขาไม่สนใจคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอหรอก "

" นั่นเป็นแผนการอย่างนั้นสินะ? " หงต้าหลี่สูดลมหายใจและพูดว่า " เธอต้องการให้ฉันทำอะไรโง่ ๆ และอ่อนแอต่อหน้าเขาอย่างนั้นหรอ? "

" ไม่เพียงแค่ต่อหน้าเขา " ถังมู่ซินยื่นปากกระซิบไปที่ข้างหูของหงต้าหลี่ แล้วพูดเบา ๆ ว่า " รวมถึงคนในตระกูลของนายด้วย ท้ายที่สุดแล้วยิ่งนายสิ้นเปลืองมากแค่ไหนและแสดงให้เห็นว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลย พวกเขาก็จะไม่สนใจนาย นายจะได้ยิ่งปลอดภัยมากกว่านี้ "

" ดี " หงต้าหลี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ " โอเค เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะทำตามที่เธอพูด วะฮ่าฮ่า! ในที่สุด ฉันสามารถใช้เงินสิ้นเปลืองได้มากเท่าที่ฉันต้องการ มาเถอะ การถลุงเงินยังไงมันก็คือหัวใจหลักของฉันอยู่แล้ว!

การประมูล! ไม่ว่าฉันจะพยายามประหยัดมากแค่ไหน ยังไงตัวฉันคงจะต้องใช้สักสองสามล้านหยวนใช่ไหม?

หลังจากนั้นเรามาดูกันเถอะว่าไม้ประมูลของฉันมันจะใหญ่แค่ไหน!

…

หลังจากส่งถังมู่ซินกลับบ้าน หงต้าหลี่ก็กลับบ้านแล้วนอนหลับ

หลังจากหงต้าหลี่กลับไปที่ห้องของเขา คนขับรถมาที่ห้องอ่านหนังสือที่ชั้นหนึ่งและเคาะประตูเบา ๆ ทันใดนั้น ก็มีเสียงทุ้มดังออกมาจากข้างใน "เข้ามา ประตูไม่ได้ล็อค"

คนขับรถเข้าไปในห้องอ่านหนังสือและโค้งคำนับเล็กน้อยไปทางหงเหว่ยกูและภรรยาของเขา " สวัสดีครับ ท่านผู้ชายและท่านผู้หญิง "

หงเหว่ยกูกำลังฝึกการประดิษฐ์ตัวอักษรของเขา โดยไม่เงยหน้าขึ้นมา เขาพูดว่า " อืม รู้จักกันมาหลายปีแล้ว ไม่จำเป็นต้องสุภาพนักหรอก นายมาพบเราวันนี้ มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับต้าหลี่หรือ? เกิดอะไรขึ้น? บอกรายละเอียดให้ฉันฟังสิ "

" ได้ครับ ท่านผู้ชาย " คนขับรถบอกพวกเขาถึงเรื่องสำคัญที่เกิดขึ้นในวันนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาของหงเหว่ยกูค่อย ๆ มีไฟลุกโชนขึ้น ขณะที่เขาฟัง ในที่สุดเขาก็พยักหน้าอย่างช้า ๆ แล้วพูดว่า " อืม ไม่เลวเลย ทิ้งแฟลชไดรฟ์ USB ไว้ที่นี่ นายไปพักผ่อนได้แล้ว "

" รับทราบครับ ราตรีสวัสดิ์ครับท่านผู้ชายและท่านผู้หญิง "

" ราตรีสวัสดิ์ "

หลังจากคนขับรถเดินออกจากห้องไป หงเหว่ยกูดึงบุหรี่ออกมาแล้วจุดไฟที่บุหรี่ เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขายิ้มและพูดว่า " ที่รัก ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเล็กของเราโตขึ้นมากจริง ๆ "

" ใช่ คุณพูดถูกแล้ว " น้ำตาแห่งความสุขไหลออกมาจากดวงตาของหลานรุยชี เธอยิ้มและพูดว่า " สิบแปดปีที่เจ้าลูกเกเรคนนี้ใช้ชีวิตในอดีตแบบทิ้งแบบขว้างมาโดยตลอด แต่เราก็ยังปล่อยให้เขามีชีวิตแบบที่เขาอยากเป็น พอได้ยินสิ่งที่พี่หวังพูดในวันนี้ ฉันเองก็เพิ่งรู้ว่าเจ้าลูกเกเรของเราก็ยังเติบโตเป็นเด็กตัวใหญ่ได้เหมือนกันนะ ฮิฮิ มันวิเศษมากเลยนะคะที่เขาจัดการกับปัญหาแบบนี้ได้ "

" นี่ถือว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีของเขาในระยะเวลาสั้น ๆ " หงเหว่ยกูหัวเราะเสียงดัง หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็สูบบุหรี่แล้วก็ถามขึ้นมาว่า " เด็กคนนี้ หลิวหมิงซินเป็นคนที่ต้องตรวจสอบซะแล้วสิ เขาจัดการสิ่งต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็วและเด็ดขาดมาก และเขาก็ยังมีหน้าตาที่หล่อเหล่าพร้อมกับมีความสามารถมาก เขาค่อนข้างคล้ายกับ จิ่วยี่ ในเรื่องสามก๊ก เป็นช่างน่าเสียดายที่ธุรกิจของครอบครัวเราทับซ้อนกันมากขึ้นทุกวัน สักวันหนึ่งคงจะมีการปะทะกันระหว่างสองตระกูลแน่ นี่ช่างเป็นเรื่องที่น่าสงสารเสียจริง ถ้าเขามาจากตระกูลอื่น ฉันก็ยินดีที่จะดูแลเขาอย่างแน่นอน " เมื่อหลานรุยชีได้ยินสามีพูดแบบนั้น เธอก็พูดต่อ ว่า

" ถูกต้องเลย แต่อย่างไรแล้ว เราก็จะได้เรียนรู้จากข้อผิดพลาดพวกนั้นอยู่ดี " หลานรุยชีคิดอยู่พักหนึ่งแล้วถามว่า " ที่รัก คุณวางแผนที่จะจัดการเขาเช่นเดียวกับที่เขาพยายามทำกับต้าหลี่ของเราเหรอ? "

" ไม่หรอก " หงเหว่ยกูพูดเบา ๆ ว่า " ทางออกที่ดีที่สุด คือ แกล้งทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ฉันไม่ต้องการเตือนพวกเขา ถ้าหากเราพยายามแก้แค้นเขา เขาจะรู้ได้เลยว่าต้าหลี่นั้นเห็นกลอุบายของเขาแล้ว ใคร ๆ ก็ไม่กลัวโจรที่ได้ขโมยไปแล้ว แต่กลัวโจรที่วางแผนจะขโมย หากเขาตั้งใจจัดการต้าหลี่ นั่นมันคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดี ในตอนนี้มันคงจะดีกว่าถ้าส่งคนสักสองสามคนไปปกป้องต้าหลี่อย่างลับ ๆ แทนและปล่อยให้เจ้าลูกเกเรใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลและมีความสุขต่อไป นั่นน่ะคือสิ่งที่เราควรทำในตอนนี้ "

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หงเหว่ยกูก็ยิ้มอย่างเย็นชา " แน่นอน ฉันจะใช้ชื่อของฉันแก้ปัญหาให้เขาเอง เพราฉันไม่เคยที่จะปล่อยใครไปง่าย ๆ อยู่แล้ว นอกจากนี้เรื่องของหลิวหมิงเฉิง ฉันคงจะต้องเตือนให้เขาควบคุมตัวเองและไม่ให้มีปัญหากับต้าหลี่ของเราอีก "

" นี่และนิสัยของสามีที่ฉันชอบ ฮิฮิ " หลานรุยชียืนขึ้นแล้วเดินไปที่หงเหว่ยกู เธอจับแขนของเขา เธอหัวเราะดีใจแล้วพูดว่า " มาเถอะค่ะ อย่าเพิ่งมาหมกมุ่นกับเรื่องนี้ในตอนนี้เลยค่ะที่รัก เรามาดูกันดีกว่าว่าเจ้าลูกเกเรได้สร้างภาพยนตร์เรื่อง ต้าหลี่สร้างปาฏิหาริย์อย่างไม่คาดคิด! เรื่องราวจะเป็นยังไงบ้างนะ "

“แน่นอน ฉันเองก็อยากเห็นว่ามันเป็นยังไง แถมภาพยนตร์ยังสามารถดูได้ทุกเพศทุกวัยด้วยนะ ฮ่าฮ่า”

หนึ่งนาทีต่อมา

เพียงพวกเขาเพิ่งได้ยินบทนำ หงเหว่ยกูและหลานรุยชีก็ได้หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังหลานรุยชีหัวเราะจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก พร้อมกับบ่นไปว่า " เจ้าลูกเกเรคนนี้ช่างหน้าหนานัก ขณะละครที่แต่งขึ้นมายังให้บทตัวเองเป็นคนใช้จ่ายฟุ่มเฟือยเลย และที่ด้านหลังซองยาเภสัชกรรมถังติดป้ายกำกับโดยตรงว่า ห้ามลืมทานยา ฮ่าฮ่า ลูกคนนี้คงคิดอะไรแบบนี้นานมากสินะ "

" อืม " หงเหว่ยกูกอดไหล่ของหลานรุยชีและหัวเราะไปด้วยกัน แล้วพูดว่า " เจ้าลูกเกเรคนนี้ทำได้ไม่เลวเลย ภาพยนตร์เรื่องสั้นนี้ช่างน่าสนใจจริง ๆ นี่มันตลกมากเลยนะ ถึงแม้ว่าภาพยนตร์เรื่องจริงจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่เมื่อเปิดตัวอย่างเป็นทางการ มันจะโด่งดังและเป็นที่ลือหนาหูอย่างแน่นอน! "