ระบบใช้จ่ายตอนที่ 70

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 70: จิวยี่เกิดมาแล้ว ทำไมจูกัดเหลียงถึงต้องเกิดตามมาด้วย

ร้านกาแฟปีกเวหาสีฟ้าคราม

หลิวหมิงซินจับถ้วยกาแฟ นั่งไขว้ขา และจิบกาแฟไม่กี่จิบ รูปร่างหน้าตาของเขาเต็มไปด้วยความสง่างาม ดึงดูดความสนใจแก่หญิงสาวในร้านกาแฟ ใบหน้าและจมูกของพวกเธอเป็นสีแดงและได้แต่จ้องมองหลิวหมิงซินอยู่ตลอดเวลา

ผู้คนอื่น ๆ พวกเขาจ้องมองหลิวหมิงซินด้วยความเสน่หา แต่หลิวหมิงซินตอนนี้กำลังครุ่นคิดเรื่องของหงต้าหลี่อยู่

" หงต้าหลี่คนนี้ เขาฉลาดกว่าที่ฉันคิดไว้มาก " หลิวหมิงซินทำดวงตาแคบลงเล็กน้อย นิ้วมือแตะโต๊ะด้านหน้าเบา ๆ  แผนการวันนี้ของฉันเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

" การใช้คนของฉันแอบอยู่ในหมู่แฟนคลับลี่เนียนเหว่ยเพื่อสร้างสถานการณ์ดูเหมือนจะเป็นแผนที่ดี เมื่อหงต้าหลี่คนนั้นลงจากรถและฝูงชนได้พุ่งเข้าไปหาเขา ทุกอย่างก็จะสมบูรณ์ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ถูกทับจนตาย แต่อย่างน้อยเขาก็ต้องอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเวลาสองสามเดือนเพื่อพักฟื้นแน่ ๆ แต่ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะอยู่บนรถตลอดเวลา " หลิวหมิงซินขมวดคิ้วและพูดกับตัวเองว่า " ตามหลักเหตุผลแล้ว ตั้งแต่ฉันปรากฏตัวอยู่ที่นั่น คนธรรมดาคนอื่น ๆ คงจะไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ เพราะจะถูกทำให้เสียชื่อเสียง แต่หงต้าหลี่ผู้นั่นกลับไม่ได้ตื่นตระหนกเลย เป็นไปได้ไหมที่เขารู้ถึงแผนการของฉัน? หรือว่าเขามั่นใจในตัวลี่เนียนเหว่ยจริง ๆ และคิดว่าฉันจะไม่แย่งเธอไปได้อย่างนั้นสินะ “

" เห้อ ปวดหัวชิบ " หลิวหมิงซินลูบที่ศรีษะของเขาเบา ๆ เจ้านั่นมันไปเอาความมั่นใจมาจากไหน? อำนาจของตระกูลงั้นหรอ? ตระกูลของเราก็ไม่ต่างกันนัก ในแง่ของรูปลักษณ์แล้ว เขาก็ดูดีจริง ๆ นั้นแหละ แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้เขาแน่นอน แล้วไอ้คนที่ทำเป็นแค่ใช้เงินไปวัน ๆ เนี่ยนะ เขามีความสามารถอะไรอีกงั้นหรอ? ที่ไอ้อึสุนัขนี้มีก็แค่ความโชคดีเท่านั้น แต่ตัวเขานั้นถึงกับสามารถปั้นลี่เนียนเหว่ยให้เป็นที่รู้จัก แล้วตกลงไอ้บ้านั้นมันมีความสามารถอะไรกันแน่?

" แต่คนอย่างเขานั้น เขาคงมั่นใจในตัวเองมากเลยสินะ? " หลิวหมิงซินยังคงคิดอย่างต่อเนื่อง " เป็นไปได้ไหมที่หงต้าหลี่และลี่เนียนเหว่ยมีความสัมพันธ์แบบนั้นอยู่แล้ว? นั่นไม่น่าเป็นไปได้ หากพวกเขามีความสัมพันธ์เช่นนี้จริง ๆ เขาคงจะไม่พูดแบบนั้นกับลี่เนียนเหว่ยว่าเธอเป็นผู้หญิงของเขาในที่สาธารณะแบบนั้น นั่นหมายความว่าคำพูดของเขาคงต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างถึงฉัน มันอาจจะเป็นเพียงการแสดงของหงต้าหลี่ "

พัฟ…หลิวหมิงซินพูดเบา ๆ “ดูเหมือนว่าฉันต้องทำความรู้จักกับเขาจริง ๆ”

เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ อยู่ ๆ ก็มีเด็กสาวสวยคนหนึ่งมาหาเขาอย่างเคอะเขิน หน้าแดงและหัวใจเต้นเร็ว เธอถามว่า " ท่านค่ะ ฉันขอนั่งตรงนี่ได้ไหมคะ? "

เธอคนนี้สวยมาก เธอค่อนข้างสูง ขาของเธอเรียวยาว หน้าอกของเธอใหญ่และการแต่งหน้าของเธอก็บางเบา หากเธอยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เธอจะโดดเด่นทันที แบบที่ผู้คนจำนวนมากจะต้องหันมามอง

หากเป็นชายอื่นที่พบผู้หญิงที่โดดเด่นแบบนี้ ผู้ชายส่วนมากจะเข้ามาสนทนา พวกเขาส่วนใหญ่จะมีความสุขและหัวใจเต้นอย่างบ้าคลั่ง แต่หลิวหมิงซินพยักหน้าเบา ๆ ยิ้มให้แล้วพูดว่า " ได้ แต่รบกวนช่วยเงียบ ๆ หน่อยนะครับและอย่ารบกวนสมาธิผมด้วย "

เมื่อได้ยินการอนุมัติของหลิวหมิงซิน ผู้หญิงคนนั้นก็รู้สึกประหลาดใจและนั่งลงอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นเธอก็ลดระดับศีรษะของเธอและเงยหน้าขึ้นเพื่อมองดูเขาเป็นครั้งคราว จากนั้นก็ลดระดับศีรษะลงอีกครั้ง

หลิวหมิงซินดูเหมือนจะลืมเรื่องนี้ไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงหมกมุ่นอยู่กับความคิดของเขา " ตัวเขานั้นสามารถเอาชนะการต่อสู้ได้ทุกครั้ง แต่ตอนนี้ดันล้มเหลวเพราะหงต้าหลี่ ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับหงต้าหลี่หรือรู้น้อยมาก ดังนั้นฉันคงจำเป็นที่จะต้องรู้จักเขาให้มากขึ้น พื้นที่ธุรกิจของตระกูลเราก็ซ้อนทับกันมากเกินไป อีกไม่นานคงจะมีการต่อสู้ระหว่างสองตระกูลในไม่ช้าก็เร็ว ยังไงเราก็อยู่คนละฝั่งกัน อย่าโทษว่าฉันเป็นคนเลวทรามเลยนะ "

เขานั่งจิบกาแฟอีกหนึ่งจิบด้วยท่าทีที่สง่างาม ทำให้ผู้หญิงคนนั้นที่อยู่ตรงข้ามเขาหลงเสน่ห์ทันที หลิวหมิงซินกำลังคิดอยู่ว่ามีการประมูลในคืนพรุ่งนี้ ทำไมถึงจะไม่เชิญหงต้าหลี่ไปร่วมด้วยล่ะ เจ้านั่นมันเป็นคนที่ชอบจะใช้จ่ายเงินสิ้นเปลืองอยู่แล้ว เขาจะต้องตอบตกลงไปที่โรงประมูลอย่างแน่นอน ถ้าเขาตอบรับจริง ๆ ฉันก็สามารถใช้โอกาสนี้สังเกตเขาได้ แล้วจากนั้นก็จะได้ทำความเข้าใจลักษณะและทัศนคติของมันด้วย

หลิวหมิงซินสลัดความคิดของเขาและส่ายหัว " ช่างน่าเสียดาย หากไม่ใช่เพราะเราอยู่กันคนละฝั่ง มันน่าสนใจมากเลยนะที่จะมีเพื่อนที่เป็นอาเสี่ยน้อยอย่างเขามาเป็นเพื่อน อย่างน้อยฉันก็ได้ยินมาว่าเขาเป็นมิตรกับคนรอบข้างพอสมควรแหละนะ "

" จิวยี่เกิดมาแล้ว ทำไมจูกัดเหลียงถึงต้องเกิดตามมาด้วย ฉันคงได้แต่แค่ยอมรับเรื่องนี้กับชะตากรรมเท่านั้น ช่างน่าเสียดายนัก "

หลิวหมิงซินวางถ้วยกาแฟของเขาพร้อมกับสลัดความคิดออก เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับเด็กสาวเบา ๆ ว่า " ผมต้องไปแล้ว เจอกันใหม่นะครับ " จากนั้นเขาค่อย ๆ ออกไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ข้างหลัง

หญิงสาวในร้านกาแฟต่างก็หลงใหลในเสน่ห์ของเขาอย่างสิ้นเชิง

…

“อ่า ฉันเหนื่อยเหลือเกิน” ภายในบริษัทไกเหว่ยเอนเตอร์เทนเมนท์ หลังจากเสร็จสิ้นการบอกจุดสำคัญของสคริปต์บทกับคนอื่น ๆ เขาเหยียดร่างกายของเขาอย่างเกียจคร้านพร้อมกับหาว แล้วพูดว่า " ถึงเวลากลับบ้านแล้วนอนหลับสักที! " ที่จริงแล้วคะแนนสุขภาพของหงต้าหลี่ได้เต็ม 100 คะแนนแล้ว เขาไม่ได้รู้สึกเหนื่อยล้าจริง ๆ แต่ทำตัวเพื่อไม่ให้ใครสงสัยในตัวเขา

" โอเคค่ะนายน้อย " จางไกและผู้คนที่เหลืออยู่ทั้งหมดได้ยืนขึ้น ลี่เนียนเหว่ยที่เหมือนน้องสาวได้สั่งอย่างนุ่มนวล ว่า: " ท่านนายน้อยค่ะ เมื่อท่านถึงบ้านแล้ว นอนหลับตั้งแต่หัวค่ำเลยนะคะ เนื่องจากท่านมีสภาพร่างกายไม่แข็งแรงนัก อย่านอนดึกเกินไปนะคะ "

" ได้ ฉันเข้าใจแล้ว " หงต้าหลี่หัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า " ก่อนอื่นทุกคนต้องจัดการเรื่องบทเพลง ‘ไม่คาดคิด’ กันเสียก่อน! เป็นอย่างแรก พรุ่งนี้เราค่อยไปที่ภูเขาเทียนจิงเพื่อถ่ายฉากกลางแจ้ง "

หลังจากให้คำแนะนำแล้ว หงต้าหลี่ก็โบกมือลา " ไม่ต้องไปส่งฉัน บาย "

ทันใดนั้น ผู้ติดตามทั้งเก้าของเขาก็พาเขาออกไปพร้อมเปิดทางเดินให้เขาเดิน หงต้าหลี่จับมือถังมู่ซินแล้วเดินตามหลังผู้ติดตามของเขา

หลังจากขึ้นรถและออกรถไป มันเป็นเพียงช่วงสั้น ๆ ก่อนที่รถจะหยุด

" หลิวหมิงซิน? " หงต้าหลี่พึมพำเมื่อเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่บนรถสปอร์ตซูเปอร์คาร์สีน้ำเงิน " ผู้ชายคนนี้กำลังทำอะไรที่นี่ตอนดึกแบบนี้เนี่ย? เขาไม่ควรมาตามหาน้องสาวลี่เนียนเหว่ยในขณะที่ฉันไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ เธอนี้น่า ทำไมไอ้หมอนี้ถึงมาอยู่ตรงนี้กันนะ? "

เมื่อเห็นขบวนรถของหงต้าหลี่ ผมของเขาก็ปลิวเบา ๆ ในสายลมยามกลางคืน หลิวหมิงซินที่หล่อเหลาก็ค่อย ๆ เดินมาหาเขา ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความสง่างาม ไม่สามารถหาข้อบกพร่องใด ๆ บนใบหน้าของเขาได้เลย ทันใดนั้นเขาก็มาถึงรถของหงต้าหลี่และเคาะเบา ๆ บนหน้าต่างรถของหงต้าหลี่ด้วยนิ้วมือของเขา เขายิ้มและพูดว่า " นายน้อยต้าหลี่ พวกเรามาคุยกันหน่อยได้ไหม? อะ คุณไม่ต้องลงจากรถมาหรอก แค่เพียงพูดคุยกันไม่กี่คำเท่านั้น "

เมื่อมองไปยังนอกหน้าต่าง หงต้าหลี่ก็มองใบหน้าที่หล่อเหลาที่ดูร้ายกาจของเขาและพูดอย่างไม่สดชื่น ว่า " นายรู้ไหมว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันเห็นใบหน้าของนาย ฉันกำลังคิดว่าฉันจะบดขยี้มันเป็นชิ้น ๆ ยังไงดี "

" ฮิฮิ นายน้อยต้าหลี่ต้องล้อเล่นแน่ ๆ " หลิวหมิงซินไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียวเกี่ยวกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ แต่พูดเบา ๆ ว่า " ยังไงลี่เนียนเหว่ยก็เป็นที่รักของคุณในตอนนี้ ผมก็จะพาเธอไปจากคุณเอง แต่ที่ผมมาในตอนนี้ก็เพียงเพื่อถามว่าคุณสนใจเข้าร่วมงานปาร์ตี้เล็ก ๆ ในคืนพรุ่งนี้เวลา 19.00 น ที่อาคารหมิงจิง ชั้น 26 ไหม? หลังจากปาร์ตี้จบลง ก็จะมีการประมูลเพื่อการกุศลด้วยนะครับ "

" การประมูล!? " ตอนแรกหงต้าหลี่ยังคงไม่สดชื่น แต่เมื่อได้ยินว่าจะมีการประมูล ดวงตาของเขาก็กลมโตขึ้นทันที " มันคงจะต้องใช้เงินเป็นจำนวนมากสินะ! "

หลิวหมิงซินพยักหน้าและพูดว่า " ก็ค่อนข้างพอสมควรครับ ผมได้ยินมาว่ามูลค่าของในนั้นมีตั้งแต่ไม่กี่แสนถึงล้าน ไม่แพงมากหรอกครับ "

" ฉันจะไป! " หงต้าหลี่พยักหน้าอย่างหนักแน่น

การประมูลสินค้ามูลค่าหลายแสนหรือหลายล้านในแต่ละชิ้นงั้นเหรอ? โอ้ ช่างเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการถลุงเงินเสียจริง แค่ตอนเขามีเงินอยู่จำกัด หากสินค้าของประมูลมีค่าใช้จ่ายหลายสิบล้าน เขาคงจะไม่สามารถซื้อได้!

ในที่สุดก็ได้มีความหวังสำหรับแผนการเล็ก ๆ ของเขาขึ้นมาแล้ว!

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ตัวหงต้าหลี่เองก็ไม่เคยเห็นการประมูลมาก่อน แต่ตัวเขาเคยดูในหนังนะ เมื่อเขานึกถึงย้อนไปถึงการยกป้ายและเพิ่มราคาแบบ " หนึ่งล้าน! " " ฉันเพิ่มอีกหนึ่งล้าน! " " ฉันเสนอสี่ล้าน! "

นั่นคือสิ่งที่ใคร ๆ หลาย ๆ คนอยากจะลองทำกันทั้งนั้น คุณเองไม่เคยคิดบ้างหรือไง!

หงต้าหลี่คิดอยู่พักหนึ่งแล้วก็ถามว่า " มาชวนฉันแบบนี้ทำไม? แล้วทำไมนายถึงต้องมาชวนฉันด้วยล่ะ? "

หลิวหมิงซินกล่าวว่า " นายน้อยต้าหลี่ คุณไม่คิดว่าการประมูลเป็นสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการท้าทายหรือ? "

" เฮเฮ้ " หงต้าหลี่พยักหน้า " เข้าใจแล้ว ในแง่ของการถลุงเงิน ฉันน่ะไม่กลัวใครทั้งนั้น "

" เอ๋.. " หลิวหมิงซินพยักหน้ายิ้มแล้วพูดว่า " งั้นผมจะรอการมาถึงของคุณนะครับ "