ระบบใช้จ่ายตอนที่ 62

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 62: หลิวอี้หุย

เลขานุการก็รายงานไปว่า : " จากที่หลิงเสี่ยวหยี่แจ้งมาเมื่อเร็ว ๆ นี้ ท่านนายน้อยต้าหลี่ได้นอนหลับในชั้นเรียนเป็นเวลาส่วนใหญ่ นี้อาจเป็นส่วนหนึ่งที่อาจทำให้สภาพร่างกายของเขาดีขึ้นมาค่ะ ที่ผ่านมาท่านนายน้อยต้าหลี่ไม่ค่อยนอนหลับในชั้นเรียน นอกจากเรื่องนี้แล้ว เมื่อไม่นานมานี้ เขาไม่ได้นอนในชั้นเรียเลยน แต่เขาก็ได้ใช้โทรศัพท์ในการอ่านนวนิยายออนไลน์ และเขาได้เลือกหกผู้เขียนจากเว็บไซต์ที่เขาซื้อไป ให้พวกเขาเขียนนิยายพิเศษให้สำหรับเขาเพื่ออ่านและท่านนายน้อยจะจ่ายค่าธรรมเนียมในอัตรา 100 หยวน ต่อ 1,000 ตัวอักษร หมายความว่าพวกเขาจะสามารถได้รับ 30,000 หยวนต่อเดือน ถ้าพวกเขาสามารถเขียนด้วยความเร็ว 10,000 ตัวอักษรต่อวัน "

หงเหว่ยกูลูบคางของเขาและกล่าวว่า " นั่นมันก็แค่เศษเงิน ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรหรอก ตราบใดที่ต้าหลี่มีความสุขก็พอแล้ว จริงสิ การเรื่องสภาพร่างกายของเขาที่เปลี่ยนไปทีละนิดอาจจะเป็นเพราะเขาได้นอนหลับมากทุกวันก็ได้นะ ลองติดต่อครูของเขาไปอย่างลับ ๆ และขอให้พวกเขาไม่รบกวนการนอนหลับของหงต้าหลี่ในระหว่างคาบเรียนด้วยนะ โอ้อีกเรื่องฉันจำได้ว่า เขาอยากจะถ่ายทำภาพยนตร์ มีข่าวอะไรบ้างมั้ย? "

เลขานุการกล่าวว่า " ใช่ค่ะ เป็นการสร้างภาพยนตร์เรื่องสั้น ราคามันถูกมาก โดยมีชื่อเรื่องว่า ‘ต้าหลี่สร้างปาฏิหาริย์’ ตอนนี้ได้เริ่มถ่ายทำแล้วค่ะ "

" ดูชื่อเรื่องที่ไอ้ลูกบ้านี้ตั้งให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้สิ " หงเหว่ยกูหัวเราะ " ตราบใดที่เขาต้องการเล่นก็ให้เขาเล่นไปตามที่ต้องการต่อไปเถอะ  โอ้ ใช่แล้วๆ อย่าลืมเตือนสาวใช้ของเขาด้วยว่าตามใจต้าหลี่ได้ทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องเดียว " เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของหงเหว่ยกูนั้นเคร่งขรึมจนเกือบจะดูน่าขนลุก " ให้ความสนใจกับชีวิตของเขาเป็นอันดับแรก ห้ามต้าหลี่ทำสิ่งใดก็ตามที่เป็นอันตราย หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเขาหรือเขาสูญเสียมือกับขาไป ฉันจะตัดหัวคนรับใช้ทั้งหมดของเขาทิ้งซะ! "

ในฐานะสุดยอด Ceo แน่นอนว่าหงเหว่ยกูนั้นค่อนข้างจะเป็นมิตร และก็ทุกครั้งที่เขาพูดถึงลูกชายของเขา แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นคนที่มีอัธยาศัยดี มีเมตตา ในความเป็นจริง ผู้ที่สามารถพัฒนาบริษัทในระดับที่สูงแบบนี้ได้ พวกเขาแค่มีจิตใจดีก็จะเป็นได้หรือไง?

เมื่อได้ยินคำพูดของหงเหว่ยกูเช่นนั้น เลขานุการก็ตัวสั่นเครือและตอบกลับอย่างรวดเร็วไปว่า    " รับทราบค่ะ ดิฉันเข้าใจแล้ว "

หงเหว่ยกูโบกมืออย่างอ่อนโยนและพูดว่า " โอเค เธอไปได้ อย่าลืมแจ้งฝ่ายบริการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แจ้งให้ทราบว่าผู้ที่ต้องการย้ายบ้านสามารถเปลี่ยนบ้านเก่าเป็นบ้านใหม่ได้ ตารางเมตรต่อตารางเมตร ให้มันเป็นการแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรม "

" รับทราบค่ะ " เลขานุการตอบและเดินออกห้องไป

…

เมืองเทียนจิง ทิศตะวันออก วงเวียนที่สอง สำนักงานใหญ่ของตุรกี อาคารตุรกี ชั้น 15 สำนักงานผู้อำนวยการ

หลิวอี้หุยยืนอยู่ตรงหน้าต่าง มองลงไปที่ฝูงชน ผู้คนต่างเดินกันอย่างพลุกพล่านและทำกิจกรรมต่าง ๆ มากมาย

เขานั้นชอบที่จะดูทิวทัศน์จากหน้าต่างในลักษณะนี้ การที่ได้มองดูสิ่งต่าง ๆ จากมุมสูงให้ความรู้สึกดีมาก แม้ว่าที่ตั้งนี้จะไม่ถือว่าสูงมากก็เถอะ แต่มันก็ไม่ได้ต่ำเช่นกัน ถ้ามันสูงเกินไปมันคงจะลำบากที่จะลุกขึ้นและลงไปที่ชั้นล่าง และมันเสียเวลาเกินไปด้วย ซึ่งถ้ามันต่ำเกินไป เขาก็จะไม่ได้มองผู้คนจากมุมสูง ๆ และเขาอาจจะรู้สึกหดหู่ในใจก็เป็นได้

" ผู้อำนวยการหลิว นี้เป็นกิจกรรมล่าสุดของตระกูลหง เว็ปไซต์ Sangle ค่ะ " ผู้ช่วยผู้ธุรกิจเดินเข้ามาอย่างนุ่มนวลและยื่นแฟ้มเอกสารให้หลิวอี้หุย

" อะ ให้ฉันดูหน่อยสิ " หลิวอี้หุยเปิดแฟ้มและมองดู เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เขาก็ส่ายหัวและหัวเราะ แล้วพูดว่า " นี่หงเหว่ยกูตัวจริงเลยนี้ เขายังคงระมัดระวังตัวและรอบคอบเกินไปแล้ว การจะจัดการเขามันยากซะจริง "

ผู้ช่วยฝ่ายธุรกิจพูดเบา ๆ ว่า " ใช่ค่ะ แต่จากการตรวจสอบของเรา เราพบว่าลูกชายของเขา หงต้าหลี่เริ่มทำกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เมื่อไม่นานมานี้และดูเหมือนว่าหงเหว่ยกูจะสนับสนุนเขาอยู่ค่ะ ”

" หงต้าหลี่เหรอ? " หลิวอี้หุยเหยียดหยามและพูดว่า " ไอ้เด็กที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยนั้นเหรอ? ครั้งสุดท้ายที่เขาแสร้งทำเป็นล้มลงและขอเงิน 500,000 หยวน และรถสปอร์ตโพไซดอนอีก 1 คันจากหลิวหมิงเฉิง มันก็เกินคาดจริง ๆ ไอเด็กบ้านี้เนี่ยนะ แล้วเมื่อเร็ว ๆ นี้เขาทำอะไรล่ะ? บอกฉันมาทีสิ "

หลิวอี้หุยเป็นผู้อำนวยการของคู่แข่ง โดยธรรมชาติแล้วเขาต้องจับตาดูกิจกรรมของเว็ปไซต์ Sangle

ในรัฐสวรรค์ เว็ปไซต์ Sangle และ ตุรกี เป็นเหมือนสัตว์ขนาดใหญ่สองตัวในอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต และกิจกรรมทางธุรกิจของพวกเขามักจะชนกันเสมอ หลิวอี้หุยฝันเสมอที่จะเอาชนะเว็ปไซต์ Sangle และทำลายมัน เพื่อที่บริษัทของเขาจะสามารถขยายและพัฒนาต่อไปได้

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แล้ว เขาจึงไม่สามารถปล่อยเรื่องของหงต้าหลี่ผ่านตาไปได้เลย

ผู้ช่วยผู้ให้บริการธุรกิจก็รายงานว่า: " กิจกรรมล่าสุดของหงต้าหลี่ คือ กำลังซื้อที่ดินเพื่อใช้เลี้ยงสุนัขและเลี้ยงดาราสาวเพื่อทำการถ่ายทำภาพยนตร์ และซื้อเว็บไซต์นวนิยายออนไลน์เพื่อขอให้ผู้เขียน เขียนนวนิยายที่เขาชอบเพื่อที่เขาจะได้อ่านค่ะ "

หลังจากได้ยินเกี่ยวกับการกระทำหงต้าหลี่ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นคู่แข่ง หลิวอี้หุยก็ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี " เป็นเรื่องที่โชคร้ายจริง ๆ ที่ตระกูลหงมีลูกที่เอาแต่ใช้เงินไปวัน ๆ แต่ก็ดี ถือว่าตระกูลหงมีจุดอ่อน จะว่าไปเราสามารถใช้ประโยชน์ได้หรือเปล่า? "

เรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถหาประโยชน์อะไรได้เลย ดังนั้นหลิวอี้หุยจึงไม่ได้หวังมาก

โดยไม่คาดคิด ผู้ช่วยฝ่ายธุรกิจยิ้มและพูดว่า " มีหนทางอยู่ค่ะ หงต้าหลี่ซื้อที่ดินเป็นจำนวนมากในสี่แยกทิศตะวันตกใกล้กับเย่ไหลเซียง ด้วยตัวของเขาเอง มันไม่ได้เป็นปัญหามากนัก แต่..."

" แต่อะไร? " หลิวอี้หุยได้ถาม ผู้ช่วยธุรกิจคนนี้มีความสามารถระดับสูงอย่างแน่นอน ถ้ามันเป็นปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เธอก็มักจะพูดออกมาโดยตรง

ผู้ช่วยธุรกิจกล่าวว่า " แต่คราวนี้ หงเหว่ยกูดูเหมือนจะบ้าไปด้วยค่ะ เพื่อให้หงต้าหลี่มีความสุข เขาซื้อที่ดินหลายร้อยล้าน มูลค่าทั้งหมดภายใต้ชื่อของหงต้าหลี่ จากการวิเคราะห์ของฉัน มีความเป็นไปได้สองอย่างสำหรับเรื่องนี้ "

หลิวอี้หุยถามด้วยความอยากรู้ว่า " ความเป็นไปได้อะไร? บอกฉันมา "

ผู้ช่วยฝ่ายธุรกิจผลักแว่นขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดว่า " เพียงแค่หงต้าหลี่พูดในสิ่งที่เขาต้องการ ว่าเขาต้องการครอบครองเนินเขาที่ทะเลสาบเฟิงหยวนและเป็นราชาแห่งขุนเขา หงเหว่ยกูก็ได้ซื้อเนินเขานั้นให้ทันที และเขายังซื้อที่ดินอีกสองสามแห่ง ซึ่งอยู่ใกล้กับเย่ไหลเซียง และเหตุผลในการซื้อมันค่อนข้างจะดูบ้า ๆ "

ผู้ช่วยฝ่ายธุรกิจยิ้มและกล่าวว่า " เหตุผล คือ สภาพร่างกายของหงต้าหลี่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ และหงเหว่ยกูคิดว่ามันเป็นเพราะหงต้าหลี่เสียเงินเพื่อแลกกับสุขภาพของเขา ดังนั้นเขาจึงใช้จ่ายฟุ่มเฟือยไปกับหงต้าหลี่ด้วย หงต้าหลี่ชอบเลี้ยงสุนัข ดังนั้นเขาจึงซื้อที่ดินรอบ ๆ ที่เขาสามารถซื้อได้ใกล้กับเย่ไหลเซียง เพื่อให้หงต้าหลี่เดินเล่นกับสุนัขของเขา "

พรู้ดดด  หลิวอี้หุยไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะออกมาได้ และพูดว่า " นี่หงเหว่ยกูคู่แข่งของฉันจริงเหรอเนี่ย ไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะบ้าด้วยอายุขนาดนี้ ว่าแต่มีข่าวอื่นอีกไหม? "

ผู้ช่วยฝ่ายธุรกิจกล่าวว่า " มีค่ะ ปัจจุบันหงเหว่ยกูยังคงซื้อที่ดินและอาคารแถวนั้น ได้มีการพูดถึงว่าเขาใช้เงินทุนมากกว่า 400 ล้านหยวน ผู้อำนวยการหลิว ท่านคิดอย่างไร ... "

หลิวอี้หุยคิดอยู่พักหนึ่งแล้วก็ถามว่า " หงเหว่ยกูจะไม่ใช้เงินก้อนใหญ่เช่นนี้ได้ง่าย ๆ ... สภาพร่างกายของหงต้าหลี่เปลี่ยนไปจริงหรือ? เป็นไปได้ไหมว่าเป็นเพราะนโยบายของรัฐบาลบางประการเกี่ยวกับการพัฒนาสี่แยกทิศตะวันตก? "

" ในปัจจุบัน เราไม่ได้ยินแผนการของรัฐบาลที่จะพัฒนาสี่แยกทิศตะวันตกเลยค่ะ " ผู้ช่วยฝ่ายธุรกิจก็ได้กล่าวต่ออีกว่า " แต่สภาพร่างกายของหงต้าหลี่เปลี่ยนไปจริง ๆ ค่ะก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาซื้อเนินเขาที่ทะเลสาบเฟิงหยวน ใครบางคนยังเห็นเขาเดินเล่นกับสุนัขและเขาเดินเล่นระยะยาวกว่าสองกิโลเมตร ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะไม่เหนื่อยเลยค่ะ "

" ดี! " หลิวอี้หุยตบมือของเขา " ถ้าคำนึงถึงจำนวนเงินของหงเหว่ยกูที่มีให้ต่อหงต้าหลี่ ถ้าร่างกายของหงต้าหลี่หายดีจริง ๆ หงเหว่ยกูก็คงต้องการจะทำแบบนั้นจริง ๆ จะว่าก็ว่าเถอะ เราไม่มีที่ดินบางส่วนในสี่แยกทิศตะวันตกที่หงเหว่ยกูซื้อเลยหรือ? ปล่อยให้ผ่านมือของคนอื่นและค่อยขายให้เขาเถอะ! "

ผู้ช่วยธุรกิจก็ได้ถามอย่างระมัดระวัง " ผู้อำนวยการหลิว ที่ท่านจะพูดคงหมายถึง ... "

หลิวอี้หุยพูดอย่างเย็นชา " อย่าถามในสิ่งที่เธอไม่ควรถามสิ ไปจัดการเร็ว! "

" รับทราบค่ะ " ผู้ช่วยฝ่ายบริการธุรกิจเดินจากไปด้วยความเย็นชาและออกไปทันที

มีเพียงเขาเท่านั้นที่เหลืออยู่ในสำนักงาน หลิวอี้หุยหัวเราะเยาะ " ฮิฮิ หงเหว่ยกู ถึงเวลาที่ฉันจะให้บางอย่างที่แกจะต้องจดจำได้ถึงชาติหน้าแล้วล่ะโว้ย ฮ่าฮ่า! "