ตอนที่ 24 : ลูกแก้วอาชีพคู่ ปฐมบทของนักฆ่า

เมื่อหวนคืนสู่พงไพร อเล็กซ์และอลิซก้าวเดินไปตามเส้นทางที่เปิดโล่ง หมอกม่านที่เคยปกคลุมจางหายไปจนสิ้น เผยให้เห็นทิศทางนำสู่เมืองแห่งรุ่งอรุณ

เบื้องหน้า ในระยะไกล ประตูเมืองแรกทอประกายระยิบระยับต้องแสงสุริยา และอเล็กซ์สังเกตเห็นเส้นทางนับพันที่ทอดมาจากทิศทางต่างๆ มุ่งสู่เมืองหลวง ราวกับสายใยที่เชื่อมโยงหมู่บ้านเริ่มต้นอื่นๆ

"อันดับแรก ไปยังแท่นบูชาแห่งอาชีพก่อนเถอะ" เขาเอ่ยกับอลิซ พลางชี้ไปยังโครงสร้างหินตระหง่านเบื้องหน้าทางเข้าเมืองใหญ่

ยามเมื่ออเล็กซ์และอลิซย่างเข้าใกล้แท่นบูชา บรรยากาศโดยรอบก็อบอวลด้วยกระแสพลัง แท่นบูชาคือสิ่งก่อสร้างหินอันโอ่อ่า ประดับประดาด้วยประตูมิติหกบาน แต่ละบานสลักเสลาด้วยสัญลักษณ์แห่งหกอาชีพหลัก: นักรบ นักฆ่า นักอัญเชิญ นักเวทย์ นักธนู และนักบวช

พอร์ทัลเหล่านั้นสั่นไหวอย่างแผ่วเบา ราวกับรอคอยผู้เล่นกลุ่มแรกที่จะเริ่มต้นการทดสอบ และบ่มเพาะอาชีพของตนให้ก้าวหน้า

อลิซที่ยืนเคียงข้าง จ้องมองไปยังประตูมิติที่มีสัญลักษณ์แห่งนักธนู

เธอส่งรอยยิ้มบางๆ ให้เขา ความตื่นเต้นยังคงซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ท่าทีสงบ "ฉันคงต้องไปก่อนแล้ว ไว้เจอกันในเมืองนะ"

"อืม" อเล็กซ์พยักหน้า "ขอให้โชคดี"

อลิซสูดลมหายใจลึก ก้าวเข้าไปในประตูมิติของนักธนู ทันทีที่ร่างของเธอเข้าใกล้ พอร์ทัลก็สว่างวาบ

[ตรวจพบนักธนูเลเวล 10 กำลังเริ่มต้นการทดสอบเลื่อนขั้นครั้งแรก]

โดยไม่ลังเล อลิซก้าวผ่านประตูมิติ และในฉับพลันนั้น กระแสพลังงานหมุนวนก็โอบล้อมร่างของเธอ เธอหายลับไปในสถานที่ทดสอบ ทิ้งให้อเล็กซ์ยืนอยู่หน้าประตูมิตินักเวทย์เพียงลำพัง แต่จิตใจยังคงแน่วแน่

"ถึงตาฉันแล้วสินะ" เขาพึมพำ ขณะที่ปลายนิ้วสัมผัสพื้นผิวเรียบลื่นของลูกแก้วแห่งสองขั้วอาชีพในห้วงกระเป๋า เขาเฝ้ารอช่วงเวลานี้มาโดยตลอด

หลังจากหยิบลูกแก้วออกจากห้วงกระเป๋า เขามิได้เสียเวลาแม้เสี้ยววินาที สูดลมหายใจลึก และเปิดใช้งานมัน

[ติ๊ง! ท่านได้เปิดใช้งานลูกแก้วแห่งสองขั้วอาชีพแล้ว ทำให้ท่านสามารถเลือกอาชีพที่สองได้]

[อาชีพปัจจุบัน: นักเวทย์]

[เลือกอาชีพอื่นจากตัวเลือก: นักรบ นักฆ่า นักธนู นักอัญเชิญ นักบวช]

ตัวเลือกต่างๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าในทันที และอเล็กซ์เริ่มพิจารณาแต่ละทางเลือกอย่างถี่ถ้วน

นักรบ? ไม่ใช่ เขาเคยใช้ชีวิตเช่นนั้นมาแล้วในอดีต เกราะหนักและพละกำลังมหาศาลมิได้สอดคล้องกับวิถีทางใหม่ของเขา เขาปัดตกตัวเลือกนั้นในทันที

นักธนูและนักบวช? ทั้งสองคือสายโจมตีระยะไกลหรือผู้สนับสนุน และในฐานะนักเวทย์ เขามีความโดดเด่นในการโจมตีระยะไกลและเวทมนตร์อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องซ้ำเติม

นั่นทำให้เขาเหลือเพียงสองทางเลือกที่ชัดเจน: นักฆ่า หรือ นักอัญเชิญ

คลาสนักอัญเชิญนั้นน่าสนใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการฝึกสัตว์ร้ายที่ทรงพลัง

อเล็กซ์รู้ว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน การปราบสิ่งมีชีวิตหายากบางชนิดมิใช่เรื่องยากเกินไป

ความทรงจำเกี่ยวกับสัตว์ในตำนานผุดขึ้นในห้วงคิด: มอนสเตอร์ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง หากได้ครอบครองมัน ย่อมนำมาซึ่งพลังอำนาจที่ไร้ผู้ใดเทียบเทียม

นักอัญเชิญนั้นเลื่องชื่อในความยืดหยุ่น สามารถบัญชาสัตว์เลี้ยงอันทรงพลัง ขณะเดียวกันก็ให้การสนับสนุนในการต่อสู้ได้อีกด้วย

แม้ว่านั่นมิได้หมายความว่าคลาสอื่นจะมิสามารถมีสัตว์เลี้ยงอันทรงพลังได้ แต่ในชีวิตก่อนหน้าของเขา ผู้ที่มีสหายแข็งแกร่งที่สุดกลับมิใช่นักอัญเชิญ!

แต่ถึงกระนั้น...

"ไม่ ฉันต้องการบางสิ่งเพื่อปกป้องตัวเอง"

เขาสังเกตเห็นมัน การต่อสู้ส่วนใหญ่ของเขาจบลงด้วยการที่เขาถูกบีบบังคับให้ป้องกันด้วยคทา หรืออย่างน้อยที่สุดก็ใช้มันฟาดฟัน ค่าสถานะความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขานั้นสูง และเขาควรใช้ประโยชน์จากมันให้เต็มที่

การตัดสินใจบังเกิดขึ้นแล้ว

[ติ๊ง! ท่านได้เลือกอาชีพนักฆ่าแล้ว]

[ท่านได้รับทักษะพื้นฐาน: สไตรค์ (Strike)]

[สไตรค์ ระดับ 1: สร้างความเสียหาย 100 หน่วยแก่เป้าหมาย + 100% ของค่าความแข็งแกร่งของท่าน ไม่มีเวลาคูลดาวน์]

ดังที่คาดการณ์ไว้ การโจมตีทางกายภาพมิได้ใช้มานา แต่ใช้พลังงานกายภาพแทน ทว่าการใช้อย่างหนักหน่วงในระยะเวลาอันสั้นอาจนำมาซึ่งความเหนื่อยล้า

เมื่อตัดสินใจเสร็จสิ้น อเล็กซ์ก็หันไปยังพอร์ทัลนักเวทย์ในที่สุด มันร่ำร้องเรียกเขา ราวกับกระแสน้ำวนแห่งพลังงานสีน้ำเงิน ที่มีตราสัญลักษณ์คทาวิเศษลอยเด่นอยู่เหนือมัน การทดสอบเบื้องต้นในฐานะนักเวทย์กำลังรอคอยเขาอยู่

เขาก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง

[ตรวจพบนักเวทย์เลเวล 10 กำลังเริ่มต้นการทดสอบ]

พอร์ทัลส่องสว่างเจิดจ้า และขณะที่เขาก้าวผ่านไป อเล็กซ์รู้สึกถึงแรงดึงดูดอันคุ้นเคยของการเคลื่อนย้ายมวลสาร โลกโดยรอบพร่าเลือนและบิดเบี้ยว ความรู้สึกนั้นผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อแสงสว่างจางลง เขาก็พบว่าตนเองอยู่ในห้องเล็กๆ ที่มีผนังหิน

[ตรวจพบพรสวรรค์ระดับ SSS เพิ่มความยากของการทดสอบ]

ข้อความนั้นกะพริบไหวตรงหน้า ทำให้อเล็กซ์ชะงักงัน

"โอ้?"

เขาไม่เคยทราบเรื่องนี้มาก่อน ซึ่งก็สมเหตุสมผล เพราะก่อนหน้านี้เขามีเพียงพรสวรรค์ระดับ C เท่านั้น

แต่ก่อนที่เขาจะได้ครุ่นคิดถึงเรื่องนั้น เสียงก้องกังวานก็ดังขึ้นทั่วห้อง เพื่ออธิบายกฎเกณฑ์ของการตัดสิน

[ยินดีต้อนรับ เฟทเบรกเกอร์ ท่านมีพรสวรรค์ระดับ SSS ทำให้การทดสอบมีความยากระดับสูงสุด]

[การทดสอบนี้แบ่งออกเป็น 3 ส่วน: ระดับความเสียหาย การต่อสู้ และสุดท้ายคือการร่ายเวทย์มนตร์]

[ยิ่งท่านสามารถก้าวหน้าในการทดสอบได้มากเท่าใด รางวัลที่ได้รับก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น โดยรางวัลของท่านจะขึ้นอยู่กับระดับความก้าวหน้าและคะแนนที่ได้รับเมื่อสิ้นสุดการทดสอบ ซึ่งอาจอยู่ระหว่าง F ถึง SSS]

ทั้งหมดนี้ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา ยกเว้นข้อเท็จจริงที่ว่ามันถูกตั้งค่าไว้ที่ระดับความยากสูงสุด และข้อเท็จจริงที่เขาไม่ทราบเนื้อหาของการทดสอบ เพราะเขาเคยผ่านการทดสอบของนักรบมาแล้วในชีวิตที่แล้ว

[ขอให้โชคดี เฟทเบรกเกอร์]

อเล็กซ์รู้สึกวิงเวียน และห้องโดยรอบก็แปรเปลี่ยนไป ในชั่วพริบตา ทุกสิ่งก็เปลี่ยนแปลง บัดนี้เบื้องหน้าเขาคือหุ่นจำลอง

[การทดสอบครั้งแรก: ระดับของความเสียหาย]

[พยายามสร้างความเสียหายให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ระดับของท่านจะขึ้นอยู่กับความเสียหายที่ท่านสร้างให้กับมัน]

[ท่านสามารถใช้เวทมนตร์ได้เพียงสามบท]

ข้อความนั้นเลือนหายไป และอเล็กซ์สูดลมหายใจลึก ก้าวไปข้างหน้า จ้องมองไปยังหุ่นจำลองตรงหน้า

หุ่นจำลองนี้มีพลังชีวิตประมาณ 3,000 หน่วย ใช่แล้ว มันมิได้มากมาย แต่ก็เป็นเพราะด้วยระดับของอเล็กซ์ในขณะนี้ ไม่มีผู้ใดสามารถสร้างความเสียหายเกิน 1,000 หน่วยด้วยเวทมนตร์เพียงสามบท และแม้จะทำได้เช่นนั้น ก็ถือได้ว่าเป็นระดับ S แล้ว

แต่อเล็กซ์จำเป็นต้องทำได้มากกว่านั้น และดังนั้นเขาจึงเปิดแผงทักษะ โดยเฉพาะไฟร์บอล

[ไฟร์บอลสามารถเลื่อนระดับเป็นแกรนด์ไฟร์บอลได้แล้ว ท่านสามารถใช้แต้มสกิล 10 แต้ม]

เขาใช้แต้มทักษะทั้ง 10 แต้มเพื่ออัพเกรดมันในทันที

ติ๊ง!

[ท่านได้ใช้แต้มทักษะ 10 แต้มเพื่ออัพเกรดไฟร์บอล เป็น แกรนด์ไฟร์บอล]

[แกรนด์ไฟร์บอล ระดับ 1; สร้างความเสียหาย 1,000 หน่วยแก่เป้าหมาย + 100% ของพลังวิญญาณแก่เป้าหมาย; ใช้มานา 100 หน่วย; คูลดาวน์ 2 วินาที]

มิเพียงแต่ความเสียหายจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า แต่คูลดาวน์ยังลดลงหนึ่งวินาทีด้วย ในการแลกเปลี่ยนนั้น ค่าใช้จ่ายในการร่ายเวทมนตร์นี้ถูกคูณด้วยสิบ แต่มันมิได้รบกวนเขาเลย

และด้วยสิ่งนี้ การทดสอบนี้มิใช่ความท้าทายอีกต่อไป

แกรนด์ไฟร์บอล! เรดคริสตัล! ร็อคโธรว์!

บูม! บูม! บูม!

-2257! -500! -1000!

หุ่นจำลองนั้นถูกทำลายสิ้นด้วยเวทมนตร์อันทรงพลังของอเล็กซ์ แตกสลายเป็นผุยผงในทันทีที่ปะทะ พลังชีวิตของมันลดลงสู่ศูนย์ในพริบตา

นี่คือสิ่งที่มิควรเกิดขึ้น

[...] แม้แต่ผู้ตัดสินเองก็ดูเหมือนจะตกตะลึง

แต่ก็ฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว

[ท่านได้ทำลายหุ่นจำลองสำเร็จ ซึ่งเป็นความสำเร็จที่น่าเหลือเชื่อสำหรับระดับปัจจุบันของท่าน ทำให้ท่านได้รับการประเมินผลลัพธ์ระดับ SSS และได้รับแต้มเกียรติยศหนึ่งแต้ม]

แต้มเกียรติยศเหล่านี้จะมีประโยชน์ในภายหลัง

"ขอบคุณ" อเล็กซ์พึมพำโดยมิได้มีเหงื่อแม้แต่หยด เพราะเขาเพิ่งร่ายเวทมนตร์พื้นฐานไป โดยใช้มานาไปเพียง 135 หน่วย จากมานาทั้งหมด 2,570 หน่วย

เขาเริ่มแข็งแกร่งเกินไปแล้ว