Royal Roader on My Own – Chapter 1: จุดจบก็คือจุดเริ่มต้นใหม่ (1)

ซีรีย์เรื่องใหม่ ! มันก็คล้ายๆกับเกมส์ในความคิดของฉันแต่เขาโดนส่งเข้าไปในเกมส์  จะเกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ ? มาสิ มาลองค้นหากันไป !

Synopsis: ‘Royal Roader  ‘ เกมส์ที่ฉันกุมอำนาจทั้งหมดไว้กำลังจะปิดตัวลง เฮงซวยเอ้ย ! มันคือความสุขเดียวในชีวิตของฉันแท้ๆ  ในวันสุดท้าย ! ฉันได้เชื่อมต่อเข้าไปในเกมส์เพื่อที่จะเอาชนะบอสตัวสุดท้ายให้ได้

สำหรับรางวัลที่ฉันได้คือคำขอที่สุดวิเศษ

[โปรดบอกคำขอของคุณ]

สิ่งที่ฉันอยากได้เหรอ ?  [ ขอให้ Royal Roader   กลายเป็นเรื่องจริง ]

ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ ฉันก็แค่กรอกเข้าไปตามที่อยากได้

“ไวแรม ! มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ ?”

ฉันเดาว่าฉันคงทำหน้าเบี้ยวอยู่แน่ๆ  คุณคิมที่ทำงานกับฉันที่ร้านล้างรถรู้เรื่องนั้นดี

“ไม่มีอะไรนิ”

“งั้นทำไมวันนี้นายถึงดูสลดนัก ? พวกนั้นได้ตัดเงินทิปนายแน่q”

ทิป ! ในอีกความหมายคือเงินที่ได้จากการสร้างเสียงหัวเราะ

ที่นี่เป็นร้านล้างรถกหรู  เพราะแบบนั้นคนงานที่นี่จึงไม่ใช่แค่ขายแรงงานอย่างเดียวแต่ยังต้องขายเสียงหัวเราะด้วย

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมแม้ว่าจะรู้สึกเศร้าก็ต้องยิ้มออกมา  ถ้าไม่ทำแบบนั้นก็ไม่ได้เงิน

“วันนี้ฉันก็แค่เหนื่อยเฉยๆ  ฮาฮา !”

“นั่นไง ! นายไม่ใช่  ไวแรม คนเดิมถ้าไม่มีรอยยิ้ม แม้ว่าคนที่ยิ้มตลอดเวลาจะดูน่ากลัวแต่วันนนี้ดูเหมือนว่านายจะไปหงุดหงิดอะไรมานะ ฮาฮา”

คนที่ยิ้มอยู่ตลอด !

คนเราจะยิ้มอยู่ตลอดได้ยังไง ? มันต้องเจอเรื่องแย่ในชีวิตบ้างสิ   วันนี้เขาเองก็เป็นแบบนั้น  มันทำให้ฉันอยากโยนเรื่องทุกอย่างทิ้งไปและยอมแพ้ซะ

เกิดอะไรขึ้นสินะที่นายถาม ?

วันนี้คือวันที่ Royal Roader ปิดตัวลง

ใช่ Royal Roader น่ะคือเกมส์คอมพิวเตอร์

นายอาจจะถามว่าทำไมต้องเสียใจกับเกมส์โง่ๆ ที่จะปิดตัวนั้นด้วย

ฉันว่านายพูดถูก  ทำไมฉันต้องทำตัวหงุดหงิดด้วยกับอีแค่เกมส์ปิดตัวลง

แต่แล้วฉันจะทำอะไรได้กับความหงุดหงิดนี่ ?

Royal Roader น่ะคือแหล่งความสุขเดียวของฉันและถือว่าเป็นสถานที่พักผ่อนของฉันด้วย  และมันถือว่าเป็นสวรรค์ของฉัน  การเสีย Royal Roader ไปก็เหมือนกับเสียส่วนหนึ่งของชีวิตไปด้วย

มันคงเป็นเรื่องยากที่จะให้ใครมาเข้าใจได้  นี่น่ะเป็นเรื่องส่วนตัว

การก้าวข้ามเรื่องนี้ไปฉันคงต้องทำด้วยตัวเอง

‘ ใช่ ! มายิ้มกัน ! ฉันต้องยิ้มเพื่อจะได้หาเงินไปเป็นค่ารักษาแม่และค่าใช้จ่ายอื่นๆอีก ! ‘

ลูกค้าคนใหม่ได้มาถึงพร้อมกับรถสีดำสุดหรู

รถหรูนี่เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับร้านนี้แล้ว

ฉันไม่แน่ใจว่าเจ้าของรถคันนี้อายุเท่าไหร่แต่จากที่ดูแล้ว น่าจะ 20 กลางๆ  เขาดูเด็กกว่าฉันสัก 3-4 ปีได้

ฉันรีบวิ่งเข้าไปหาพร้อมกับยิ้มให้

“มาแล้วเหรอครับ”

แต่ผู้หญิงที่มากับเขาไม่ใช่คนเดิม

เขามาร้านล้างรถนี่อาทิตย์ละครั้งแต่ทุกครั้งก็เปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อยโดยผู้หญิงแต่ละคนที่เขาพามาน่ะสวยจนไปประกวดได้เลย

“ทำงานดีๆแล้วอย่างให้มีรอยขีดข่วนล่ะ !”

แต่ทำไมไอ้ห่านี่ชอบพูดดูถูกฉัน ? พ่อแม่มันไม่สอนมารยาทรึไง ?

ถ้าคุณทำงานในที่แบบนี้ คุณจะเห็นคนแบบนี้ไม่บ่อยนัก  พวกมันคิดว่ามีเงินแล้วจะทำให้ตัวเองดูถูกคนอื่นได้

มันทำให้ฉันเกิดคำถามว่าที่บ้านมันสอนมารยาทรึเปล่า

ทุกครั้งที่มันพูดแบบนี้ มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บใจขึ้นมา

แต่ฉันก็ต้องเก็บอารมณ์ตัวเองเอาไว้ นี่เป็นเหตุผลที่หัวหน้าถึงได้ทำดีกับเราและจ่ายเงินให้เราเยอะ

ลูกค้าคนนั้นเอาเงิน 10,000 วอนออกมาแล้วส่งให้กับฉัน

นี่คือทิปซึ่งไม่คิดรวมกับเงินค่าจ้าง

อย่างแรกฉันก็ต้องรับในส่วนที่ฉันควรจะได้รับ

อย่างน้อยๆมันก็เป็นเงิน

“ขอบคุณมากครับ”

“โอ้ !อปป้า คุณนี่เท่ชะมัด  !”

“ก็แค่เงินหมื่นเดียว ฉันสามารถหาคืนได้ภายในสามชั่วโมง ยังไงก็เช็คดีๆด้วยล่ะ ทุกซอกทุกมุมเลย”

“ได้ครับคุณลูกค้า !”

ลูกค้าคนนั้นได้โอบเอวของสาวที่มาด้วยก่อนจะเดินออกจากร้านไป

ไอ้ห่านี่  แต่ยังไงฉันก็อิจฉามันอยู่ดี !

มีคนบอกว่าถ้าคุณอิจฉา คุณนั่นแหละคือคนแพ้แต่ไม่ใช่มันแย่กว่าเหรอที่จะมาหลอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกแบบนั้น  ? ใช่ ถ้าคุณอิจฉาก็ต้องอิจฉาแหละ !

ฉันก็อยากจะมีชีวิตแบบนั้นเหมือนกัน ฉันอยากขับรถหรู ฉันอยากมีสาวสวยๆและฉันอยากจะใช้เงินเยอะและไปหาทางผ่อนคลายแบบนั้นบ้าง

แต่ถึงยังไงฉันก็ต้องพูดอย่างนอบน้อมให้ไอ้เด็กนี่  ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็ต้องเคารพมัน

แต่คุณคิดจริงๆเหรอว่าเรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นจริงในชีวิตฉัน ?

ฉันไม่อยากใช้เงิน 8,000 วอนซึ่งมันทำให้ฉันไม่ได้กินของโปรดของตัวเอง  ฉันอยู่ในห้องเล็กๆที่นอนเหยียดขาดีๆยังไม่ได้เลย แล้วฉันจะไปมีชีวิตแบบนั้นได้ยังไง ?

แต่ถึงยังไงตอนนี้ฉันคงต้องทำงานล้างรถนี่ต่อ  ต้องขอบคุณที่ฉันได้งานนี้จนเลี้ยงครอบครัวได้

แต่วันนี้ฉันไม่มีแรงจริงๆ  ว่าจะล้างรถอยู่ แต่ในหัวก็มีแต่เรื่อง Royal Roader

‘ เฮ้อ ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปจะมีอะไรให้ฉันสนุกได้บ้าง ? ‘

เมื่อคิดแบบนั้นฉันก็รู้สึกเหนื่อยขึ้นมา

แต่ฉันก็ยังตื่นเต้นนิดๆอย่างน้อยตั้งแต่วันนี้ไปฉันก็จะเข้าไปเล่น Royal Roader ได้อยู่

‘ คึกหน่อย เล่นมันไปจนกว่ามันจะจบนั่นแหละ ! ‘

โชคร้ายที่มีเรื่องเกิดขึ้นก่อน

กริ๊งงงงงงง!!!!

แฟนฉัน แฮซุค โทรมา

มาเจอกันหน่อย ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย

เสียงของเธอฟังดูเย็นชา

หลังๆมามันเธอก็เป็นเสียแบบนี้ ฉันคิดว่า คงถึงเวลาแล้วที่จะต้องเลิกลากัน

Royal Roader สำคัญแต่มันสำคัญกว่าแฟนมั้ย ?

“ตอนนี้เธออยู่ไหน ?”

ฉันจะไปหานายที่บ้าน นายก็ออกมาที่สนามเด็กเล่นละกัน

บ้านฉันเหรอ ?

เรียกห้องเล็กๆห่านั่นว่าบ้านเหรอ ?

รอบๆตรงที่ฉันอยู่บรรยากาศไม่ดีเท่าไหร่เลยไม่อยากให้ใครมาเจอกันที่นั่น

แต่ แฮซุค มักจะทำสิ่งที่เธอต้องการตลอด เธอไม่ได้ถามความเห็นฉันและตัดสินใจว่าจะไปเจอกันที่ไหนเอง

สนามเด็กเล่นใกล้กับโกชิวอน

ฉันเริ่มหิวขึ้นมาหลังจากที่ทำงานมาทั้งวัน  ฉันน่าจะถาม แฮซุค ว่าเราควรไปหาอะไรกินกันก่อน

แต่ฉันกลับพูดเรื่องไปกินข้าวไม่ได้เลย ดูเหมือนเธอหงุดหงิดจนอยากระบายทุกอย่างออกมาทันทีที่เจอกัน

“เลิกกันเถอะ”

ช่วงหลังๆเธอบ่นเยอะขึ้นเรื่อยๆแต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอบอกว่าให้เลิกกัน

ดูเหมือนว่าเธอจะหมดความอดทนแล้ว

แต่ดูจากสีหน้าของเธอแล้วเธอคงตัดสินใจมาอย่างดีแล้ว

“ทำไมอยู่ๆถึงอยากเลิกกัน ?”

“ฉันคบกับนายไปก็ไม่เห็นอนาคต และนายก็ไม่มีเงินเยอะด้วย นายไม่สนใจฉันเลยด้วยซ้ำ”

แฮซุค หันหน้าหนีในตอนที่พูด  เธอพูดเหมือนกับว่าเธอไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้

“นายเป็นคนทึ่มและไม่ใช่คนตลกอีก..”

ใช่ ฉันขาดในเรื่องนั้น ! ฉันยอมรับว่าเธอพูดถูก ! ฉันเองก็พอรู้ตัวแต่มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะปรับเปลี่ยนได้นิ  ฉันคงเปลี่ยนมันไม่ได้แม้ว่าจะพยายามมากแค่ไหน แล้วฉันจะไปทำอะไรได้

“นายรู้มั้ยว่าฉันไม่ชอบอะไร ? อปป้า นายไม่ได้ไปที่...”

“พอ ! หยุดเลย !”

ฉันหยุดไม่ให้เธอได้พูดต่อ

หลังจากได้ยินเธอพูดมาสักพัก ฉันคิดว่าฉันคงรู้คำตอบแล้ว เธอต้องมีคนใหม่

ฉันรู้ได้ยังไงน่ะเหรอ ?

เธอรู้ว่าฉันเป็นแบบนี้แต่แรกแล้ว อันที่จริงเธอนี่แหละที่ตามมาจีบฉัน

ที่สำคัญที่สุดเธอน่ะพูดแต่เรื่องข้อเสียที่เธอรู้แต่แรกอยู่แล้ว  นี่บอกฉันว่าเธอคงคิดว่าจะเลิกกับฉัน

“งั้นทำไมเธอเพิ่งมาเจอฉันตอนนี้ ?”

“นั่นเพราะ..”

“เอาตรงๆ ถ้าเธอเหนื่อยกับฉัน แล้วก็บอกฉันมา ถ้าเธอมีคนใหม่ก็บอกมา รึถ้ามีอะไรไม่พอใจก็บอกมาตรงๆ”

“ได้ ฉันจะพูดตรงๆแล้ว”

หลังจากได้ยินที่ฉันพูดไป  แฮซุค ได้ก้มหน้าลง  ดูเหมือนว่ากำลังจะบอกคำพูดที่เธอเตรียมมา

ได้ อย่างน้อยก็ฟังเธอบ้าง ว่าทำไมอยู่ๆเธอถึงได้มาขอเลิกกับฉัน ?