บทที่ 128 ขอโทษนะ ตำแหน่งของนายต่ำกว่าฉัน!

บทที่ 128 ขอโทษนะ ตำแหน่งของนายต่ำกว่าฉัน!

เมืองหลวงเซี่ย ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์

หลังจากที่หลิวหยวนออกจากโถงของหัวเหวินเซวียน เขาก็กล่าวลาเหยาหลิงเอ๋อร์และคนอื่นๆ เดินออกจากมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย โบกรถแท็กซี่ไปที่ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์

ตอนที่อยู่ที่เมืองหลินไห่ คาเมรอนเคยบอกว่า เขาได้จัดการเรื่องน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางเรียบร้อยแล้ว

แค่หลิวหยวนไปที่ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ที่ไหนก็ได้ แสดงบัตรประจำตัว ก็สามารถซื้อน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางได้หนึ่งขวด

หลิวหยวนมาที่นี่ก็เพื่อน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางขวดนี้ ด้วยฐานะทางการเงินของเขาในตอนนี้ การซื้อน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางหนึ่งขวดไม่ใช่ปัญหา

สำหรับผู้ครอบครองอาชีพทุกคน น้ำยาคุณสมบัติมีความสำคัญอย่างยิ่ง

ยกตัวอย่างเช่น เดิมทีอาชีพหนึ่งเลื่อนเลเวลหนึ่งครั้ง จะเพิ่มคุณสมบัติได้แค่สิบแต้ม

แต่หลังจากดื่มน้ำยาคุณสมบัติแล้ว ก็อาจจะเพิ่มคุณสมบัติได้สิบห้าแต้ม หรือแม้กระทั่งยี่สิบแต้ม!

การเปลี่ยนแปลงแบบนี้ ตอนเลเวลหนึ่งหรือสองยังไม่ชัดเจน แต่ถ้าเป็นเลเวลสิบหรือยี่สิบก็จะต่างออกไป

ดังนั้น ตราบใดที่มีความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นผู้ครอบครองอาชีพคนไหน ก็จะพยายามซื้อน้ำยาคุณสมบัติให้ตัวเองโดยเร็วที่สุด

น่าเสียดายที่น้ำยาคุณสมบัติไม่เพียงแต่มีราคาแพงมาก แต่ยังหายากอีกด้วย

น้ำยาคุณสมบัติขั้นต้นยังพอหาซื้อได้ แต่สำหรับน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางขึ้นไป จะมีขายเฉพาะในบ้านประมูลเท่านั้น ไม่เพียงพอต่อความต้องการ

"ทำไมถึงขายให้ฉันไม่ได้ พวกแกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ยังอยากอยู่ในเมืองหลวงเซี่ยอีกไหม?"

หลิวหยวนพึ่งมาถึงหน้าประตูตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ ก็ได้ยินเสียงตะโกน

มองไปทางต้นเสียง เขาก็เห็นคุณชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมเสื้อผ้าหรูหรา กำลังตบโต๊ะเคาน์เตอร์ ชี้นิ้วด่าพนักงานต้อนรับอย่างเกรี้ยวกราด

แต่พนักงานต้อนรับกลับไม่กลัวเลย สีหน้าก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยังคงดูไม่ใส่ใจ

ถ้าพนักงานต้อนรับคนนี้เป็นมนุษย์ ด้วยฐานะของคุณชายคนนี้ ก็อาจจะทำให้เธอกลัว กังวลว่าครอบครัวจะเดือดร้อน

แต่พนักงานต้อนรับคนนี้มีผมยาวสีเขียว หูยาวสองข้าง

นี่คือเอลฟ์ ครอบครัวของเธอไม่ได้อาศัยอยู่ในเมืองหลวงเซี่ย

พูดอีกอย่าง ต่อให้ครอบครัวของเธออาศัยอยู่ในเมืองหลวงเซี่ย เธอก็จะไม่กลัวคำขู่ของคุณชายคนนี้

ถ้าเอลฟ์ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในอาณาจักรเฉินเซี่ย แต่กลับถูกมนุษย์โจมตีโดยไม่มีเหตุผล ปัญหานี้จะยกระดับไปถึงระดับประเทศ

ต่อให้คุณชายคนนี้มีความกล้ากว่านี้สองเท่า เขาก็ไม่กล้าทำแบบนั้น

ที่เขาพูดแบบนี้ ก็แค่เพื่อรักษาหน้าตัวเอง ต้องการเอาคืนเท่านั้น

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้ทราบจากช่องทางพิเศษว่า ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ในเมืองหลวงเซี่ยมีน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางหนึ่งขวด แถมยังเป็นชนิดที่ดีที่สุดอีกด้วย

เดิมทีเขาวางแผนที่จะซื้อมันมาในการประมูล

แต่ที่เขาไม่คาดคิดก็คือ น้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางขวดนี้ไม่ได้ถูกนำมาประมูล แต่ถูกเก็บไว้ในโกดัง

ดังนั้น เขาจึงมาที่ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ หวังว่าจะใช้ฐานะลูกชายรองนายกเทศมนตรี - จ้าวอวี่เหิง ซื้อมันมาด้วยเหรียญทองจำนวนมาก

แต่พึ่งพูดจบ ก็ถูกปฏิเสธ ไม่เหลือช่องว่างให้เขาเลย

"ฉันบอกแล้วว่า น้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางขวดนั้นไม่ขาย ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็รีบไป อย่ามาตะโกนโวยวายที่นี่ รบกวนการค้าของร้าน"

"ถ้าคุณยังไม่เชื่อฟัง ฉันก็ต้องเชิญคุณออกไป"

สาวเอลฟ์ที่เป็นพนักงานต้อนรับพยายามอย่างมากที่จะไม่กลอกตา ไม่สนใจคำขู่ของจ้าวอวี่เหิงเลย

แม้แต่จ้าวอวี่เหิง เธอก็ขี้เกียจมอง มองลูกค้าในตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"หืม?"

เมื่อเธอมองไปที่ประตู ก็มีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

"พรของเอลฟ์ชั้นสูง?!"

"พึ่งเลเวล 20? เขาได้รับพรของเอลฟ์ชั้นสูงได้ยังไง?"

"หรือว่า…เขาคือคนที่คาเมรอนพูดถึง? ฉันจำได้ว่าเขาน่าจะเป็นแชมป์ของการทดสอบเข้ามหาลัยระดับประเทศ"

"ตามข่าวที่อาณาจักรเฉินเซี่ยบอก เขานำทีมกว่าสามพันคน ต้านทานร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีเลเวล 42 และกองทัพหุบเหวนรกกว่าหมื่นคน เป็นเวลาห้านาที ...น่าสนใจจริงๆ!"

เธอไม่สนใจจ้าวอวี่เหิงที่หน้าแดงก่ำ เดินออกจากเคาน์เตอร์ไปหาหลิวหยวนทันที ยิ้มหวาน

"ฉันคิดว่าคุณคงเป็นหลิวหยวนใช่ไหมคพ เชิญด้านในค่ะ!"

"...ครับ"

หลิวหยวนตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อกี้สาวเอลฟ์คนนี้ยังรับมือกับลูกค้าที่แย่ๆ อย่างจ้าวอวี่เหิงด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ

วินาทีต่อมา ก็ทิ้งจ้าวอวี่เหิง วิ่งมาหาเขายิ้มแย้มแจ่มใส ทำให้เขาตั้งตัวไม่ทัน

จ้าวอวี่เหิงก็ตกตะลึงเช่นกัน จากนั้นสีหน้าก็ยิ่งแย่ลง หันกลับมาขวางหน้าทั้งสองคน ชี้นิ้วถามสาวเอลฟ์

"นี่มันบริการแบบไหน? เรื่องของฉันยังไม่จบ เธอก็ทิ้งฉันไปข้างๆ หรือว่าไอ้บ้านนอกนี่มีฐานะสูงส่งกว่าฉัน?"

"ฉันจะถามอีกครั้ง ทำไมถึงขายน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางขวดนั้นไม่ได้? ฉันแนะนำให้เธอคิดให้ดีก่อนตอบ ที่นี่คือเมืองหลวงเซี่ยนะ!"

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของหลิวหยวนก็ค่อยๆ มืดลง

เขาไม่ใช่คนใจกว้าง คนอื่นด่าเขาว่า "บ้านนอก" ต่อหน้าธารกำนัล สีหน้าของเขาจะดีได้ยังไง?

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เขาเป็นผู้ครอบครองอาชีพแล้ว เขายิ่งไม่มีความคิดที่จะอดทน

ถ้าไม่เชื่อ ก็ไปถามคาวาคามิและหยานเจิ้งเหอว่ารู้สึกยังไง

มือซ้ายที่หลิวหยวนซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ ปรากฏหุ่นไล่กาขึ้นมาทันที เตรียมที่จะสั่งสอนคนโง่นี่

ตอนนี้เขามั่นใจมากว่า ตราบใดที่ไม่ฆ่าคนกลางถนน ไม่ว่าคนๆ นั้นจะมีฐานะอะไร มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยก็จะปกป้องเขา

มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยอยู่ในความดูแลของเมืองหลวงเซี่ย แต่ใครๆ ก็รู้ว่า อันที่จริง เมืองหลวงเซี่ยอยู่ภายใต้อำนาจของมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย

มีแบ็คใหญ่ขนาดนี้อยู่ หลิวหยวนจะยอมรับความอยุติธรรมนี้ได้ยังไง?

แต่ก่อนที่เขาจะลงมือ สาวเอลฟ์ข้างๆ ก็มองมาที่เขาด้วยสายตาขอโทษ

"ขอโทษนะ เรื่องนี้ให้ฉันจัดการเอง"

จากนั้น เธอก็ก้าวไปข้างหน้า มองจ้าวอวี่เหิงด้วยสายตาเย็นชา

"ตอนนี้ ฉันขอประกาศในนามตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์จะยุติการทำธุรกรรมทั้งหมดกับคุณ ตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์ไม่ต้อนรับคุณอีกแล้ว เชิญนายออกไป!"

"เธอเป็นใครถึงกล้าพูดแบบนั้น? ต่อให้ผู้จัดการร้านของพวกเธอมา ก็ต้องสุภาพกับฉัน..."

จ้าวอวี่เหิงไม่ได้สนใจพนักงานต้อนรับคนนี้ จริงอยู่ ด้วยฐานะของเขา ผู้จัดการร้านเห็นเขาก็ต้องเรียกว่าคุณชายจ้าว

แต่นั่นเป็นเพราะตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์เปิดทำการค้า ยึดหลักสันติ ผู้จัดการร้านจึงสุภาพกับลูกค้าทุกคน

แต่สาวเอลฟ์คนนี้ไม่สนใจเรื่องพวกนี้

สำหรับเอลฟ์ทุกคน ผลประโยชน์ของเอลฟ์สำคัญกว่าผลประโยชน์ของตลาดแลกเปลี่ยน

หลิวหยวนได้รับพรของเอลฟ์ชั้นสูง การดูถูกหลิวหยวน ก็เท่ากับการดูถูกเอลฟ์ชั้นสูง เอลฟ์คนไหนจะทนได้?

สาวเอลฟ์ไม่รอให้จ้าวอวี่เหิงพูดจบ ยกมือขึ้นสะบัดเบาๆ ก็มีลมสีเขียวพัดมาพันรอบตัวจ้าวอวี่เหิง โยนเขาออกจากตลาดแลกเปลี่ยนเอลฟ์...