บทที่ 127 ฉันจะเอาคืนให้ได้!

บทที่ 127 ฉันจะเอาคืนให้ได้!

"หลิวหยวน เธอสังหารทีมห้าทีมจากแดนซากุระเพียงลำพัง และทำลายศพของพวกเขา ทำให้แดนซากุระเสียองเมียวจิไปหนึ่งคน ถือว่าสร้างคุณงามความดีให้กับอาณาจักรเฉินเซี่ย"

"ได้รับการประเมินระดับ A+ รางวัล 200,000 คะแนน นอกจากนี้ เธอยังสามารถขอร้องอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง ตราบใดที่ไม่เกินไป มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยจะตอบรับ!"

หัวเหวินเซวียนมองหลิวหยวนด้วยรอยยิ้ม

เห็นได้ชัดว่าเขาพอใจกับผลงานของหลิวหยวนมาก

หรือพูดอีกอย่างก็คือ ใครก็ตามที่จงรักภักดีต่ออาณาจักรเฉินเซี่ย เคยขึ้นสมรภูมิแห่งปฐมบท และเข้าใจความสำคัญขององเมียวจิ จะต้องพอใจกับการกระทำของหลิวหยวน

ในสายตาของคนทั่วไป อาณาจักรเฉินเซี่ยและแดนซากุระดูเหมือนจะสงบสุข ไม่มีความขัดแย้งรุนแรง แม้กระทั่งมีการติดต่อกัน

แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะพบว่า เจ้าหน้าที่ของอาณาจักรเฉินเซี่ยจะไม่ย่างกรายเข้าไปในแดนซากุระแม้แต่ก้าวเดียว แดนซากุระก็เช่นกัน

ยิ่งคนของอาณาจักรเฉินเซี่ยที่เคยขึ้นสมรภูมิแห่งปฐมบท มักจะปะทะกับแดนซากุระ ถือว่าเป็นศัตรูกันก็ไม่ผิด

เพียงแต่ผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้องในโลกนี้มีมากเกินไป ทั้งสองฝ่ายจึงไม่ได้ทำสงครามกัน

แต่ถ้ามีโอกาสที่จะฆ่าชาวซากุระด้วยเหตุผลที่ชอบธรรม อาณาจักรเฉินเซี่ยจะไม่ลังเล แดนซากุระก็เช่นกัน

ที่จริงแล้ว คาวาคามิครั้งนี้ก็มีเป้าหมายแบบนี้ ต้องการให้ทีมห้าทีมจากอาณาจักรเฉินเซี่ย หายไปจากเกาะกระต่ายวิญญาณตลอดกาล

ดังนั้น ผู้บริหารระดับสูงของแดนซากุระจึงใช้เวทมนตร์ ยืมชิกิงามิเลเวล 40 ให้คาวาคามิชั่วคราว

ถ้าไม่มีหลิวหยวน ด้วยโอนินักรบเลเวล 40 สองตัวของเขา และการใช้ม้วนคัมภีร์ตัดขาด จูหมิงเจี๋ยและคนอื่นๆ ก็คงไม่รอด

น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่มีคำว่า "ถ้า"!

ตอนนี้ แดนซากุระไม่เพียงแต่ทีมห้าทีมถูกกวาดล้าง ยังเสียองเมียวจิไปหนึ่งคน แม้แต่ศพก็ไม่เหลือ

ตลอดประวัติศาสตร์ของแดนซากุระ เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก

องเมียวจิมีความสำคัญต่อแดนซากุระมาก ตราบใดที่เลเวลอัปตามปกติ ก็เป็นอาชีพที่แข็งแกร่งที่สามารถเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สามได้อย่างแน่นอน

ดังนั้น ผู้บริหารระดับสูงของแดนซากุระจึงให้การคุ้มครององเมียวจิทุกวิถีทาง เพื่อให้แน่ใจว่าองเมียวจิจะสามารถเลื่อนเลเวลไปถึง 60 และเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สามได้

แต่ใครจะไปคิดว่า คาวาคามิพกชิกิงามิเลเวล 40 ติดตัวมาอย่างน้อยสองตัว แค่เข้าร่วมการทดสอบที่เกาะกระต่ายวิญญาณที่ไม่มีอันตราย แถมยังมีอาจารย์สองคนคอยดูแลอยู่บนเกาะ

สุดท้ายก็ตาย แม้แต่ศพก็ไม่เหลือ

คิดคร่าวๆ ก็เหมือนกับว่าแดนซากุระเสียผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 60 ที่เปลี่ยนอาชีพครั้งที่สามไปหนึ่งคน แม้แต่ผู้ครอบครองอาชีพระดับเทพของแดนซากุระก็คงจะเสียดาย

เรื่องที่น่ายินดีเช่นนี้ แน่นอนว่าต้องให้รางวัลหลิวหยวนอย่างเหมาะสม

200,000 คะแนน สมเหตุสมผล ขอร้องอะไรก็ได้หนึ่งอย่างก็ไม่ผิด

ตราบใดที่สิ่งที่หลิวหยวนขอไม่เกินไป ไม่เวอร์เกินไป เมื่อพิจารณาจากการที่หลิวหยวนตบหน้าแดนซากุระอย่างแรง ทำให้พวกเขาเสียองเมียวจิไปหนึ่งคน มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยก็จะตอบสนองให้

คนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เข้าใจคุณค่าของเงื่อนไขนี้ ถ้าใช้ให้ดี ต่อให้หลิวหยวนมีเลเวลแค่ 20 ก็สามารถเลื่อนเลเวลไปถึง 40 หรือสูงกว่านั้นได้อย่างสบายๆ

พวกเขามองหลิวหยวนด้วยความอิจฉา แต่ไม่มีใครคิดว่ารางวัลนี้มีปัญหา และไม่มีใครรู้สึกริษยา

ถ้าไม่มีหลิวหยวน พวกเขาคงตายไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นสิ่งที่หลิวหยวนสมควรได้รับด้วยความสามารถของเขา ทำไมพวกเขาต้องริษยาด้วย?

มีเพียงหลิงเซียวเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น

คนอื่นๆ ได้รับการประเมินระดับ A รางวัล 50,000 คะแนน

มีเพียงเขาที่ได้รับการประเมินระดับ D ซึ่งเป็นระดับต่ำสุด ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับคะแนนใดๆ ยังถูกหักคะแนน 50,000 คะแนนอีกด้วย

50,000 คะแนน ถึงแม้ว่าจะเป็นนักเรียนปี 2 ของมหาวิทยาลัย ก็ถือว่าเป็นจำนวนที่ไม่น้อย

ตอนนี้ถูกหักไปแบบนี้ คะแนนของหลิงเซียวก็เกือบหมดแล้ว

ที่แย่ยิ่งกว่าคือคำเตือนของหัวเหวินเซวียน 【ถ้าทำผิดอีก จะถูกไล่ออก】

หัวเหวินเซวียนไม่ได้บอกว่ามาตรฐานของการทำผิดอีกครั้งคืออะไร แบบนี้ก็มีช่องว่างให้เล่นงานได้มาก

ถ้าหัวเหวินเซวียนต้องการเล่นงานเขาจริงๆ แค่หลิงเซียวฝ่าฝืนกฎของโรงเรียน ต่อให้เป็นกฎเล็กๆ น้อยๆ หัวเหวินเซวียนก็สามารถหาข้ออ้างไล่เขาออกได้

ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ หลิงเซียวก็จะไม่มีหน้าไปไหนอีกตลอดชีวิต

นักเรียนที่เรียนไม่จบจากมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยมีอยู่ทั่วไป แต่ตั้งแต่ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยมา มีนักเรียนที่ถูกไล่ออกไม่กี่คน

ถ้าถูกมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยไล่ออกจริงๆ หลิงเซียวก็จะโด่งดังจริงๆ

"บัดซบ บัดซบ บัดซบ!!!"

หลิงเซียวก้มหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความพยาบาท ความเกลียดชังหลิวหยวนถึงขีดสุด

ถ้าไม่ใช่เพราะหลิวหยวน ถานลี่ลี่จะถูกบีบให้ออกจากทีมได้ยังไง? ฉันจะต้องออกจากทีมได้ยังไง? แล้วเรื่องต่อๆ มาจะเกิดขึ้นได้ยังไง? ฉันจะได้รับการประเมินระดับ D ได้ยังไง?

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะหลิวหยวน ความแค้นนี้จะไม่จบแค่นี้ ฉันจะต้องทำให้แกชดใช้!

พิธีเปิดภาคเรียน คือโอกาสที่ฉันจะเอาคืน

ฉันจะทำให้แกได้ลิ้มรสความอับอายต่อหน้าสาธารณชนบ้าง เป็นไง!

ถ้าหลิวหยวนเป็นอาชีพอื่น ด้วยผลงานที่สังหารชิกิงามิเลเวล 40 สองตัวในพริบตา หลิงเซียวคงไม่กล้าคิดแบบนี้

รู้ทั้งรู้ว่าสู้ไม่ได้แล้วยังหาที่ตาย ก็โง่จริงๆ

แต่ใครใช้ให้หลิวหยวนเป็นนักอัญเชิญล่ะ? ต่อให้เขามีวัตถุอัญเชิญมากแค่ไหน พลังของหอกแครอทระเบิดจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ยังมีจุดอ่อนที่ร้ายแรงสองข้อ

หนึ่ง ร่างกายของนักอัญเชิญอ่อนแอ แค่ฆ่านักอัญเชิญ วัตถุอัญเชิญมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

สอง แค่ใช้ม้วนคัมภีร์ผนึกวัตถุอัญเชิญ ต่อให้หลิวหยวนอัญเชิญซอมบี้ที่ถือหอกแครอทระเบิดออกมาได้หลายพันตัว

ในวินาทีต่อมา ก็จะถูกยกเลิกสถานะการอัญเชิญ หายไป และไม่สามารถอัญเชิญวัตถุอัญเชิญใดๆ ได้อีก

ถ้าใช้ม้วนคัมภีร์ผนึกก่อน นักอัญเชิญก็จะไม่สามารถอัญเชิญวัตถุอัญเชิญใดๆ ออกมาได้

นักอัญเชิญที่ไม่มีวัตถุอัญเชิญ ก็เหมือนกับลูกแกะที่รอให้คนเชือดไม่ใช่เหรอ?

"เดี๋ยวฉันจะไปซื้อม้วนคัมภีร์ผนึกคุณภาพทองคำ...ไม่ เพื่อความปลอดภัย เดี๋ยวฉันจะไปซื้อม้วนคัมภีร์ผนึกคุณภาพแพลตตินัม ฉันจะต้องทำให้แกชดใช้!"

"อัจฉริยะของอาณาจักรเฉินเซี่ยบ้าบออะไร ตราบใดที่เป็นนักอัญเชิญ ตอนอยู่คนเดียว ก็เป็นแค่ขยะ!"

คิดได้ดังนั้น หลิงเซียวก็ยิ้มมุมปาก รอคอยให้พิธีเปิดภาคเรียนเริ่มต้นเร็วๆ

หลิวหยวนไม่รู้เรื่องความคิดในใจของหลิงเซียวเลย

ต่อให้เขารู้ ก็คงไม่สนใจ นักอัญเชิญอย่างเขา แตกต่างจากนักอัญเชิญทั่วไป "นิดหน่อย"

ในช่วงเวลาหกวันที่อยู่บนเกาะกระต่ายวิญญาณ ทักษะลับ【อัญเชิญไร้ขีดจำกัด】ไม่เคยหยุดทำงาน

ตอนนี้ในห้วงมิติอัญเชิญของเขามีซอมบี้ตัวประกอบเพิ่มขึ้นมาอีกกว่าสองล้านตัว

ในทำนองเดียวกัน ผลของ【เชื่อมโยงชีวิต】ก็ทำงานอยู่ตลอดเวลา

ถึงแม้ว่าเลเวลของเขาจะไม่เพิ่มขึ้น อุปกรณ์ก็ไม่เปลี่ยนแปลง แต่ร่างกายของเขาก็สูงถึง 100,000 แล้ว!

ถามหน่อยเถอะ นักอัญเชิญที่มีร่างกาย 100,000 แถมยังใช้เกราะกระดูกเพิ่มการป้องกันได้อีก

นักเวทย์เพลิงเลเวล 25 อย่างแก จะทำลายการป้องกันแบบนี้ได้ยังไง?

"ขอเก็บเงื่อนไขนี้ไว้ใช้ทีหลังได้ไหม?"

หลิวหยวนคิดอยู่พักหนึ่ง พบว่าตอนนี้เขายังไม่มีอะไรจะขอจริงๆ

คะแนน เขามีเกือบ 400,000 คะแนน ในระยะสั้นไม่น่าจะขาดแคลน

อุปกรณ์ สำหรับเขาก็ไม่ใช่ปัญหา

เขามีไอเทมมูลค่าอย่างน้อย 2,500 ล้านเหรียญทอง ขายทั้งหมดก็ซื้ออุปกรณ์คุณภาพทองคำได้เยอะแล้ว

ภารกิจเลื่อนขั้น ด้วยความสามารถของเขา บวกกับหัวใจโสม ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร

"ไม่มีปัญหา เธอคิดได้เมื่อไหร่ค่อยว่ากัน คำสัญญานี้มีผลตลอดไป!"

หัวเหวินเซวียนยิ้มพยักหน้า เดิมทีเขาก็ไม่อยากให้หลิวหยวนเสียโอกาสนี้ไป ตอนนี้หลิวหยวนพูดแบบนี้ เขาก็ยินดี

จากนั้น เขาก็ให้กำลังใจเล็กน้อย แล้วโบกมือไล่ ไม่ให้หลิวหยวนพูดต่อ และไม่ได้ถามเรื่องหัวใจโสม...