บทที่ 89 การช่วยเหลือของราชาปีศาจเพลิงอัคคี

บทที่ 89 การช่วยเหลือของราชาปีศาจเพลิงอัคคี

ณ สมรภูมิแห่งปฐมบท

ยู่หานเซิงพาบรรพบุรุษของตระกูลเกาและคนอื่น ๆ ไปยังที่ตั้งของราชาปีศาจเพลิงอัคคี

"ราชาปีศาจเพลิงอัคคี ออกมาหาฉันซะดี ๆ วันนี้ฉันจะส่งแกไปพบกับร่างแยกของแกเอง!"

พูดจบ ยู่หานเซิงและคนอื่น ๆ ก็เริ่มสังหารหมู่

ไม่นาน ปีศาจแห่งหุบเหวนรกก็บาดเจ็บล้มตายไปกว่าครึ่ง

แม้แต่ร่างหลักของราชาปีศาจเพลิงอัคคี ภายใต้หมัดสีขาวราวกับหยกของยู่หานเซิง ก็ยังไม่สามารถต้านทานได้นาน ก็ถูกทุบตีจนเลือดไหลอาบร่าง

สุดท้ายได้แต่ทิ้งคำพูดรุนแรงไว้ ใช้เวทมนตร์ลับหลบหนีไปอย่างทุลักทุเล

"ความแค้นในวันนี้ ข้าจดจำไว้แล้ว ผู้เข้าสอบของอาณาจักรเฉินเซี่ยทุกคน รอรับการแก้แค้นของข้าได้เลย!"

ราชาปีศาจเพลิงอัคคีไม่ได้พูดถึงหลิวหยวน

เหตุผลหนึ่งคือ ร่างแยกของเขาตาย บวกกับการปิดกั้นของหอคอยทดสอบ ทำให้เขาไม่ได้รับความทรงจำมากนัก

เขาจำได้แค่ชื่อหลิวหยวน รู้ว่าคน ๆ นี้มีบทบาทสำคัญในการต่อสู้นั้น อาจเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ร่างแยกของเขาตาย

อีกเหตุผลหนึ่งคือ เขาไม่ต้องการพูดถึง ไม่ใช่แค่ไม่ต้องการพูดถึงหลิวหยวน แต่ไม่ต้องการพูดถึงเรื่องนี้

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ส่งร่างแยกเลเวล 42 พร้อมกับปีศาจแห่งหุบเหวนรกระดับยี่สิบกว่า ๆ หนึ่งหมื่นสามพันตัว เข้าไปในสนามรบจำลอง

ผลลัพธ์คือ ไม่เพียงแต่ปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัวถูกกำจัดจนหมด แม้แต่ร่างแยกของเขาก็ยังไม่สามารถนำกลับมาได้

นี่เป็นความอัปยศที่สุดในชีวิตเขา เขาจะพูดถึงเรื่องนี้ได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น เขาจะยิ่งไม่เอ่ยชื่อหลิวหยวนออกมา

มิฉะนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับการบอกคนทั้งโลกว่า เด็กมนุษย์ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งทำให้แผนการของราชาปีศาจล้มเหลว?

แถมยังเป็นสาเหตุทางอ้อมที่ทำให้ร่างแยกของราชาปีศาจตาย?

เขาอับอายเกินกว่าจะรับได้!

นอกจากนี้ เขารู้ว่าก่อนที่ร่างแยกของเขาจะตาย ได้สาปหลิวหยวนเอาไว้

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเนื้อหาของคำสาปคืออะไร แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ ตราบใดที่เขายังไม่ตาย หลิวหยวนก็อยู่ได้ไม่นาน

เพราะคำสาปของเขามีลักษณะเฉพาะคือ ไม่สามารถแก้ไขได้ ยกเว้นการฆ่าร่างหลักของเขา

ดังนั้น การที่หลิวหยวนโดนคำสาปของเขา ก็เป็นแค่เรื่องของเวลาก่อนตายเท่านั้น

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ จะเปลืองแรงไปทำไม? ทำเรื่องที่เพิ่มขวัญกำลังใจให้ศัตรูและทำให้ตัวเองเสียหน้า?

ราชาปีศาจเพลิงอัคคีตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าทางอาณาจักรเฉินเซี่ยจะพูดอย่างไร เขาก็จะไม่ยอมรับบทบาทของหลิวหยวน

"ไม่ได้การ! ข้าต้องเป็นฝ่ายพูดเรื่องนี้ออกไปเอง โยนความผิดทั้งหมดให้กับผู้เข้าสอบ บอกว่า..."

ราชาปีศาจเพลิงอัคคีปรากฏตัวขึ้นในบ่อลาวา เปลวไฟบนร่างของเขาลุกโชน หลังจากครุ่นคิดอย่างจริงจังแล้ว ก็ตัดสินใจได้

"ใช่ ข้าจะบอกว่านี่เป็นกับดักของอาณาจักรเฉินเซี่ย ผู้เข้าสอบเหล่านี้ล้วนพกม้วนคัมภีร์ป้องกันที่ทรงพลัง"

"และอาณาจักรเฉินเซี่ยใช้เวลาเพียงห้านาทีในการทำให้มิติที่ปั่นป่วนของหอคอยทดสอบเสถียร นั่นจึงทำให้แผนการล้มเหลว"

"ใช่ แบบนั้นแหละ เป็นความผิดพลาดของข้อมูลจากพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืด ข้าถึงได้ล้มเหลว สูญเสียร่างแยกไปหนึ่งร่าง ข้าต้องไปหาเรื่องพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดซะแล้ว!"

เมื่อพูดไปเรื่อย ๆ ราชาปีศาจเพลิงอัคคีก็รู้สึกว่านี่แหละคือคำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุด

มิฉะนั้น ผู้เข้าสอบระดับสิบกว่า ๆ จะสามารถต้านทานปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัวได้นานสามสิบนาทีได้อย่างไร?

ดังนั้น ราชาปีศาจเพลิงอัคคีจึงหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมา โทรหาผู้บริหารระดับสูงคนหนึ่งของพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดทันที

ฟ้องก่อนโดยไม่รอช้า ด่าทออีกฝ่ายไม่หยุด

หารู้ไม่ว่า นี่เป็นผลลัพธ์ที่เมิ่งเหยียนเซิงต้องการ

ยิ่งไปกว่านั้น การแสดงออกของราชาปีศาจเพลิงอัคคียังดีเกินไป ดีเกินกว่าที่เมิ่งเหยียนเซิงคาดไว้เสียอีก

ในเวลาเดียวกัน อาณาจักรเฉินเซี่ยก็เริ่มกวาดล้างพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดอย่างรุนแรง รุนแรงแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เช่นนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจจากหลายฝ่าย

ไม่นาน พวกเขาก็เข้าใจสาเหตุ ที่แท้ก็เป็นคนของพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดสมคบคิดกับราชาปีศาจเพลิงอัคคี

ทำให้ร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีระดับ 42 นำปีศาจแห่งหุบเหวนรกระดับยี่สิบกว่า ๆ หนึ่งหมื่นสามพันตัวบุกเข้าไปในสนามรบจำลอง

และทำให้มิติของหอคอยทดสอบปั่นป่วน จนกระทั่งสิบนาทีต่อมา กองกำลังสนับสนุนของอาณาจักรเฉินเซี่ยจึงบุกเข้าไปในสนามรบจำลอง

โชคดีที่ผู้เข้าสอบของอาณาจักรเฉินเซี่ยมีความแข็งแกร่ง

ภายใต้การบัญชาการที่ยอดเยี่ยมของหลิวหยวน อาศัยม้วนคัมภีร์จำนวนมากที่พวกเขาพกติดตัวมา บวกกับความได้เปรียบด้านภูมิประเทศของสนามรบจำลอง จึงสามารถต้านทานได้นานสามสิบนาที

แต่ไม่นาน ฝ่ายปีศาจและพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดก็ออกมาพูดอีกอย่าง

ตามที่พวกเขาพูด นี่เป็นกับดักที่อาณาจักรเฉินเซี่ยใช้ผู้เข้าสอบเป็นเหยื่อ เพื่อกำจัดปีศาจ

ผู้เข้าสอบทั้งหมดที่เข้าสู่สนามรบจำลอง ล้วนพกม้วนคัมภีร์ป้องกันที่ทรงพลัง

และมิติที่ปั่นป่วนของหอคอยทดสอบก็กลับมาเป็นปกติในเวลาไม่ถึงห้านาที นั่นจึงทำให้แผนการของพวกเขาล้มเหลว

ทั้งสองฝ่ายต่างก็พูดจาฉะฉาน มีเหตุผล

แต่เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว คำพูดของฝ่ายปีศาจดูน่าเชื่อถือกว่า

ผู้เข้าสอบระดับสิบกว่า ๆ สามารถต้านทานปีศาจแห่งหุบเหวนรกระดับยี่สิบกว่า ๆ หนึ่งหมื่นตัว บวกกับราชาปีศาจหนึ่งร่าง ได้นานสิบนาที ฟังดูเกินจริงไปหน่อย

ดังนั้น หลังจากที่หลายฝ่ายวิเคราะห์แล้ว กว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์จึงเชื่อว่า อาณาจักรเฉินเซี่ยน่าจะเป็นฝ่ายทำให้มิติเสถียรก่อน จับราชาปีศาจเพลิงอัคคีแบบไม่ทันตั้งตัว

ส่วนเรื่องที่อาณาจักรเฉินเซี่ยใช้ผู้เข้าสอบเป็นเหยื่อ ไม่มีใครเชื่อ อาณาจักรเฉินเซี่ยไม่น่าจะทำเรื่องแบบนี้

ประมาณสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือมีความคิดเห็นที่แตกต่างออกไป

ท้ายที่สุดแล้ว ลูกหลานในตระกูลของพวกเขาก็ตายในสนามรบจำลอง แม้แต่กระดูกก็ไม่เหลือ

ผู้เข้าสอบคนอื่น ๆ ที่รอดชีวิต รวมถึงครอบครัวของคนเหล่านั้น ต่างก็ได้รับเกียรติไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เข้าสอบที่รอดชีวิตทั้งหมดได้ทำสัญญาไม่เปิดเผยข้อมูล ไม่สามารถเปิดเผยสิ่งที่เกิดขึ้นในสนามรบจำลองได้

เห็นได้ชัดว่า มีบางอย่างเกิดขึ้นในสนามรบจำลองที่ไม่สะดวกที่จะเปิดเผย

เพียงแต่เป็นเพราะการชี้นำของกระแสสังคม บวกกับการประโคมข่าวของอาณาจักรเฉินเซี่ย ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นรายละเอียดนี้

หรือต่อให้รู้ ก็จะไม่มีใครพูดออกมาในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้

ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวของเกาซ่างและคนอื่น ๆ จึงรู้สึกไม่สมดุลทางจิตใจอยู่บ้าง

ส่งผลให้บางคนที่ไม่บริสุทธิ์อยู่แล้ว เกิดความคิดแปลก ๆ ...

ในเวลาเดียวกัน

เมืองหลินไห่ สมาคมการค้าเอลฟ์

หลังจากที่หลิวหยวนมาถึงห้องรับรองวีไอพีระดับสวรรค์ ก็แจ้งความประสงค์กับคาเมรอน ต้องการซื้อน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางหนึ่งขวด

น่าเสียดายที่น้ำยาคุณสมบัตินั้นมีค่ามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลาง แม้แต่สมาคมการค้าเอลฟ์ก็ไม่มีของสำเร็จรูป

ข่าวดีก็คือ คาเมรอนรับประกันกับหลิวหยวนว่า ก่อนเลเวลยี่สิบ จะช่วยหาน้ำยาคุณสมบัติขั้นกลางให้เขาหนึ่งขวดแน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น เขาสามารถเข้าไปในสมาคมการค้าเอลฟ์สาขาใดก็ได้ แสดงตัวตน จากนั้นก็สามารถซื้อน้ำยาคุณสมบัติขวดนี้ได้

เพียงแต่ราคาค่อนข้างสูง ต้องใช้เงินถึง 500 ล้านเหรียญทอง!

แม้ว่าหลิวหยวนจะขายวัสดุทั้งหมดที่ได้จากการฆ่าปีศาจแห่งหุบเหวนรก ก็ขายได้เพียง 22 ล้านเหรียญทองเท่านั้น ถือว่ายังห่างไกลจากเป้าหมาย

โชคดีที่ยังพอมีเวลา และเขายังมีหัวใจลาวาคุณภาพแพลตตินัม จึงไม่สิ้นหวัง

จากนั้น หลิวหยวนก็กลับบ้านไปพักผ่อนหนึ่งคืน รอจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น ก็ใช้ประตูวาร์ปออกจากเมืองหลินไห่ มุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย...

*(ขอแก้ไขนิดหน่อยนะครับ ผมพลาดไป ไม่ใช่เมืองหลวงเฉินเซี่ยนะ แต่เป็น มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย ส่วนเมืองหลวง ชื่อเมืองหลวงเซี่ย เฉยๆครับ)