บทที่ 41 เขายังมีซอมบี้ยักษ์อีกเหรอ?

บทที่ 41 เขายังมีซอมบี้ยักษ์อีกเหรอ?

“หาที่ตาย!”

เนื่องจากหลิวหยวนสวมใส่อุปกรณ์ปิดบังสถานะ มีเพียงผู้ที่มีเลเวลสูงกว่า 32 เท่านั้น ที่จะมองเห็นสถานะที่แท้จริงของซอมบี้ยักษ์ได้

ดังนั้น ในสายตาของจ้าวเสียงและพรรคพวกอีกสองคน ซอมบี้ยักษ์เหล่านี้เป็นเพียงวัตถุอัญเชิญธรรมดาๆ ที่มีเลเวล 20 และสถานะประมาณพันต้นๆ เท่านั้น

ถึงแม้ว่าจ้าวเสียงจะเพิ่งถูกซอมบี้ยักษ์ตัวหนึ่งโจมตีจนกระเด็นถอยหลัง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมัน

เขาคิดเพียงว่าตัวเองประมาทไป จึงถูกซัดกระเด็น ส่วนอีกสองคนก็คิดเช่นเดียวกัน

สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจ คือหลิวหยวนสามารถอัญเชิญซอมบี้ได้มากมายขนาดนี้ในคราวเดียว

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้สนใจซอมบี้ยักษ์

แต่ก็ต้องยอมรับว่า หลังจากที่หลิวหยวนพรางสถานะแล้ว ซอมบี้ยักษ์ที่มีสถานะทั้งหมดประมาณพันต้นๆ ก็มีพลังไม่ด้อยไปกว่าผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 ส่วนใหญ่

หากพวกเขามีเลเวลเพียง 20 การเผชิญหน้ากับการโจมตีของซอมบี้ยักษ์ทั้งหกตัว คงต้องใช้ความพยายามอยู่บ้าง

“น่าเสียดายที่พวกเราทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพสำเร็จแล้ว ไม่ใช่ผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 อีกต่อไป”

“ตอนนี้ฉันขอถอนคำพูด การฆ่าผู้อัญเชิญที่พิเศษอย่างนาย ถือเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดูได้เหมือนกัน!”

ดังนั้น จ้าวเสียงจึงมองไปยังซอมบี้ยักษ์สองตัวที่พุ่งเข้าใส่เขา พร้อมกับแสยะยิ้มเยาะ

เขายกดาบยักษ์ขึ้นเหนือหัวด้วยสองมือ ทักษะฟาดฟันที่รุนแรงพร้อมใช้งาน รอให้ซอมบี้ยักษ์เข้ามาหาที่ตาย

การกระทำของอีกสองคนก็ไม่ต่างกัน หลังจากที่นักเวทย์ร่ายโล่ป้องกันให้ตัวเองสามชั้นแล้ว เขาก็เริ่มเตรียมเวทมนตร์ที่ทรงพลัง

ส่วนนักธนูใช้ทักษะเร่งความเร็วให้กับตัวเอง ร่างกายเริ่มถอยหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับง้างธนูเล็งไปที่ดวงตาของซอมบี้ยักษ์ตัวหนึ่ง

“อ๊า! ไม่...”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่นักธนูจะยิงธนูออกไป ก็มีเสียงร้องสั้นๆ ดังมาจากไม่ไกล

เมื่อหันไปมอง ก็เห็นนักเวทย์เหลือเพียงขาตั้งอยู่บนพื้น ส่วนบนของร่างกายถูกทำลายจนแหลกละเอียด ตายสนิท

เมื่อครู่นี้

นักเวทย์เพิ่งจะร่ายโล่ป้องกันให้ตัวเองสามชั้น และเริ่มจดจ่อกับการเตรียมเวทมนตร์

ทันใดนั้น ความเร็วของซอมบี้ยักษ์สองตัวนั้นก็เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน พุ่งเข้ามาหาเขาในพริบตา

แม้ว่าซอมบี้ยักษ์จะไม่ได้มีความเร็วเป็นจุดเด่น แต่ก็มีความว่องไว 3000 จุด

นักธนูและนักฆ่าเลเวล 20 หลายคน มีค่าความว่องไวพื้นฐานแค่ 2000 ก็ถือว่าดีแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักเวทย์

แม้แต่นักเวทย์เลเวล 25 ก็ไม่มีทางมีความเร็วขนาดนี้

ด้วยอุปกรณ์ปิดบังสถานะ เวทย์ประเมินของฝ่ายตรงข้ามจะเห็นเพียงสิ่งที่หลิวหยวนต้องการให้พวกเขาเห็น

เพื่อที่จะล่อลวงคู่ต่อสู้ได้ดียิ่งขึ้น ทำให้จ้าวเสียงและพรรคพวกอีกสองคนตายใจ หลิวหยวนจึงให้ซอมบี้ยักษ์จงใจเคลื่อนไหวช้าลง และรอจนถึงจังหวะสำคัญค่อยโจมตี

จึงเกิดเหตุการณ์เมื่อครู่ เมื่อนักเวทย์ร่ายโล่ป้องกันสามชั้นแล้ว และไม่สนใจซอมบี้ยักษ์สามตัวที่อยู่ข้างหน้า

ความเร็วของซอมบี้ยักษ์สองตัวนี้ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก มาถึงข้างๆ นักเวทย์ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง

ต่อมา

รอยสักวัวสีเขียวบนตัวซอมบี้ยักษ์ทั้งสองก็เปล่งแสงสีเขียว กำหมัดขวาแล้วเหวี่ยงออกไป หมัดขนาดเท่ากระสอบทรายกระแทกเข้ากับโล่ป้องกันสามชั้นของนักเวทย์

ซอมบี้ยักษ์เลเวล 12 มีพละกำลัง 5000 จุด พลังวัวบ้ายังเพิ่มความเสียหายทางกายภาพเป็นสองเท่า

หมัดเดียวนี้ ก็คือการโจมตีทางกายภาพสูงถึงหนึ่งหมื่นจุด

นักเวทย์เลเวล 25 หากมีเวลาเพียงพอ อาจจะสามารถใช้ทักษะที่สร้างความเสียหายเกือบหนึ่งหมื่นได้

แต่การจะป้องกันความเสียหายหนึ่งหมื่นจุด ก็ไม่ต่างอะไรจากความฝันลมๆ แล้งๆ

โล่ป้องกันสามชั้นที่เขาร่ายขึ้นมาอย่างลวกๆ ภายใต้หมัดเหล็กของซอมบี้ยักษ์ ก็ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่วินาทีเดียว ถูกทำลายในพริบตา

ในตอนนี้นักเวทย์ก็รู้สึกตัว ร้องออกมาด้วยความตกใจ

แต่เสียงร้องของเขาดังขึ้นได้เพียงครู่เดียว หมัดเหล็กของซอมบี้ยักษ์อีกตัวก็ฟาดลงมา

ทุบส่วนบนของร่างกายของเขา รวมถึงขาอีกสองข้าง จนแหลกละเอียด

เหมือนแตงโมที่ถูกบดขยี้ด้วยรถยนต์ เลือดเนื้อและกระดูกกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร ทิ้งรอยเลือดเป็นรูปพัดไว้บนพื้นด้านหลังเขา

เมื่อเห็นภาพนี้ นักธนูก็ขนลุกซู่ ในแง่ของการป้องกัน นักธนูก็ไม่ต่างจากนักเวทย์ ต่างก็บอบบาง

ในเมื่อนักเวทย์ใช้โล่ป้องกันสามชั้นยังถูกทำลายได้ง่ายๆ ถ้าหมัดเหล็กนี้ตกลงบนตัวเขา ผลลัพธ์ก็คงมีเพียงอย่างเดียว

ห้ามให้พวกมันเข้าใกล้เด็ดขาด!

นักธนูละทิ้งความคิดที่จะยิงธนูโต้กลับ และถอยหลังสุดกำลัง

“บ้าเอ๊ย หมอนี่มันเป็นใครกัน ทำไมวัตถุอัญเชิญของเขามีความเร็วสูงและพลังที่น่ากลัวขนาดนี้”

“เขาเป็นผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 จริงๆ เหรอ? ไม่ใช่เลเวล 30?”

“หรือว่า…เขาเป็นผู้ครอบครองอาชีพระดับตำนาน?”

นักธนูคิดมากมาย รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง รู้แบบนี้ปล่อยเขาเข้าไปตั้งแต่แรกก็ดีแล้ว

ตอนนี้แย่แล้ว ไปยั่วศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ทำให้หลิวหาน (นักเวทย์) ต้องตาย แม้แต่ตัวเองจะหนีรอดไปได้หรือไม่ก็ยังเป็นปัญหา

มองดูซอมบี้ยักษ์สองตัวที่ไล่ตามอย่างไม่ลดละ และอีกสองตัวที่กำลังโอบล้อมมาจากด้านข้าง สีหน้าของนักธนูก็ค่อยๆ หมดหวัง

ซอมบี้ยักษ์สองตัวนี้เขายังสลัดไม่หลุดด้วยความเร็วของเขา ถ้ามีมาอีกสองตัว ผลลัพธ์...

“จางผิง!”

ในตอนนั้น จ้าวเสียงที่กำลังต่อสู้อย่างยากลำบากก็ตะโกนออกมาอย่างกราดเกรี้ยว

“เขาเป็นผู้อัญเชิญ!”

“ฉันรู้น่าว่าเขาเป็น…”

จางผิง นักธนู พูดได้เพียงแค่นั้น ก็เกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาในหัว

ใช่แล้ว เขาเป็นผู้อัญเชิญ ไม่ว่าวัตถุอัญเชิญของเขาจะเก่งแค่ไหน แค่กำจัดตัวผู้อัญเชิญเอง วัตถุอัญเชิญเหล่านั้นก็ต้องตายตามไปด้วย!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ร่างกายของจางผิงก็มีลมสีเขียวพัดวน ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน สลัดซอมบี้ยักษ์ทั้งสี่ออกไปเล็กน้อย แล้วพุ่งเข้าหาหลิวหยวนอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ลูกศรในมือของเขาก็มีลมสีเขียวพัดวน เสริมพลังธาตุลม ไม่เพียงแต่ความเร็วจะมากขึ้น แต่พลังทะลุทะลวงก็รุนแรงขึ้นด้วย

จางผิงสามารถเลื่อนระดับมาถึง 25 ได้ ก็เพราะมีประสบการณ์การต่อสู้ที่โชกโชน

เขารู้ว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ต้องทำให้ศัตรูตายในดาบเดียว

หากให้โอกาสฝ่ายตรงข้ามตั้งรับ แค่ให้ซอมบี้ยักษ์ตัวเดียวกลับมาป้องกัน เขาก็จะเสียโอกาสในการสังหาร

ดังนั้น เขาจึงไม่รีบง้างธนูยิงออกไป แต่ใช้ความเร็วที่เพิ่มขึ้นชั่วคราว พุ่งเข้าหาหลิวหยวนอย่างรวดเร็ว

“เจ้าหนู ชาติหน้าจำไว้ว่าต้องทิ้งวัตถุอัญเชิญไว้คอยปกป้องตัวเองด้วย!”

มองดูหลิวหยวนที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ จางผิงแสยะยิ้มที่มุมปาก ยกมือขวาถือลูกศรขึ้นอย่างรวดเร็วและวางบนคันธนู

แต่ในตอนนั้น หลิวหยวนกลับยิ้มออกมา

“ใครบอกนายว่าฉันไม่มีวัตถุอัญเชิญแล้วล่ะ?”

ในวินาทีถัดมา

“กรร———!”

“กรร———!”

มีเสียงคำรามสองเสียงดังมาจากประตูดำขนาดใหญ่ด้านหลังหลิวหยวน ซอมบี้ยักษ์ระดับทองแดงอีกสองตัวพุ่งออกมา

ในเวลาเดียวกัน ความเร็วของซอมบี้ยักษ์ทั้งสี่ที่ไล่ตามมาก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง

นี่แหละคือความเร็วที่แท้จริงของซอมบี้ยักษ์!

ตั้งแต่ต้นจนจบ ซอมบี้ยักษ์ไม่ได้ใช้ความเร็วสูงสุด

เมื่อกลายเป็นศัตรูกันแล้ว หลิวหยวนก็ไม่มีความคิดที่จะปล่อยให้ทั้งสามคนหนีไป

นักธนูมีความเร็วเป็นเลิศ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาหลบหนี โดยไม่เปิดเผยไพ่ตายมากเกินไป

หลิวหยวนจึงวางแผนมาตั้งแต่แรก แสร้งทำเป็นไม่ป้องกันตัวเอง และให้ซอมบี้ยักษ์แสดงความเร็วที่ช้ากว่านักธนูเล็กน้อยอยู่เสมอ

จุดประสงค์ก็คือใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ ค่อยๆ หลอกล่อนักธนูให้ติดกับ

“บ้าเอ๊ย! นายยังมีวัตถุอัญเชิญอีกเหรอ?!!!”

มองดูซอมบี้ยักษ์อีกสองตัวที่พุ่งออกมาจากประตูดำ และขวางอยู่ด้านหน้าหลิวหยวน สีหน้าของจางผิงก็ค่อยๆ หมดหวัง

ถูกล้อมรอบด้วยซอมบี้ยักษ์หกตัว แม้ว่าเขาจะมีความเร็วสูงแค่ไหน มันก็ไร้ประโยชน์แล้ว…