บทที่ 16 ค่ำคืนที่ถูกลิขิตให้ไม่สงบสุข

บทที่ 16 ค่ำคืนที่ถูกลิขิตให้ไม่สงบสุข

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของกิจกรรมสุ่มรางวัลแบบจำกัดเวลา

หลังจากพยายามเก็บสะสมมาหนึ่งเดือนเต็ม เหรียญทองของเจียนชวน จวี๋ ก็เพิ่มขึ้นจาก 1520 เป็น 3875 เหรียญ

นี่ไม่ใช่แค่เหรียญทองที่ได้จากภารกิจประจำวันเท่านั้น

ในหนึ่งเดือนนี้ เพื่อที่จะสะสมเหรียญทองให้ได้มากขึ้นสำหรับสุ่มตู้รางวัลจำกัดเวลา เจียนชวน จวี๋พยายามทำทุกวิถีทาง ไม่ว่าจะเป็นการแกล้งแมวหยอกหมา รังแกเด็ก หรือช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่ยากจน

เขาทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ ใช้เวลาพักผ่อนทั้งหมดไปกับการปลดล็อกความสำเร็จของระบบ

กระทั่งไปที่ศูนย์ภารกิจของหมู่บ้านเพื่อจะรับภารกิจนินจา ลองดูว่าจะสามารถปลดล็อกวิธีการหาเหรียญทองแบบใหม่ได้หรือไม่

น่าเสียดายที่ช่วงนี้จำนวนภารกิจทั่วไปของหมู่บ้านลดลงอย่างมาก และภารกิจเกะนินส่วนใหญ่ก็ต้องรับเป็นทีม

เจียนชวน จวี๋ ที่ไม่มีทีมก็ไม่สามารถเฝ้ารอภารกิจที่เหมาะสมอยู่ที่ศูนย์ภารกิจได้ตลอด 24 ชั่วโมง สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ไปอย่างน่าเสียดาย

เมื่อถึงวันพรุ่งนี้กิจกรรมก็จะสิ้นสุดลง ตู้รางวัลก็จะหายไป ถึงแม้จะเก็บไม่ครบสำหรับการสุ่มสิบครั้งที่สาม แต่ก็จำเป็นต้องเริ่มสุ่มรางวัลแล้ว

เขาเคยสุ่มรางวัลมาแล้วหลายครั้ง เจียนชวน จวี๋ จึงค่อนข้างคุ้นเคยกับมันดี

หลังจากล้างมือ ล้างหน้า ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสร็จเรียบร้อย เขาก็เปิดหน้าจอระบบขึ้นมา

เมื่อมองดูตู้ UP ธาตุน้ำที่สะสมการันตีไว้แล้ว 30 ครั้ง แต่เจียนชวน จวี๋ ก็ไม่ได้ลังเลอะไรมากนัก เขาเลือกตู้ UP เอาชีวิตรอดโดยตรง

“เริ่มจาก 20 ครั้งรวดไปเลย!”

กลุ่มแสงสองกลุ่มหมุนวน สั่นไหวด้วยความเร็วสูง แล้วก็ระเบิดออก

ลำแสงเจิดจ้ากระจายออกไปทั่วทิศ

“เฮ้อ ไม่มีสีทองจริงๆ ด้วย”

ถึงแม้ปากจะพูดว่าด้วยโชคของตัวเอง ถ้าไม่มีการันตีก็ไม่มีทางได้สีทองแน่นอน แต่ก็ยังแอบคาดหวังอยู่เล็กน้อย

น่าเสียดายที่ความเป็นจริงมักจะสมหวังในเวลาที่คุณไม่ต้องการมากที่สุด

“ε= (´ο｀*) )) แคว่ก~”

ถึงแม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมเจียนชวน จวี๋ ถึงถอนหายใจ แต่กบตัวน้อยก็ส่งเสียงตอบรับอย่างเข้ากันดี

เมื่อเจียนชวน จวี๋ สลัดหัว ตั้งสติกลับมามองที่หน้าจอรางวัล ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มยินดีออกมา

ของรางวัล:

[คุณสมบัติ*สัมผัสลางร้าย] (ไอเทมสีม่วง: ผลแบบพาสซีฟ ไม่ต้องใช้พลังงาน ทำให้ผู้ครอบครองคุณสมบัติสามารถรับรู้ถึงอันตรายรอบข้างล่วงหน้าได้)

[เครื่องผลิตท่า: ม่านพลังลึกลับ] (ไอเทมสีม่วง: วิชาลับไร้ธาตุ หลังจากประสานอินร่ายวิชาลับแล้ว จะสร้างผลที่สามารถป้องกันสถานะผิดปกติส่วนใหญ่ได้ให้กับตัวเอง ผลนี้จะใช้พลังจิตอย่างต่อเนื่อง)

[ผ้าคาดหัวจิตมุ่งมั่น] (ไอเทมสีม่วง: เมื่อสวมใส่ แม้จะได้รับการโจมตีถึงตายก็จะไม่เสียชีวิต แต่จะตกอยู่ในสภาพบาดเจ็บสาหัสและหมดสติ ไอเทมจะทำงานหนึ่งครั้งแล้วเข้าสู่ช่วงคูลดาวน์ คูลดาวน์ 1 ปี)

[ยารักษาแผลชั้นเยี่ยม] (ไอเทมสีฟ้า: ใช้ได้ทั้งภายในและภายนอก ฟื้นฟูบาดแผลของผู้ใช้ได้อย่างมาก)

[ยารักษาแผลอย่างดี] *3 (ไอเทมสีฟ้า: ใช้ได้ทั้งภายในและภายนอก ฟื้นฟูบาดแผลของผู้ใช้ได้ในระดับปานกลาง)

ไอเทมสีขาว *13

สมแล้วที่เป็นตู้รางวัลกิจกรรม ของรางวัลสีม่วงทั้งสามชิ้นดูดีไม่น้อยเลย

อย่างแรกคือ [สัมผัสลางร้าย] นี่มันคือพาสซีฟระดับเทพที่ไม่ด้อยไปกว่าไอเทมสีทองเลย ในผลงานต่างๆ มักจะเป็นอาวุธช่วยชีวิตของตัวเอก สำหรับเจียนชวน จวี๋ ที่อาจจะต้องลงสนามรบในอนาคตแล้ว นี่เป็นคุณสมบัติที่มีประโยชน์อย่างมาก

เจียนชวน จวี๋ ไม่รอช้า หลอมรวมกลุ่มแสงคุณสมบัติเข้ากับร่างกายทันที เตรียมหาโอกาสทดสอบผลที่แท้จริงของพาสซีฟนี้ในภายหลัง

ส่วน [ม่านพลังลึกลับ] นั้น เนื่องจากเป็นม้วนคัมภีร์วิชาลับ หลังจากที่ความรู้ถูกป้อนเข้ามา เจียนชวน จวี๋ ก็เข้าใจวิชาลับนี้คร่าวๆ ทันที

มันแตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้ตอนแรกเล็กน้อย ที่คำอธิบายไอเทมบอกว่าป้องกันสถานะผิดปกติส่วนใหญ่นั้นไม่ได้ไร้เทียมทานขนาดนั้น

วิชาลับนี้ส่วนใหญ่จะมุ่งเป้าไปที่สถานะผิดปกติที่เกิดจากคาถานินจาสายควบคุม อย่างเช่น คาถาลวงตาต่างๆ คาถาย้ายร่างเปลี่ยนจิตใจของตระกูลยามานากะ ผลการควบคุมเหล่านี้ ในช่วงเวลาที่วิชาลับของเขาทำงานอยู่จะสามารถป้องกันได้ทั้งหมด

ไม่ใช่เหมือนในเกมโปเกมอนที่สามารถป้องกันได้ทุกสถานะผิดปกติ ไม่ว่าจะเป็นแผลไหม้ แผลเยือกแข็ง หรือพิษ

และในฐานะที่เป็นสกิลที่ต้องใช้งานล่วงหน้า ทำให้คุณค่าของคาถานี้ลดลงอย่างมาก

บอกได้แค่ว่ามีประโยชน์อย่างมากในสถานการณ์เฉพาะ

สุดท้ายคือ [ผ้าคาดหัวจิตมุ่งมั่น] จะว่ายังไงดีล่ะ?

ดูเผินๆ ผลของมันจะโกงมาก และจริงๆ มันก็แข็งแกร่งมาก แต่เงื่อนไขการใช้งานค่อนข้างจะเข้มงวดเกินไปหน่อย

ไม่ใช่ว่าผลป้องกันความตายหนึ่งครั้งต่อปีนั้นน้อยเกินไป แต่คือหลังจากที่ของชิ้นนี้ช่วยชีวิตแล้ว จะทำให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพบาดเจ็บสาหัสและหมดสติ

ถ้าหากบาดเจ็บสาหัสและหมดสติในสนามรบ ก็คงไม่ต่างอะไรจากการตายโดยตรงมากนัก

บอกได้แค่ว่าช่วยชีวิตไว้ได้ แต่ก็ไม่ได้ช่วยไว้ทั้งหมด

ถึงจะพูดอย่างนั้น เจียนชวน จวี๋ ก็ยังคงผูก [ผ้าคาดหัวจิตมุ่งมั่น] ไว้ที่แขนของเขาทันที อย่างน้อยการมีชีวิตอยู่ก็ย่อมดีกว่าการตายโดยตรง

กระทั่งเจียนชวน จวี๋ ยังเตรียมที่จะเอาสัญลักษณ์หมู่บ้านคิริงาคุเระของเขามาติดไว้บนนี้ในภายหลัง จากนี้ไปก็จะเชื่อมมันติดกับแขนซ้ายของเขา ไม่ถอดออกอีกเลย

ถึงแม้ของรางวัลสองชิ้นหลังจะไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่เขาคิด แต่แค่ [สัมผัสลางร้าย] อย่างเดียว เจียนชวน จวี๋ ก็รู้สึกว่าคุ้มค่าตั๋วแล้ว

เขาก็เก็บไอเทมสีฟ้าและสีขาวตามปกติ หลังจากนั้นค่อยเลือกของที่ใช้ได้มาใส่ไว้ในกระเป๋านินจาพกติดตัว

เจียนชวน จวี๋ เริ่มลังเลเล็กน้อย

ตอนนี้เขายังเหลือเหรียญทองอยู่ 675 เหรียญ ยังสามารถสุ่มเดี่ยวได้อีก 4 ครั้ง เขากำลังลังเลว่าจะใช้กับตู้รางวัลกิจกรรมครั้งนี้เลยดีไหม

และถึงแม้ว่าวันนี้จะสุ่มได้ไอเทมสีม่วงมาสามชิ้นแล้ว แต่ ‘เครื่องผลิตท่า’ เพียงชิ้นเดียวก็ยังเป็นม้วนคัมภีร์ไร้ธาตุ

ยังไม่ได้สุ่มคาถานินจาธาตุอื่นมาเปิดตู้รางวัลถาวรใหม่ๆ เลย รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง

“เจ้าคราม นายว่าฉันควรจะสุ่มต่อดีไหม?”

เจียนชวน จวี๋ ที่ตัดสินใจไม่ได้ เริ่มหันไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าครามอย่างน่าสงสาร

“(⊙_⊙) ? แคว่ก~”

เจ้าครามมองไปที่เจ้านายที่ถามคำถามกับมัน แล้วส่ายหัวอย่างงงๆ

ถึงแม้การส่ายหัวของเจ้าครามจะไม่ได้หมายความว่าไม่ให้ทำ แต่ก็เหมือนเป็นทางลงให้เจียนชวน จวี๋ ละทิ้งความคิดที่จะเสี่ยงดวงในใจ

การสุ่มสี่ครั้ง เขาต้องทำภารกิจประจำวันถึง 11 วัน

ถ้าหากใช้กับตู้รางวัลกิจกรรมที่จะหมดในวันพรุ่งนี้ ก็ไม่มีทั้งการันตีสีม่วงจากการสุ่มสิบครั้ง และไม่สามารถสะสมจำนวนครั้งสำหรับการันตีใหญ่ของไอเทมสีทองได้

ถ้าหากสุ่มได้ของรางวัลสีขาวประเภทของใช้ในชีวิตประจำวันมา 4 ชิ้น อารมณ์ดีๆ ที่ได้ไอเทมช่วยชีวิตมาสามชิ้นในวันนี้คงจะหายไปจนหมดสิ้น

‘เก็บไว้สุ่มในตู้ธาตุน้ำดีกว่า’

ให้ตัวเองได้รางวัลสีทองธาตุน้ำมาก่อน ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ได้อย่างก้าวกระโดด

หลังจากละทิ้งความดื้อรั้นเล็กน้อยในใจ เจียนชวน จวี๋ ก็สามารถนอนหลับอย่างสบายใจพร้อมกับอารมณ์ดีๆ จากการสุ่มรางวัล

เพียงแต่ว่า คืนนี้มีบางคนที่ถูกลิขิตให้ไม่สามารถหลับใหลได้

......

บนเกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งใกล้กับหมู่บ้านคิริงาคุเระ

เป็นเกาะเดียวกับที่เจียนชวน จวี๋ และนินจาแพทย์คนอื่นๆ เคยใช้เป็นสถานที่ฝึกอบรมแบบปิด

อาคารชั่วคราวบางส่วนที่ทิ้งไว้ในตอนนั้นยังคงอยู่ที่ใจกลางเกาะ

เพียงแต่ว่าในตอนนี้ ถึงแม้บนเกาะจะมีคนทำกิจกรรมอยู่มากมาย แต่กลับไม่มีใครคิดที่จะพักค้างคืนในอาคารเลย

ตั้งแต่เที่ยงวันนี้จนถึงตอนนี้ นักเรียนโรงเรียนนินจามากกว่าร้อยคนบนเกาะแห่งนี้ กำลังฆ่าฟันกันเองเพื่อการสอบจบการศึกษา

ถ้าหากใครคิดจะพักผ่อนในอาคารที่เด่นชัดใจกลางเกาะแบบนี้ ย่อมต้องกลายเป็นเป้าหมายของทุกคนอย่างแน่นอน

พูดไปก็น่าขัน เมื่อสามเดือนก่อน กลุ่มแพทย์และนินจาที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ต่างช่วยเหลือแนะนำกันและกันเพื่อที่จะได้เป็นนินจาแพทย์

แต่ในตอนนี้ กลุ่มเด็กหนุ่มอายุเพียง 10 ขวบ กลับต้องสังหารเพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ด้วยกันมาหลายปีอย่างน้อยหนึ่งคน เพื่อแย่งชิงของสำคัญในมือของอีกฝ่าย เพื่อที่จะผ่านการทดสอบและได้เป็นเกะนิน

ตามแผนเดิมของโรงเรียนนินจา นักเรียนทุกคนจะได้รับของสำคัญคนละชิ้นแล้วขึ้นไปบนเกาะ จากนั้นเรือก็จะออกไป

ในตอนเที่ยงของวันถัดไปเมื่อเรือกลับมาถึงอีกครั้ง นักเรียนที่มีของสำคัญสองชิ้นก็จะสามารถขึ้นเรือกลับไป และได้เป็นเกะนินของหมู่บ้านสายเลือดแห่งสายหมอกอย่างเป็นทางการ

เพียงแต่ว่าบนเกาะในตอนนี้ มีนักเรียนคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับแผนของโรงเรียนนินจาสักเท่าไหร่

เมื่อมองดูท้องฟ้าที่เริ่มมืดลงเรื่อยๆ จนใกล้จะมืดสนิท

โมโมจิ ซาบุสะ กำคุไนในมือของเขาแน่น เตรียมที่จะเริ่มลงมือ