บทที่ 43 เผชิญหน้ากับปีศาจระดับสูง

บทที่ 43 เผชิญหน้ากับปีศาจระดับสูง

รอยรู้สึกเจ็บปวดทันทีที่แส้ฟาดใส่เขาซึ่งแสดงให้เห็นถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของปีศาจตรงหน้า

ความเจ็บปวดกระทันหันทำให้รอยโกรธและเขารู้สึกได้ว่าปีศาจตรงหน้าเขานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาต้องแสดงอารมณ์ที่เหมาะสมของปีศาจออกมาในตอนนี้

ดังนั้นรอยจึงคำรามก่อนจะปล่อยเสืออ้วนออกจากอ้อมแขนของเขาและพุ่งโจมตีใส่ปีศาจตัวใหญ่ตรงหน้า และเมื่อเสืออ้วนลงถึงบนพื้นมันก็เห่าและตามรอยออกไปโจมตี

ปีศาจตนนั้นยืนอยู่ไม่ไกลจากขอบของวงเวท ระยะห่างแค่นี้ทำให้รอยเข้าไปหาอีกฝ่ายแทบจะในทันที รอยยื่นกรงเล็บออกมาและพยายามจับคอของปีศาจตรงหน้า

อย่างไรก็ตามสิ่งที่รอยไม่คาดคิดคือปีศาจตนนี้ไม่หลบแต่ใช้หลังมือตบเข้าที่หน้าของรอยด้วยพลังมหาศาลจนยากที่รอยจะต้านทานได้จนรอยกระเด็นออกไปตามแรง เมื่อเสืออ้วนวิ่งออกไปเพื่อกัดขาปีศาจถือแส้ก็ส่งเสืออ้วนลอยออกไปด้วยการเตะจนทำให้เสืออ้วนส่งเสียงครวญครางออกมาขณะลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

“ฮึ!” รอยลุกขึ้นจากพื้นและพ่นเลือดสีแดงอมม่วงลงพื้น หลังมือของปีศาจตนนี้เกือบทำให้ฟันทั้งหมดของเขาหลุดออกมา รอยรู้ว่าครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาเจอกับปีศาจที่ทรงพลังขนาดนี้

ปีศาจตนนี้เป็นปีศาจระดับกลางหรือไม่? หรือว่าเขาเป็นปีศาจระดับสูงที่ทรงพลัง?

รอยไม่แน่ใจแต่เขารู้สึกได้ถึงออร่าสะกดข่มที่กดดันเขา ภายใต้อิทธิพลของออร่านี้รอยรู้สึกว่าเขาไม่สามารถออกแรงได้เต็มที่! นี่เป็นการปราบปรามที่มีเพียงปีศาจที่มีตำแหน่งสูงกว่าเท่านั้นที่สามารถครอบครองได้

หลังจากยืนขึ้นรอยก็ช่วยดึงเสืออ้วนขึ้นมา หัวทั้งสามของมันหดลงและหลบอยู่หลังขาของรอยดูเหมือนว่ามันจะส่งความเสียใจไปหาเจ้านาย

“เอ๊ะ?” เมื่อเห็นฉากนี้ปีศาจตนนี้ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

“ข้าคิดว่าเจ้าถูกเทเลพอร์ตออกมาในขณะที่ต่อสู้กับเฮลฮาวด์ตัวนี้…แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้น”

รอยไม่ตอบ เขากางปีกปีศาจและบินขึ้นและพุ่งลงมาหาปีศาจถือแส้ด้วยแรงโน้มถ่วง

ดูเหมือนว่ารอยจะทำตัวไร้เหตุผลและพยายามเพชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังกว่ามาก รอยรู้ว่าผู้อัญเชิญปีศาจไม่ได้เป็นคนดีแน่นอนและเขาเสียที่ครั้งนี้ไม่ได้ตรวจดูให้ดีก่อนที่จะตอบสนองต่อการอัญเชิญ  รอยไม่ต้องการเซ็นสัญญากับปีศาจดังนั้นเขาจึงต้องต่อต้านและไม่ให้เวลาปีศาจแสดงความปรารถนาของเขาออกมา

จะไม่มีสัญญาปีศาจหากอีกฝ่ายไม่สามารถแสดงความปรารถนาของเขาได้ จากนั้นรอยก็จะสามารถกลับไปที่ก้นบึ้งได้ด้วยพลังที่น่ารังเกียจของโลกนี้ในเวลาต่อมา

และข้อได้เปรียบในปัจจุบันของรอยคือเขาเดินทางผ่านประตูนรกมาดังนั้นสัญลักษณ์ออโรโบรอส จะช่วยปกป้องวิญญาณของเขาจากการถูกทำลายแม้ว่าเขาจะตายจากต่อสู้กับอีกฝ่ายสุดท้ายเขาก็จะฟื้นขึ้นมาในเหว

ปีกปีศาจ?

ปีศาจกระจอกนี้มีสายเลือดระดับสูงด้วย? ปีศาจถือแส้สงสัยเล็กน้อยหลังจากเห็นปีกของรอย

ตอนแรกเมื่อรอยปรากฏตัวออกมาจากวงเวทอัญเชิญ ปีกปีศาจของรอยยังพับเก็บไว้จึงส่งผลให้ปีศาจถือแส้มองไม่เห็นปีกปีศาจอย่างชัดเจนและคิดว่ารอยเป็นเพียงปีศาจที่มีปีกธรรมดาเท่านั้น แต่ตอนนี้ปีกปีศาจของรอยกางออกจนสังเกตุได้อย่างชัดเจน

ไม่ใช่ปีศาจระดับสูงทั้งหมดที่จะมีปีกปีศาจ แต่ผู้ที่มีปีกปีศาจนั้นจะแสดงว่าพวกเขามีสายเลือดของปีศาจระดับสูงมันเป็นกฎของอเวจี ตอนแรกเมื่อปีศาจถือแส้เห็นว่ารอยกล้าที่จะขัดขืนเขาก็อยากจะฆ่ารอยทิ้งแต่สุดท้ายเขาก็ยกเลิกความคิดนั้นหลังจากได้เห็นปีกปีศาจของรอย

ปีศาจถือแส้ยิ้มเยาะและยกแส้ในมือเตรียมจะลากรอยลงมาจากอากาศ

อย่างไรก็ตามรอยใช้ทักษะกระหายเลือดกับตัวเอง จนส่งผลให้ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีแดงออกมาและความแข็งแกร่งรวมถึงความเร็วของรอยก็เพิ่มสูงขึ้น ก่อนที่แส้จะมาถึงเขารอยก็ผลักปีศาจตนนี้จนล้มลงได้!

ความแข็งแกร่งในตอนแรกของรอยไม่สามารถทำให้ปีศาจตนนี้ล้มลงได้แต่ตอนนี้เขาทำได้แล้ว ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นจากทักษะกระหายเลือดร่วมกับการดิ่งตัวโจมตีจากบนอากาศได้ส่งแรงจนทำให้ปีศาจถือแส้ไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงอีกต่อไป ปีศาจผิวแดงคุกเข่ากับพื้นแรงปะทะและยังทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่จากการยุบตัวลงของพื้นดิน

ที่ด้านล่างของหลุมรอยพยายามกดมือข้างหนึ่งลงบนใบหน้าของปีศาจตนนี้ ร่วมกับรวบนิ้วมืออีกข้างของเขาเข้าหาและแทงเข้าไปที่บริเวณหัวใจของคู่ต่อสู้!

ใบหน้าของปีศาจร่างใหญ่ในหมวกเหล็กรู้สึกถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นจึงขยับมือไปคว้ากรงเล็บของรอย อย่างไรก็ตามกรงเล็บเหล็กของรอยยังคงแทงเข้าที่หน้าอกของเขาจนเกิดบาดแผลและเลือดสีแดงอมม่วงก็กระเซ็นออกมาทันที

หลังจากได้รับบาดเจ็บปีศาจตนนี้กลับไม่ได้แสดงท่าทางโกรธแค้นออกมาแต่กลับฉีกยิ้มออกมาแทน เขาจับข้อมือของรอยไว้แน่นป้องกันไม่ให้รอยแทงลึกลงกว่านี้

“ฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้าทำได้ดี ข้าเดาว่าเจ้ากำลังวางแผนที่จะฆ่าฉันจากนั้นค่อยกลับสู่นรกใช่หรือไหม?”

รอยไม่สนใจที่ปีศาจตรงหน้าพูดด้วยสีหน้าเย็นชา แม้ว่ารอยจะไม่สามารถเอามือออกได้แต่เขายังมีหาง! ปลายหางรูปใบมีดสามคมหุบตัวลงโฉบขึ้นสูงในอากาศและพุ่งโจมตีแขนของปีศาจผิวแดง

ทันใดนั้นม่านตาทั้งสองภายใต้หมวกเหล็กก็สว่างขึ้น!

“อ่อนหัด!”

ด้วยเสียงคำรามของปีศาจแสงสลัวปรากฏออกมาและพุ่งเข้าหารอย แสงนี้หายไปในพริบตาราวกับว่ามันละลายเข้าไปในร่างกายของเขา

ช่วงเวลาต่อไปทั่วร่างกายของรอยรู้สึกราวกับว่าเขาผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนัก จู่ๆร่างกายของเขาก็รู้สึกเจ็บปวดและอ่อนแรงไปทั่วทั้งตัว ปลายหางของรอยข่วนผิวหนังของปีศาจก่อนที่มันจะไม่สามารถขยับไปข้างหน้าได้อีก

ผลของทักษะกระหายเลือดยังคงแสดงผลแต่ดูเหมือนว่ารอยจะสูญเสียความแข็งแกร่งของเขาไป

ก่อนที่รอยจะรู้ตัวปีศาจก็เตะเข้าสีข้างของรอยจนเขาล้ม

ช่วงเวลาที่รอยถูกเตะเขาก็รู้สึกเจ็บแค้น ปีศาจตนนี้ใช้เวทมนตร์อย่างไม่ต้องสงสัย อย่างไรก็ตามเวทมนต์ที่ทำให้ตัวเขาอ่อนกำลังลงนี้ สามารถยับยั้งการเพิ่มประสิทธิภาพร่างกายกว่า40%ของทักษะกระหายเลือดกว่าได้ แล้วระดับเวทมนตร์ของเขาต้องสูงมากแค่ไหน?

เสืออ้วนรีบเข้ามาปกป้องรอยทันทีเมื่อมันร่อนลงพื้น หัวทั้งสองกัดฟันใส่ปีศาจและคำรามอย่างคุกคาม

หลังจากปีศาจผู้อัญเชิญรอยลุกยืนขึ้นเขาก็ฟาดแส้ใส่เสืออ้วนและรอย!

แม้ว่าเขาจะเพิ่งใช้เวทมนตร์เพื่อทำให้รอยสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปในชั่วพริบตา แต่รูที่หน้าอกของเขาที่ถูกรอยโจมตีใส่ก็ทำให้เขารู้สึกกลัวเล็กน้อย หากเขาไม่ร่ายเวทย์มนต์ออกมาในเวลานั้นมาแขนของเขาอาจจะถูกหางของรอยแทงทะลุ และเขาอาจไม่มีแรงที่จะหยุดรอยไม่ให้แทงทะลุอกของเขาได้

ดูจากออร่าของปีศาจแล้วเห็นได้ชัดว่าปีศาจตนนี้เป็นเพียงปีศาจระดับต่ำ แต่ข้าเกือบจะได้รับบาดเจ็บจากมัน ปีศาจในหมวกเหล็กไม่สามารถระงับความโกรธได้ขณะที่เขาใช้แส้ฟาดใส่รอยและเสืออ้วนอย่างรุนแรง

รอยยังคงมีความแข็งแกร่งในร่างกายของเขาแต่เขารู้ดีว่าตนจะไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ตราบใดที่เวทมนตร์ยับยั้งนี้ยังคงดำเนินต่อไป ดังนั้นรอยจึงทำได้เพียงกอดเสืออ้วนไว้ในอ้อมกอดของเขาและบังศีรษะไว้ด้วยแขนข้างเดียว แม้ว่าเขาจะถูกแส้แต่รอยก็ไม่ได้ร้องออกมาแม้แต่คำเดียวและใช้ดวงตาที่ซ่อนอยู่ใต้แขนจ้องไปที่ปีศาจตรงหน้าอย่างเย็นชา

เขาต้องจดจำว่าปีศาจตนนี้มีลักษณะอย่างไร แล้วฉันจะกลับมาตามล่าและฆ่ามันให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต!

หลังจากเฆี่ยนติดต่อกันหลายสิบครั้งในที่สุดมันก็หยุดมือลง ดูเหมือนเขาจะรับรู้ความคิดของรอยและหัวเราะเยาะ

“ฮึ่ม! ปีศาจชั้นต่ำเจ้าคิดว่าเจ้าจะกลับไปได้อย่างนั้นหรอ”

เขาจับแส้และหวดมันใส่พื้นสองครั้งจนทำให้เกิดรอยแตก

“ข้าจะบอกอะไรให้ พลังของเออร์กาชมังกรแห่งความโกลาหลส่งผลกระทบต่อโลกนี้และทำให้พลังที่น่ารังเกียจของโลกใบนี้อ่อนแอลงอย่างมาก! โดยไม่ต้องอาศัยการปกป้องของสัญญาปีศาจ ปีศาจระดับต่ำอย่างเจ้าก็ยังอยู่ในโลกนี้ต่อไปได้อีกนาน หากเจ้าต้องการกลับสู่หุบเหวก็มีเพียงสองทางคือใช้พลังเวทย์ของคุณเจ้าเปิดประตูมิติหรือไม่ก็ถูกฆ่าตาย!”

อะไร?! รอยตกใจมากกับสิ่งที่ได้ยิน?!

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของรอย เจ้าปีศาจตรงหน้าก็หัวเราะอย่างพึงพอใจ

"ถูกตัอง! นั้นคือเหตุผลที่ทำให้พวกเราเหล่าปีศาจสามารถปักหลักและทำสงครามครูเสดในโลกนี้ได้อย่างยาวนาน”

ปีศาจถือแส้เดินไปหารอยก่อนจะเตะและเหยียบหน้าอกของรอยอยู่หลายครั้ง

“เจ้ายังอยู่ในโลกนี้ได้อย่างน้อยหนึ่งปีก่อนที่จะถูกส่งพลังของโลกขับไล่ดังนั้นอย่าคิดที่จะหนีไปไหน ข้ายังมีเวลามากพอที่จะจับเจ้ากลับมาและในขณะเดียวกันอย่าคิดที่จะแสวงหาหนทางที่ง่ายดายอย่างความตาย ปีศาจชั้นระดับต่ำเช่นเจ้าจงรู้เอาไว้ว่ายังมีบางอย่างที่สามารถทำลายการดำรงอยู่ของปีศาจได้อย่างสมบูรณ์ เมื่ออยู่ที่นี้เจ้าควรทำตัวให้ดีขึ้น!”

ฉับพลันสัญญาปีศาจก็ปรากฏขึ้นข้างๆรอยในทันใด

“อย่างไรก็ตามอย่าบอกว่าเจ้าจะไม่ได้อะไรจากข้ากลับกันการอยู่ในโลกใบนี้มีประโยชน์อย่างมาก  ข้าเห็นว่าพวกเราทั้งสองตนต่างมีเชื้อสายที่เหนือกว่าในฐานะปีศาจระดับสูงข้าซีรอนจะให้โอกาสกับเจ้าเช่นกันยอมรับและเซ็นสัญญานี้ซะ จากนั้นจงสู้เพื่อข้าสัญญานี้จะตอบแทนเจ้าด้วยส่วนแบ่งวิญญาณ 10% นี่คือส่วนแบ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ข้าสามารถให้กับปีศาจระดับต่ำอย่างเจ้าได้!”