บทที่ 31 จอมบงการ

บทที่ 31 จอมบงการ

การปล่อยให้ลูเซียสออกไปเปิดเผยตัวตนของแวนเฮลซิงและเพื่อปลุกปั่นความรู้สึกของชาวเมืองให้ต่อต้านแอนนาและครอบครัวของเธอแน่นอนว่าทั้งหมดเป็นแผนการของรอย

เนื่องจากรอยได้ตัดสินใจที่จะรับวิญญาณของแอนนาที่อาจกลายเป็นวิญญาณชั้นสูงเขาจึงจำเป็นต้องช่วยให้แดร็กคูล่าลงมือได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังเป็นหนทางที่ดีในการแยกตัวแวนเฮลซิ่งออกจากแอนนา

ซึ่งในปัจจุบันรอยมีเป้าหมายสองอย่าง หนึ่งคือปล่อยให้แดร็กคูล่าทำตามแผนของเขา แดร็กคิวล่าจะล่อลวงเพื่อทดสอบจิตใจของแอนนาซึ่งถ้าเธอเต็มใจที่จะเสียสละตัวเองเพื่อช่วยพี่ชายของเธอจริงๆวิญญาณที่สูงส่งอาจมีโอกาศก่อตัวขึ้นได้ แต่ในทางกลับกันถ้าแอนนาไม่ดีพอจะเป็นเพียงวิญญาณธรรมดาอีกดวงหนึ่งและไม่สมควรได้รับความสนใจจากรอย

เป้าหมายที่สองคือวิญญาณของลูเซียสที่กำลังกตต่ำซึ่งรอยมีความมั่นใจมากในเรื่องนี้ แม้ว่ารอยจะไม่สามารถอาจจัดการเพื่อรับวิญญาณจากลูเซียสได้โดยตรงเนื่องจากการปกป้องของสัญญาปีศาจ แต่รอยสามารถใช้ประโยชน์จากแดร็กคูล่าหรือแม้แต่ยืมมือแวนเฮลซิงเพื่อกำจัดลูเซียสได้แทน

และการปล่อยให้ลูเซียสและแวนเฮลซิ่งเผชิญหน้ากันก็เป็นการรับประกันเพิ่มเติม เพราะเป็นไปไม่ได้ที่แวนเฮลซิ่งที่เป็นนักล่าปีศาจจะพลาดจนไม่สังเกตุเห็นออร่าปีศาจบนลูเซียส

ไม่ว่าใครจะเป็นคนฆ่าลูเซียสในท้ายที่สุดรอยก็จะสามารถบรรลุเป้าหมายได้ทั้งหมด รอยคิดว่าเขาค่อนข้างชื่นชอบความรู้สึกในการสวมบทบาทเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง

สำหรับจิตวิญญาณของแวนเฮลซิ่งเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในเป้าหมายของรอย แม้ว่ารอยจะจำเรื่องราวในภาพยนต์ไม่ได้ชัดเจนแต่เขาจำได้อย่างคลุมเครือว่าการดำรงอยู่ของแวนเฮลซิ่งนั้นทรงพลังมาก แม้ว่าแวนเฮลซิ่งอาจจะเป็นอวตารของเทวทูตหรือสิ่งอื่นก็ตามรอยก็ไม่ได้สนใจที่จะยึดวิญญาณจากแวนเฮลซิ่งเพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเอง

การปรากฏตัวของลูเซียสจะทำให้แวนเฮลซิ่งค้นพบว่านายกเทศมนตรีมีความเกี่ยวข้องกับปีศาจ แต่ตราบใดที่รอยไม่ปรากฏตัวออกไปมันก็จะไม่มีปัญหาตามมา แวนเฮลซิ่งไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสอบสวนลูเซียสและทันทีที่ลูเซียสตายรอยจะจากไปและกลับไปที่หุบเหวทันที

แน่นอนว่าลูเซียสเป็นคนเจ้าเล่ห์และมีโอกาศที่แวนเฮลซิ่งอาจตกตายด้วยน้ำมือของลูเซียสได้เช่นกัน เนื่องจากลูเซียสอาจกลัวที่จะถูกเปิดเผยว่าเขาได้ติดต่อกับปีศาจ ในท้ายที่สุดเมื่อแวนเฮลซิ่งตายคริสจักรก็จะไม่ทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้

ลูเซียสจะเคลื่อนไหวหรือไม่มันก็ไม่ใช้เรื่องสำคัญอะไร ถ้าลูเซียสสามารถฆ่าแวนเฮลซิ่งได้จริงๆก็จะเป็นประโยชน์ต่อรอย

ปัญหาที่สำคัญในตอนนี้คือรอยต้องการเวลาอีกเล็กน้อยเพื่อรอให้แดร็กคูล่าดำเนินการตามแผนของเขา

ชาวเมืองผูกแวนเฮลซิ่งและคาร์ลไว้กับไม้กางเขนไม้โดยมัดทั้งมือและเท้าและทิ้งพวกเขาทั้งสองไว้ในถิ่นทุรกันดาร เมืองนี้มักใช้วิธีการเช่นนี้ในการประหารชีวิตนักโทษมานานหลายปีแล้ว และเมื่อถึงเวลาค่ำคืนสัตว์ร้ายที่หิวโหยจะปรากฏตัวออกมาหากินที่นี่! สิ่งที่ชาวเมืองต้องทำหลังจากนี้คือรอเวลารวบรวมร่างของแวนเฮลซิ่งในวันรุ่งขึ้นแล้วใช้ศีรษะของเขาเพื่อเรียกร้องค่าหัว

ในขณะที่ชาวเมืองคนอื่นๆจากไปแต่ลูเซียสได้รออยู่ต่อจนไม่มีใครอยู่รอบๆก่อนจึงพูดกับแวนเฮลซิ่ง

“ฉันเดาว่าเมื่อคนจากโบสถ์เห็นร่างของคุณการแสดงออกของพวกเขาจะต้องประหลาดใจ!”

แวนเฮลซิงไร้ความรู้สึกในขณะที่เขาพูดอย่างใจเย็น

“แกเป็นปีศาจ ฉันได้กลิ่นจากระยะไกล ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะพบบุคคลอื่นที่ทำข้อตกลงกับปีศาจนอกเหนือจากแวมไพร์ที่ครอบครองสถานที่แห่งนี้ คริสตจักรตัดสินใจถูกต้องแล้วที่ส่งฉันมาทำความสะอาดสถานที่แห่งนี้!”

“หืม ถึงคุณจะรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว?” ลูเซียสกล่าวอย่างดุเดือด

“คริสตจักรไม่ได้สนใจชีวิตของพวกเรามาตลอดหลายร้อยปีและตอนนี้พวกเขากลับต้องการแสดงบทบาทของคนดี? ฉันเป็นคนผิดเช่นนั้นหรือที่ขอความช่วยเหลือจากปีศาจเพื่อรักษาชีวิตของตัวเอง”

“แต่เรื่องนั้นไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้แกตกต่ำ!” แวนเฮลชิ่งกล่าว

“ฉันจะฆ่าแกและปีศาจตนนั้นไม่ว่าแกจะทำข้อตกลงแบบไหนกับมันก็ตาม!”

“เจ้ายังคงทำตัวหยิ่งยโส?” ลูเซียสส่ายหัว

“อย่างไรก็ตามเจ้าควรอธิษฐานให้มันเป็นสัตว์ประหลาดที่ดุร้ายออกมาหาอาหารในคำคืนนี้ อย่างน้อยเจ้าก็สามารถตายได้อย่างรวดเร็ว!”

เมื่อนั้นลูเซียสก็จากไปโดยไม่หันกลับมามอง

หลังจากลูเซียสจากไปคาร์ลหันมามองแวนเฮลซิงด้วยใบหน้าที่หดหู่ใจ

“แวนเฮลซิงเราจะทำอย่างไรดี? ฉันไม่อยากกลายเป็นอาหารของหมาป่า!”

แวนเฮลซิ่งพยายามดิ้นรน แต่พบว่าเขาถูกมัดแน่นจนไม่สามารถขยับตัวได้เลย แต่เขาก็ยังคงพยายามอย่างไม่ยอมแพ้

“ไม่ต้องกังวลสาวสวยผมบลอนด์คนนั้นเป็นลูกหลานของตระกูลวิลลิส เนื่องจากเธอรู้จักตัวตนของฉันเธอจะรู้ว่าคริสตจักรส่งพวกเรามาช่วยเธอ เธอจะไม่ปล่อยให้พวกเราตาและเธออาจมาช่วยเราหลังจากตกกลางคืน!”

“แต่ถ้าเธอไม่มาล่ะ..” คาร์ลถามอย่างเป็นกังวล

“ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องหาทางช่วยตัวเองกันแล้ว”แวนเฮลซิ่งถอนหายใจ

เมื่อเวลาผ่านไปจนฟ้าเริ่มมืดในที่สุดก็ปรากฏร่างของใครบางคนออกมาจากแนวป่า

เมื่อเขาเห็นว่าแอนนามาจริงๆแวนเฮลซิงถอนหายใจอย่างโล่งอก ดูเหมือนว่าในครั้งนี้เขาจะวางเดิมพันถูก

แอนนาไม่ได้โง่ เธอรู้ว่าแดร็กคิวล่าส่งภรรยาแวมไพร์ของเขามาเพื่อส่งข้อความและมีอะไรบางที่ซ่อนเร้น แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพี่ชายของเธอจริงๆแต่เธอก็ไม่ได้เสียสติและยอมตกอยู่ในอันตรายเช่นนั้น ในท้ายที่สุดเธอจะไม่สามารถช่วยพี่ชายของเธอได้และแม้แต่ตัวเธอเองก็จะถูกจับไปแทน หลังจากครุ่นคิดอยู่นานแอนนาก็เลือกที่จะมาช่วยแวนเฮลซิ่งและวางแผนที่จะของให้เขาไปช่วยพี่ชายของเธอในภายหลัง

แอนนาถือคบเพลิงขณะที่เธอเดินเข้ามา เธอรีบตัดเชือกและปล่อยแวนเฮลซิงและคาร์ลออกจากไม้กางเขน

แต่ในขณะนี้เองจู่ๆก็มีเสียงปืนดังขึ้นมาติดกันสองนัด แวนเฮลซิงชะงักและค่อยๆล้มลงกับพื้น

"ไม่นะ!" ด้วยสีหน้าสิ้นหวังแอนนารีบวิ่งเข้าหาแวนเฮลซิ่งขณะที่พยายามห้ามเลือดที่ไหลออกมาจากอกของเขา

ลูเซียสค่อยๆเดินออกมาจากความมืด ภายใต้แสงจันทร์ท่าทางของเขาแสดงออกถึงความใจกว้าง

“มิสแอนนาฉันเดาว่าคุณอาจจะมาเพื่อปลดปล่อยอาชญากรเหล่านี้ และคุณทำให้ฉันรอมานานแล้ว!”

“ทำไมคุณถึงพยายามฆ่าเขา?!” แอนนากรีดร้องใส่ลูเซียส

“แล้วทำไมฉันถึงไม่สามารถฆ่าเขาได้” ลูเซียสถามกลับ

“ชายคนนี้เป็นอาชญากรที่เมืองต่างๆต้องการตัวฉันต้องบอกเหตุผลเพื่อสังหารเขาด้วย? กลับกันมิสแอนนาคุณมาที่นี้เพื่อปลดปล่อยนักโทษ คุณวางแผนจะทำอะไรคุณทฃจะติดตามพวกเขาไปเช่นนั้นหรือ”

แวนเฮลซิ่งไอเป็นเลือดและพูดกับแอนนา

“อย่าไปฟังเขาเลย เขาเกี่ยวข้องกับปีศาจและเป็นผู้ล่วงหล่นไปแล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นแอนนาก็ชักปืนออกมาทันทีและยิงไปทางลูเซียสสองนัด

แม้ว่าพวกเขาจะยืนห่างกันไม่มากแต่ฝีมือยิงปืนของแอนนาก็ไม่ดีนักและเธอไม่สามารถยิงโดนลูเซียสได้ แต่เธอก็ยังคงทำให้เขาตกใจจนลูเซียสรีบหมอบลงด้วยความกลัว

“พระเจ้าของข้า! ได้โปรดช่วยข้าด้วย!” ลูเซียสตะโกน

ทันทีที่ลูเซียสพูดจบร่างของลูเซียสก็ถูกยกลอยห่างขึ้นไปบนอากาศด้วยพลังที่มองไม่เห็น

ที่ถูกต้องรอยอยู่ที่นี้ด้วยเช่นกันอย่างไรก็ตามเขาไม่ได้แสดงตัว แต่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดแทนและปล่อยให้ลูเซียสออกไปเผชิญหน้า แม้แต่รอยก็ยังหมดคำพูดว่าลูเซียสเป็นคนเจ้าเล่ห์แค่ไหน แต่รอยก็ไม่สามารถปล่อยให้ลูเซียสตกอยู่ในอันตรายได้ดังนั้นเขาจึงช่วยยืนมือออกมาช่วยเหลือเล็กน้อย

เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นภายใต้ความมืดยามค่ำคือ ทั้งแอนนาและคนอื่นๆแม้จะไม่ทราบว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นแต่พวกเขารู้ว่าลูเซียสได้หนีออกไปแล้ว

แอนนาเริ่มรู้สึกสิ้นหวัง ตอนแรกเธอแค่ต้องการให้แวนเฮลซิ่งไปกับเธอเพื่อช่วยพี่ชายของเธอ แต่จู่ๆลูเซียสกลับปรากฏตัวขึ้นและทำให้แวนเฮลซิ่งได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้แม้ว่าแวนเฮลซิ่งจะยังมีชีวิตอยู่แต่เขาไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้แล้ว หลังจากพิจารณาอีกครั้งแอนนาก็ลุกขึ้นยืนและบอกกับนักบวชคาร์ลถึงการตัดสินใจของเธอ

“คุณอยู่ที่นี่และดูแลเขานะ ฉันจะต้องรีบไปแล้ว!”

สุดท้ายเธอตัดสินใจไปที่ปราสาทเพียงคนเดียว