ตอนที่ 30 : บัตรปลอมสำหรับเข้าผับ

*แปะ!*

เบ็นตบหน้าตัวเองเพื่อให้ใจเย็นลง “อนทนไว้ตัวฉัน! มันก็แค่ฝันร้ายเท่านั้น!” เขาฝันร้ายทั้งหมดทั้งเรื่องที่กล่องสุ่มปริศนาสุ่มได้ขยะ และหมดเวลา 8 วันในชีวิตของเขา และถูกทับจนตายโดยเปลือกกล้วยขนาดยักษ์

เขากังวลว่าการชิงโชคครั้งต่อไปของเขาจะได้ขยะอีกครั้ง มันตามไปหลอกหลอนเขาไว้ในฝัน เขาถอนหายใจออกมา “ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้ ฉันควรใส่ใจกับการหาคะแนนมากกว่า อะไรจะมาก็มาเถอะ ต่อให้เป็นขยะนั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะตายสักหน่อย เพราะอย่างน้อยฉันก็มีเดทที่ดูเป็นไปได้ถึง 2 เดท”

ก่อนที่จะเข้านอน เบ็นทักไปหามิยูกิและสาวผมชมพูเคธี่เพื่อนัดเวลาเดทกับพวกเธอ ช่วงนี้มิยูกินไม่ว่าง ทว่าเคธี่ตกลงที่จะนักเจอกับเขาในวันพรุ่งนี้

เมื่อเขาได้รับการตอบกลับ สภาพจิตใจของเบ็นก็ดีขึ้นทันที เขาลุกออกจากเตียงและยืดกล้ามเนื้อ เขาสดชื่นขึ้นและตัดสินใจเปิดกล่องสุ่มปริศนา

ไม่กี่นาทีให้หลัง เขาก็มองลงไปดูการ์ดพลาสติกที่อยู่ในมือของเขา

[บัตรปลอมสำหรับเข้าผับ (ไอเท็ม, ยอดเยี่ยม] x1]

เบ็นไม่รู้ว่าเขาควรจะหัวเราะหรือร้องไห้กันแน่ มันเป็นไอเท็มระดับดี และบัตรปลอมเองก็มีประโยชน์สำหรับเขาเป็นอย่างมาก แต่รูปมันกลับ...

“ทำไมต้องเป็นแดนนี่ เดวิโต้ด้วย?!?”

มันเป็นรูปเซลฟี่ของแดนนี่ เดวิโต้ที่มีหัวปูดบวม และไม่ใช่ในวัยหนุ่ม...มันเป็นรูปเร็วๆนี้ จริงๆแล้วมันเหมือนเป็นรูปที่ถ่ายตอนที่เขามีอาการท้องผูกอยู่ในห้องน้ำของเมื่อวานนี้

“นี่ฉันต้องใช้มันจริงๆดิ? หมอนี่อายุ 75 แล้วนะ!”

เบ็นอยากโยนมันทิ้งลงถังขยะทว่าก็หยุดลงเมื่ออ่านคำอธิบาย

[บัตรปลอมสำหรับเข้าผับ (ไอเท็ม, ยอดเยี่ยม) x1 – การันตีว่าคนอื่นจะยอมรับว่ามันเป็นบัตรของคุณจริงๆภายใต้เงื่อนไขบางประการ]

เมื่อเบ็นถามระบบ เขาก็ได้รับรู้ว่ามันสามารถใช้ได้ในผับกลางคืนเท่านั้น และคนอื่นไม่สามารถใช้ได้

เบ็นเช็คมันซ้ำเป็นรอบที่สอง ก่อนเช็คซ้ำเป็นรอบที่สาม “มันได้ผลจริงๆเหรอ? มันดูมีปัญหาหนักมาก...”

เจ้าบัตรนี่บอกว่าเขาเป็นชายหัวล้านผมหงอก และสูงเพียง 4 ฟุต 10! (147 cm)

“ฉันรู้ว่าฉันเตี้ย แต่ก็ไม่ใช่ 4 ฟุต 10! โว้ย! แกช่วยหาคนที่คล้ายฉันหน่อยไม่ได้รึไง?!?” ระบบเชี่ยนี่ยั่วโมโหเขาอีกแล้ว...

จากนั้นเมื่อเขาเห็นชื่อ...เขาก็ขาดสติไปโดยสมบูรณ์! มันเขียนไว้ว่า เบนนี่ เบวิโต้!

***

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกเป็นเวลานาน เบ็นก็ขจัดความโกรธของเขาออกจนหมด และจ้องไปที่บัตร หากระบบไม่ได้ยืนยันด้วยตัวเอง เขาคงไม่เชื่อว่าจะมีที่ไหนรับบัตรนี่

เจ้านี่มันทำงานยังไง? มันจะเข้าไปในสมองของคนที่ตรวจสอบมันงั้นเหรอ? ถ้าไม่อย่างนั้นจะมีใครเชื่อว่าเบ็นอายุ 75 ปี?

เขาสรุปไปส่งๆว่ามันน่าจะเป็นไอเท็มเวทมนตร์จากการเล่นแร่แปรธาตุ การเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีราคาที่ต้องจ่าย และราคาที่เขาต้องจ่ายสำหรับการใช้มันก็คือศักดิ์ศรีของเขา...

แต่ตราบใดที่มันใช้งานได้ เบ็นก็จะกลืนศักดิ์ของเขาลงไป ศักดิ์ศรีไม่ได้ช่วยห้ามเขาให้เป็นเวอร์จิ้นมาถึง 18 ปี ดังนั้นมันมีประโยชน์อะไร? เบ็นสามารถขายศักดิ์ของตัวเองทิ้งได้เพื่อการนัดเ*ด

นอกจากนี้เจ้าบัตรปลอมนี่จะช่วยเขาได้อย่างมาก สิ่งแรกที่เป็นปัญหาสำหรับเบ็นมาตลอดคือเขาไม่มีอะไรให้ทำตอนกลางคืน การเข้าหาสาวในตอนกลางคืนไม่ได้ผลนักในเมื่อเขาไม่มีที่ให้ไปต่อ ดังนั้นเขาเลยต้องสูญเสียเวลาอันมีค่าไป

นักศึกษาหลายคนได้เข้าร่วมงานปาร์ตี้ พวกเขาทั้งหมดต่างมีบัตรปลอม ไม่ว่าจะจากพี่น้องหรือเพื่อนร่วมหอ เบ็นไม่มีเลยแม้แต่คนเดียว ดังนั้นเขาเลยไม่สามารถใช้เวลาค่ำคืนของเขาอันแสนมีค่าไปจีบสาวได้ และด้วยบัตรนี่ทุกสิ่งจะเปลี่ยนไป!

เบ็นมองไปที่เวลา เขาหลับมาสองชั่วโมง ทำให้ตอนนี้อยู่ช่วงเย็นแล้ว เขามีเวลาอยู่อีกมากเพื่อจะทดลองใช้บัตรนี่ ปัญหาอย่างเดียวก็คือ...เขาจะไปไหนดี?

เบ็นไม่รู้เกี่ยวกับที่เที่ยวกลางคืนในนิวยอร์กเลย แต่หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็รู้ว่าใครน่าจะรู้

อันโตนิโออายุ 21 ปีแล้ว เขาเติบโตขึ้นมาในนิวยอร์กและเขาน่าจะรู้เกี่ยวกับมันมากกว่าที่เบ็นรู้ ดังนั้นเบ็นเลยเลือกโทรหาเขา

เมื่ออันโตนิโอได้ยินว่าเบ็นได้รับบัตรปลอมมา เขาก็หมดคำพูดไปในตอนแรก มันยากที่จะเชื่อว่าลูกพี่ลูกน้องของเขาจะได้รับบางสิ่งที่มีประโยชน์เช่นนี้ เมื่อเป็นอย่างนั้นอันโดติโอจึงได้มอบสิ่งที่ยิ่งกว่าคำแนะนำให้แก่เบ็น โดยเขาเสนอว่าเขาจะออกไปเที่ยวด้วยในคืนนี้!

อันโตนิโอรู้สึกว่าเขาควรทำหน้าที่เป็นทั้งลูกพี่ลูกน้องและเพื่อน เขารู้สถานที่ที่เพอร์เฟ็คสำหรับพาเบ็นไปและมันอยู่ใกล้หอพักของเขาอีกด้วย

หอพักของเบ็นห่างจากผับชื่อดังของแมนฮัตตันไปเพียงหนึ่งบล็อกเท่านั้น จึงมีสถานที่นัดพบกันมากมาย เบ็นไม่รู้ว่าอันโตนิโอจะพาเขาไปไหน ทว่าเขาคิดว่ารสนิยมของญาติเขาก็ไม่ได้แย่...บางทีอ่ะนะ

พวกเขาตกลงที่จะเจอกันในชั่วโมงให้หลังที่หน้าหอพักของเบ็น และจะออกกันไปเมื่อพร้อม

ดวงตาของเบ็นเต็มไปด้วยความตื่นเต้น! เขาไม่ได้ไปงานเลี้ยงตั้งแต่อายุ 13 แล้ว และนั่นเป็นบาร์ที่โด่งดังของอดัม ชอร์ด...

สถานที่เที่ยวกลางคืนกำลังอ้าขาร่านๆของเธอให้กับฉันแล้ว!

เขามองเข้าไปในกระจกในห้องน้ำเขาตรวจสอบเสื้อผ้าของเขา พร้อมกับยิ้มออกมา เบ็นซักซ้อมแสดงท่าทางต่างๆออกมา ‘ฉันควรเตรียมประโยคเด็ดเพื่อที่ฉันจะได้โดดเด่นเมื่อได้ออกไปเที่ยว’

มองเข้าไปยังเงาสะท้อนของเขา เขาก็สวมรอยยิ้มมั่นใจ “เฮ้พวก นายชื่ออะไร? โอ้เป็นชื่อที่น่าสนใจ...ฉัน? ฉันคือเบนนี่ เบวี...เชี่ยยยยยย!”

ไอ้บัตรโง่นี่กำลังรุกล้ำเข้ามาในสมองของเขา!