ตอนที่ 29 : นักขุดแต้ม

‘อย่าตกอยู่ในเฟรนด์โซนนะเว้ย อย่าตกอยู่ในเฟรนด์โซนนะเว้ย อย่าตกอยู่ในเฟรนด์โซนนะเว้ย’ เบ็นสวดมนต์ซ้ำๆอยู่ในหัวขณะที่กำลังฟังอันนาเบลพูด

มันถึงเวลาที่ต้องสร้างความสบายใจแล้ว แต่เบลูก้าได้เตือนเขาไว้ว่าแรงดึงดูดใจของเธอนั้นต้องสูงพอเสียก่อน ระดับแรงดึงดูดใจของเธอในตอนนี้คือระดับสนใจ เขาหวังว่ามันจะเพียงพอ เหตุผลที่เขาใช้เวลานานเพื่อพูดคุยก่อนที่จะเริ่มสร้างแรงดึงดูดใจ แน่นอนเขาเองก็คิดที่จะพัฒนาแรงดึงดูดใจไปพร้อมๆกับความสบายใจ ทว่ามันเป็นครั้งแรกที่เขาได้เริ่มทำมันเขาจึงไม่มั่นใจนัก

“เธอชอบอะไรอีกงั้นเหรอนอกจากการวาดรูป?” เมื่อใดที่อันนาเบลหยุดพูดเบ็นก็จะถามเธอต่อเพื่อให้ได้รู้จักเธอมากขึ้น

“เธอเรียนอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ?”

“เธอมาจากนิวยอ์กใช่ไหม?”

“เธอชอบที่ไหนในเมืองงั้นเหรอ?”

บทสนทนาของพวกเขาเป็นอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ และเมื่อเธอตอบเขา เบ็นก็จะถามและคำถามจากคำตอบของเธอเพิ่มเข้าไปอีก จากนั้นเขาก็จะดื่มกาแฟขณะที่เธอเริ่มพูด

เมื่อเบ็นจ้องลึกเข้ามาที่ดวงตาของเธอ อันนาเบลก็คิดกับตัวเองว่า ‘ดูเหมือนว่าฉันสามารถเล่าทุกสิ่งอย่างให้เขาฟังได้ เขาเป็นผู้ฟังที่ดีจริงๆ!’

เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับความฝันที่จะท่องเที่ยว เบ็นพยักหน้าอย่างยินดี ‘ซีซันใหม่ของลูซิเฟอร์จะมาวันไหนนะ?’

มันไม่ใช่ความผิดของเขาสักหน่อย! การสร้างความสบายใจนั้นมันยาวนานเกินไป! เป็นไปไม่ได้สำหรับทุกคนที่จะทนสนใจฟังเรื่องที่ยาวขนาดนั้นโดยไม่วอกแวก ขณะที่เขาสามารถสร้างแรงดึงดูดใจได้ในทุกนาทีหรือกระทั่งทุกวินาที การสร้างความสบายใจของเธอนั้นพึ่งขึ้นหลังผ่านไป 45 นาที!

นี่มันเกือบจะเท่าตอนนึงเต็มๆของดับเครื่องชนคนดีแตก!

[ระดับค่าความสบายใจของเป้าหมายในปัจจุบัน: คนรู้จัก]

‘ใช้วลานานมากกว่าจะกลายเป็นคนรู้จักของเธอ นานกว่าวอลเตอร์ ไวท์ กลายเป็นนักปรุงยาซะอีก!’

มันเป็นการทดสอบความอดทน ทว่าเบ็นก็ยังได้รับอะไรจากมันมาบ้างจากการอดทน

[ขอแสดงความยินดี! คุณได้ปลดล็อคความสำเร็จ: วงจรอุบาทว์(ทั่วไป) – เป็นคนรู้จักของสาวหนึ่งคน]

[รางวัล: คะแนน PUA + 100 แต้ม]

เขาไม่มีเวลาที่จะดีใจที่ได้รับแต้มเพราะเขาพบเข้ากับปัญหาเสียแล้ว – เขาเหนื่อย! เขากำลังได้ผลของการดื่มกาแฟมากเกินไป เขาจะจำไว้ว่าคราวหน้าเขาจะสั่งชา เบ็นต้องจบสนทนาในตอนนี้หรือไม่ก็หาวออกมาระหว่างฟังเธอเล่างานจิตอาสาของเธอ

การเคลื่อนไหวครั้งต่อไปไม่ยากนักและเขาก็ได้เบอร์ของเธอมา “ขอเบอร์ของเธอหน่อย คราวหน้าเรามาเที่ยวกันอีกนะ” การพูดอย่างมั่นใจและกล้าหาญเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่เบ็นที่ยังพูดติดอ่างอยู่เมื่ออาทิตย์ก่อนสามารถทำได้ ด้วยค่าสถานะการสนทนาและเสน่ห์ที่สูงขึ้น และประสบการณ์จำนวนมากช่วยให้เขาสามารถพูดออกมาได้อย่างราบรื่น

เหตุผลที่เบ็นพูดมันในตอนนี้เพราะเบลูก้าบอกเขาไว้ว่าการแสดงความตั้งใจของเขาออกมาให้เห็นเป็นประจักษ์จะดีที่สุด ด้วยวิธีนี้เขาจะช่วยลดเวลาลงได้มากดีกว่าการพูดอ้อมค้อมไปมา และผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ชอบผู้ชายที่ไม่ปิดบังความต้องการของตนและตรงไปตรงมา ถึงแม้ว่าวิธีนี้มันจะเหมาะกับผู้ชายที่น่าดึงดูดเท่านั้นก็ตาม

ถ้าหากเป็นคนหน้าตาไม่ดีทำอย่างเดียวกันละก็ ผู้หญิงจะไม่เรียกพวกเขาว่าคนที่มั่นใจ เธอจะเรียกเขาว่าสต็อกเกอร์!

แน่นอนเบลูก้ายังได้สอนเขาไว้อีกว่าถึงจะไม่พูดตรงๆแต่มันยังมีอีกหลายทางเพื่อหลีกเลี่ยงให้ผู้หญิงปฎิเสธ “มันคือพลังแห่งมิตรภาพ” ในฐานะนักวิชาการ เบ็นเองก็สนใจในวิธีนี้...

เพื่อค้นคว้าเท่านั้น...ก็แค่ประดับสมองไว้เท่านั้น...จริงๆนะ...

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ทว่าเบ็นก็ถึงกับต้องตกใจเพราะอันนาเบลมอบเบอร์โทรศัพท์ให้เขาทันทีโดยไม่คิดเลยด้วยซ้ำ มันเป็นเบอร์ที่ง่ายมากที่สุดในบรรดาเบอร์ที่เขาเคยได้รับมา เขาคิดว่ามันเป็นเพราะค่าความสบายใจที่สูง มันสมตุสมผล คนเรามักจะไม่คิดมากอยู่แล้วกับการให้เบอร์กับคนที่พวกเขาสนิท ทว่าหากว่าเป็นคนแปลกหน้าพวกเขาก็มักจะลังเล

จู่ๆก็มีการแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นมาขัดจังหวะความคิดของเบ็น ใบหน้าของเขากลายเป็นจริงจังพร้อมลุกขึ้น เขากล่าวลาอันนาเบลอย่างรวดเร็วพร้อมเดินจากไปทันที การได้คุยกับเธอนั้นเยี่ยมมาก เขาชอบที่จะได้รู้จักเธอมากขึ้น ทว่าเธอมอบค่าสถานะให้เขางั้นเหรอ? ไม่! เบ็นนั้นเป็นพวกคลั่งไคล้ค่าสถานะและเขาไม่ได้ละอายใจกับมันเลยแม้แต่น้อย!

ในระหว่างที่เขาเดินออกมา เขาหันไปมองอันนาเบลเป็นครั้งสุดท้าย ‘ความรักยังไม่เพียงพอสำหรับในตอนนี้และในช่วงอายุนี้...แด๊ดดี้ต้องการแฟนตาซีในชีวิตอีกมาก’

ระบบก็เหมือนกับเจ๊ของเบ็น อันนาเบลต้องพยายามให้หนักขึ้นอีกระดับถ้าหากเธอต้องการมาแทนที่เจ๊ระบบของเขา

‘ความรักคือของสำหรับคนที่ยากจนในค่าสถานะ...’ ด้วยใบหน้าเย็นชา เบ็นเดินออกจากประตูไป จิตวิญญาณของเขาเย็นชาขึ้นราวกับต้องการมีชีวิตรอดในโลกอันโหดร้ายแห่งนี้

เบ็นมองไปยังค่าสถานะที่เปลี่ยนแปลงไปของเขา

[ทักษะในการล่อลวง: 1 – สาวอ้วนขี้เมาไม่สามารถต้านทานความสามารถของคุณได้]

‘...ฉันรู้ว่าก้าวแรกนั้นสำคัญ แต่แกช่วยชมฉันดีๆไม่ได้รึไง ถ้าหากเบ็นไม่รู้ว่าค่าสถานะเดิมของมันคือ 1 หากอ่านจากคำอธิบายเขาก็คงไม่รู้ว่ามันพัฒนาแล้ว...ช่างมันพวกแอนตี้มันก็แอนตี้อยู่วันยังค่ำ’

ค่าสถานะเพิ่มก็คือค่าสถานะเพิ่ม การทำงานหนักของเขาได้ผลแล้ว! เบ็นรอจนกระทั่งเบลูก้าและอันโตนิโอทำธุระของพวกเขาจนเสร็จก่อนที่จะกล่าวลาพวกเขา เขารู้สึกเหนื่อยจนแทบจะตายและต้องการกลับบ้านเพื่อไปนอน

จริงๆแล้วมันยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่เบ็นอยากกลับหอพัก เมื่อเขาเช็คค่าสถานะของเขา เขาก็พบบางสิ่งที่น่าสนใจ บางสิ่งที่นอกเหนือจากค่าสถานะการล่อลวงเพิ่มขึ้นได้ – 850 แต้ม! มันเพียงพอสำหรับกล่องปริศนาอีกกล่องแล้ว!

‘ไม่เอาผลไม้ ไม่เอาผลไม้’ ไม่เอาผลไม้’ เขาภาวนาขึ้นมาอีกครั้งสำหรับโอกาสครั้งใหม่