ตอนที่ 1 ผลเงา ผู้ครอบครองแห่งท้องทะเล!

ลมทะเลเค็มๆ พัดพาเม็ดทรายสาดใส่ใบหน้าของเฉิงเสี่ยวหยู เขาลืมตาท่ามกลางความรู้สึกแสบร้อน

ความเจ็บปวดตุบๆ ที่ขมับทำให้เขางอตัวตามสัญชาตญาณ เล็บจิกทรายเปียกชื้นจนลึก

“เกิดอะไรขึ้น? ที่นี่มันที่ไหนวะ?”

เสียงคลื่นซัดสาดเป็นจังหวะกระทบหู และเสียงนกนางนวลร้อง “โอ้ โอ้ โอ้” บนท้องฟ้า—นี่ไม่ใช่เสียงที่ควรจะได้ยินในห้องไอซียูแน่ๆ

เมื่อสายตาของเขาจับโฟกัสได้ในที่สุด รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลงทันที

ใต้ท้องฟ้าสีคราม ฝูงนกอัลบาทรอสโบยบินเหนือท้องทะเลสีมุก และประกายแสงหลากสีที่สะท้อนจากแนวปะการังไกลๆ ได้แต่งแต้มชายหาดตื้นๆ ทั้งหมดให้กลายเป็นภาพวาดในฝัน

ฉากนี้ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน ภาพเปิดที่ฉายวนซ้ำๆ ของวันพีซ ตอนนี้กำลังโอบล้อมเขาในรูปแบบ 6 มิติรอบทิศทาง

“ถ้าอย่างนั้น... นี่คือโลกหลังความตายสินะ?”

หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย เขาก็เข้าร่วมกองทัพ ‘พรประเสริฐ’ 996 และสุดท้ายก็เสียชีวิตกะทันหันระหว่างทำงานล่วงเวลาในคืนหนึ่ง

นี่มันชีวิตที่ล้มเหลวแบบไหนกัน...

เขาก้มมองมือที่สมบูรณ์ของตัวเอง รอยช้ำจากการโดนเข็มฉีดยานับไม่ถ้วนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ความรู้สึกดีใจอย่างท่วมท้นถูกขัดจังหวะด้วยเสียงแหวกอากาศที่แหลมคม และมีบางอย่างแข็งๆ กระแทกเข้าที่หน้าผากของเขา

“ตุ้บ!”

ผลไม้สีดำลูกหนึ่งกลิ้งมาที่เท้าของเขา ลวดลายก้นหอยบนผิวมันวาวสะท้อนแสงแดดเป็นประกายโลหะ

ลมหายใจของเฉิงเสี่ยวหยูสะดุด—ในฐานะแฟนทั่วไปที่เคยดูผ่านติ๊กต็อกแค่สองตอน เขาย่อมไม่มีทางจำรูปทรงต้องห้ามนี้ผิด...

ประกายสีม่วงเข้มที่เปล่งออกมาจากเปลือกผลไม้นั้นเหมือนกับภาพระยะใกล้ของหนวดดำที่กำลังโชว์ผลความมืดในมังงะไม่มีผิด

บ้าเอ๊ย! ผลปีศาจงั้นเหรอ?!

ถึงแม้ผลปีศาจแต่ละลูกจะมีหน้าตาต่างกัน แต่เขาก็จำมันได้ในแวบแรก

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังกึกก้องขึ้นในหัวของเขา!

【จงกินผลเงาเพื่อเปิดใช้งานระบบราชันย์เงา】

เสียงจักรกลดังระเบิดขึ้นในส่วนลึกของสมอง แต่เฉิงเสี่ยวหยูกลับหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา

นี่มันอะไรกัน?

แจกผลไม้กับระบบให้ฟรีตั้งแต่เริ่มเลยเหรอ?

ค่าชดเชยสำหรับทาสบริษัทที่ตายจากการทำงานล่วงเวลางั้นเหรอ?

ผลปีศาจหมายความว่านี่คือโลกของวันพีซ

เงา ถ้าดูจากชื่อแล้ว ก็น่าจะเป็นผลปีศาจสายโลเกีย!

เขายังคุ้นเคยกับราชันย์เงาดี ตัวเอกของเรื่องโซโลเลเวลลิ่งที่ใช้ชื่อเดียวกับเขา!

“ถ้าฉันไม่กินล่ะ?”

【จะส่งแกกลับไป ที่ที่แกจากมา】

“ไปตายซะ!”

เขาหยิบผลไม้นั้นขึ้นมาอย่างสั่นเทาแล้วกัดเข้าไปคำใหญ่!

ทันทีที่ฟันเจาะทะลุเปลือก รสชาติที่บรรยายไม่ถูกก็พุ่งตรงสู่สมอง!

มันเหมือนหนวดปลาหมึกแช่ฟอร์มาลีน เหมือนเท้าไซส์ 43 ที่ชุ่มเหงื่อของป้าหยูจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เหมือนกล่องข้าวเดลิเวอรี่ขึ้นราในมุมห้องเช่า—กลิ่นน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดระเบิดขึ้นบนปุ่มรับรสของเขา

“อ้วก...”

เฉิงเสี่ยวหยูปิดปากแล้วโก่งคออ้วกแห้งๆ สองสามครั้งด้วยสีหน้าเจ็บปวด ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด

【โฮสต์ได้กินผลเงาและเชื่อมต่อกับระบบราชันย์เงาสำเร็จแล้ว】

“อิกริด!”

เฉิงเสี่ยวหยูเอ่ยชื่อนั้นออกมาตามสัญชาตญาณ

แต่ทว่า นอกจากเสียงคลื่นและเสียงนกแล้ว รอบกายเขามีเพียงความเงียบสงัด ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

【เลเวลของโฮสต์ต่ำเกินไป โปรดลองอีกครั้งหลังจากเพิ่มความแข็งแกร่งแล้ว】

“ต้องเลเวลเท่าไหร่?”

【เลเวล 100 จะสามารถสร้างการเชื่อมต่อกับอีกโลกหนึ่ง ได้รับสกิล ‘แบ่งปันเงา’ และอัญเชิญผู้บัญชาการกองทัพเงาทั้งหมดที่สกัดออกมาจากฝั่งนั้นได้】

ทันใดนั้น หน้าต่างโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉิงเสี่ยวหยู:

【ชื่อ: เฉิงเสี่ยวหยู】

เลเวล: 1

ความแข็งแกร่ง: 5

สติปัญญา: 5

ความว่องไว: 5

ความอดทน: 5

พลังจิต: 5

ส่วนสูง: 1.78

น้ำหนัก: 90

ความยาว: 5-18 (?)

ผลปีศาจ: ผลเงา (ยังไม่ตื่น)

ความสามารถของผล:

1.สกัดเงา: สกัดเงาจากสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วและเปลี่ยนให้กลายเป็นทหารเงาที่เชื่อฟังคำสั่งอย่างสมบูรณ์

หมายเหตุ: เงาที่สกัดออกมาจะคงความแข็งแกร่งทั้งหมดไว้เท่ากับตอนก่อนตาย และจะแข็งแกร่งขึ้ตาม

ความแข็งแกร่งของตัวเอก อัตราความสำเร็จในการสกัดเงาขึ้นอยู่กับเลเวลของโฮสต์เท่านั้น

เลเวล 1: สามารถสกัดเงาของคนธรรมดาได้ ระดับการต่อสู้ของเงา D

เลเวล 10: สามารถสกัดเงาที่เทียบเท่าทหารเรือทั่วไปได้ ระดับการต่อสู้ของเงา C

เลเวล 30: สามารถสกัดเงาของทหารเรือระดับนาวาเอกได้ ระดับการต่อสู้ของเงา B

เลเวล 50: สามารถสกัดเงาของทหารเรือระดับพลเรือตรีได้ ระดับการต่อสู้ของเงา A

เลเวล 60: สามารถสกัดเงาของทหารเรือระดับพลเรือโทได้ ระดับการต่อสู้ของเงา S

เลเวล 80: สามารถสกัดเงาของพลเรือเอกได้ ระดับการต่อสู้ของเงา SS

เลเวล 100: สามารถสกัดเงาของจอมพลเรือได้ ระดับการต่อสู้ของเงา SSS

【การแบ่งระดับข้างต้นเป็นเพียงการจำแนกความแข็งแกร่งโดยประมาณเท่านั้น และไม่ได้จำกัดเฉพาะทหารเรือ! เป็นเพียงการยกตัวอย่างโดยใช้ยศของทหารเรือ!】

【และไม่รวมถึงตัวละครที่มีความแข็งแกร่งเกินยศของตนเอง เช่น การ์ป ซึ่งต้องใช้เลเวล 100 ในการสกัดเงา จัดอยู่ในระดับเดียวกับเซนโงคุ!】

【ทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นเรื่องไร้สาระ การตัดสินขั้นสุดท้ายขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งที่แท้จริง!】

ให้ตายสิ!

เงาที่สกัดออกมาสามารถเสริมความแข็งแกร่งได้ เช่น การกินผลปีศาจ หรือการเสริมพลังด้วยฮาคิ ซึ่งสามารถทะลุขีดจำกัดระดับเดิมของพวกมันได้

2.เก็บรักษาเงา: ทหารเงาจะถูกเก็บไว้ในเงาของผู้ใช้ และสามารถอัญเชิญออกมาได้ทุกเมื่อ

3.แลกเปลี่ยนเงา: ผู้ใช้สลับตำแหน่งกับทหารเงาที่กำหนด คูลดาวน์ 5 วินาที

ฮาคิเกราะ: ไม่มี

ฮาคิสังเกต: ไม่มี

ฮาคิราชัน: ไม่มี

ปากของเฉิงเสี่ยวหยูกระตุกขณะมองดูรายการ “ความยาว” ที่แปลกประหลาดบนหน้าต่าง เครื่องหมายคำถามหลังหน่วยวัดนั่นหมายความว่าอะไร?

“ตรวจพบสภาพร่างกายของโฮสต์ย่ำแย่มาก โปรดเริ่มฝึกฝนทันที!” เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง ขัดจังหวะความคิดของเขา

ภารกิจฝึกฝนประจำวัน:

วิดพื้น...【0/100】

ซิทอัพ...【0/100】

ดึงข้อ...【0/100】

สควอช...【0/100】

วิ่ง...【0/15 กิโลเมตร】

ตราบใดที่ทำภารกิจฝึกฝนประจำวันสำเร็จ จะได้รับค่าประสบการณ์และรางวัล

เมื่อเห็นภารกิจเหล่านี้ เฉิงเสี่ยวหยูก็รู้สึกหนังหัวชาวาบ ปลายนิ้วจิกลึกลงไปในทราย

ในฐานะอดีตคนสุขภาพย่ำแย่ที่แค่ขึ้นบันไดก็หอบแล้ว ภารกิจพวกนี้ไม่ต่างอะไรกับการทรมาน

แต่ขณะที่เขามองดูใบหน้าที่หล่อเหลาแต่ว่างเปล่าซึ่งสะท้อนอยู่ในทะเล บางอย่างที่ร้อนแรงก็ถูกปลุกขึ้นในอกของเขาอีกครั้ง…

มันคือความหลงใหลที่ถูกฝังกลบโดยไฟล์พาวเวอร์พอยต์ คือจิตวิญญาณจูนิเบียวที่ถูกบีบคอโดยตารางเอ็กเซล

ภารกิจนี้ ฉันรับ!

“อย่างน้อย... ครั้งนี้จะได้ใช้ชีวิตเพื่อตัวเองจริงๆ เสียที” เขากระชากชุดคนไข้ที่ขาดรุ่งริ่งออก เผยให้เห็นแผ่นอกที่ซีดขาวราวกับกระดาษ

เมื่อเขาวิดพื้นครั้งที่เจ็ดของเซ็ตแรก ก็มีเสียงฉีกขาดดังมาจากสะบักของเขา!

หลังจากการวิ่งไปกลับสามกิโลเมตร รสชาติโลหะของเลือดในลำคอทำให้เขานึกถึงเช้าตรู่วันหนึ่งที่ต้องอดนอนเพื่อแก้ไขข้อเสนอ!

สิ่งที่ต่างกันคือ ครั้งนี้เหงื่อทุกหยดได้เปลี่ยนเป็นข้อมูลที่ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา:

【ความแข็งแกร่ง +0.1】

【ความอดทน +0.3】

【ติ๊ง ภารกิจของวันนี้สำเร็จทั้งหมดแล้ว!】

“แค่นี้เอง แค่นี้เองเหรอ?”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมไม่ให้รางวัลตัวเองหน่อยล่ะ...”

【ความยาว +0.01】

…

ในยามเช้าตรู่ เมื่อแสงแรกของดวงอาทิตย์สาดส่องลงบนชายหาด เฉิงเสี่ยวหยูก็ได้เริ่มการฝึกฝนของเขาแล้ว

วิดพื้น, ซิทอัพ, ดึงข้อ…

ทุกการเคลื่อนไหวสร้างความเจ็บปวดอย่างมหาศาล และท่าทางของเขามักจะบิดเบี้ยว แต่โชคดีที่ระบบ

ไม่ได้จู้จี้ว่าเขาต้องทำให้สมบูรณ์แบบ

นี่คือเกาะเล็กๆ ที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ นอกจากเขาแล้วก็ไม่มีใครอื่น

มีเพียงเสียงคลื่น เสียงนก และเสียงหอบหายใจพร้อมกับเสียงเชียร์ตัวเองของเขา

เหงื่อชุ่มเสื้อผ้า แล้วก็แห้งเพราะลมทะเล แล้วก็เปียกอีกครั้ง

เมื่อเวลาผ่านไป เฉิงเสี่ยวหยูก็ประหลาดใจที่พบว่าร่างกายของเขากำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่น่าเชื่อ

อดีตพนักงานออฟฟิศตอนนี้กลายเป็นชายกล้ามโตที่มีซิกซ์แพ็ก

เวลาที่ใช้ในการทำภารกิจให้สำเร็จก็สั้นลงเรื่อยๆ!

จากตอนแรกที่ใช้เวลาสิบกว่าชั่วโมง ก็ลดลงเหลือสิบชั่วโมง แปดชั่วโมง ห้าชั่วโมง…

ในที่สุด เขาก็สามารถทำการฝึกทั้งหมดด้วยท่าทางที่ถูกต้องได้ในเวลาเพียงสามชั่วโมง!

สามเดือนต่อมา เลเวลของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 10 และค่าสถานะทั้งหมดก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

น่าประหลาดใจที่แม้แต่ส่วนสูงและความยาวของเขาก็เพิ่มขึ้น 10 เซนติเมตร!

เฉิงเสี่ยวหยูมองดูข้อมูลบนหน้าต่างแล้วพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

เหะเหะ เสน่ห์ร้ายกาจบ้าๆ นี่

ถ้าได้เจอจักรพรรดินีแฮนค็อก นางจะไม่หลงเสน่ห์จนหัวปักหัวปำแล้วเรียกฉันว่าสามีเลยเหรอ?

แปะ~ แปะ~ แปะ!

หลังจากจบการออกกำลังกายชุดหนึ่ง เฉิงเสี่ยวหยูก็ก่อไฟอย่างคล่องแคล่วและเสียบปลาทะเลเข้ากับกิ่งไม้เพื่อย่าง

“ซู่ ซู่ ซู่...”

ควันไฟจากการทำอาหารลอยขึ้นเป็นวง และกลิ่นหอมของปลาย่างก็ฟุ้งกระจายไปทั่ว

อา~ ชีวิตที่มีความสุขบ้าบอนี่!

ไม่มี 996 ไม่มี KPI มันยอดเยี่ยมสุดๆ ไปเลย!

อ้อ ใช่ ระบบ ตอนนี้มันปีอะไร เดือนอะไรแล้ว?

ไม่รู้ว่าเจ้าหนูลูฟี่ออกเรือรึยัง ถ้าได้ไปเกาะขาหมอนั่นตอนนั้นก็คงจะดี

ระบบมาแล้ว เพื่อบอกเวลาให้แกโดยเฉพาะ~

ตอนนี้คือปฏิทินทะเลปี 1520!

จบตอน