บทที่ 422 ห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเสียงนกและกลิ่นดอกไม้

หลังจากเบนกับแมตต์ออกไปได้ไม่นาน ลิงค์ก็ควงเจนนิเฟอร์กับคาเมรอนออกจากคลับ

“เบน แอฟเฟล็กนี่น่าหมั่นไส้จริง ๆ หน้าตาก็ยโส พูดจายังไม่เข้าหูอีก” คาเมรอนบ่นในรถ

“ใช่เลย น่ารำคาญสุด ๆ ลิงค์ คราวหน้าห้ามให้เขามาเล่นหนังของเราอีกนะ” เจนนิเฟอร์กอดแขนเขาพูดทันที

ลิงค์ยิ้มบาง “เขาไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอก แค่ยังเด็ก ไม่ค่อยมีวุฒิภาวะ คล้าย ๆ เด็กชายที่ยังไม่โต อย่าไปโกรธเขาเลย”

เจนนิเฟอร์เชิดคาง “ฉันไม่โกรธ แต่ไม่ชอบที่เขาพูดใส่ร้ายว่าเธอเจ้าชู้ เธอจะเจ้าชู้หรือไม่ก็ไม่เกี่ยวกับเขา เรารักเธอก็เรื่องของเราแท้ ๆ แถมยังพูดคำที่ไม่มีใครอยากฟังอีก ใช่เลย เขาก็แค่เด็กไม่รู้จักโต”

ลิงค์หัวเราะแล้วกอดทั้งสองไว้แน่น สองสาวก็โอบกอดตอบอย่างหวานชื่น รถที่ควรใช้เวลาแค่สิบกว่านาทีจึงกลายเป็นครึ่งชั่วโมง

เมื่อกลับถึงบ้าน เจนนิเฟอร์กับคาเมรอนขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด ส่วนลิงค์เดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่นยังไม่ทันก้าวเข้า ก็ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังออกมา

ตอนนี้บ้านเหลือแฟนสาวที่ยังสาว ๆ ราวสิบกว่าคน เช่น โซเฟีย มีร่า เรเน่ ซิเวเกอร์ นิโคล คิดแมน ชาร์ลิซ เธอรอน ฯลฯ เพราะพวกที่อายุมากหน่อยอย่างโมนิก้ากับหลิวเสี่ยวลี่ไปพักครรภ์ที่ซีแอตเทิล

“ลิงค์ กลับมาแล้ว!” นิโคล คิดแมนกับซินดี้ ครอว์ฟอร์ดรีบเข้ามาช่วยถอดเสื้อคลุมแล้วลากเขาขึ้นชั้นบน บอกว่าจะพาไปเล่นเกม

“เกมอะไร?”

“ก็ต้องเป็นเกมสำหรับผู้ใหญ่สิ” เรเน่แทรกขึ้นมา

“ไม่ใช่สักหน่อย เป็นเกมสนุก ๆ ต่างหาก” นิโคลค้อนแล้วผลักหลังเขาไปจนถึงห้องนอน

บนเตียงมีผ้าห่มผืนใหญ่ปิดไว้ เห็นเป็นเงาคนอยู่ข้างใต้ นิโคลบอกให้เขาใช้มือคลำแล้วทายว่าใคร เรเน่ก็แซวว่าถ้าอยากท้าทายกว่านี้ให้ใช้วิธีอื่น นิโคลก็ยิ้มถามว่าจะลองไหม

ลิงค์ก้มดูแล้วพบว่าคนใต้ผ้าห่มรูปร่างเล็กกว่าผู้หญิงในบ้าน กล้ามเนื้อน้อยกว่า เส้นโค้งก็ยังไม่ชัดนัก พอเขาแตะเบา ๆ เจ้าตัวกลับตัวสั่นอย่างเกร็ง ไม่ใช่อาการหัวเราะแต่ออกแนวประหม่า ลิงค์เลยหยุดทันที

เขาแกล้งทายว่าเป็นลิฟ ไทเลอร์ แต่ไม่ใช่ จากนั้นทายว่าเป็นวิโนน่า ไรเดอร์ ก็ผิดอีก สุดท้ายเฉลยออกมา—คือ นาโอมิ วัตส์ ที่มาบ้านด้วย

นาโอมิหน้าแดงจัด โผล่มาทักเขาอย่างขวยเขิน ลิงค์เพียงส่ายหัว—นับตั้งแต่โมนิก้ากับหลิวเสี่ยวลี่ไปพักครรภ์ การจัดคิวในบ้านเริ่มเละเทะ แอบแย่งกันถี่ขึ้น บางคนถึงขั้นเล่นเกมแปลก ๆ อย่างนิโคลในวันนี้ เขาคิดว่าควรเรียกโซเฟียกับจูดี้ ฟอสเตอร์และเรเน่มาคุยกัน เพื่อให้บ้านกลับเข้าสู่ระเบียบ

เขาทักทายสั้น ๆ กับนาโอมิแล้วขึ้นไปยังห้องทำงานเพื่อจัดการเอกสาร

ช่วงนี้ The English Patient ทำเงินในสัปดาห์ที่สามไปอีก 28.73 ล้านเหรียญ สะสมรวม 103 ล้านเหรียญ กลายเป็นหนังลำดับที่หกของค่ายที่ทำรายได้เกินร้อยล้านในปี 1996 ร่วมกับ The Net, Rush Hour, Final Destination 2, Toy Story และ Scream

ในเดือนมกราคม ค่ายยังมีสามเรื่องไปเข้าชิงรางวัลที่เทศกาลหนังเบอร์ลิน ได้แก่ Girl, Interrupted ของโซเฟีย, The Ice Storm ของหลี่ อัน และ Boogie Nights ของพอล โธมัส แอนเดอร์สัน ผลคือ Girl, Interrupted คว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม The Ice Storm ได้บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ Boogie Nights ได้รางวัลพิเศษของคณะกรรมการ

นอกจากงานหนัง เขายังต้องจัดการเรื่องการลงทุนต้นปีของ Flash Gold Capital, สรุปผลงานประจำปีของค่าย, การบ่มเพาะโปรเจกต์ซูเปอร์ฮีโร่ของ Marvel Entertainment และรายงานการลงทุนของ Jinshan Investment ที่รออยู่กองพะเนิน

ระหว่างเขากำลังอ่านเอกสาร นิโคล คิดแมนยกช็อกโกแลตร้อนเข้ามาวางเงียบ ๆ แล้วออกไป ไม่กี่สิบนาทีต่อมาก็กลับมาพร้อมกาแฟร้อน ลิงค์ยกแขนโอบเอวเธอแล้วถามยิ้ม ๆ ว่าวันนี้ทำไมเอาอกเอาใจจัง นิโคลยิ้มอาย ๆ แล้วนั่งลงบนตักเขา

ทั้งสองหยอกล้อกัน จนเธอสารภาพว่ารู้สึกผิดเรื่องที่ให้ลิงค์ทายตัวนาโอมิใต้ผ้าห่ม ลิงค์จึงบอกว่าไม่ควรเอาเพื่อนมาเล่นแบบนี้ ควรเคารพเธอมากกว่า นิโคลฟังแล้วหัวเราะขวยเขิน กอดเขาแน่นพร้อมสัญญาว่าจะไม่ทำอีก

ก่อนลุกไป เธอถามเขาว่าคิดยังไงกับนาโอมิ—ลิงค์ตอบว่าก็สวยแบบบาร์บี้ ถ้าเธออยากเข้ามาอยู่ในวงนี้จริง ก็ให้ลองทานข้าวด้วยกัน นิโคลยิ้มหวานอย่างพอใจ

หลังเธอออกไป จูดี้ ฟอสเตอร์ก็เข้ามา เธอคุยเรื่องโปรเจกต์ใหม่ One True Thing ที่เธอจะกำกับเองโดยไม่ให้ลิงค์เข้ามามีบทบาทเหมือนเรื่อง Hachiko แต่ยังอยากให้เขาช่วยตอนตัดต่อ ลิงค์ก็ยิ้มรับ บอกว่าการตัดต่อจะกลายเป็นลายเซ็นของเขาเอง แต่จูดี้ก็ยังยืนยันว่าอยากให้เขาทำอยู่ดี

เธอยื่นแอปเปิ้ลที่กินไปครึ่งลูกให้เขาชิม ลิงค์เลยคว้าเธอมานั่งบนโต๊ะทำงานเล่นเสียจนเธอเดินออกไปขาสั่นพลางขู่จะไปฟ้องเพื่อน ๆ

(จบบท)