บทที่ 419 อเมริกันสวีทฮาร์ท เม็ก ไรอัน

หลังจากสนุกสนานกันทั้งคืน เช้าวันถัดมาบรรดาแฟนสาวของลิงค์ก็ตื่นกันสายแทบทั้งหมด

ช่วงบ่าย ลิงค์พาแฟนสาวที่ไม่ได้ตั้งครรภ์บางคนไปที่โรงภาพยนตร์ AMC บนถนนซันเซ็ต เพื่อร่วมงานพรีเมียร์ของ The English Patient

เพราะชื่อเสียงของ Guess Entertainment กำลังมาแรง งานนี้จึงเต็มไปด้วยคนดัง ทั้งสองพี่น้องฮาร์วีย์–บ็อบ ไวน์สตีน, ประธานโคลัมเบียพิคเจอร์ส, เจย์ มาลโรนี, โรเบิร์ต เชย์, ทอม ครูซ, บรูซ วิลลิสกับภรรยา, จิม แคร์รีกับภรรยา ฯลฯ เรียกได้ว่าดาราแถวหน้ามากันพรึ่บพรั่บ

หลังงานพรีเมียร์ Guess Entertainment จัดอาฟเตอร์ปาร์ตี้ที่โรงแรมฮิลตัน ต้อนรับแขกและสื่อมวลชน ทุกคนต่างรายล้อมลิงค์ ชื่นชมว่า The English Patient ยอดเยี่ยมและขอให้หนังทำเงินถล่มทลาย หลายคนยังพูดคุยเรื่องร่วมงานในอนาคต ซึ่งลิงค์ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขามอบหมายให้แดนนี เดอวีโตดูแล

ภายในงานยังมีดาราสาวมากมายที่อยากเข้าหาลิงค์ แต่พอเข้าไม่ถึงตัวก็หันไปพึ่งเหล่าแฟนสาวของเขา หวังจะอาศัยเส้นทางนี้เข้าถึง

“จูดี้ เธอกับมิเชลล์จริงจังใช่มั้ย?”

เม็ก ไรอัน อดีต America’s Sweetheart กระซิบถามพลางมองไปยังลิงค์ที่ถูกห้อมล้อมอยู่กลางห้อง

“จริงจังอะไร?” จูดี้ ฟอสเตอร์เลิกคิ้ว

“ก็เรื่องจะคบกับลิงค์แบบจริงจัง ไม่ใช่เล่น ๆ”

“แน่นอนสิ เราไม่ใช่คนเล่น ๆ” จูดี้ตอบเรียบ ๆ เธอไม่ได้บอกความจริงเรื่องมิเชลล์ ไฟเฟอร์กำลังตั้งครรภ์ เพราะรู้ว่าหากพูดออกไป เม็กคงจะร้องอุทานเสียงดัง

“เขาดีขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงทำให้พวกเธอไม่สนสายตาคนอื่น กล้าเปิดเผยความสัมพันธ์ต่อสาธารณะ?” เม็กถามด้วยความสงสัย เพราะไม่ว่าที่ไหน เวลาไหน การเป็นภรรยาลับหรือเมียน้อยไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจ โดยเฉพาะสำหรับนักแสดงหญิงชื่อดังอย่างพวกเธอ

จูดี้ยกยิ้มเบา ๆ “ฉันไม่เคยมีแฟนผู้ชายมาก่อน เลยไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นยังไง แต่จากประสบการณ์กับลิงค์ เขาคือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ ตอบสนองความต้องการและความรู้สึกของฉันได้ทั้งหมด อยู่กับเขาแล้วฉันมีความสุขทุกนาที มิเชลล์กับไดแอนก็คิดเหมือนกัน”

เม็กหรี่ตาแกล้งทำท่าล้อเลียน “อย่าบอกนะว่าเพราะเขา…ใหญ่?” เธอทำมือเป็นสัญลักษณ์สองแง่สองง่าม

จูดี้หน้าแดง รีบค้อนใส่ “อย่าหยาบคายได้มั้ย ถ้าแค่เรื่องนั้น มันก็มีวันเบื่อ แต่สิ่งที่เราได้คือการเชื่อมโยงทางความคิดและจิตใจ อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ มันมหัศจรรย์จริง ๆ”

“ฟังดูเหมือนเวทมนตร์เลย” เม็กหัวเราะพลางโอบไหล่เพื่อน “งั้นแนะนำฉันให้รู้จักเขาหน่อยสิ ฉันก็อยากมีความสุขแบบพวกเธอบ้าง”

“ไม่เอา! ถ้าเธอหลงเขาแล้วไม่ยอมปล่อย ฉันกับมิเชลล์ก็จะมีคู่แข่งเพิ่มอีกหนึ่ง ไม่อยากเสี่ยงหรอก” จูดี้หัวเราะ

“ใจแคบ! เราเป็นเพื่อนกันนะ ตอนเธอยังไม่ชอบผู้ชาย ฉันก็ยังช่วยเหลือเธอ พอมีแฟนแล้วกลับลืมเพื่อนเลยนะ” เม็กแกล้งทำท่าจะหยิกหน้าเพื่อน แต่จูดี้ก็หัวเราะหลบไป

อีกด้านหนึ่ง นิโคล คิดแมนก็กำลังคุยกับสองสาวสวย—นาโอมิ วัตส์ ที่เพิ่งแจ้งเกิดจาก Scream และเคต บลันเชต นักแสดงสาวชาวออสเตรเลียที่เพิ่งถูกเชิญมาฮอลลีวูด นิโคลตั้งใจจะพาไปแนะนำให้ลิงค์รู้จัก เพราะแม้ในกลุ่มแฟนสาวจะดูสนิทสนมกัน แต่ก็มีการแข่งขันแฝงอยู่เสมอ และนิโคลเองก็อยากสร้างอิทธิพลของตัวเองใน “วงใน” ด้วยการชักนำคนใหม่ ๆ เข้ามา

“เคต เธอยังไม่ได้เซ็นกับเอเจนซี่ใช่มั้ย?”

“ยังเลย ได้ยินว่าบริษัทใหญ่ ๆ ค่อนข้างเลือกเข้ม” เคตตอบ

นิโคลยิ้มบาง “จริง แต่ถ้าอยากเข้า ฉันช่วยได้”

นาโอมิรีบเสริม “ใช่ นิโคลไม่ใช่คนธรรมดา เธอเป็นแฟนลิงค์ ตอนนี้เขาเป็นทั้งผู้ถือหุ้นใหญ่ของ UTA หุ้นส่วนระดับสูงของ WMA มีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ CAA และยังร่วมงานกับ ICM อีก เรียกได้ว่าเป็น ราชาแห่งฮอลลีวูด เรื่องแค่นี้นิโคลทำได้แน่”

เคตหันไปมองนิโคลด้วยความซาบซึ้ง “ถ้าได้จริง ฉันต้องขอบคุณเธอมาก”

“ไม่ต้องเกรงใจ” นิโคลหัวเราะเบา ๆ พลางรอจังหวะพาลิงค์มารู้จักสองสาวรุ่นน้อง

งานพรีเมียร์ The English Patient ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม วันถัดมานักวิจารณ์เขียนบทความสรรเสริญกันถ้วนหน้า ใช้คำอย่าง “ภาพยนตร์รักที่กินใจที่สุดแห่งปี”, “มหากาพย์รักอันยิ่งใหญ่”, “ลิงค์ไม่เคยทำให้ผิดหวัง”

ทั้งแฟนหนังทั่วไปและคนดังอย่างโซฟี มาร์โซ, จูลี่ เดลปี, ไดแอนนา ต่างชมว่าเป็นหนังรักที่ดีที่สุดเท่าที่เคยดูมา หลายคนถึงกับยกให้ลิงค์เหนือก็อดาร์, ฮิทช์ค็อก หรือสปีลเบิร์ก บอกว่าเขาคือว่าที่ผู้กำกับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

เจมส์ คาเมรอนโทรมาชื่นชมว่าเป็นหนังโปรดที่สุดของเขาในผลงานทั้งหมดของลิงค์ ขณะที่สตีเวน โซเดอร์เบิร์กและริชาร์ด ลิงค์เลเทอร์บอกว่าอยากเรียนรู้วิธีทำหนังจากเขา

แต่เควนติน ทารันติโนกลับบ่นเสียงแข็งว่า “แกได้ทั้งผู้หญิงอย่างไดแอนนา ได้กำไรจากตลาดหุ้นเป็นพันล้าน แล้วตอนนี้ยังทำหนังดีอีก แกเอาโชคดีไปหมดแล้ว คนแบบนี้ไม่มีเพื่อนหรอก!”

ทอม ครูซโทรมาพูดเพราะ ๆ สรรเสริญไม่หยุด หวังได้ร่วมงาน ขณะที่ไมเคิล โอวิตซ์ก็หัวเราะโทรมาแสดงความยินดี บอกว่ามีสิทธิ์สูงจะคว้าออสการ์ปีหน้า ส่วนฮาร์วีย์ ไวน์สตีนพูดคำว่า “ยินดีด้วย” ด้วยน้ำเสียงเหมือนพูดว่า “เสียใจด้วย”

เพราะกระแสปากต่อปากยอดเยี่ยม The English Patient จึงกลายเป็นหนังร้อนแรงที่สุดช่วงปลายปี แซงหน้าหนังทุกเรื่องในช่วงเวลาเดียวกัน

สัปดาห์แรก หนังเข้าฉาย 2,471 โรง กวาดรายได้ 38.51 ล้านดอลลาร์ ครองอันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศ

อันดับสองคือ Michael ของ New Line ทำได้ 27.62 ล้าน อันดับสามคือ Jerry Maguire ที่ยังแรงต่อเนื่อง 17.03 ล้าน รวมสะสมทะลุ 82 ล้าน กำลังจะถึงหลักร้อยล้านในอีกไม่กี่สัปดาห์

Toy Story ตกมาอยู่อันดับห้า รายได้เพิ่ม 9.84 ล้าน รวมแล้ว 135 ล้าน ส่วน Scream ทำอีก 1.33 ล้าน รวมแล้ว 101 ล้าน กลายเป็นหนังทำเงินเกินร้อยล้านเรื่องที่ห้าของ Guess Entertainment ในปีเดียว

หลังหนังเข้าฉาย ลิงค์ก็ออกเดินสายโปรโมตในอเมริกา ก่อนจะกลับไปถ่ายทำที่ไอร์แลนด์และฝรั่งเศสต่อในช่วงปลายปี

(จบบท)