ตอนที่ 324: ขี่ม้า เล่นไพ่ ท่องโลก

“เฮ้ ลิงก์ คิดอะไรอยู่? รีบลงไพ่ได้แล้ว!”

ในคลับดอกฝ้ายบนถนนฮอลลีวูด ลิงก์นั่งพิงโต๊ะ คางเกยมือ ลูบนิ้วไปมาบนไพ่สองใบขาวสะอาดที่อยู่ในมือ ขณะที่สมองกลับกำลังล่องลอยไปถึงคืนก่อนกับพวกโจวเหว่ยหมิ่น

ผู้หญิงทั้งกลุ่มสวมชุดนอนบางเบาสีเดียวกัน ฉีดน้ำหอมกลิ่นเดียวกัน ผมยาวสีดำสลวยคล้ายกันหมด แล้วให้เขาปิดตา ทายว่าใครเป็นใคร

ในความมืดเขาค่อย ๆ คลำเหมือนกำลังเดาไพ่ในมือ แยกแยะโพธิ์แดง โพธิ์ดำ ดอกจิก...

ยังไม่ทันได้ทายถูก ใครสักคนก็เคาะโต๊ะเสียงดัง ลากเขากลับจากโลกแห่งจินตนาการมาเผชิญหน้ากับบรรยากาศในห้องที่เต็มไปด้วยกลุ่มนักพนันและควันบุหรี่

วันนี้เป็นวันหยุด ลิงก์เดิมทีตั้งใจจะอยู่บ้านกับสาว ๆ แต่ดันถูกนิโคลัส เคจโทรตามให้มาเล่นโป๊กเกอร์เท็กซัสโฮลเอ็มแทน

เขาไม่ค่อยอินกับการพนันเท่าไหร่ ไม่ว่าจะได้หรือเสียก็ไม่ได้ทำให้ใจเต้นเลยสักนิด เลยเริ่มเหม่อหลังจากเล่นไปไม่กี่ตาเท่านั้น

พอถูกนิโคลัสเรียก เขาก็เรียกสติกลับมานิดหน่อย มองไพ่ในมือก่อนพูดติดตลกว่า

“พวกนายแจกไพ่มีปัญหาแน่ ทำไมไพ่ฉันมันถึงได้เล็กตลอด

เล่นสองตายังไม่เห็นไพ่เรียงซักที”

“เล่นโป๊กเกอร์มันไม่ได้อยู่ที่ไพ่ แต่อยู่ที่เทคนิคกับดวง

ฉันเคยเล่นที่เวกัส แค่คู่สองคู่ก็ชนะได้เงินหกหมื่นเหรียญมาแล้ว”

นิโคลัสเคจสูบบุหรี่พลางพูดอย่างภูมิใจ

“แต่นายเคยบอกว่าเคยแพ้ไปห้าหมื่นไม่ใช่เหรอ?” จอห์นนี่ เดปป์ถาม

“ก็ใช่ หลังจากนั้นไง มีคนดวงดีกว่าฉันอยู่บนโต๊ะ”

เคจยักไหล่

“ลิงก์เองก็ดวงดีไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมแพ้บ่อย?” บรูซ วิลลิสหันมาถาม

“ลิงก์เคยตอบแล้ว ว่าเทพีแห่งโชคลาภไม่สนับสนุนให้เขาเล่นพนัน” จิม แคร์รีแซวพร้อมทำหน้าทะเล้น

“ก็จริง” ลิงก์หัวเราะ ก่อนวางเงินร้อยเหรียญลงในกองกลาง

แคร์รีรีบตาม พร้อมบอกว่าจะเอาเงินเขาคืนมาให้ได้

“ลิงก์ ได้ข่าวว่าช่วงซัมเมอร์นี้สตูดิโอเจ็ดยักษ์ใหญ่จะร่วมมือกันกดดันหนังของ Guess Who อย่างหนักกว่าปีก่อน พวกนายเตรียมแผนสู้ยัง?” บรูซ วิลลิสยกวิสกี้ขึ้นจิบแล้วถามขึ้นมา

“ใช่ ฉันก็สนใจเรื่องนี้เหมือนกัน” เคจกับแคร์รีพยักหน้าเห็นด้วย “ตอนนี้ทั้งฮอลลีวูดจับตามองการดวลครั้งที่สองระหว่าง Guess Who กับกลุ่มเจ็ดยักษ์ ทุกคนรอดูว่าใครจะล้มใคร”

ลิงก์ยักไหล่แล้วยิ้ม

“Guess Who ยังเป็นบริษัทใหม่ ความสามารถในการผลิตกับจัดจำหน่ายยังด้อยกว่าทั้งเจ็ด โดยเฉพาะถ้าเทียบกับพวกใหญ่ ๆ อย่างวอร์เนอร์ ดิสนีย์ หรือพาราเมาต์ เราคงสู้เขาไม่ได้แน่ ยิ่งถ้าเจ็ดค่ายรวมมือกันยิ่งไม่ต้องพูดถึง

สิ่งที่เราคิดไม่ใช่จะชนะยังไง แต่จะอยู่รอดยังไงต่างหาก ไม่ให้โดนเขากินเข้าไปทั้งตัว”

“อย่าเพิ่งหมดหวัง ปีที่แล้ว Se7en ก็ดังถล่มทลาย ทั้งที่ยังมี Forrest Gump กับ The Lion King บนตารางปีเดียวกัน

ปีนี้ก็มีหนังของนายอย่าง The Butterfly Effect แล้วก็ Shawshank Redemption ของทิม ร็อบบินส์ ใครจะไปรู้ล่ะ อาจจะระเบิดอีกครั้งก็ได้” คีอานู รีฟส์พูดให้กำลังใจ

“ยาก ปีที่แล้ว Se7en ได้เพราะดวง ปีนี้คงไม่โชคดีขนาดนั้น แล้วดูหนังที่เจ็ดค่ายจะปล่อยสิ Apollo 13, Waterworld, Die Hard 3 ของบรูซ

พวกนั้นคือบล็อกบัสเตอร์ของแท้ พวกเรากระแสยังไม่มาเท่าด้วยซ้ำ แต่ละเรื่องที่เรามีเป็นแนวเฉพาะทางหมด ถ้าจะเทียบรายได้ก็คงห่างกันเยอะ”

ลิงก์เปิดไพ่ ได้ตองแปด กับไพ่เดี่ยวสองใบ ส่วนเดปป์ถือไพ่ดอกเดียวกันเรียงแบบ J-Q-A แพ้ไปสามร้อยห้าสิบ

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาท้าชนลิงก์หรอกนะ ตอนรับ Die Hard 3 ยังไม่รู้ว่าเขาจะวางหนังตัดกันแบบนี้” วิลลิสรีบบอก

“ไม่ต้องอธิบาย ยังไงมันก็ไม่ใช่ความผิดนายอยู่แล้ว”

“แล้วถ้า Guess Who พลาดในซัมเมอร์นี้จริง ๆ จะทำยังไง?” แคร์รีถาม

“ถ้าพลาดก็แค่พลาด” ลิงก์ยักไหล่ “ถึงเราจะสู้รายได้รวมของเจ็ดค่ายไม่ได้ แต่ก็ไม่มีทางแพ้ค่ายใดค่ายหนึ่งแน่นอน ฉันไม่รู้จะครองแชมป์ทั้งปีได้อีกไหม แต่ Top 5 ยังไงก็ไม่หลุด”

“อันดับห้าก็ถือว่าดีมากแล้วสำหรับสตูดิโอใหม่ ถ้ารักษามาตรฐานแบบนี้ได้ทุกปี อีกไม่กี่ปี Guess Who ก็กลายเป็นบริษัทระดับเดียวกับวอร์เนอร์หรือพาราเมาต์แน่นอน” วิลลิสกล่าว

ลิงก์พยักหน้า ดูไพ่ในมือ—แปดข้าวหลามตัดกับสามดอกจิก พอเห็นก็อยากทิ้ง ๆ มันไปเดี๋ยวนั้น

“เฮ้ พวกนายเล่นกันไม่เรียกฉันเลยเรอะ?”

เสียงใหม่ดังขึ้น เมื่อเบน แอฟเฟล็ก มาพร้อมแมตต์ เดมอน, วาคีน ฟีนิกซ์ และเอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน

“เบน ได้ข่าวว่านายกำลังซึมเศร้า หายดีหรือยัง?” แคร์รีหัวเราะแซว

เบนหน้าเหวอเล็กน้อย การอินกับบทตอนแสดงฟังดูเท่ก็จริง แต่พอออกจากบทแล้วหวนคิดถึงพฤติกรรมตัวเอง มันก็เหมือนเมาหนักแล้วไปทำอะไรบ้า ๆ ในที่สาธารณะ ตอนรู้สึกตัวก็อดอายไม่ได้

“ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว! เราทำตามที่ลิงก์แนะนำ พาเบนไปสวนสนุกนั่งรถไฟเหาะ แค่ครึ่งวันก็กลับมาเป็นปกติแล้ว” แมตต์ เดมอนหัวเราะ

“ฟังดูได้ผลดีนะ” ลิงก์ลุกจากโต๊ะ ยกเก้าอี้ให้เบนนั่งแทน

“ขอบใจมาก! ฉันไม่ได้เล่นนานแล้ว วันนี้ขอไล่เชือดให้หายอยาก!”

ลิงก์ย้ายมานั่งพักด้านข้าง จิบชาพูดคุยกับแมตต์ วาคีน และเอ็ดเวิร์ด

เมื่อปีที่แล้ว Good Will Hunting ของแมตต์ประสบความสำเร็จถล่มทลาย คว้าออสการ์บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ทำให้เขากลายเป็นดาวรุ่งอันดับต้น ๆ ของฮอลลีวูด แม้ยังไม่โด่งเท่าเบน แต่ก็ไม่ห่างมาก

หลังจากนั้น เขาก็ได้บทนำติด ๆ กัน ทั้งใน Rounders ของ Guess Who และ The Rainmaker ของฟรานซิส คอปโปลา

วาคีน ฟีนิกซ์ก็กำลังมาแรง ได้เล่นบทสำคัญในหลายเรื่องของ Guess Who ทั้ง At Any Cost, Scream และ Dangerous Game

เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน หลังจาก Final Destination ก็พักไปเรียนการแสดง ตอนนี้กลับมาแล้ว แต่ก็ยังตามหลังคนอื่นในทีมอยู่หลายช่วง

ลิงก์เลยบอกให้แวะมาที่ Guess Who ถ้าเกิดวันไหนว่าง มีบทพระเอกในสองเรื่องที่เขาคิดว่าเหมาะกับนอร์ตัน ลองมาดูบทก่อนว่าชอบไหม

นอร์ตันดีใจมาก พยักหน้ารัว ๆ

“นายโชคดีจริง ๆ มาแป๊บเดียวก็ได้บท ต้องเลี้ยงเลยนะ” วาคีนตบไหล่นอร์ตันแรง ๆ

“ได้เลย!” นอร์ตันยิ้มแฉ่ง

“แน่นอนสิ ถามลิงก์ก็ได้”

เสียงจากโต๊ะข้าง ๆ เรียกชื่อเขา

“อะไร?”

ลิงก์หันไปถาม

จิม แคร์รีแอบขำ “เบนบอกว่าเมื่อวานเขาไปที่ WMA เพื่อคุยงาน แล้วเจอสาวสวยมาก ๆ คนหนึ่ง ผมบลอนด์ ตาฟ้า หุ่นดี ดูเด็กหน่อย เบนรู้สึกปิ๊งเลย อยากจีบ แต่พวกเราเตือนว่า ระวังหน่อย เธออาจจะเป็นแฟนลับของลิงก์”

“ลิงก์ จริงเหรอ?” เบนหันมาทำหน้าละห้อย

ลิงก์ถอนหายใจ “ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าหมายถึงใคร WMA มีดาราหญิงเป็นร้อย จะให้เป็นแฟนฉันหมดเลยรึไง?”

“เธอชื่อชาร์ลิซ เธอรอน เพิ่งเซ็นกับแซม ฮัสเคลล์ ไม่ใช่แฟนคุณแน่นะ?”

เบนถามอย่างลังเล

“เคยได้ยินแซมพูดถึงอยู่ แต่ยังไม่เคยเจอตัวเลย จริง ๆ แล้วสวยขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ไม่ ๆ สวยแค่ธรรมดา...” เบนรีบพูดกลบเกลื่อน

เสียงหัวเราะดังลั่นจากแคร์รี เคจ และเดปป์

“เบน เธอเป็นลูกค้าของแซม อีกไม่นานยังไงเขาก็ต้องพาเธอมาแนะนำตัวกับลิงก์ นายจะปิดได้เหรอ?” วาคีนแซว

เบนทำหน้าหนักใจมองลิงก์

“ลิงก์ นายมีแฟนตั้งเป็นกอง ส่วนฉันยังไม่มีเลย อย่ามาแย่งฉันนะ”

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เคยแย่งแฟนใคร” ลิงก์ยิ้ม

“เบน นายไม่ต้องกลัวหรอก ลิงก์น่ะไม่ต้องแย่งใครก็ได้อยู่แล้ว ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง สาว ๆ เห็นก็เข้าหาเอง สิ่งที่นายควรกลัวคือ ผู้หญิงที่นายชอบนั่นแหละ จะไปรุกลิงก์แทนนายหรือเปล่า ถ้าเธอตกหลุมลิงก์แล้ว นายจะเหลือโอกาสอะไร?”

วาคีนพูดติดตลก แต่เบนกลับเงียบ สีหน้าเริ่มหม่น เหลือบตามองไพ่ในมือ ทั้งที่เป็นฟลัชก็ยังไม่อยากเล่นต่อ

ลิงก์ส่ายหัวเบา ๆ รู้สึกเหนื่อยใจ

ทุกคนดูเหมือนมีอคติกับเขาไปหมด

สถานการณ์ของเขาก็ไม่ต่างจาก Guess Who ที่กำลังโดนค่ายใหญ่รุม

เขาเอง พอมีแฟนเยอะ ก็กลายเป็นเป้าให้ผู้ชายทั้งในและนอกวงการอิจฉา

ถ้าเขาไม่มีอำนาจและเงินมากพอ ป่านนี้คงมีแต่ศัตรูเต็มฮอลลีวูด

เขาค่อย ๆ เข้าใจว่า พอขึ้นมาอยู่ในจุดสูงสุดแล้ว ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินหน้าต่อ

ถ้าเมื่อไหร่ตกลงมา ทั้งเพื่อนเก่าและศัตรูจะกลายร่างเป็นหมาป่า รุมฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ

เขานั่งพักอีกครู่ ก่อนจะรับโทรศัพท์สายหนึ่งแล้วลุกขึ้นขอตัวกลับก่อน

“พนันได้เลย เขาต้องไปจีบสาวแน่ ๆ” เบนพูดพลางเบะปาก

“เสียงโทรศัพท์เป็นเสียงผู้หญิง แถมพูดภาษาฝรั่งเศส ฉันฟังออกนิดหน่อย” แคร์รีเสริม

“ฝรั่งเศส?” เบนลุกพรวด “ชาร์ลิซ เธอรอนก็มาจากฝรั่งเศสนี่นา! หรือว่าจะเป็นเธอ?!”

ทุกคนหันไปมองเขาด้วยสายตาสงสาร...

สงครามยังไม่เริ่ม เบนก็แพ้ไปก่อนแล้ว