ตอนที่ 275 ไม่เจ้าชู้ก็ผิดหรือไง

ตอนเที่ยง ขณะที่ลิงก์ออกจากห้องตัดต่อเพื่อหาอะไรกิน เขาก็ได้รับสายจากนิโคล คิดแมน

ตั้งแต่เหตุการณ์ในห้องน้ำวันนั้น นิโคลโทรหาเขาบ่อยขึ้นมาก ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เธอมักจะโทรหาเขาทุกวันเหมือนเป็นกิจวัตร

และวันนี้ เธอโทรมาเล่าเรื่องใหม่ให้ฟัง — ไมเคิล โอวิตซ์เพิ่งโทรหาเธอ ขอให้เธอพยายาม "อ่อย" ลิงก์ให้มากขึ้น หาทางขึ้นเตียงกับเขาให้ได้ ยิ่งถ้ามีภาพหลุดออกมายิ่งดี จะได้ใช้เล่นข่าวฉาวให้ลิงก์พังพินาศ

ลิงก์ได้ยินแผนนี้แล้วอดถอนหายใจไม่ได้

เขายอมรับว่าไม่ได้เป็นนักบุญ แต่ก็ไม่ได้หิวกระหายถึงขั้นหลับหูหลับตาเก็บแต้มไม่เลือก และที่สำคัญคือรอบตัวเขามีสาวงามอยู่เต็มไปหมด ต้านทาน "แผนลับสาวสวย" ได้สบาย

ถ้าไมเคิลคิดจะใช้วิธีนี้มาล้มเขา คงต้องคิดให้ลึกกว่านี้อีกเยอะ

"ไมเคิล โอวิตซ์เป็นพวกเจ้าเล่ห์เก๋าเกมในวงการ บอกไว้ก่อนนะว่าเวลาทำงานกับหมอนี่ต้องระวังหน่อย เดี๋ยวจะโดนขายทั้งตัวแล้วยังไม่รู้ตัวเลย"

ลิงก์พูดพลางเคี้ยวพิซซ่าในมือ

"หืม นี่คือกำลังเป็นห่วงฉันเหรอ?"

นิโคลหัวเราะ

"ก็...จะว่าอย่างนั้นก็ได้"

"ฮ่าๆ ฉันรู้แล้วล่ะ ฉันจะระวังเอง แล้ววันนี้ว่างไหมล่ะ มาบ้านฉันหน่อยสิ ไปเดตกันไหม?"

"ไม่ว่าง ฉันต้องตัดต่อหนัง"

"งั้นฉันไปหาที่สตูดิโอก็ได้ เดตกันที่นั่นเลย เดี๋ยวก่อนไปจะแต่งตัวด้วยชุดชั้นในเซ็กซี่สุด ๆ ให้เลย สนใจไหม?"

"ไม่สน สตูดิโอคือที่ทำงาน ฉันไม่ทำเรื่องอื่นในนั้น"

"เหอะ ตอนถ่ายหนังก็ห้ามมีเดต กลับมาลอสแอนเจลิสก็ยังไม่ว่างอีก

ตกลงนายเกลียดฉันเหรอลิงก์?"

"นิโคล เธอมีสามีแล้วนะ ไม่ใช่ผู้หญิงโสด"

"ไอ้บ้า! แล้วตอนในห้องน้ำล่ะ นายจำไม่ได้เหรอว่าฉันมีสามี?"

"ขอโทษนะ ตอนนั้นมัน...วู่วามไปหน่อย ตอนนี้ฉันใจเย็นแล้ว ถ้าเรื่องนี้ถูกปาปารัซซีจับได้ มันไม่ได้กระทบแค่ฉัน มันกระทบทั้งเธอด้วย ถ้าเธอไม่แคร์ชื่อเสียง ไม่คิดเป็นนักแสดงแล้ว จะอยากเดตเมื่อไหร่ก็มาได้เลย"

"งั้นเดตแบบเงียบ ๆ ล่ะ ได้ไหม? ในรถนายก็ได้ หรือในสตูดิโอก็ยังได้"

"ไม่เอาหรอก ตอนนี้หมาของโอวิตซ์กำลังจ้องจะกัดอยู่ ฉันไม่อยากโดนแปะป้ายว่าเป็นชู้ในหน้าหนังสือพิมพ์"

"ขี้ขลาด!"

นิโคลโวยวายเสียงขุ่น แล้วจู่ ๆ ก็เปลี่ยนน้ำเสียงออดอ้อนขึ้นมาทันที

บอกว่าเธอคิดถึงเขา ฝันถึงเขาทุกคืน อยากเจอเขาจะแย่แล้ว

ลิงก์ฟังแล้วไม่ได้รู้สึกอะไรมาก นิโคลถึงจะเป็นคนสวยระดับท็อป แต่สำหรับเขาก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ได้มีอะไรเหนือกว่าพวกโมนิกาหรือเจนนิเฟอร์ตรงไหน เขาคงไม่เสียอะไรดี ๆ ที่บ้าน เพื่อไปเสี่ยงกับเกมนี้หรอก

หลังวางสาย ลิงก์ก็กินพิซซ่าต่อ

ช่วงบ่าย เขาไปชมรอบทดลองฉายของ Paranormal Activity 2 ที่บริษัทจัดขึ้น ตัวหนังถือว่าดีกว่าภาคแรก ทั้งบท ทั้งจังหวะ ทั้งงานภาพและเอฟเฟกต์ ดูพรีเมียมขึ้นเยอะ ถือว่าเป็นหนังสยองขวัญคุณภาพใช้ได้เลย

ในโปรเจกต์นี้ ลิงก์เป็นทั้งโปรดิวเซอร์ คนเขียนบท และคนตัดต่อ พอจบรอบฉาย เขาก็ได้ค่าประสบการณ์ผู้กำกับเพิ่ม 1% กับค่าพลังร่างกายอีก 1%

หลังจากนั้น เขาก็กลับสตูดิโอไปลุยตัดต่อ The Sixth Sense ต่อ จนเสร็จภายในสามสัปดาห์ แล้วส่งต่อให้ฝ่ายเทคนิคไปทำโพสต์โปรดักชัน

แต่ยังไม่ทันได้พักหายใจ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“ลิงก์! เจอหน้านายทีแทบจะต้องนัดล่วงหน้าเป็นเดือน ๆ เลยนะเนี่ย”

จูดี้ ฟอสเตอร์ยืนอยู่หน้าห้องอย่างไม่พอใจ

“จริงเหรอ? เลขาฉันไม่เห็นบอกเลยว่าคุณแวะมา ถ้ามาจริง ไม่ว่ายุ่งแค่ไหนก็ต้องเจออยู่แล้วล่ะ”

เขารีบเชิญเธอเข้ามานั่งในห้อง

“เหอะ ฉันรู้ว่านายกำลังยุ่งกับการตัดต่อ ก็เลยไม่อยากรบกวนไง”

“คุณนี่ช่างเอาใจใส่คนอื่นจริง ๆ”

ลิงก์ชม

จูดี้กลอกตา — ไอ้นี่ปากหวานจนโกรธไม่ลงทุกที

“เอาล่ะ พอเรื่องเล่น ๆ แล้ว ฉันมาคุยเรื่องงาน”

“เรื่องอะไรเหรอ?”

“ก็เรื่อง Hachiko ไง นายเป็นโปรดิวเซอร์นะยะ หนังจะเปิดกล้องอยู่แล้ว แต่นายไม่เคยสนใจเลย ไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยเหรอ?”

ลิงก์หัวเราะแห้ง ๆ

ตอนนั้นเขารับเป็นทั้งผู้เขียนบทและโปรดิวเซอร์ แล้วก็ให้จูดี้กำกับเอง แต่นับตั้งแต่โปรเจกต์นี้เริ่มต้น เขาก็มัวแต่ยุ่งกับ Batman ภาคต่อ จนสุดท้ายดันเบียดเอา The Sixth Sense เข้ามาถ่ายซ้อนอีกเรื่อง

พอถ่าย The Sixth Sense เสร็จ จูดี้ก็ไม่รอช้า รีบมาทวงงานทันที

“ขอโทษที งานมันแน่นจริง ๆ แล้วหนังพร้อมจะเปิดกล้องเมื่อไหร่?”

“พูดง่ายเหลือเกิน เหมือนคนอื่นจะทำหนังได้ง่ายเหมือนนายงั้นแหละ แค่คิดจะถ่าย ทุกคนก็แห่มาหาเองน่ะ!”

จูดี้เริ่มระบาย

โปรเจกต์นี้ตอนเริ่มต้นก็ดูราบรื่น เงินมาเร็ว ทีมงานก็รวมตัวไว

แต่ปัญหาใหญ่คือยังหาพระเอกไม่ได้

ตอนแรกเธออยากได้ริชาร์ด เกียร์ เพราะเหมาะที่สุด แต่เจ้าตัวดันเข้าโรงพยาบาลซะก่อน เล่นอะไรไม่ได้

คัดมาอีกทีก็เจอชื่อของโรบิน วิลเลียมส์ นักแสดงระดับแนวหน้า มีทั้งรางวัลลูกโลกทองคำและเคยเข้าชิงออสการ์หลายรอบ

ปีที่แล้วก็เพิ่งเล่น Mrs. Doubtfire ที่ทำรายได้ทะลุ 400 ล้าน

โรบินเป็นคนเก่ง เล่นได้ทุกแนว ทั้งตลก ดราม่า มิวสิคัล เขาน่าจะเหมาะมาก

แต่ติดตรงที่เขาเพิ่งไปถ่าย Jumanji มา หมาด ๆ ต้องพักก่อนจะเริ่มงานใหม่

ทีมงานเลยต้องเลื่อนเปิดกล้องไปอีกหลายเดือน และระหว่างนี้ก็ต้องฝึกสุนัขพันธุ์อาคิตะให้พร้อมก่อน

ถ้าทุกอย่างไปได้สวย ก็น่าจะเริ่มถ่ายได้ต้นปีหน้า

“ไม่ต้องรีบก็ได้ ฉันเชื่อว่าคุณจะทำมันออกมาได้ดีแน่ ๆ”

ลิงก์ให้กำลังใจ

“นอกจากกำลังใจลม ๆ แล้ง ๆ ไม่มีอะไรอย่างอื่นจะช่วยบ้างหรือไง? วงการนี้เขาว่านายไม่ใช่แค่ผู้กำกับเก่ง แต่ยังเป็นโปรดิวเซอร์ตัวท็อปด้วย แล้วตอนนี้ช่วยอะไรได้แค่ ‘เชื่อว่าคุณทำได้’ เองเหรอ?”

จูดี้แซะ

ลิงก์หัวเราะ “งั้นก็ได้ พอหนังเปิดกล้องเมื่อไหร่ ฉันจะไปอยู่กองถ่ายเอง เป็นทั้งนักเขียนบท คนตัดต่อ รองผู้กำกับ จะอยู่ช่วยคุณทุกขั้นตอนพอไหม?”

“พูดเองนะ ฉันไม่ได้บังคับ! ตบมือสัญญากันเลย!”

จูดี้ยื่นมือมาตบมือกับเขาอย่างร่าเริง

แล้วเธอก็ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบก่อนมองเขาอย่างมีเลศนัย

“แล้วช่วงถ่าย The Sixth Sense นายกับไดแอนเป็นยังไงบ้าง?”

ไดแอน — ไดแอน เลน คือคนที่รับบทภรรยาหมอแมคคอนเนอร์ในหนัง ตอนที่เลือกเธอมาเล่นก็เพราะทั้งภาพลักษณ์ที่ใช่ และเธอยังเป็นเพื่อนกับจูดี้กับมิเชลล์ ไฟเฟอร์ด้วย

“ก็ดีนะ ทำไมถามแบบนี้ล่ะ?”

“นายกับเธอมีอะไรกันรึเปล่า?”

จูดี้มองอย่างจับผิด

“ไม่มีหรอก ฉันจ้างเธอมาทำงาน ไม่ได้จ้างมาเป็นแฟน”

“แต่หนังสือพิมพ์เขียนว่าเกือบทุกคนที่ร่วมงานกับนาย...ก็มักจะได้ขึ้นเตียงกันหมด

ทำไมไดแอนถึงไม่ได้? หรือว่าไม่ชอบเธอ?”

“ข่าวลือทั้งนั้น อย่าไปเชื่อ”

“แต่หลังจบงาน ไดแอนดูเสียใจมากเลยนะ เธอคิดว่านายไม่สนใจเธอ

เพราะเธอไม่มีเสน่ห์ ดูแล้วก็ใจเสีย นายควรไปขอโทษเธอบ้างนะ”

ลิงก์เบิกตากว้าง “ไม่จีบเธอก็ผิดอีกเหรอ?”

เขามองเข้าไปในดวงตาสีฟ้าของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอพูดจริงไม่ได้ล้อเล่น

“ลองคิดอีกแบบสิ นายจีบหญิงทุกคนยกเว้นเธอ นี่มันก็เหมือนเลือกปฏิบัติ ทั้งเรื่องหน้าตา ทั้งเรื่องอายุ ไม่ว่าจะมุมไหน นายก็ทำร้ายความรู้สึกของเธอ นายควรรับผิดชอบนะ”

จูดี้พูดเสียงนิ่งแต่หนักแน่น

ลิงก์พยักหน้าอย่างยอมรับ “งั้นก็ได้ ถือว่าฉันผิด เดี๋ยวจะไปนัดเธอออกเดตเป็นการขอโทษ”

“ดีเลย เดี๋ยวฉันบอกเธอให้ เตรียมตัวไว้ล่วงหน้าเลย”

จูดี้ยิ้มอย่างพอใจ

ลิงก์ขมวดคิ้วมองเธอแปลก ๆ “เธอดูดีใจแปลก ๆ กับเรื่องนี้นะ”

“เปล๊า~ แค่รู้สึกว่าพวกนายเดตกันน่าจะสนุกดีเฉย ๆ”

เธอยิ้มกว้าง

ลิงก์ส่ายหน้าเบา ๆ ยังไม่ค่อยเข้าใจรสนิยมเฉพาะทางของพวกลูกพี่ลูกน้องสายรุ้งแบบเธอเท่าไหร่

---

เดี๋ยวมาต่อให้นะคะ ของีบแพ้บ ฉันไม่ได้นอนมาสองวันละ เพ่งนานเกินไปจนปวดตาแล้ว วันนี้ถือว่าเป็นการไถ่โทษนะคะ T^T พน.ว่างครึ่งวัน เดี๋ยวจะมาปั่นให้เร็ว ๆ เยย