บทที่ 215 ดาราสาวแห่งเกาะฮ่องกง

ลิงก์รับสายจากฮาร์วีย์ตอนที่เขากำลังไปเยี่ยมกองถ่าย Red Zone

เพื่อเช็กความคืบหน้าในการถ่ายทำ

เนื้อเรื่องของ Red Zone เกิดขึ้นในนิวยอร์ก เล่าเรื่องคนขับรถบรรทุกนาม หวังเจียจวี๋ ที่เดินทางมาเยือนนิวยอร์กเพื่อร่วมงานแต่งของลุงเปียว แต่กลับเคราะห์ร้ายถูกพัวพันกับการขโมยเพชรเถื่อน และถูกมาเฟียตามล่าเพราะดันไปช่วยคนไว้ด้วยใจนักเลง

เพื่อประหยัดต้นทุน กองถ่ายเลือกถ่ายทำหลักที่ Universal Studios, เกาะฮ่องกง และโตรอนโตในแคนาดา

ฝ่ายผลิตของ Guess Who รับหน้าที่ประสานงาน ส่วน Golden Harvest เป็นผู้ดูแลการถ่ายทำโดยตรง

การทำงานร่วมกันระหว่างสองบริษัทราบรื่นดี ถ่ายทำไปได้มากกว่าครึ่ง คาดว่าจะปิดกล้องทันก่อนเดือนมิถุนายน

พอลิงก์รับสาย ฮาร์วีย์ก็ถามตรง ๆ ว่ามีไอเดียประชาสัมพันธ์ Pulp Fiction บ้างไหม?

ลิงก์เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็บอกว่า “ไม่มี”

หนังเรื่องนี้มันเฉพาะกลุ่มเกินไป คนที่ชอบจะรักมากถึงขั้นยกให้เป็นงานคลาสสิกของ “ความรุนแรงอย่างมีศิลปะ” ส่วนคนที่ไม่ชอบ ยังไงก็ไม่คิดจะดู

หนังแบบนี้ต้องใช้ “คำบอกต่อ” เป็นหลัก ค่อย ๆ สร้างกระแสจากเสียงชื่นชม

อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่เควนตินเป็นคนมีคาแรกเตอร์จัดและชอบพูดอะไรแปลก ๆ ลิงก์จึงแนะนำให้ทางค่ายจัดรายการสัมภาษณ์ออกโทรทัศน์ให้บ่อยขึ้น ปล่อยให้เควนตินได้แสดงความเห็นแรง ๆ บ้าง เพื่อจุดกระแสผ่านตัวเขาไปถึงตัวหนัง

ชื่อเสียงที่โตขึ้นของเควนตินยังมีผลดีต่อ Miramax ด้วย เพราะเวลาจะทำหนังเรื่องใหม่ก็ไม่ต้องใช้งบโปรโมตเยอะ

ฮาร์วีย์ฟังแล้วพยักหน้าช้า ๆ พลางคิดว่า เควนตินพูดถูกแฮะ ไอ้ลิงก์นี่มันเก่งเรื่องปั่นกระแสจริง ๆ แม้แต่หนังอย่าง Pulp Fiction ที่ดูจะไม่มีอะไรให้เล่น ยังหามุมขายได้

จังหวะนั้นเองก็มีเสียงดังจากอีกฝั่ง

“เร็ว! เรียกรถพยาบาลที แจ็กกี้ตกจากโครงเหล็ก!”

คนในกองถ่ายกรูเข้าไปดู ก็พบว่าเฉินหลงล้มลงมากลางกองของไม้ลัง

แต่เจ้าตัวรีบปัดมือห้าม บอกว่าไม่เป็นไรมากแค่ข้อเท้าแพลง กับถลอกเล็กน้อย เอาอยู่เอง

เฉินหลงให้ผู้ช่วยหยิบชุดปฐมพยาบาลส่วนตัวมา จัดการล้างแผล ทายา แล้วไม่ถึงสิบนาทีก็กลับไปเข้าฉากต่อ

ลิงก์เลยเข้าไปหา ผู้กำกับ ตงจี้หลี่ แล้วกำชับว่าให้ระวังฉากเสี่ยง ๆ

ให้เตรียมอุปกรณ์และซ้อมให้ดี อย่าให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่าย ๆ

ลิงก์ยังจำเหตุการณ์เมื่อปีก่อนได้ดี ตอนนั้นแบรนดอน ลี ลูกชายของบรูซ ลี โดนกระสุนจริงจากปืนพร็อพขณะถ่าย The Crow จนเสียชีวิตในวัยแค่ 28

ถ้าเฉินหลงเป็นอะไรขึ้นมา ผลกระทบจะใหญ่หลวงมาก ไม่คุ้มเลย

ระหว่างที่เขาคุยกับตงจี้หลี่อยู่ สาวหน้าหวานคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทักด้วยน้ำเสียงนุ่ม ๆ

“สวัสดีค่ะ คุณลิงก์”

เธอคือโจวฮุ่ยหมิ่น อายุยี่สิบต้น ๆ ใบหน้ารูปไข่ ผิวเนียนละเอียดจนเหมือนจะระเบิดฟองสบู่ออกมาได้ทุกเมื่อ ใส่แว่นกรอบทองขาวบางเฉียบ น้ำเสียงหวานปนกระดากเล็กน้อย

ลิงก์ยิ้มรับแล้วทักกลับ

ในหนัง Red Zone มีตัวละครหญิงสำคัญอยู่สองคน

ตอนเลือกนักแสดง ฝ่าย Golden Harvest ส่งโปรไฟล์มาให้ถึงสิบคนเต็ม ๆ รายชื่ออลังการทั้งเมิ่งอ้ายฟาง โจวฮุ่ยหมิ่น หวังจู่เสียน หลี่เจียซิน ชิวซูเจิน ไป๋จื่อหมิ่น... เรียกได้ว่ารวมดาวหญิงแห่งยุคของเกาะฮ่องกงเลยทีเดียว

ลิงก์ดูแล้วถึงกับเข้าใจความลำบากใจของจักรพรรดิในอดีต

แต่หลังจากสอบถามผู้กำกับถึงลักษณะตัวละคร เขาก็ตัดสินใจเลือกโจวฮุ่ยหมิ่น เพราะเหมาะกับบท และเพราะเธอเป็นนักร้อง-นักแสดงที่มีชื่อเสียงในเอเชีย น่าจะดึงคนดูได้ดี

“ในกองถ่ายเป็นยังไงบ้างครับ คุณโจว?”

“ทุกคนดูแลดีมากค่ะ”

เธอมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะก้มหน้าลงแก้มแดง

ผู้ช่วยของลิงก์ยื่นนามบัตรให้ “ถ้ามีปัญหาอะไร โทรหาเราได้เลยนะคะ”

เธอรับไว้อย่างเขิน ๆ ขอบคุณเบา ๆ

รอบตัวเริ่มมีเสียงฮือเบา ๆ พร้อมสายตาแปลก ๆ ของทีมงานที่หันมองกันหมด

ราวกับกำลังดูฉากในหนังรักต้องห้าม

หลังคุยกันได้สักพัก ลิงก์ก็ขอตัวออกจากกองถ่ายนี้ไปเยี่ยมกองอื่นต่อ

ที่ Good Will Hunting บทภาพยนตร์เพิ่งตัดสินใจกลับไปใช้ฉบับดั้งเดิมที่แมตต์ เดม่อนเขียน หลังจากลองเปลี่ยนตามคำแนะนำผู้กำกับแล้วรู้สึกว่า “ไม่ใช่”

ส่วน The Man from Earth ก็เริ่มซักซ้อมแล้ว โซเฟียจ้างนักแสดงรุ่นเก๋ามาร่วมเล่นบทอาจารย์แต่ละแขนง พร้อมซ้อมบทพูดกันยาวนานถึงสามสัปดาห์

ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลาก็มาเป็นโปรดิวเซอร์และที่ปรึกษาด้านศิลป์ ให้ลูกสาวแบบเต็มตัว

ทีมงานหลักอย่างกล้อง ไฟ บูม ก็ยกมาจากทีมงานเก่าของลิงก์และคอปโปลา เรียกได้ว่าจัดเต็ม

“นักแสดงเยอะขนาดนี้ แล้วงบสองหมื่นจะพอเหรอ?” ลิงก์แอบถาม

“พอสิ พวกเขาไม่เอาค่าตัวกันเลย เพราะชอบบทนี้”

โซเฟียใส่เสื้อกั๊กผู้กำกับแบบเดียวกับเขา กางเกงยีนส์ ผูกผมหางม้า มือสองข้างล้วงกระเป๋า ดูทะมัดทะแมงกว่าเดิม

“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้นะ จะเพิ่มงบให้ก็ได้ สองแสนก็ยังไหว”

“ไม่เอา! พวกคุณใช้สองหมื่นถ่าย Buried กับ Paranormal Activity ได้ แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้?”

เธอปรายตามองเขาอย่างท้าทาย แล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ได้สิ คุณก็ทำได้ คุณจะกลายเป็นผู้กำกับหญิงที่เก่งที่สุดในโลกเลยล่ะ”

ลิงก์โอบเอวเธอแล้วยิ้ม

“แค่ผู้กำกับก็พอ ไม่ต้องมีคำว่า ‘หญิง’ หรอก”

เธอเอาศอกกระทุ้งเข้าท้องเขาเบา ๆ

“เพราะผู้กำกับที่เก่งที่สุดในโลก มันต้องเป็นฉันอยู่แล้ว!”

“หึ นายเหรอ? ผู้กำกับหนังห่วยแห่งยุค เอด วู้ดคนที่สองน่ะเหรอ?”

โซเฟียหัวเราะเย้ย แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นพ่อของตัวเอง

ลิงก์หันตาม ก็เห็นคอปโปลานั่งหน้าเครียดมองมาอยู่นานแล้ว สีหน้าไม่ชอบใจเลย

ลิงก์เลยทำท่าจะลากลับ

แต่โซเฟียคว้ามือเขาไว้

“เดี๋ยวสิ! อีกหลายสัปดาห์เราคงไม่ว่างเจอกันบ่อย วันนี้คุณมาแล้ว เราต้องนัดกันก่อน”

ว่าแล้วเธอก็พาเขาขึ้นชั้นบนของบ้าน

“ที่นี่เหรอ?” ลิงก์หันไปถาม

กองถ่าย The Man from Earth อยู่ในบ้านสไตล์โบราณที่ชานเมือง นักแสดงทั้งแปดคนกำลังซ้อมบทกันอยู่ข้างล่าง—รวมถึงพ่อเธอด้วย

“ไปเถอะ! ฉันรู้ว่านายไหว”

โซเฟียส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วพาเขาหายไปบนชั้นสอง

คอปโปลามองตาม ทั้งหน้าเริ่มยาวขึ้นเรื่อย ๆ หน้าตาน่ากลัวพอ ๆ กับนิโคลัส เคจตอนหงุดหงิด

นักแสดงรุ่นใหญ่คนอื่น ๆ ทำท่าเหมือนจะหยอดมุกอยู่แล้วเชียว แต่พอเห็นสีหน้าเขา ทุกคนเลยเลือกจะหุบปากแล้วกลับไปซ้อมบทต่ออย่างเงียบ ๆ