บทที่ 26 ดันโซ

บทที่ 26 ดันโซ

◉◉◉◉◉

ในตอนนี้ ชายสวมหน้ากากอีกคนหนึ่งก็พูดขึ้น: "ได้ยินว่านายชื่อเย่หลาน เมื่อเช้านี้คนของหน่วยสอบสวนไปพบนายในป่า พวกเราไม่ได้อยากจะทำอะไรนายหรอก เพียงแต่ท่านดันโซพบนายเข้า และได้รู้ข่าวคราวของนายมาบ้าง ก็เลยอยากจะมาคุยกับนายหน่อย และได้ยินว่าตอนที่นายอยู่ในหน่วยสอบสวน แม้แต่อิบิกิก็ยังไม่ได้เปรียบอะไรจากนายเลย ท่านดันโซของเราก็เลยสนใจในตัวนายขึ้นมาไม่น้อย ก็เลยอยากจะพบนายสักครั้ง ไม่ได้จะทำอะไรนายอย่างอื่นหรอก ดังนั้นนายก็ไม่ต้องกังวลมากเกินไป และทางที่ดีก็อย่าทำให้ฉันลำบากใจเลย ไปกับพวกเราสักหน่อยเถอะ"

เย่หลานฟังจากน้ำเสียงของชายคนนี้แล้วรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล เขารู้สึกว่าสิ่งที่ชายคนนี้พูดมันดูไม่ธรรมดา ท่านดันโซเรียกเขาไปพบ แถมเรื่องที่เขาอยู่ในหน่วยสอบสวนของอิบิกิ ดันโซก็ยังรู้ แสดงว่าเครือข่ายข่าวกรองของหน่วยลับนี่มันสุดยอดจริงๆ ตามหลักแล้วเขาไม่น่าจะรู้เรื่องของหน่วยสอบสวนได้

ในฐานะคนของหน่วยลับ กลับสามารถได้ข่าวพวกนี้มาอย่างง่ายดาย ก็แสดงให้เห็นว่าดันโซไม่ธรรมดา แต่จะว่าไปแล้ว ในเมื่อดันโซรู้เรื่องพวกนี้ ก็ต้องรู้เรื่องที่เขาไปรับกระบังหน้าผากนินจามาแล้วเพิ่งจะได้เป็นเกะนินด้วย แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมดันโซถึงต้องมาหาเขาในตอนนี้?

แล้วดันโซมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ชักชวนเหรอ? เย่หลานคิดไม่ตก แต่หลักๆ แล้วเขาไม่ค่อยอยากจะไปที่หน่วยลับกับคนพวกนี้เท่าไหร่ เพราะใครจะไปรู้ว่าพอไปพบดันโซแล้วจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แถมตัวเขาเองก็เป็นคนชอบความโปร่งใส ไม่ชอบไปทำเรื่องอย่างการรวบรวมข่าวกรอง ส่งสายลับอะไรทำนองนั้น

ถ้าเป็นเรื่องสายลับสองหน้า เขากลับชอบที่จะอยู่ฝ่ายธรรมะมากกว่า เป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา สำหรับดันโซ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ดูนารูโตะในอดีต หรือตอนนี้ที่อยู่ในโลกนารูโตะ เขาก็ไม่ได้สนใจดันโซเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบตัวเขา แต่ไม่ชอบสไตล์การทำงานของเขา ถึงแม้ว่าจริงๆ แล้วเขาก็ทำเพื่อโคโนฮะก็ตาม

เย่หลานคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพูดกับชายสวมหน้ากากว่า "เอาอย่างนี้มั้ย พวกคุณสองคนลงไปกินราเม็งกับผมก่อน แล้วเราค่อยมาคุยเรื่องไปพบดันโซกันดีกว่า ยังไงตอนนี้ผมก็หิวแล้ว พวกคุณจะให้ผมไปท้องว่างๆ ได้ยังไง หรือว่าคุณจะไปพบดันโซกับผมด้วย พวกคุณสองคนว่ายังไง? ได้ยินว่าร้านอิจิราคุราเม็งข้างบนอร่อยมาก น่าจะถูกปากพวกคุณนะ"

แต่ชายสวมหน้ากากสองคนดูเหมือนจะไม่อยากจะมาเสียเวลากับเย่หลานที่นี่เลย พวกเขาดึงมือเย่หลานโดยตรงแล้วพูดว่า "เวลาของพวกเรามีค่ามาก เกรงว่าจะไปกินราเม็งกับนายไม่ได้แล้วล่ะ นายไปพบท่านดันโซกับพวกเราก่อนดีกว่า" เมื่อเห็นท่าทีแข็งกร้าวของพวกเขา เย่หลานก็ไม่อยากจะมาอ้อมค้อมกับพวกเขาอีกต่อไป

เย่หลานหรี่ตาลงแล้วพูดว่า "ถ้าฉันไม่ไปกับพวกคุณล่ะ พวกคุณจะทำอะไรฉันได้?" น้ำเสียงของเย่หลานเริ่มแข็งกร้าวขึ้นมาบ้างแล้ว

ชายสวมหน้ากากเห็นเย่หลานไม่ยอมทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง ก็เริ่มมีน้ำโหขึ้นมา พูดกับเย่หลานโดยตรงว่า "เรื่องนี้เกรงว่าจะแล้วแต่นายไม่ได้แล้วล่ะ! วันนี้นายจะไปก็ต้องไป ไม่ไปก็ต้องไป นี่เป็นคำสั่งที่ท่านดันโซมอบให้พวกเรา นายอย่าทำให้พวกเราสองคนลำบากใจเลย ไม่อย่างนั้น ถึงตอนนั้นพวกเราสองคนลงมือพาตัวนายไปแล้วทำให้นายบาดเจ็บ มันจะไม่น่าดูนะ นายยอมไปกับพวกเราดีๆ ดีกว่า ไม่อย่างนั้นถ้าต้องมาบาดหมางกันมันก็ไม่ดีต่อใครทั้งนั้น นายว่าจริงมั้ยล่ะ?"

◉◉◉◉◉