บทที่ 24 ที่พักรับรอง

บทที่ 24 ที่พักรับรอง

◉◉◉◉◉

"ไม่... ไม่มีอะไรครับ ผมสบายดี"

เย่หลานหาข้ออ้างส่งๆ ไป

ตอนนี้เขายังไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขามีเนตรวงแหวน และก็ไม่อยากให้ใครมองเขาด้วยสายตาที่แตกต่างออกไป วิชานินจาที่เป็นของเขาเองเหล่านี้ เขารู้คนเดียวก็พอแล้ว เพราะแบบนี้ในสถานการณ์ที่คนอื่นไม่รู้จักเขาดีพอ เขาก็จะสามารถสร้างผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดในการต่อสู้ได้ และถึงแม้ว่าคาคาชิจะเป็นอาจารย์ของเย่หลาน เขาก็ไม่อยากจะเปิดเผยไพ่ตายทั้งหมดของเขาให้ดู

อีกอย่าง การที่เขามีเนตรวงแหวนในโลกนารูโตะก็ถือเป็นเรื่องต้องห้าม เพราะถ้าคำนวณตามเวลาในตอนนี้

หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ คนที่รู้กันในหมู่บ้านนินจาแห่งนี้ว่ามีเนตรวงแหวนก็มีเพียงซาสึเกะคนเดียว แต่ตอนนี้จู่ๆ เขาก็มีเนตรวงแหวนขึ้นมาอีกคน งั้นนี่ก็ไม่เท่ากับว่าตอนนั้นอิทาจิไม่ได้ปล่อยซาสึเกะไปคนเดียว แต่ปล่อยเขาไปด้วย หรือว่าการมีอยู่ของเขาเป็นเรื่องส่วนตัว เพราะตอนนั้นอิทาจิฆ่าล้างตระกูลอุจิวะทั้งหมด เหลือไว้เพียงซาสึเกะคนเดียว

แต่ตอนนี้เขากลับมีเนตรวงแหวนอีก นี่มีความเป็นไปได้อยู่สองอย่าง หนึ่ง คือเขาเป็นคนของตระกูลอุจิวะ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ สอง คือเขาได้เนตรวงแหวนนี้มาจากคนในตระกูลอุจิวะด้วยวิธีที่ไม่ปกติ แบบนี้ก็จะมีเหตุผลเพียงพอให้คนในหมู่บ้านโคโนฮะมาลงโทษเขาได้ เขายังไม่อยากจะเปิดเผยตัวตนเร็วเกินไป ไม่อยากจะสร้างปัญหาที่ไม่จำเป็นให้ตัวเอง แบบนี้กลับจะดีต่อทุกคนมากกว่า

คาคาชิเห็นเย่หลานไม่ได้พูดอะไร ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ แล้วคาคาชิก็พูดกับเย่หลานว่า "เอาอย่างนี้แล้วกัน ยังไงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำ งั้นเธอก็กลับบ้านไปก่อนแล้วกัน ถ้ามีอะไรต้องให้เธอทำ ฉันจะแจ้งให้ทราบ"

เย่หลานได้ยินดังนั้นก็ส่ายหัวอย่างเขินอายแล้วพูดว่า "เอ่อ อาจารย์คาคาชิครับ ตอนนี้ผมยังไม่มีห้องเป็นของตัวเองเลยครับ"

"ท่านดูสิครับว่าท่านจะจัดหาให้ผมสักห้องได้มั้ยครับ?"

คาคาชิมองเย่หลานอย่างเขินอายแวบหนึ่ง แล้วพูดว่า "จริงด้วยสิ ฉันเกือบลืมเรื่องนี้ไปเลย เอาอย่างนี้แล้วกัน หมู่บ้านโคโนฮะมีที่พักสำหรับคนนอกอยู่เยอะแยะ งั้นตอนนี้ฉันจะจัดหาหอพักให้เธอสักห้องแล้วกัน รออีกสักพักฉันจะจัดหาบ้านที่เป็นของเธอเองให้ เธอว่ายังไง? แบบนี้อาจจะต้องใช้เงินหน่อยนะ ก็แค่จ่ายค่าเช่าเท่านั้นเอง เธอว่ายังไง?"

เย่หลานได้ยินก็ดีใจอย่างยิ่ง เขาแน่นอนว่าไม่มีปัญหาอะไร มีบ้านให้อยู่ สำหรับเขาก็ดีมากแล้ว อย่างอื่นเขาไม่ได้คิดอะไรมาก

คาคาชิเห็นเขาไม่มีปัญหาอะไร ก็พูดว่า "ก็ได้ งั้นฉันจะพาเธอไปที่ห้องของเธอก่อน"

คาคาชิพาเย่หลานเดินไปทางทิศตะวันตกครู่หนึ่ง แล้วก็มาหยุดอยู่ที่สถานที่ที่คล้ายกับโรงแรมแห่งหนึ่งแล้วพูดว่า "ก็ที่นี่แหละ ที่นี่คล้ายๆ กับที่พักรับรอง โดยทั่วไปแล้วข้างในส่วนใหญ่จะเป็นนินจาที่มาจากหมู่บ้านอื่น และที่ที่ฉันจัดให้เธอก็มีแต่โจนินเท่านั้นถึงจะพักได้ เป็นห้องพักคนเดียว สภาพก็จะดีหน่อย หวังว่าเธอจะพักอย่างมีความสุขนะ"

เย่หลานรีบโบกมือ "อาจารย์คาคาชิ ท่านพูดอะไรอย่างนั้นครับ? มีบ้านให้ผมอยู่ก็ดีมากแล้ว ผมจะไปเรียกร้องคุณภาพของบ้านได้อย่างไร ขอแค่มีที่อยู่ก็พอแล้วครับ อย่างอื่นผมไม่ได้คิดอะไรมาก และขอบคุณท่านอาจารย์มากที่ทำอะไรให้ผมมากมายขนาดนี้ แถมยังหาบ้านให้ผมอีก"

คาคาชิโบกมืออย่างไม่ใส่ใจแล้วพูดว่า "เรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว ใครใช้ให้ฉันมาเป็นอาจารย์ของเธอล่ะ?"

◉◉◉◉◉